Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 17

Hymne 17.23 Die Wasser lösen von Schuld und Alptraum

tad āpaḥ pra vahata- / -avadyaṃ ca malaṃ ca yat | / yad duṣvapnyam ārima / yad ṛcānṛtam ūdima ||

Das sollen die Wasser forttragen: Makel und Schmutz, was [daran] ist; was wir an Alptraum [auf uns] geladen haben [?], was wir mit einem Vers [?] Unwahres gesprochen haben.

āpaḥ sapta sravantīs / tā no muñcaṃtv aṃhasaḥ ||

Die Wasser, die sieben Strömenden, sie sollen uns aus der Bedrängnis lösen.

muñcantu mā śapathyād / atho varuṇyād uta | / atho yamasya paḍbīśād / viśvasmād devaduṣkṛtāt ||

Sie sollen mich lösen vom Fluch, ferner von dem, was von Varuṇa stammt, und von Yamas Fußfessel, von allem Götterfrevel.

jāmiśaṃsād duṣvapnyād / druho mā muñcantu varuṇasya pāśāt ||

Vor der Verleumdung durch Verwandte [?], vor Alptraum, vor Druh [Trugwesen] sollen sie mich lösen, von Varuṇas Schlinge.

mahyam indro varuṇo bṛhaspatiḥ savitā varca ādadhan ||

Mir haben Indra, Varuṇa, Bṛhaspati, Savitar Glanz verliehen.

bhrātṛvyahaṃ sapatnaham asau me bhrātṛbhyo 'sau sapatnaḥ ||

[Ich bin] Vettern-Töter, Nebenbuhler-Töter: jener [ist] mir – jener, meinen Brüdern – der Nebenbuhler [?].

taṃ hanmi taṃ duḥsvapnyena vidhyāmi / tam anāyuṣṭayā vidhyāmi / taṃ kṣapitāyavyena vidhyāmi / tam adharāñcaṃ mṛtyupatham abhyapa nudāmi ||

Ihn erschlage ich, ihn durchbohre ich mit Alptraum; ihn durchbohre ich mit Nicht-Lebenskraft [?]; ihn durchbohre ich mit Kṣapitāyavya [?]; den nach unten Gewandten stoße ich auf den Todespfad hinab.