Quellen der Menschheit

Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 31

Anuvāka 13 Das „Anschirren“ der Opferlöffel durch Zuruf und Antwort (Āśrāvaṇa-Pratyāśrāvaṇa).

yo ha vai srucāṃ yogam avidvān adhvaryur adhvarya iti hūtaḥ pratiśṛṇoty ā devatābhyo vṛścyate 'prajā apaśur bhavati

Wer, der Adhvaryu, das Anschirren der Opferlöffel nicht wissend, auf den Ruf „Adhvaryu!“ antwortet, wird von den Gottheiten abgeschnitten; er wird ohne Nachkommen und ohne Vieh.

atha yas srucāṃ yogaṃ vidvān adhvaryur adhvarya iti hūtaḥ pratiśṛṇoti na devatābhya āvṛścyate prajāvān paśumān bhavati

Wer aber, der Adhvaryu, das Anschirren der Opferlöffel wissend, auf den Ruf „Adhvaryu!“ antwortet, wird nicht von den Gottheiten abgeschnitten; er wird reich an Nachkommen und Vieh.

āśrāvayeti juhūṃ tena yunakti

Mit „Āśrāvaya (laß hören)“ schirrt er die Juhū an;

astu śrauṣaḍ ity upabhṛtaṃ tena

mit „Astu śrauṣaṭ“ die Upabhṛt;

yajeti dhruvāṃ tena

mit „Yaja (opfere)“ die Dhruvā;

ye yajāmaha ity ājyadhānīṃ tena

mit „Ye yajāmahe“ das Ājyadhānī-Gefäß;

vaṣaṭkāreṇa sruvam

mit dem Vaṣaṭ-Ruf den Sruva-Löffel.

asau vai juhūr

Jener (Himmel) ist nämlich die Juhū;

antarikṣam upabhṛt

der Luftraum die Upabhṛt;

diśa ājyadhānī

die Himmelsrichtungen das Ājyadhānī;

asau vā asyai prayacchatīyam amuṣyai

Jener (Himmel) gibt nämlich dieser (Erde), diese jenem.

tasmād yaj juhvāṃ tena dhruvām āpyāyayati

Daher: was in der Juhū ist, damit fördert er die Dhruvā;

yad dhruvāyāṃ tena juhūm

was in der Dhruvā ist, damit die Juhū.

asau hy asyai prayacchatīyam amuṣyai

Denn jener gibt dieser, diese jenem.

saṃtatam asmā avicchinnaṃ pradīyate ya evaṃ veda ‖

Ununterbrochen, ungetrennt wird dem gegeben, der so weiß.