Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 12

Hymne 12.11 Vaśā: Wesen und Geheimnis

padepade kalpayanta / ādityāṅgiraso yajuḥ | / īḍānā anv āyan vaśān / tadaiḍaṃ sāmocyate ||

Schritt für Schritt richteten die Ādityas und Aṅgirasen das Yajus zu; / preisend folgten sie der Vaśā nach; / daher heißt es das Aiḍa-Sāman.

vaśeḍā vaśānumatir / vaśām āhuḥ sarasvatīm | / virājaṃ manyante vaśāṃ / vāg vaśā pṛthivī vaśā ||

Die Vaśā ist Iḍā, Anumati; / die Vaśā nennen sie Sarasvatī; / als Virāj denken sie die Vaśā, / die Vaśā ist die Rede, die Vaśā die Erde.

vaśā deṣṭrī sinīvālī / vaśoṣā nirṛtir vaśā | / vaśāyāṃ mṛtyum aviśad / ā mṛtyum aviśad vaśā ||

Die Vaśā ist Deṣṭrī, Sinīvālī, / die Vaśā Uṣas, Nirṛti; / in die Vaśā drang Mṛtyu ein, / in Mṛtyu drang die Vaśā ein.

agnir vāg udakaṃ cakṣur / mano vāto vaśī vaśā | / tanvaṃ ko asyās taṃ veda / yayodakrāmad ekayā ||

Agni, Rede, Wasser, Auge, / Geist, Wind: die Verfügende ist Vaśā. / Ihren Leib, wer kennt ihn, / mit dem einen sie hinausschritt?

yāṃ cakṣuṣā manasā saṃvidānā / hṛdā paśyanti kavayo manīṣinaḥ | / tasyāḥ prajādhipatiḥ paśūnāṃ / vaśā rājñā nāṃtaveṣā sṛṣṭiḥ ||

Die [Vaśā], die die weisen Seher, / mit Auge und Geist einträchtig, im Herzen sehen: / über sie [ist] Prajāpati der Herr der Tiere; / die Vaśā ist vom König … Schöpfung [?].

ko vaśāyā ūdho veda / ka ulbaṃ ca jarāyu ca | / stanān asyāḥ ko veda / ka i tad veda yad duhe ||

Wer kennt der Vaśā Euter, / wer die Plazenta und die Nachgeburt? / Ihre Zitzen, wer kennt sie, / wer kennt das, was man melkt?

aham asyā ūdho veda- / -aham ulbaṃ ca jarāyu ca | / stanān asyā ahaṃ veda- / -atho tad veda yad duhe ||

Ich kenne ihr Euter, / ich die Plazenta und die Nachgeburt; / ihre Zitzen kenne ich, / und auch das, was man melkt.

nainām̐ ahaṃ rakṣeyaṃ Bhatt. naināṃ / dadyām eva syāc ca me | / stanā hy asyā ahaṃ veda / kṣīram ulbaṃ ca jarāyu ca ||

Ich möchte sie nicht [für mich] behalten, / ich würde [sie] geben, und [doch] soll sie mir bleiben; / denn ihre Zitzen kenne ich: / Milch, Plazenta und Nachgeburt.

kṛttir yonir adhivāso jarāyu / pāṇḍam ulbaṃ nābhir uṣṇīṣam asyāḥ | / ā jarasaṃ dhayatu mātaraṃ vaśī / brahmabhiḥ kl̥ptaḥ sa hy asya bandhuḥ ||

Das Fell, der Schoß, das Überkleid, die Nachgeburt, / das Bleiche, die Plazenta, der Nabel, der Turban [sind] ihr; / bis ins Alter soll der Willige die Mutter saugen, / von den Brahmanen [Sprüchen] zugerichtet, denn er ist ihr Verwandter.