Quellen der Menschheit

Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 9

Anuvāka 16 Prajāpatis Schöpfung von Opfer, Neu- und Vollmondsopfer und Cāturmāsyas durch die Hotṛ-Formeln; ihre Verwendung.

prajās sṛṣṭvā so 'kāmayata yajñam̐ sṛjeyeti

Nachdem er die Geschöpfe geschaffen hatte, wünschte er: „Ich möchte das Opfer schaffen.“

sa etam̐ saptahotāram apaśyat

Er sah diesen Saptahotṛ.

taṃ manasānūddrutyājuhot

Ihn eilte er mit dem Geist nach und opferte ihn.

so 'smād yajñas sṛṣṭaḥ parāṅ ait

Das geschaffene Opfer ging von ihm weg.

taṃ graheṇānūddrutyāgṛhṇāt

Er eilte ihm mit dem Schöpfbecher nach und ergriff es.

tad grahasya grahatvam

Das ist das Ergreifer-Sein (Graha-Sein) des Schöpfbechers.

dīkṣiṣyamāṇas saptahotrā purastāj juhuyāt

Wer sich weihen lassen will, soll vorher mit dem Saptahotṛ opfern.

yajñam eva sṛṣṭvālabhya pratanute

Er schafft das Opfer, ergreift es und spinnt es fort.

yajñasya sṛṣṭasya dhṛtyai

Zum Festhalten des geschaffenen Opfers.

yajñam̐ sṛṣṭvā so 'kāmayata darśapūrṇamāsau sṛjeyeti

Nachdem er das Opfer geschaffen hatte, wünschte er: „Ich möchte Darśapūrṇamāsa schaffen.“

sa etaṃ caturhotāram apaśyat

Er sah diesen Caturhotṛ.

taṃ manasānūddrutyājuhot

Ihn eilte er mit dem Geist nach und opferte ihn.

tena darśapūrṇamāsā asṛjata

Damit schuf er Neu- und Vollmond.

tā asmād darśapūrṇamāsau sṛṣṭau parāñcā aitām

Die geschaffenen Neu- und Vollmondsopfer gingen von ihm weg.

tau graheṇānūddrutyāgṛhṇāt

Er eilte ihnen mit dem Schöpfbecher nach und ergriff sie.

tad grahasya grahatvam

Das ist das Ergreifer-Sein des Schöpfbechers.

darśapūrṇamāsā ālapsyamānaś caturhotrā purastāj juhuyāt

Wer Darśapūrṇamāsa beginnen will, soll vorher mit dem Caturhotṛ opfern.

darśapūrṇamāsā eva sṛṣṭvālabhya pratanute

Er schafft Neu- und Vollmondsopfer, ergreift sie und spinnt sie fort.

darśapūrṇamāsayos sṛṣṭayor dhṛtyai

Zum Festhalten der geschaffenen Neu- und Vollmondsopfer.

darśapūrṇamāsau sṛṣṭvā so 'kāmayata cāturmāsyāni sṛjeyeti

Nachdem er Neu- und Vollmondsopfer geschaffen hatte, wünschte er: „Ich möchte die Cāturmāsyas schaffen.“

sa etaṃ pañcahotāram apaśyat

Er sah diesen Pañcahotṛ.

taṃ manasānūddrutyājuhot

Ihn eilte er mit dem Geist nach und opferte ihn.

tena cāturmāsyāny asṛjata

Damit schuf er die Cāturmāsyas.

tāny asmāc cāturmāsyāni sṛṣṭāni parāñcy āyan

Die geschaffenen Cāturmāsyas gingen von ihm weg.

tāni graheṇānūddrutyāgṛhṇāt

Er eilte ihnen mit dem Schöpfbecher nach und ergriff sie.

tad grahasya grahatvam

Das ist das Ergreifer-Sein des Schöpfbechers.

cāturmāsyāny ālapsyamānaḥ pañcahotrā purastāj juhuyāt

Wer die Cāturmāsyas beginnen will, soll vorher mit dem Pañcahotṛ opfern.

cāturmāsyāny eva sṛṣṭvālabhya pratanute

Er schafft die Cāturmāsyas, ergreift sie und spinnt sie fort.

cāturmāsyānām̐ sṛṣṭānāṃ dhṛtyai

Zum Festhalten der geschaffenen Cāturmāsyas.

abhicaran daśahotrā juhuyāt

Wer Schadenzauber üben will, soll mit dem Daśahotṛ opfern.

nava vai puruṣe prāṇā nābhir daśamī

Neun sind im Menschen die Lebenshauche, der Nabel ist der zehnte.

