Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 3

Hymne 3.7 Gegen Viṣkandha und Kābava

ekaśataṃ viṣkandhāni / viṣṭhitā pṛthivīm anu | / teṣāṃ tu sarveṣām idam / astu viṣkandhadūṣaṇam ||

Einundhundert Viṣkandhas [Lähmungen/Hemmungen] / sind über die Erde hin verteilt; / von diesen allen / sei dies das Mittel zur Entkräftung des Viṣkandha.

karṣaphasya viśaphasya / dyauṣpitā pṛthivī mātā | / yathābhicakra devās / tathāpi kṛṇutā punaḥ ||

[Von] Karṣapha und Viśapha [?] – / der Himmel ist der Vater, die Erde die Mutter. / Wie ihr Götter es angezaubert habt, / so macht es auch wieder [rückgängig].

aśleṣmāṇo adhārayan / tathā tan manunā kṛtam | / kṛṇomi vadhri viṣkandhaṃ / muṣkābarho gavām iva ||

Die Schleimlosen [?] hielten [es] fest; / so ist es von Manu gemacht worden. / Ich mache den Viṣkandha zum Verschnittenen, / wie [den] … [muṣkābarha] der Rinder [?].

sūtre piśaṅge khṛgalaṃ / yad ābadhnanti vedhasaḥ | / śravasyaṃ śuṣmaṃ kābavaṃ / vadhriṃ kṛṇvantu bandhuraḥ ||

Am gelben Faden [?] das Khṛgala [?], / was die Weisen anbinden, / die ruhmvolle Kraft [?] des Kābava: / verschnitten sollen es die Binder machen [?].

yenā śravasyo caratha / devā ivāsuramāyayā | / śunāṃ kapir iva dūṣaṇo / bandhurā kābavasya ca ||

Wodurch ihr ruhmbegierig wandelt, / wie die Götter durch asurischen Zauber: / [so sei] wie der Affe der Verderber der Hunde, / [so] die Binder [?] des Kābava.

duṣṭyai hi tvā bhantsyāmi / dūṣayitvā kābavam | / ud āśavo rathā iva / śapathebhiḥ sariṣyatha ||

Zur Schändung werde ich dich binden, / nachdem ich den Kābava geschändet habe. / Wie rasche Wagen / werdet ihr unter Verwünschungen davonfahren.