Kāṭhaka-Saṃhitā · Sthānaka 18
Anuvāka 21
Opferformeln des Tieropfers (Paśubandha): Hotṛ-Aufforderungen an Bṛhaspati, Aśvin, Sarasvatī, Indra, Vanaspati und Agni Sviṣṭakṛt; Schlussvers und Kolophon des 18. Sthānaka.
hotā yakṣad bṛhaspatiṃ chāgasya haviṣa āvayad adya madhyato meda udbhṛtaṃ purā dveṣobhyaḥ purā pauruṣeyyā gṛbho ghasan nūnaṃ ghāseajrāṇāṃ yavasaprathamānām̐ sumatkṣarāṇām̐ śatarudriyāṇām agniṣvāttānāṃ pīvopavasanānāṃ pārśvataś śroṇitaś śitāmata utsādato 'ṅgādaṅgād avattānāṃ karad evaṃ bṛhaspatir juṣatām̐ havis
Der Hotṛ soll Bṛhaspati verehren; von der Opfergabe des Bockes hat er heute herbeigerufen, aus der Mitte das herausgenommene Fett, ehe (es) von Feinden, ehe von Menschenhand (ergriffen wird) – gewiss soll er essen, von denen, die im Grasfutter sich erstrecken, die zuerst Gras [?], gut kauend [?], hundert Rudras zugehörig, von Agni verzehrt, mit fettem Umhang [?]: von der Seite, vom Blut, vom Weißen [?], vom Schenkelstück, von Glied zu Glied Verzehrten – so soll er es machen; so soll Bṛhaspati die Opfergabe genießen [Anm.: Passage stark verderbt bzw. fachsprachlich; Deutung unsicher].
hotar yaja
„Hotṛ, opfere!“
hotā yakṣad aśvinā chāgasya haviṣa āttāṃ ghastāṃ karata evam aśvinā juṣetām̐ havis
Der Hotṛ soll die beiden Aśvin verehren; von der Gabe des Bockes sollen sie essen, verzehren, machen; so sollen die beiden Aśvin die Opfergabe genießen.
hotar yaja
„Hotṛ, opfere!“
hotā yakṣat sarasvatīṃ meṣyā haviṣa āvayad ghasat karad evam̐ sarasvatī juṣatām̐ havis
Der Hotṛ soll Sarasvatī verehren; von der Gabe des Schafes soll sie herbeirufen, essen, machen; so soll Sarasvatī die Opfergabe genießen.
hotar yaja
„Hotṛ, opfere!“
hotā yakṣad indraṃ meṣasya haviṣa āvayad ghasat karad evam indro juṣatām̐ havis
Der Hotṛ soll Indra verehren; von der Gabe des Widders soll er herbeirufen, essen, machen; so soll Indra die Opfergabe genießen.
hotar yaja ‖
„Hotṛ, opfere!“
devebhyo vanaspate havīm̐ṣi hiraṇyaparṇa pradivas te artham |
Zu den Göttern, Vanaspati, (bringe) die Opfergaben, Goldblättriger; von alters her ist es dein Zweck;
pradakṣiṇid raśanayā niyūyartasya vakṣi pathibhī rajiṣṭhaiḥ ‖
nach rechts hin, mit dem Strick, ordnend [?], trägst du (sie) auf des Ṛta Pfaden, den geradesten.
hotā yakṣad vanaspatim
Der Hotṛ soll Vanaspati verehren –
abhi hi piṣṭatamayā rabhiṣṭhayā raśanayādhita
denn er wurde mit dem am besten zerstampften [?], am festesten ergreifenden Strick umbunden;
yatra bṛhaspateś chāgasya haviṣaḥ priyā dhāmāni
wo des Bṛhaspati, von der Bockgabe, die lieben Stätten sind,
yatrāśvinoś chāgasya haviṣaḥ priyā dhāmāni
wo der beiden Aśvin, von der Bockgabe, die lieben Stätten sind,
yatra sarasvatyā meṣyā haviṣaḥ priyā dhāmāni
wo der Sarasvatī, von der Schafgabe, die lieben Stätten sind,
yatrendrasya meṣasya haviṣaḥ priyā dhāmāni
wo des Indra, von der Widdergabe, die lieben Stätten sind,
yatra vanaspateḥ priyā pāthām̐si
wo des Vanaspati liebe Trünke [?] sind,
yatra devānām ājyapānāṃ priyā dhāmāni
wo der Götter, der Schmelzbuttertrinker, liebe Stätten sind,
yatrāgner hotuḥ priyā dhāmāni
wo des Agni, des Hotṛ, liebe Stätten sind,
tatraitān prastutyevopastutyevopāvasrakṣat
dort hat er diese gleichsam lobend, gleichsam anpreisend hingesandt;
rabhīyasa iva kṛtvī karad evaṃ devo vanaspatir juṣatām̐ havis
gleichsam heftiger machend [?] soll er handeln; so soll der Gott Vanaspati die Opfergabe genießen.
