śītijalā iti śītā vātā upā vāntu | / himenāgnir āvṛto / himenāgniḥ parīvṛtaḥ ||
„Kühlwassrig“, sagt man, seien die kühlen Winde, [sie] sollen herwehen; / mit Frost ist Agni umhüllt, / mit Frost ist Agni ringsum bedeckt.
Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 9
śītijalā iti śītā vātā upā vāntu | / himenāgnir āvṛto / himenāgniḥ parīvṛtaḥ ||
„Kühlwassrig“, sagt man, seien die kühlen Winde, [sie] sollen herwehen; / mit Frost ist Agni umhüllt, / mit Frost ist Agni ringsum bedeckt.
ya(t) tvā devā apārundhann / ā samudram adhāvayaḥ | / himo jaghāna goajaṃ / himo akṣaṃ himaś chadiḥ ||
Als dich die Götter abwehrten, / liefst du zum Meer hin: / der Frost hat den Rinder-Ziegen-Herd getroffen, / der Frost das Auge, der Frost die Bedeckung.
himād adhi pra yāmasi / hime adya vimocanam | / yam avaṭaṃ śatadaram / avaindha saptavadhraye ||
Vom Frost aus ziehen wir voran; / im Frost ist heute Lösung: / den Brunnen, den hundertfach durchbohrten, / hast du dem Saptavadhri geöffnet.
avakā tatra rohatu / khade pari bilaṃ tava | / arciṣ ṭe agne prathamam / aṅgārām̐ aparām̐ uta ||
Die Avakā-Wasserpflanze soll dort wachsen, / im Graben rings [ist] deine Höhle. / Deine Flamme, Agni, zuerst, / und danach die Kohlen.
gṛbhṇāmi brahmaṇā nāma / dhāmadhāma paruṣparuḥ | / śītikā nāma te mātā / jalāṣo nāma te pitā ||
Ich fasse [dich] mit dem Brahman beim Namen, / an jedem Ort, an jedem Gelenk. / Śītikā heißt deine Mutter, / Jalāṣa heißt dein Vater.
iha tvam antarā bhava / bāhikam astu yad rapaḥ | / hime jātodake vṛddhā / sindhutas pary ābhṛtā | / tayā te agrabhaṃ nāma- / -aśvam ivāśvābhidhānyā ||
Hier sei du dazwischen; / was Schädigung ist, das sei draußen (bāhikam). / Im Frost, im Wasser Geborene, gewachsene, / von der Sindhu herbeigebracht, / mit ihr habe ich deinen Namen gefasst, / wie [man] ein Pferd mit dem Halfter [fasst].
āmā nāmāsy oṣadhe / tasyās te nāma jagrabha | / agastyasya putrāso / mā vi dhāk puruṣān mama ||
Āmā heißt du, o Pflanze; / von dieser [Āmā] habe ich deinen Namen ergriffen. / Ihr Söhne Agastyas, / verbrennt meine Männer nicht.
mā no agne tanvaṃ / mā vāsāṃsi rīriṣaḥ | / yaṃ tvā samudraja vayam / ārohāma svastaye ||
Agni, schade nicht unserem Leib, / nicht den Kleidern; / dich, Meergeborener, / besteigen wir zum Heil.
divas tārā avāpadran / dhārāt samudriyā apaḥ | / hiraṇyakumbho harito / 'vakābhiḥ parivṛtas / tenāgniṃ śamayāmasi ||
Vom Himmel sind die Sterne herabgefallen, / vom Strom [herab] die Wasser des Meeres; / der goldene Krug, grünlich, / von Avakā-Pflanzen umgeben: / damit löschen wir Agni.
śamayāmy arcir agneḥ / śivas tapatu mā vi dhāk | / gṛbhīte dyāvāpṛthivī / gṛbhītaṃ pārthivaṃ rajaḥ ||
Ich lösche Agnis Flamme; / freundlich soll er glühen, verbrenne mich nicht. / Ergriffen sind Himmel und Erde, / ergriffen ist der irdische Raum.
ni muñjeṣu yad udakaṃ / ni naḍeṣu yad antaram | / yat samudre yat sindhau / tenāgniṃ śamayāmasi ||
Was Wasser in den Muñja-Gräsern ist, / was in den Rohren dazwischen, / was im Meer, was im Strom: / damit löschen wir Agni.
vetasasyāvakāyā / naḍasya vīraṇasya ca | / rohitakasya vṛkṣasya- / -agniṃ śamanam ud bhare ||
Von der Rohrpflanze, der Avakā, / vom Schilf und vom Vīraṇa-Gras / und vom Rohitaka-Baum / hole ich das Löschmittel für Agni herauf.
āyatīr udahāryo / vi te harantu yad rapaḥ | / parāyatīḥ parāvataḥ / parā harantu yad rapaḥ ||
Die herankommenden Wasserträgerinnen / sollen wegtragen, was Übel [an dir] ist; / die weggehenden, aus der Ferne, / sollen fortragen, was Übel ist.
himasya tvā jarāyuṇa- / -agne pari vyayāmasi | / śītike śītam it karo / himike himam it karaḥ ||
Mit der Hülle des Frostes umhüllen wir dich, / Agni, ringsum. / Kühle, mache nur Kälte; / Frostige, mache nur Frost.