saptadaśo 'gniṣṭomaḥ
Ein Saptadaśa-Agniṣṭoma.
Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 18
Der Saptadaśa-Agniṣṭoma als ‚Upahavya‘ (Anruf-Opfer): Mythos von Göttern und Asuras, Prajāpati und dem unausgesprochenen (anirukta) Stotra; Anwendung für zu Unrecht Beschuldigte und für Dorf-, Vieh-Wunsch. Der Opferlohn ist das Pferd Śyava. Einige Bezüge (‚sālāvṛkeya‘, ‚yatin‘) sind knapp gedeutet.
saptadaśo 'gniṣṭomaḥ
Ein Saptadaśa-Agniṣṭoma.
devāś ca vā asurāś ca prajāpater dvayāḥ putrā āsaṃs te 'surā bhūyāṃso balīyāṃsa āsan kanīyāṃso devās te devāḥ prajāpatim upādhāvan sa etam upahavyam apaśyat
Götter und Asuras waren beide Söhne des Prajāpati, zwei Parteien. Die Asuras waren zahlreicher und stärker, die Götter geringer. Diese Götter liefen zu Prajāpati hin. Er erblickte diesen Upahavya [‚Anruf-, Beistandsopfer‘].
sa aikṣata yan niruktam āhariṣyāmy asurā me yajñaṃ haniṣyantīti so 'niruktam āharat
Er dachte: „Wenn ich das ausgesprochene [Stotra] bringe, werden die Asuras mein Opfer zerstören.“ So brachte er das unausgesprochene.
sa uttame stotre ''devo vo draviṇodā'' iti devān abhiparyāvartata
Bei dem letzten Stotra wandte er sich mit „Der Gott gibt euch Reichtum“ [Anm.: Strophenanfang (pratīka), Fortsetzung nicht im Text] den Göttern zu.
tato devā abhavan parāsurāḥ
Daraufhin wurden die Götter, die Asuras aber unterlagen.
bhavaty ātmanā parāsya bhrātṛvyo bhavati ya evaṃ veda
Er selbst wird, sein Feind wird verworfen, wer so weiß.
atho khalv āhuḥ ''yajñāyajñā vo agnaya'' ity eva kāryam
Andererseits sagen sie: Man soll es nur mit „Ihr Feuer des Opfers“ [Anm.: Strophenanfang (pratīka), Fortsetzung nicht im Text] einrichten.
agnir vai sarvā devatās tena na devatānāṃ kāṃ canāntar eti
Agni ist alle Götter; damit geht er zwischen keinen der Götter hindurch [?].
indro yatīn sālāvṛkeyebhyaḥ prāyacchat tam aślīlā vāg abhyavadat sa prajāpatim upādhāvat tasmā etam upahavyaṃ prāyacchat taṃ viśve devā upāhvayanta tasmād upahavyaḥ
Indra gab die Yatis den Sālāvṛkas hin. Ihn beschimpfte die Hässliche Rede. Er lief zu Prajāpati; dem gab er diesen Upahavya; ihn riefen die Viśvedevas zu Hilfe an; daher ‚Upahavya‘.
abhiśasyamānaṃ yājayet
Man soll den opfern lassen, der fälschlich beschuldigt wird.
devatā vā etaṃ parivrajanti yam anṛtam abhiśaṃsanti devatā evāsyānnam ādayanti
Die Götter meiden den, den man fälschlich der Unwahrheit bezichtigt; damit lässt er die Götter seine Speise verzehren [?].
tasya pūtasya svaditasya manuṣyā annam adanti
Wenn es gereinigt, gewürzt ist, essen Menschen davon die Speise [?].
grāmakāmo yajeta
Wer ein Dorf begehrt, soll opfern.
mārutī bhavati marutau vai devānāṃ viśo viśam evāsmā anuniyunakty anapakrāmukāsmād viḍ bhavati
Die Strophe ist an die Marut [gerichtet]; die Marut sind die Volksgenossen (viś) der Götter; so schließt er ihm das Volk an; ihm wird das Volk nicht davonlaufend [anapakrāmukā].
paśukāmo yajeta pauṣī bhavati
Wer Vieh begehrt, soll opfern; die Strophe ist an Pūṣan [gerichtet].
paśavo vai pūṣā paśūn evāvarundhe
Vieh ist Pūṣan; Vieh gewinnt er.
vaiśvadevī bhavati viśve hy enaṃ devā upāhvayanta
Die Strophe ist an die Viśvedevas; denn die Viśvedevas riefen ihn zu Hilfe an.
bṛhatsāmā bhavati
Es hat als Sāman das Bṛhat [Anm.: Sāman Bṛhat].
prajāpatir hy enam indrāya prāyacchat
Denn Prajāpati gab ihn dem Indra.
aśvaḥ śyavo dakṣiṇā
Der Opferlohn ist ein Pferd, ein braunes [śyava].
sa hy aniruktaḥ
Denn es ist ‚unausgesprochen‘ (aniruktaḥ) [d. h. unbestimmt?].
sa brahmaṇe deyaḥ
Es ist dem Brahmapriester zu geben.
brahmā vā ṛtvijām aniruktaḥ svenaivainaṃ tad rūpeṇa samardhayati
Der Brahman ist unter den Priestern der ‚Unausgesprochene‘; so bringt er ihn mit dessen eigener Gestalt zum Gelingen.
yāvad dha vai kumāre sadyo jāta eno nāsmiṃs tāvac ca naino bhavati ya evaṃ veda
Wie viel Schuld an einem Neugeborenen ist, so viel ist an ihm nicht, und keine Schuld ist an ihm, wer so weiß.