atirātraḥ pṛṣṭhayaḥ ṣaḍaho mahāvrataṃ pṛṣṭhayaḥ ṣaḍahas trayastriṃśārambhaṇo 'tirātraḥ
Atirātra, Pṛṣṭhya-Ṣaḍaha, Mahāvrata, Pṛṣṭhya-Ṣaḍaha, Atirātra mit trayastriṃśa als Anfang.
Pañcaviṃśa-Brāhmaṇa (Tāṇḍya-Mahābrāhmaṇa) · Prapāṭhaka 23
Atirātra, Ṣaḍaha, Mahāvrata, Ṣaḍaha, Atirātra mit trayastriṃśa-Anfang; Sattra der Götter, zeitlich zwischen Voll- und Neumond (paurṇamāsī, ekāṣṭakā, amāvāsyā). Der Schluss 23.6.6 (pratinodāt, anupakṣaḥ) ist dunkel und nur vermutungsweise gedeutet.
atirātraḥ pṛṣṭhayaḥ ṣaḍaho mahāvrataṃ pṛṣṭhayaḥ ṣaḍahas trayastriṃśārambhaṇo 'tirātraḥ
Atirātra, Pṛṣṭhya-Ṣaḍaha, Mahāvrata, Pṛṣṭhya-Ṣaḍaha, Atirātra mit trayastriṃśa als Anfang.
etābhir vai devā devatvam agacchan devatvaṃ gacchanti ya etā upayanti
Durch diese gelangten die Devas zur Göttlichkeit; zur Göttlichkeit gelangen, die dies unternehmen.
etad vai devānāṃ sattraṃ tad adyāpi devāḥ sattram āsate
Dies ist das Sattra der Götter; noch heute halten die Götter das Sattra.
paurṇamāsy atirātro 'tha yāni ṣaḍ ahāni sa pṛṣṭhayaḥ ṣaḍaha ekāṣṭakā mahāvratam atha yāni ṣaḍ ahāni sa pṛṣṭhayaḥ ṣaḍaho 'māvāsyātirātraḥ
Der Atirātra ist am Vollmond; dann die sechs Tage: das ist der Pṛṣṭhya-Ṣaḍaha; die Ekāṣṭakā (achter Tag nach Vollmond) ist das Mahāvrata; dann die sechs Tage: der Pṛṣṭhya-Ṣaḍaha; der Atirātra ist am Neumond.
tasmāt tarhi manuṣyāṇāṃ na suto devānāṃ hi tarhi sutaḥ pratyakṣam evaitābhir devatā abhyārohanti
Deshalb ist zu dieser Zeit (Vollmond/Neumond) bei den Menschen nichts gepresst; bei den Göttern aber ist dann gepresst; sichtbar steigen sie mit diesen zu den Gottheiten hinauf.
pratinodāt tu bhayyam itaram anupakṣo dīkṣerann apratinodāya
Um ‚Wegstoßen‘ (pratinoda) [?] zu vermeiden: (so) sollen sie ohne (Halb)monat [?] die Weihe nehmen, um nicht zurückgestoßen zu werden. [Anm.: Der Satz ist dunkel; bhayyam, anupakṣaḥ, pratinodāt unsicher.]