Quellen der Menschheit

Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 3

Adhyāya 3 Viṣṭuti des Trayastriṃśa

Trayastriṃśa als Ende der Stomas; Siebener-Paricarā.

ekādaśabhyo hiṅ karoti sa tisṛbhiḥ sa saptabhiḥ sa ekayaikādaśabhyo hiṅ karoti sa ekayā sa tisṛbhiḥ sa saptabhir ekādaśabhyo hiṅ karoti sa saptabhiḥ sa ekayā sa tisṛbhiḥ

Von elf macht er Hiṅ, er mit dreien, er mit sieben, er mit einer; von elf macht er Hiṅ, er mit einer, er mit dreien, er mit sieben; von elf macht er Hiṅ, er mit sieben, er mit einer, er mit dreien.

anto vai trayastriṃśaḥ paramo vai trayastriṃśa stomānāṃ saptabhir vihitaikā paricarā sapta grāmyāḥ paśavo yajamānaḥ paricarā yat saptabhir vidadhāty ekā paricarā bhavati yajamānam eva tad antataḥ paśuṣu pratiṣṭhāpayaty eṣā vai pratiṣṭhitā trayastriṃśasya viṣṭutiḥ pratitiṣṭhati ya etayā stute

Das Ende ist der Trayastriṃśa, der äußerste der Stomas; mit sieben verteilt [wird] eine als Aufwärterin; sieben sind die Haustiere, der Opferherr ist Aufwärter/in [?]; indem er mit sieben verteilt, ist eine Aufwärterin: so stellt er den Opferherrn am Ende unter dem Vieh fest. Diese ist die feststehende Viṣṭuti des Trayastriṃśa; Halt findet, wer mit ihr lobt.

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks