Der Adhyāya erläutert die drei Pādas des Yajñāyajñīya (12+11+8, Ergänzung zur Anuṣṭubh), Gesangsweisen, die Gefahr des Vaiśvānara-Feuers und den Ritus der Patnīs mit Wasser und Samensymbolik. 8.7.7 (prāvṛta, pitaraḥ) ist dunkel und nur tastend übersetzt. Die Symbolik ist wortnah wiedergegeben.
ito vai prātar ūrdhvāṇi cchandāṃsi yujyante 'muto 'vāñci yajñāyajñīyasya stotre yujyante yajñā vo agnaye girā ca dakṣasa iti dvādaśākṣaraṃ pra vayam amṛtaṃ jātavedasam ity ekādaśākṣaraṃ priyaṃ mitraṃn na śaṃsiṣam ity aṣṭākṣaram
Von hier (der Erde) aus werden morgens die aufwärts gerichteten Metren verbunden, von dort (dem Himmel) her die abwärts gerichteten; im Stotra des Yajñāyajñīya werden sie verbunden: „yajñā vo agnaye girā ca dakṣase“ ist zwölfsilbig, „pra vayam amṛtaṃ jātavedasam“ elfsilbig, „priyaṃ mitraṃ na śaṃsiṣam“ achtsilbig.
vaiśvānaraṃ vā etad udgātānu prasīdann etīty āhur yad yajñāyajñīyasyarcaṃ saṃpratyāheti parikrāmatevodgeyaṃv vaiśvānaram eva parikrāmati
Den Vaiśvānara, sagt man, geht der Udgātṛ an, wenn er beruhigt/wohlgesinnt [?] wird; wenn er die Ṛc des Yajñāyajñīya sofort ansagt, soll man gleichsam umgehend singen; er umgeht eben den Vaiśvānara.
Auf den Vaiśvānara lässt der Adhvaryu die Sadasya-Leute los, wenn er das Stotra des Yajñāyajñīya zurückkehren lässt [?]; man soll verhüllt [?] singen, damit der Vaiśvānara nicht verbrennt.
na ha tu vai pitaraḥ prāvṛtaṃ jānanti yajñāyajñīyasya vai stotre pitaro yathāyathaṃ jijñāsanta ākarṇābhyāṃ prāvṛtyaṃ tad eva prāvṛtaṃ tad aprāvṛtaṃ jānanti pitaro na vaiśvānaro hinasti
Die Pitṛs aber kennen das Verhüllte nicht [?]. Im Stotra des Yajñāyajñīya wollen die Pitṛs der Reihe nach wissen; sie bedecken sich bis zu den Ohren [?]; das eben ist verhüllt, das Unverhüllte kennen die Pitṛs; der Vaiśvānara tut (ihm) nichts an [Anm.: Passage stark unsicher].