Quellen der Menschheit

Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 1

Adhyāya 8 Annahme der Opferlöhne (Dakṣiṇā)

Formeln zur Annahme der Dakṣiṇā-Gaben (Ross, Kuh, Ziege, Gold, Gewand usw.), jeweils einer Gottheit zugeordnet. Schlussvers an Kāma. Kaṇḍikā 40 hat eine Textverderbnis (jāpataye).

devasya tvā savituḥ prasave 'śvinor bāhubhyāṃ pūṣṇo hastābhyāṃ prati gṛhṇāmi

Auf Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins, mit den Händen Pūṣans nehme ich [dich] an.

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe varuṇāyāśvaṃ tenāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā (Opferlohn), [dem Geber] zu: dem Varuṇa das Ross; durch dieses möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft (vayas) möge dem Geber zuteil werden, Labsal mir, dem Annehmer.

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe rudrāya gāṃ tayāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Rudra die Kuh; durch diese möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe 'gnaye 'jam

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Agni die Ziege.

agnīṣomābhyām ajān mayāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Von Agni und Soma die Ziegen [Plural]; durch sie möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

annasyānnapatiḥ prādād anamīvasya śuṣmiṇo namo viśvajanasya kṣāmāya bhuñjati mā mā hiṃsīḥ

Der Herr der Speise gab von der Speise, der krankheitsfreien, kraftvollen [?]; Verehrung dem ganzen Volk, dem Erde-[?]-Genießenden [?]; tu mir nichts [Anm.: „kṣāmāya bhuñjati“ unsicher].

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe tvaṣṭre 'viṃ tayāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Tvaṣṭṛ das Schaf; durch dieses möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

gnās tvā 'kṛntann apaso 'tanvata vayitryo 'vayan

Frauen (gnāḥ) haben dich zugeschnitten, die Werkenden (apasaḥ) haben [dich] gewebt (atanvata), die Weberinnen (vayitryaḥ) haben gewoben [Anm.: gesagt zum Gewand (vāsas)].

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe bṛhaspataye vāsas tenāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigṛhītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Bṛhaspati das Gewand; durch dieses möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe uttānāyāṅgirasāyāprāṇat tenāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Uttāna Āṅgirasa das Atemlose (aprāṇat) [?]; durch dieses möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer [Anm.: „aprāṇat“ – gemeint ist wohl ein lebloser Gegenstand; unsicher].

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe pūṣṇa uṣṭram

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Pūṣan das Kamel.

vāyave mṛgaṃ tenāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Dem Vāyu das Wild (mṛga); durch dieses möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

jāpataye hastinaṃ prajāpataye varāhaṃ prajāpataye vrīhiyavāṃs tair amṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Dem [Pra]jāpati den Elefanten, dem Prajāpati den Eber, dem Prajāpati Reis und Gerste; durch diese möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer [Anm.: „jāpataye“ im Text, wohl verderbt aus „prajāpataye“].

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe kṣetrapataye tilamāṣās tair amṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Herrn des Feldes (kṣetrapati) Sesam und Bohnen (tilamāṣa); durch diese möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

varuṇas tvā nayatu devi dakṣiṇe savitre 'śvataraṃ vāśvatarīṃ vā tayāmṛtatvam aśīya vayo dātre bhūyān mayo mahyaṃ pratigrahītre

Varuṇa führe dich, o göttliche Dakṣiṇā, [dem Geber] zu: dem Savitṛ das Maultier oder die Maultierstute; durch diese(s) möge ich Unsterblichkeit erlangen; Lebenskraft dem Geber, Labsal mir, dem Annehmer.

ka idaṃ kasmā adāt kāmaḥ kāmāyādāt kāmo dātā kāmaḥ pratigrahītā kāmaḥ samudram āviśat kāmena tvā prati gṛhṇāmi kāmaitat te

Wer hat dies gegeben, wem? Kāma (Wunsch) hat es dem Kāma gegeben. Kāma ist der Geber, Kāma der Annehmer; Kāma ist ins Meer eingegangen. Mit Kāma nehme ich dich an. O Kāma, dies ist dein.

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks