ye devā divy ekādaśa stha pṛthivyām adhy ekādaśa stha |
Ihr Götter, die ihr im Himmel elf seid, die ihr auf der Erde elf seid,
Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 4
ye devā divy ekādaśa stha pṛthivyām adhy ekādaśa stha |
Ihr Götter, die ihr im Himmel elf seid, die ihr auf der Erde elf seid,
apsuṣado mahinaikādaśa stha te devāso yajñam imaṃ juṣadhvam ‖
die ihr in den Wassern sitzend durch Größe elf seid – ihr Götter, genießt dieses Opfer!
upayāmagṛhīto 'sy āgrāyaṇas
Mit Untersatz gefasst bist du, der Āgrāyaṇa [Anm.: Āgrāyaṇa, „Erstlingsbecher“].
jinva yajñaṃ jinva yajñapatim
Belebe das Opfer, belebe den Opferherrn!
abhi savanāni pāhi
Schütze die Pressungen!
viṣṇus tvāṃ pātu
Viṣṇu soll dich schützen.
viśaṃ tvaṃ pāhīndriyeṇa
Du schütze das Volk mit Indras Kraft!
eṣa te yonis
Dies ist dein Schoß.
viśvebhyas tvā devebhyaḥ ‖
Allen Göttern (weihe) ich dich.
upayāmagṛhīto 'si
Mit Untersatz gefasst bist du.
indrāya tvā bṛhadvate vayasvata ukthāvyam
Dem Indra, dem Mächtigen, dem Lebenskräftigen, (weihe) ich dich, den Preisliedern Genüge Tuenden [Anm.: ukthāvya = „das Uktha (Preislied) befriedigend“].
yat ta indra bṛhad vayas tasmai tvā
Was deine große Lebenskraft ist, Indra, dafür (weihe) ich dich.
viṣṇave tvā
Dem Viṣṇu (weihe) ich dich.
eṣa te yonis
Dies ist dein Schoß.
indrāya tvā ‖
Dem Indra (weihe) ich dich.
mūrdhānaṃ divo aratiṃ pṛthivyā vaiśvānaram ṛta ā jātam agnim |
Das Haupt des Himmels, den Gast der Erde, den Vaiśvānara, den in der Ordnung geborenen Agni,
kavim̐ samrājam atithiṃ janānām āsann ā pātraṃ janayantu devāḥ ‖
den Seher, Allherrscher, Gast der Menschen – die Götter sollen ihn als Gefäß im Mund [?] erzeugen.
upayāmagṛhīto 'si vaiśvānaras
Mit Untersatz gefasst bist du, Vaiśvānara.
dhruvo 'si dhruvakṣitir dhruvāṇāṃ dhruvatamo 'cyutānām acyutakṣittamas
Fest bist du, fest wohnend, der festeste der Festen, der unerschütterlichste Wohnende der Unerschütterlichen.
eṣa te yonis
Dies ist dein Schoß.
vaiśvānarāya tvā ‖
Dem Vaiśvānara (weihe) ich dich.