hotar yaja ‖
„Hotṛ, opfere!“
vanaspate raśanayābhidhāya piṣṭatamayā vayunāni vidvān |
Vanaspati, mit dem Strick umbunden, mit dem am besten zerstampften [?], die Zeichen [?] kennend,
vahā devatrā didhiṣo havīm̐ṣi pra ca dātāram amṛteṣu vocaḥ ‖
trage zu den Göttern die Opfergaben, du Begehrender, und nenne den Geber bei den Unsterblichen!
piprīhi devām̐ uśato yaviṣṭha vidvām̐ ṛtūm̐ ṛtupate yajeha |
Erfreue die Götter, die begehrenden, jüngster (Agni); kennend die Zeiten, Herr der Zeiten, opfere hier;
ye daivyā ṛtvijas tebhir agne tvam̐ hotṝṇām asy āyajiṣṭhaḥ ‖
mit den göttlichen Priestern, Agni; du bist der am besten Opfernde unter den Hotṛs.
hotā yakṣad agnim̐ sviṣṭakṛtam
Der Hotṛ soll Agni Sviṣṭakṛt („den gut Opfernden“) verehren.
ayāḍ agnir agneḥ priyā dhāmāni
Geopfert hat Agni des Agni liebe Stätten;
ayāṭ somasya priyā dhāmāni
geopfert hat er des Soma liebe Stätten;
ayāḍ bṛhaspateś chāgasya haviṣaḥ priyā dhāmāni
geopfert hat er des Bṛhaspati, von der Bockgabe, liebe Stätten;
ayāḍ aśvinoś chāgasya haviṣaḥ priyā dhāmāni
geopfert hat er der Aśvin, von der Bockgabe, liebe Stätten;
ayāṭ sarasvatyā meṣyā haviṣaḥ priyā dhāmāni
geopfert hat er der Sarasvatī, von der Schafgabe, liebe Stätten;
ayāḍ indrasya meṣasya haviṣaḥ priyā dhāmāni
geopfert hat er des Indra, von der Widdergabe, liebe Stätten;
ayāḍ vanaspateḥ priyā pāthām̐si
geopfert hat er des Vanaspati liebe Trünke [?];
ayāḍ devānām ājyapānāṃ priyā dhāmāni
geopfert hat er der Götter, der Schmelzbuttertrinker, liebe Stätten;
yakṣad agner hotuḥ priyā dhāmāni
er soll des Agni, des Hotṛ, liebe Stätten verehren;
yakṣat svaṃ mahimānam
er soll seine eigene Größe verehren;
āyajatām ejyā iṣaḥ
die Verehrungswürdigen sollen die Stärkungen verehren [?];
kṛṇotu so adhvarāñ jātavedās
Jātavedas soll die Opfer vollbringen;
juṣatām̐ havis
er soll die Opfergabe genießen.
hotar yaja ‖
„Hotṛ, opfere!“
ā devānām
„Zu der Götter …“ [Anm.: Stichwort, Spruch ausgelassen].
iḍām agne ‖
„Iḍā, Agni …“ [Stichwort].
agnim̐ sudītim̐ sudṛśaṃ gṛṇanto namasyāmas tveḍya jātavedaḥ |
Agni, den Schönleuchtenden, Schönsichtigen preisend, verehren wir dich, Preiswürdiger, Jātavedas;
tvāṃ dūtam aratim̐ havyavāhaṃ devā akṛṇvann amṛtasya nābhim ‖
dich, den Boten, den Raschen [?], den Opfergabenträger, haben die Götter zum Nabel der Unsterblichkeit gemacht.
iti śrīyajuṣi kāṭhake carakaśākhāyām iṭhimikāyāṃ camā nāmāṣṭādaśaṃ sthānakaṃ saṃpūrṇam ‖
So (endet) im glückverheißenden Yajus der Kāṭhaka in der Caraka-Schule, in der Iṭhimikā, das „Camā“ (die „Und-mir“-Formeln) genannte achtzehnte Sthānaka; vollendet.
saṃpūrṇā ca iṭhimikā ‖
Und vollendet ist die Iṭhimikā.
← Anuvāka 20 Anuvāka 1 →