Quellen der Menschheit

Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 19

Adhyāya 11 Der Jyotis-Ekāha (Licht)

Der Jyotiṣ-Agniṣṭoma: Bahiṣpavamāna trivṛt, Ājya-Stotras pañcadaśa, Mādhyandina-Pavamāna caturviṃśa, Pṛṣṭha-Stotras saptadaśa. Deutung der Stomas auf Atem, Selbst, Mund, Speise; Vogelmetapher wiederholt. Der Passus über ‚ekā saṃstutānām‘ ist syntaktisch dunkel [?].

tasya trivṛd bahiṣpavamānaṃ pañcadaśāny ājyāni caturviṃśo mādhyandinaḥ pavamānaḥ saptadaśāni pṛṣṭhāni

Dessen Bahiṣpavamāna ist trivṛt, die Ājya-Stotras sind pañcadaśa, das Mādhyandina-Pavamāna ist caturviṃśa, die Pṛṣṭha-Stotras sind saptadaśa.

prāṇo vai trivṛd ātmā pañcadaśaḥ

Der Lebensatem ist der trivṛt, das Selbst der pañcadaśa.

mukhaṃ gāyatry annaṃ vai saptadaśo mukhata eva tad annaṃ dhatte

Der Mund ist die Gāyatrī; Speise ist der saptadaśa; vom Mund her nimmt er also Speise zu sich.

annam atty annādo bhavati ya evaṃ veda

Er isst Speise und wird Speiseesser, wer dies weiß.

mādhyandinena vai pavamānena devāḥ svargaṃ lokam āyan yad eṣa caturviṃśo mādhyandinaḥ pavamāno bhavati svargasya lokasyākrāntyai caturviṃśatyakṣarā gāyatrī tejo brahmavarcasaṃ gāyatrī teja eva brahmavarcasam avarundhe prāṇo gāyatrī prajananaṃ prāṇād eva gāyatryāḥ prajāyate

Mit dem Mādhyandina-Pavamāna gingen die Götter in die Himmelswelt; dass dieses Mādhyandina-Pavamāna caturviṃśa ist, dient dem Hinaufschreiten zur Himmelswelt; die Gāyatrī hat vierundzwanzig Silben; die Gāyatrī ist Glanz und Brahmanenglanz; er gewinnt eben Glanz und Brahmanenglanz; die Gāyatrī ist Lebensatem und Zeugungskraft; vom Lebensatem her, von der Gāyatrī her wird er fortgepflanzt.

ubhaye stomā yugmantaś cāyujaś ca tan mithunaṃ tasmān mithunāt prajāyate

Beide Arten von Stomas [treten auf], die geraden und die ungeraden; das ist ein Paar (mithuna); von diesem Paar her pflanzt er sich fort.

pakṣi vā etac chandaḥ pakṣī jyotiṣmān puṇyān lokān saṃcarati ya evaṃ veda

Geflügelt ist dieses Versmaß; geflügelt, lichtvoll, wandert er durch die guten Welten, wer dies weiß.

madhyato vā agnir variṣṭhas tasmād ete stomā madhyato variṣṭhāḥ kriyante

In der Mitte ist Agni der Höchste; darum werden diese Stomas in der Mitte als die höchsten gemacht.

ekā saṃstutānāṃ virājam atiricyata ekākinam evainam annādyasyādhyakṣaṃ karoti

Ein einziges [Stotra] unter den Zusammen-Gepriesenen (saṃstuta) ragt über die Virāj hinaus; so macht er ihn eben zum einzigen Herrscher über die Speisenfülle [?].

jyotir vā eṣo 'gniṣṭomo jyotiṣmantaṃ puṇyaṃ lokaṃ jayati ya evaṃ vidvān etena yajate

Licht ist dieser Agniṣṭoma; eine lichtvolle gute Welt gewinnt, wer wissend mit ihm opfert.

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks