dive svāhā
Dem Himmel – svāhā!
Wort für Wort
- dive
- dem Himmel (Dat.Sg.)
- svāhā
- Opferruf „svāhā“
Atharvaveda-Saṃhitā · Kāṇḍa 5
dive svāhā
Dem Himmel – svāhā!
pṛthivyai svāhā
Der Erde – svāhā!
antarikṣāya svāhā
Dem Luftraum – svāhā!
antarikṣāya svāhā
Dem Luftraum – svāhā!
dive svāhā
Dem Himmel – svāhā!
pṛthivyai svāhā
Der Erde – svāhā!
sūryo me cakṣur vātaḥ prāṇo 'ntarikṣam ātmā pṛthivī śarīram astṛto nāmāham ayam asmi sa ātmānaṃ ni dadhe dyāvāpṛthivībhyāṃ gopīthāya
Sūrya ist mein Auge, Vāta mein Atem, der Luftraum meine Seele, die Erde mein Leib; 'Unversehrter' ist mein Name; ich bin es, der ich hier bin; ich lege mein Selbst nieder bei Himmel und Erde, auf dass sie es behüten.
ud āyur ud balam ut kṛtam ut kṛtyām un manīṣām ud indriyam āyuṣkṛd āyuṣpatnī svadhāvantau gopā me staṃ gopāyataṃ mā ātmasadau me staṃ mā mā hiṃsiṣṭam
Auf mit Lebenskraft, auf mit Stärke, auf mit dem Getanen, auf mit dem zu Tuenden, auf mit der Einsicht, auf mit der Sinneskraft! Lebenschaffend, Lebensgebieterin, ihr beide von eigener Wesenskraft – seid meine Hüter, behütet mich; sitzt bei meiner Seele, tut mir nichts zuleide!