saptadaśa ukthyaḥ
Der Ukthya mit dem Stoma saptadaśa.
Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 18
Ukthya für Fälle, in denen der Soma ‚vorbeifließt‘ (Tīvrasoma); Sühnegeschichte Indras und Aufzählung der Wünsche. Enthält die Kaṇḍikā-Zählung mit Lücke (20 fehlt in der Quelle). Einige Stellen zum Trinken der Camasas sind knapp und unsicher. Quellenzählung (GRETIL) an folgenden Stellen unregelmäßig, Originalzählung beibehalten: 21.
saptadaśa ukthyaḥ
Der Ukthya mit dem Stoma saptadaśa.
indro vṛtram ahan sa viṣvaṅvīryeṇa vyārcchat tasmai devāḥ prāyaścittim aicchaṃs taṃ na kiṃ canādhinot taṃ tīvrasoma evādhinot
Indra erschlug den Vṛtra; er verfehlte [seine] Kraft nach allen Seiten (viṣvaṅ) [?]. Für ihn suchten die Götter eine Sühne; keiner brachte sie ihm zustande; nur der mit scharfem Soma (tīvrasoma) brachte sie zustande.
somātipavitaṃ yājayet
Man soll den opfern lassen, an dem der Soma vorbeigeflossen ist (somātipavita).
chidra iva vā eṣa yaṃ somo 'tipavate yat tīvrasomena yajate pihityā evācchidratāyai
Gleichsam durchlöchert ist der, an dem der Soma vorbeifließt; dass er mit scharfem Soma opfert, geschieht eben zum Verschließen, zur Lochlosigkeit.
rājānam aparuddhaṃ yājayet
Man soll den opfern lassen, der als König [seines Reiches] beraubt wurde.
viḍ vā etam atipavate yo rājāparudhyate yat tīvrasomena yajate pihityā evācchidratāyai
Das Volk (viś) fließt an dem vorbei, der als König verdrängt wird; dass er mit scharfem Soma opfert, geschieht eben zum Verschließen, zur Lochlosigkeit.
grāmakāmo yajeta
Wer ein Dorf (Gefolgschaft) wünscht, soll opfern.
grāmo vā etam atipavate yo 'laṃ grāmāya san grāmaṃ na vindate yat tīvrasomena yajate pihityā evācchidratāyai
Das Dorf fließt an dem vorbei, der fähig zu einem Dorf ist und kein Dorf findet; dass er mit scharfem Soma opfert, geschieht eben zum Verschließen, zur Lochlosigkeit.
prajākāmo yajeta prajā vā etam atipavate yo 'laṃ prajāyāḥ san prajāṃ na vindate yat tīvrasomena yajate pihityā evācchidratāyai
Wer Nachkommen wünscht, soll opfern. Die Nachkommenschaft fließt an dem vorbei, der fähig zu Nachkommen ist und keine Nachkommen findet; dass er mit scharfem Soma opfert, geschieht eben zum Verschließen, zur Lochlosigkeit.
paśukāmo yajeta paśavo vā etam atipavante yo 'laṃ paśubhyaḥ san paśūn na vindate yat tīvrasomena yajate pihityā [thus BI; 'pihityā KSS] evācchidratāyai
Wer Vieh wünscht, soll opfern. Das Vieh fließt an dem vorbei, der fähig zu Vieh ist und kein Vieh findet; dass er mit scharfem Soma opfert, geschieht eben zum Verschließen [Anm.: Textvariante zu pihityā in der Quelle vermerkt], zur Lochlosigkeit.
āmayāvinaṃ yājayet prāṇā vā etam atipavante ya āmayāvī yat tīvrasomena yajate pihityā evācchidratāyai
Man soll einen Kranken opfern lassen. Die Lebenshauche fließen an dem vorbei, der krank ist; dass er mit scharfem Soma opfert, geschieht eben zum Verschließen, zur Lochlosigkeit.
śatam āśiraṃ duhanti tīvrayanty evainam
Hundert Milchmischungen (āśira) melken sie; sie machen ihn damit scharf (tīvrayanti).
tat tā u eva dakṣiṇāḥ
Eben diese sind zugleich die Opferlöhne (dakṣiṇā).
abhy abhisomān unnayanti tīvra enaṃ dhinavad ity ubhāv adhvaryū sarve camasādhvaryavo 'cchāvākāya pratigṛṇanti tīvrayanty evainam
Sie führen die Somaschalen (abhisoma) hinauf mit [dem Spruch] „Scharf soll ihn stärken“; beide Adhvaryus [nehmen sie], alle Camasa-Adhvaryus nehmen sie für den Acchāvāka entgegen; sie machen ihn damit scharf.
tad abhakṣayanta ṛtvijaś camasān avajighranti tīvrayanty evainaṃ tat tān acchāvākasya stotre bhakṣayanti tīvrayanty evainam
Dann, als sie nicht [davon] getrunken hatten [?], riechen die Ṛtvijs an den Camasa-Bechern; sie machen ihn damit scharf. Dann lassen sie diese beim Stotra des Acchāvāka trinken; sie machen ihn damit scharf.
tad yat savanāni vyavabhakṣayeyur apakrāmukā yajamānāc chrīḥ syāt sakṛtsakṛt savanānām antato bhakṣayanti savanānām asaṃbhedāya
Wenn sie nun bei den Pressungen [einzeln] abwechselnd tränken, würde die Glückskraft (śrī) vom Opferherrn weichen; einzeln, je einmal, lassen sie am Ende der Pressungen trinken, damit die Pressungen nicht durcheinandergeraten.
rathantaraṃ sāma bhavati
Das Sāman Rathantara wird [gesungen].
iyaṃ vai rathantaram asyāṃ vā eṣa na pratitiṣṭhati yo na pratitiṣṭhaty asyām evainaṃ pratiṣṭhāpayati
Diese [Erde] ist das Rathantara; wer sich auf dieser nicht festen Stand verschafft, den lässt er auf ihr Stand finden.
śrāyantīyaṃ brahmasāma bhavaty etad evāsmiñ chrīṇāti
Das Śrāyantīya ist das Brahmasāman; damit vermischt (śrīṇāti) er [Kraft] in ihm.
vāg anuṣṭup vāco raso yajñāyajñīyaṃ vācy evāsya rasaṃ dadhāti
Die Rede ist die Anuṣṭubh; der Saft der Rede ist das Yajñāyajñīya; in die Rede legt er dessen Saft. [Anm.: Kaṇḍikā 20 fehlt in der Zählung der Quelle.]
viśoviśīyam agniṣṭomasāma bhavaty etad evāsmin sarvaṃ pratiṣṭhāpayati
Das Viśoviśīya wird als Agniṣṭoma-Sāman [gesungen]; damit verschafft er ihm alles festen Stand.
udvaṃśīyam ukthānām antato bhavati sarveṣāṃ vā etat pṛṣṭhānāṃ rūpaṃ sarveṣv eva rūpeṣu pratitiṣṭhati
Das Udvaṃśīya kommt am Ende der Ukthas; es ist die Gestalt aller Pṛṣṭhas; er findet in allen Gestalten festen Stand.
ukthyo bhavati paśavo vā ukthāni paśuṣv eva pratitiṣṭhati
Es ist ein Ukthya; Vieh sind die Ukthas; er findet im Vieh festen Stand.