skannā dyaus skannā pṛthivī skannaṃ viśvam idam̐ haviḥ |
Verspritzt ist der Himmel, verspritzt die Erde, verspritzt diese ganze Opfergabe;
Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 35
skannā dyaus skannā pṛthivī skannaṃ viśvam idam̐ haviḥ |
Verspritzt ist der Himmel, verspritzt die Erde, verspritzt diese ganze Opfergabe;
skannādo viśvā bhūtāni pra skannaṃ jāyatām̐ haviḥ ‖
dem Verspritzten zugetan alle Wesen; die verspritzte Opfergabe soll sich vermehren [?].
iha gāvas
Hier die Kühe [Anm.: Anfang des Verses, s. oben];
ayaṃ yajñaḥ ‖
dies Opfer.
payasvatīr āpa oṣadhayaḥ payasvan māmakaṃ vacaḥ |
Milchreich seien die Wasser, die Pflanzen, milchreich mein Wort;
apāṃ payasvad yat payas tena nas saha vardhatām ‖
was von den Wassern an Milch milchreich ist, damit zusammen soll es (das Opfer) für uns wachsen.
yad avāmṛkṣac chakunir mukhena nirṛte tava |
Was der Vogel mit seinem Schnabel abgestreift hat, Nirṛti, von dir –
agniṣ ṭat sarvam̐ śundhatu havyavāḍ ghṛtasūdanaḥ ‖
Agni soll all das reinigen, der Opfergabenfahrer, Schmalz-Bereiter.
yad avāmṛkṣac chvapān mukhena nirṛte tava |
Was der Hund mit seinem Maul abgestreift hat, Nirṛti, von dir –
agniṣ ṭat sarvam̐ śundhatu havyavāḍ ghṛtasūdanaḥ ‖
Agni soll all das reinigen, der Opfergabenfahrer, Schmalz-Bereiter.
bhūtir dadhnā ghṛtena vardhatām
Gedeihen wachse an saurer Milch und Schmalz;
yajñaṃ yajñāya muñcatu svāhā
das Opfer löse (sie) für das Opfer; svāhā;
ghṛtena vardhatāṃ bhūtis
an Schmalz soll das Gedeihen wachsen;
muñcemaṃ yajñaṃ muñca yajñapatim am̐hasas svāhā ‖
löse dies Opfer, löse den Opferherrn aus der Bedrängnis; svāhā.
yās te agne samidho apsv antar varṣman pṛthivyā upa sūrye yāḥ |
Die Brennhölzer, die du, Agni, in den Wassern hast, auf der Höhe der Erde, bei der Sonne,
tās te gacchantv āhutīr ghṛtasya devāvye yajamānāya śarma ‖
diese deine Opferspenden des Schmalzes sollen (zu dir) gehen, dem gottliebenden Opferherrn zum Schutz.