''śiśuṃ jajñānaṃ haryataṃ mṛjanti'' ity aṣṭam asy āhnaḥ pratid bhavati
„Śiśuṃ jajñānaṃ haryataṃ mṛjanti“ [Anm.: pratīka]: dies wird für ihn [den Priester] die Pratid [Anm.: „pratid“ vielleicht ‚Nebenstrophe‘; unsicher] des achten Tages [?].
Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 14
Kurzer Adhyāya: Der achte Tag wird als „Geburt“ und Abschluss gedeutet, mit Pratid-Strophe („śiśuṃ jajñānam“), Harivatī-Strophen, Neunerstrophen und dem Sāman Bāṇavat. Kaṇḍikā 6 fehlt in der Quelle. Quellenzählung (GRETIL) an folgenden Stellen unregelmäßig, Originalzählung beibehalten: 7.
''śiśuṃ jajñānaṃ haryataṃ mṛjanti'' ity aṣṭam asy āhnaḥ pratid bhavati
„Śiśuṃ jajñānaṃ haryataṃ mṛjanti“ [Anm.: pratīka]: dies wird für ihn [den Priester] die Pratid [Anm.: „pratid“ vielleicht ‚Nebenstrophe‘; unsicher] des achten Tages [?].
śiśur iva vā eṣa saptamenāhnā jāyate tam aṣṭamenāhnā mṛjanti
Gleichsam ein Kind wird dieser am siebten Tag geboren; ihn reiben sie am achten Tag rein [Anm.: Bild vom Neugeborenen].
stotrīyas tṛco bhavati prāṇāpānānām avarudhyai
Das Stotrīya-Tṛca wird [ihnen] zuteil, zur Gewinnung von Ein- und Ausatmung.
harivatyo bhavanti chandomānām ayātayāmatāyai
Die [Strophen] mit „hari“ werden gemacht, zur Unabgenutztheit der Chandomas.
navarcā bhavanti
Es werden Neun-Strophen-Gruppen (navarcā) gemacht.
pañcarco bhavati pañcapadā paṅktiḥ pāṅktam annam annādyasyāvarudhyai
Es wird eine Fünf-Strophen-Gruppe; die Paṅkti hat fünf Füße; fünfteilig (pāṅkta) ist die Speise; zur Gewinnung von Speise.
bāṇavān bhavaty anto vai bāṇo 'nta etad aṣṭamam ahnām anta eva tad antena stuvate pratiṣṭhāyai
Es wird das Bāṇavat [Sāman] gesungen; das Ende (anta) ist wahrlich der Pfeil (bāṇa); Ende ist dies, nämlich der achte [Tag] der Tage; mit dem Ende lobpreisen sie am Ende, zur Standfestigkeit.
trayas tṛcā bhavanti prāṇāpānānāṃ santatyai
Drei mit dem Tṛca werden es, zur Fortsetzung von Ein- und Ausatmung.