Quellen der Menschheit

Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 17

Adhyāya 3 Der Dviṣoḍaśa

Vrātya-Opfer für Jüngere (kaniṣṭha): Dviṣoḍaśa, Trivṛt-Pavamāna, zwei Ṣoḍaśa-Stotras, Ekaviṃśa-Agniṣṭoma. Kurz, klare Struktur.

athaiṣa dviṣoḍaśo ye kaniṣṭhāḥ santo vrātyāṃ pravaseyus ta etena yajeran

Nun dieser Dviṣoḍaśa [Anm.: ‚zweimal sechzehn‘]: die, die als Jüngere auf Vrātya-Wanderschaft gehen würden, sollen damit opfern.

hīnā vā ete ahīyante ye kaniṣṭhāḥ santo vrātyāṃ pravasanti yat trivṛtaḥ pavamānā bhavanti mukhaṃ vai trivṛt stomānāṃ mukhata evainān yajñasya pariṇayati

Zurückgesetzt sind die, die als Jüngere auf Vrātya-Wanderschaft gehen; dass die Pavamānas im Trivṛt sind: Der Trivṛt ist der Mund der Stomas; so führt man sie vom Mund des Opfers aus voran.

yad vai ṣoḍaśe stotre bhavatas tena pāpmano 'dhi nirmucyante

Dass zwei Stotras im Ṣoḍaśa sind, damit werden sie vom Übel befreit.

ekaviṃśo 'gniṣṭomo bhavati pratiṣṭhā vā ekaviṃśo 'ntata eva yajñasya pratitiṣṭhati

Der Agniṣṭoma ist ein Ekaviṃśa; der Ekaviṃśa ist der Halt; am Ende findet er Stand im Opfer.

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks