Quellen der Menschheit

Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 3

Anuvāka 8 Svāhā-Formeln, die die Opfergaben zu den Göttern und Weltbereichen senden, und Mantras an Varuṇa zur Lösung von Fesseln.

antarikṣaṃ gaccha svāhā

Geh zum Luftraum, svāhā!

devam̐ savitāraṃ gaccha svāhā

Geh zum Gott Savitṛ, svāhā!

ahorātre gaccha svāhā

Geh zu Tag und Nacht, svāhā!

mitrāvaruṇau gaccha svāhā

Geh zu Mitra und Varuṇa, svāhā!

dyāvāpṛthivī gaccha svāhā

Geh zu Himmel und Erde, svāhā!

agniṃ vaiśvānaraṃ gaccha svāhā

Geh zu Agni Vaiśvānara, svāhā!

mano me hārdi yaccha

Mein Denken (und) mein Herz, halte fest [?]!

putraṃ naptāram aśīya

Einen Sohn (und) Enkel möge ich erlangen.

oṣadhībhyas svāhā ‖

Den Pflanzen svāhā!

dhāmnodhāmno rājann ito varuṇa no muñca

Aus jeder Stätte, König Varuṇa, löse uns von hier!

yad āpo aghnyā varuṇeti śapāmahe

Weil wir, o unantastbare (Wasser) [?], „Varuṇa“ rufend, schwören [?],

tato varuṇa no muñca ‖

daraus, Varuṇa, löse uns!

ud uttamaṃ varuṇa pāśam asmad avādhamaṃ vi madhyamam̐ śrathāya |

Die oberste Schlinge, Varuṇa, (nimm) von uns hinauf, die unterste (nimm) herab, die mittlere löse auseinander!

athā vayam āditya vrate tavānāgaso aditaye syāma ‖

Dann wollen wir, o Āditya, in deinem Gebot schuldlos vor Aditi sein.

sumitrā ṇa āpo oṣadhayo bhavantu

Wohlgesinnt sollen uns die Wasser und Pflanzen sein.

durmitrās tasmai santu yo 'smān dveṣṭi yaṃ ca vayaṃ dviṣmaḥ ‖

Übelgesinnt sollen sie dem sein, der uns hasst und den wir hassen.

dvīpe rājño varuṇasya gṛho hiraṇyayo mitaḥ |

Auf der Insel ist des Königs Varuṇa goldenes Haus, erbaut [?].

tato dhṛtavrato rājā dhāmnodhāmna iha muñcatu ‖

Von dort möge der König, der seine Gebote hält, uns hier aus jeder Stätte lösen.