vājasya nu prasavas suṣuve 'gre somo rājauṣadhīṣv apsu |
Im Antrieb der Stärke wurde zuerst König Soma ausgepresst, in den Pflanzen, in den Wassern;
Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 14
vājasya nu prasavas suṣuve 'gre somo rājauṣadhīṣv apsu |
Im Antrieb der Stärke wurde zuerst König Soma ausgepresst, in den Pflanzen, in den Wassern;
tā asmabhyaṃ madhumatīr bhavantu vayaṃ rāṣṭre jāgṛyāmā purohitāḥ ‖
diese sollen uns honigreich sein; wir wollen als Purohitas im Reich wachsam sein.
vājasyedaṃ prasava ābabhūvemā viśvā bhuvanāni sarvataḥ |
Dieser Antrieb der Stärke ist erstanden; diese ganzen Welten (umfasst er) von allen Seiten.
aditsantaṃ dāpayati prajānan somo rayim̐ sahavīraṃ niyam̐sat ‖
Den, der nicht geben will, lässt er geben, er, der Kundige; Soma soll Reichtum samt Männern bereitstellen.
vājasya nu prasavaś śiśriye devīm ā viśvā bhuvanāni samrāṭ |
Der Antrieb der Stärke hat sich zur Göttin hin begeben; alle Welten (durchdringt) der Allherrscher.
sa virājā pariyāti prajānan prajāṃ puṣṭiṃ vardhayamāno asme ‖
Er umkreist mit der Virāj, der Kundige, Nachkommenschaft und Gedeihen bei uns mehrend.
somaṃ rājānam avasa indraṃ dānāya codaya |
Soma, den König, zur Hilfe, Indra zum Geben treibe an;
viṣṇuṃ vācam̐ sarasvatīm̐ savitāraṃ ca vājinaṃ ‖
Viṣṇu, die Rede, Sarasvatī und den kraftvollen Savitṛ.
pra no yacchatv aryamā pra pūṣā pra bṛhaspatiḥ |
Uns soll Aryaman geben, Pūṣan geben, Bṛhaspati geben;
pra vāg devī dadātu naḥ |
die göttliche Rede soll uns geben.
agne acchā vadeha naḥ pratyaṅ nas sumanā bhava |
Agni, sprich hier zu uns hin; uns zugewandt, sei wohlgesinnt.
pra no rāsva viśaspate dhanadā asi nas tvam ‖
Gib uns, Herr der Sippe; du bist uns der Gütergeber.
indravāyū susaṃdṛśā suhaveha havāmahe |
Indra und Vāyu, die Schönblickenden, gut Anzurufenden, rufen wir hier an,
yathā nas sarva ij janas saṃgane sumanā asat ‖
damit alle Leute bei der Versammlung uns wohlgesinnt seien.
somaṃ rājānaṃ varuṇam agnim anvārabhāmahe |
Soma, den König, Varuṇa, Agni fassen wir an [?] –
ādityaṃ viṣṇum̐ sūryaṃ brahmāṇaṃ ca bṛhaspatiṃ ‖
Āditya, Viṣṇu, Sūrya, den Brahman-Priester und Bṛhaspati.
devasya tvā savituḥ prasave 'śvinor bāhubhyāṃ pūṣṇo hastābhyām̐ sarasvatyā vācā yantur yantreṇemam amum āmuṣyāyaṇam amuṣyāḥ putraṃ bṛhaspates sāmrājyenābhiṣiñcāmi
Im Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvin, mit den Händen Pūṣans, mit der Rede der Sarasvatī, mit dem Zügel des Lenkers besprenge ich diesen da, den Nachkommen des N.N., den Sohn der N.N., mit der Oberherrschaft Bṛhaspatis [Anm.: Namen werden an der Stelle „amum“ eingesetzt];
indrasya sāmrājyenābhiṣiñcāmi ‖
mit der Oberherrschaft Indras besprenge ich ihn.