Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 8

Hymne 8.19 Der Bock mit fünf Reisbreien

ājyād ajaḥ sam abhavad / deśebhya odanā ime | / tān apaśyad bṛhaspatiḥ / sa vai pañcaudano 'bhavat ||

Aus der Opferbutter entstand der Bock, / aus den Weltgegenden diese Reisbreie. / Diese sah Bṛhaspati; / da wurde er der Pañcaudana (‚Fünf-Reisbrei‘).

caturdhaitāṃ sam abhara / odanāṃs tvaṃ bṛhaspate | / aja ājyāj jātaḥ / sa eṣāṃ pañcamo 'bhavat ||

Vierfach hast du diese zusammengebracht, / die Reisbreie, o Bṛhaspati. / Der Bock, aus der Opferbutter geboren, / wurde von diesen der fünfte.

dhūmena divam āpnoty / antarikṣam utoṣmaṇā | / diśa āpnoti cakṣuṣā / ajaḥ pañcaudanaḥ savaḥ ||

Mit dem Rauch erreicht er den Himmel, / den Luftraum mit der Hitze, / die Himmelsrichtungen mit dem Auge: / der Bock, der Pañcaudana, [ist] die Soma-Pressung (Sava).

yā te mātā yas te pitā / bhrātaro ye ca te svāḥ | / ajaṃ pañcaudanaṃ paktvā / sarve tam upa jīvata ||

Deine Mutter, dein Vater, / deine Brüder und deine Angehörigen – / nachdem ihr den Bock Pañcaudana gekocht habt, / sollt ihr alle von ihm leben.

ye te pūrve parāgatā / apare pitaraś ca ye | / tebhyo ghṛtasya kulyaitu / śatadhārā vyundatī ||

Deine früheren Dahingegangenen / und die späteren Väter – / zu ihnen soll ein Butterbach gehen, / hundertströmig, [sie] benetzend.

ye sarvadā dadati / ye vā pacanty odanam | / te vai yamasya rājyād / uttare loka āsate ||

Die allezeit geben / oder den Reisbrei kochen, / die sitzen fürwahr – [aus] Yamas Herrschaft [hinaus] – / in der höheren Welt.

nātirātra āpnoti / nainam āpnoty ukthyaḥ | / nāgniṣṭoma āpnoty / ajaṃ pañcaudanaṃ savam ||

Nicht erreicht ihn das Atirātra, / nicht erreicht ihn das Ukthya, / nicht erreicht das Agniṣṭoma / den Bock, den Pañcaudana, das Sava.

daśarātreṇa saṃmito / dvādaśāhena kalpate | / dīrghasattreṇa saṃmito / 'jaḥ pañcaudanaḥ savaḥ ||

Mit dem Zehnnächte-Ritus (Daśarātra) ist er ausgemessen, / mit dem Zwölftägigen (Dvādaśāha) wird er angepasst, / mit dem langen Sattra ist er ausgemessen: / der Bock, der Pañcaudana, das Sava.

teṣāṃ barhiṣyaṃ sarvaṃ / yan naṣṭaṃ yac ca mriyate | / yac ca steno 'pājati / yeṣāṃ pañcaudanaḥ savaḥ ||

Von denen ist alles ‚barhiṣya‘ [?], / was verloren ist und was stirbt / und was der Dieb wegtreibt, / bei denen der Pañcaudana, das Sava, [gilt].

yā pūrvapatiṃ vittvā- / -athānyaṃ vindate 'param | / pañcaudanaṃ ca tāv ajaṃ / pacato na vi yoṣataḥ ||

Die Frau, die, nachdem sie einen früheren Gatten gefunden hat, / danach einen anderen, weiteren findet – / wenn diese beiden Pañcaudana / und einen Bock kochen, werden sie nicht getrennt.

samānaloko bhavati / punarbhuvāparaḥ patiḥ | / ajaṃ pañcaudanaṃ / dakṣiṇājyotiṣaṃ dadat ||

Sie hat dieselbe Welt (wie er): / der andere Gatte der Wiederverheirateten (Punarbhū) – / wenn er den Bock Pañcaudana gibt, / mit der Opfergabe (Dakṣiṇā) als Licht.