prāṇān evāsyopadāsayati

Er lässt dessen Lebenshauche versiegen.

svakṛta iriṇe pradare vā juhuyāt

Er soll in einer selbstgemachten Salzsteppe [?] oder in einer Erdspalte opfern.

etad vā asyā nirṛtigṛhītam

Das ist dieser (Erde) von Nirṛti ergriffen [Anm.: der Göttin des Verderbens].

nirṛtyaivainaṃ grāhayati

Durch Nirṛti lässt er ihn ergreifen.

etad vai vācaḥ krūram

Das ist das Grimmige der Rede.

vāca evainaṃ krūreṇa pravṛścati

Mit dem Grimmigen der Rede haut er ihn nieder [?].

aṅgirasaś ca vā ādityāś ca svarge loke 'spardhanta

Die Aṅgirasen und die Ādityas wetteiferten in der Himmelswelt.

ta ādityā etaṃ pañcahotāram apaśyan

Die Ādityas sahen diesen Pañcahotṛ.

taṃ manasānūddrutyājuhavus

Ihn eilten sie mit dem Geist nach und opferten ihn.

tata ādityās svargaṃ lokam āyan

Daraufhin gingen die Ādityas in die Himmelswelt.

te 'ṅgirasa ādityān abruvan kva stha kathaṃ vo havyaṃ vakṣyāma iti

Die Aṅgirasen sagten zu den Ādityas: „Wo seid ihr? Wie sollen wir euch die Opfergabe hinbringen?“

cchandassv ity abruvan gāyatryāṃ vasavas triṣṭubhi rudrā jagatyām ādityā iti

„In den Metren“, sagten sie: „In der Gāyatrī die Vasus, in der Triṣṭubh die Rudras, in der Jagatī die Ādityas.“

atra vai devebhyas sadbhyo havyam uhyate

Dort wird den (dort) seienden Göttern die Opfergabe hingetragen.

ya evaṃ devān upadeśanād vedopadeśanavān bhavati

Wer die Götter so aus der Anweisung kennt, wird einer, dessen Anweisung wirkt [?].

yas svargakāmas syāt sa etaṃ pañcahotāraṃ manasānūddrutya juhuyāt

Wer den Himmel wünscht, soll diesen Pañcahotṛ mit dem Geist nacheilend opfern.

ṛtuṣv eva saṃvatsare pratiṣṭhāya svargaṃ lokam eti ‖

Fest in den Jahreszeiten, im Jahr gegründet, geht er zur Himmelswelt.

yo 'brāhmaṇo vidyām anūcya neva roceta sa etām̐ś caturhotṝn araṇyaṃ paretya darbhastambam udgrathya brāhmaṇaṃ dakṣiṇato niṣādya vyācakṣīta

Wer, kein Brāhmaṇa, die Wissenschaft gelernt hat und (doch) nicht zu glänzen scheint, der soll diese Caturhotṛ, in den Wald gegangen, einen Darbha-Büschel zusammengeknüpft und einen Brāhmaṇa zur Rechten gesetzt, auslegen.

etad vai devānāṃ brahmāniruktaṃ yac caturhotāras

Das ist das unausgesprochene heilige Wort der Götter, nämlich die Caturhotṛ.

tad enaṃ nirucyamānaṃ prakāśaṃ gamayati

Das, ausgesprochen, bringt ihn ans Licht [?].

darbhastambam udgrathya vyācaṣṭe

Er legt sie aus, nachdem er den Darbha-Büschel geknüpft hat.

agnir vai darbhastambas

Agni ist der Darbha-Büschel;

agnimaty eva vyācaṣṭe

er legt sie also bei Agni aus [?].

brāhmaṇo dakṣiṇata āste

Der Brāhmaṇa sitzt zur Rechten.

brāhmaṇo vai prajānām upadraṣṭā

Der Brāhmaṇa ist der Zuschauer der Geschöpfe.

upadraṣṭṛmaty eva vyācaṣṭe

Er legt sie also in Gegenwart eines Zuschauers aus.

īśvaraṃ vā etā ubhau yaso 'rtor yo vyācaṣṭe yaś ca dakṣiṇata āste

Beide sind fähig zu Ruhm [?], der auslegt und der zur Rechten sitzt.

yo dakṣiṇata āste tasmai varaṃ dadyāt

Dem, der zur Rechten sitzt, soll er ein Wunschgeschenk geben.

yad eva tatra yaśa ṛcchati tad vareṇāvarunddhe ‖

Was dort an Ruhm zukommt, das gewinnt er mit dem Wunschgeschenk.