Quellen der Menschheit

Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 20

Adhyāya 5 Der Viṣuvat-Atirātra

Viṣuvat-Atirātra (mit der Sonnwende als Mitte) für den ältesten Sohn einer Ältesten (jyaiṣṭhineya); Stoma-Schema wie in 20.1 mit saptadaśa-Ukthas. Zahlenspekulation: ekaviṃśa = zwölf Monate + fünf Jahreszeiten + drei Welten + Sonne. Der Schluss über das Aufgehen des Lichtes ist sinngemäß klar; ‚mātrā‘ als Maß/Rang [?].

trivṛt bahiṣpavamānaṃ pañcadaśāny ājyāni pañcadaśo mādhyandinaḥ pavamānaḥ saptadaśāni pṛṣṭhāni saptadaśa ārbhava ekaviṃśo 'gniṣṭomaḥ saptadaśāny ukthāni pañcadaśī rātris trivṛt sandhiḥ

Das Bahiṣpavamānaṃ ist trivṛt, die Ājya-Stotras sind pañcadaśa, das Mādhyandina-Pavamāna ist pañcadaśa, die Pṛṣṭha-Stotras sind saptadaśa, das Ārbhava ist saptadaśa, der Agniṣṭoma ist ekaviṃśa, die Ukthas sind saptadaśa; die Nacht ist pañcadaśa, der Sandhi ist trivṛt.

viṣuvatātirātreṇa jyeṣṭhaṃ jyaiṣṭhineyaṃ yājayed viṣuvān vā eṣa stomānāṃ viṣuvān eva bhavati yad eka ekaviṃśo bhavaty ekaviṃśo vā ito 'sāv āditya dvādaśa māsāḥ pañcartavas traya ime lokā

Mit dem Viṣuvat-Atirātra soll man den Ältesten, den Sohn einer Ältesten (jyaiṣṭhineya), opfern lassen; der Viṣuvat ist ein Stoma der Stomas [der die Mitte innehat] [?]; er wird eben zum Viṣuvān, dass es den einen ekaviṃśa gibt; ekaviṃśa ist von hier bis zu jener Sonne: zwölf Monate, fünf Jahreszeiten, diese drei Welten [zusammen zwanzig], jene Sonne ist der einundzwanzigste [?].

asāv āditya ekaviṃśa ādityasyaivainaṃ mātrāṃ gamayati

Jene Sonne ist ekaviṃśa; zum Maß der Sonne eben lässt er ihn gelangen [?].

eṣa vā udeti na vā enam anyat jyotiṣāṃ jyotiḥ pratyudeti

Diese [Sonne] geht auf; kein anderes Licht geht ihr als Licht der Lichter entgegen [oder: gegenauf].

nainam anyaḥ sveṣu pratyudeti ya evaṃ veda

Kein anderer geht ihm unter den Seinen [entgegen-]auf, wer dies weiß [?].

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks