vāyoḥ savitur vidathāni manmahe yāv ātmanvad viśatho yau ca rakṣathaḥ yau viśvasya paribhū babhūvathus tau no muñcatam aṃhasaḥ
An Vāyus und Savitṛs weise Ordnungen denken wir, die ihr beseelt eingeht und die ihr beschützt, die ihr alles überragend geworden seid – ihr beide löst uns von der Not.
yayoḥ saṃkhyātā varimā pārhivāni yābhyāṃ rajo yupitam antarikṣe yayoḥ prāyaṃ nānv ānaśe kaś cana tau no muñcatam aṃhasaḥ
Ihr, deren Ausmaß die irdischen Weiten zählbar gemacht hat, durch die der Raum im Luftraum verbunden ist, deren Vorsprung niemand je erreicht hat – ihr beide löst uns von der Not.
tava vrate ni viśante janāsas tvayy udite prerate citrabhāno yuvaṃ vāyo savitā ca bhuvanāni rakṣathas tau no muñcatam aṃhasaḥ
In deinem Gesetz lassen sich die Menschen nieder, wenn du, glanzreicher Savitṛ, aufgegangen bist, regen sie sich; ihr beide, Vāyu und Savitṛ, beschützt die Wesen – ihr beide löst uns von der Not.
apeto vāyo savitā ca duṣkṛtam apa rakṣāṃsi śimidāṃ ca sedhatam saṃ hy ūrjayā sṛjathaḥ saṃ balena tau no muñcatam aṃhasaḥ
Vertreibt, Vāyu und Savitṛ, den Übeltäter, verjagt die Rakṣas und die Śimidas (Dämonen); denn ihr vereint euch mit Kraft, ihr vereint euch mit Stärke – ihr beide löst uns von der Not.
rayiṃ me poṣaṃ savitota vāyus tanū dakṣam ā suvatāṃ suśevam ayakṣmatātiṃ maha iha dhattaṃ tau no muñcatam aṃhasaḥ
Reichtum und Gedeihen mögen mir Savitṛ und Vāyu verleihen, dem Körper wohltuende Tüchtigkeit; Freiheit von Krankheit gewährt hier, für die Größe – ihr beide löst uns von der Not.
Wort für Wort
rayiṃ
Reichtum (Akk.Sg.)
me
mir (Dat.Sg.)
poṣaṃ
Gedeihen (Akk.Sg.)
savitota
savitā 'Savitṛ' + uta 'und' → Savitṛ, und (Nom.Sg.+Partikel)
vāyus
Vāyu (Nom.Sg.)
tanū
dem Körper (Lok.Sg.)
dakṣam
Tüchtigkeit (Akk.Sg.)
ā
her (Verbalpräfix)
suvatāṃ
mögen verleihen (3.Du.Impv.)
suśevam
wohltuende (Akk.Sg.)
ayakṣmatātiṃ
a 'nicht' + yakṣma 'Krankheit' + tātim 'Zustand' → Freiheit von Krankheit (Akk.Sg.)
pra sumatiṃ savitar vāya ūtaye mahasvantaṃ matsaraṃ mādayāthaḥ arvāg vāmasya pravato ni yachataṃ tau no muñcatam aṃhasaḥ
Sendet, Savitṛ und Vāyu, euer Wohlwollen zum Beistand; ihr berauscht euch am gewaltigen, berauschenden Trank; lenkt die Ströme des Guten hierher – ihr beide löst uns von der Not.
upa śreṣṭhā na āśiṣo devayor dhāmann asthiran staumi devaṃ savitāraṃ ca vāyuṃ tau no muñcantv aṃhasaḥ
Unsere besten Segenswünsche haben sich in der Wohnstatt der beiden Götter eingestellt; ich preise den Gott Savitṛ und Vāyu – sie beide sollen uns von der Not lösen.