namo devavadhebhyo / namo rājavadhebhyaḥ | / atho ye viśyānāṃ vadhās / tebhyo mṛtyo namāṃsi te ||
Verehrung den Tötungen durch Götter, / Verehrung den Tötungen durch Könige; / und den Tötungen durch die Stammesgenossen: / ihnen, Mṛtyu, [gelten] deine Verehrungen.
namas te adhivākāya / parāvākāya te namaḥ | / sumatyai mṛtyo te namo / durmatyai ta idaṃ namaḥ ||
Verehrung dir, dem Fürsprecher, / Verehrung dir, dem Abwehrer; / der guten Gesinnung, Mṛtyu, [gilt] deine Verehrung; / der bösen Gesinnung gilt dir diese Verehrung.
namas te yātudhānebhyo / namas te bheṣajebhyaḥ | / mūlebhyo mṛtyo te namo / brāhmaṇebhya idaṃ namaḥ ||
Verehrung dir vor den Yātudhānas (Zauberern), / Verehrung dir vor den Heilmitteln; / den Wurzeln, Mṛtyu, [gilt] deine Verehrung; / den Brahmanen diese Verehrung.
āvayo anāvayo / rasas ta ugra āvayo | / ā te karambham adīmahi Bhatt. aśīmahi / sa hi na tvam asi yas / tvam ātmānam āvayaḥ ||
Āvaya, Anāvaya; / dein Saft, Schrecklicher, [ist] der des Āvaya [?]; / wir wollen deinen Grützbrei (Karambha) essen; / denn du bist doch der, der sich selbst [einwebt ?].
bhūmir iti tvābhipramanvate janā / nirṛtir iti tvāhaṃ pari veda viśvataḥ | / bhūte haviṣmaty asy eṣa te bhagas / tena te vidheyaṃ svāhā ||
„Erde“ nennen dich die Leute, denken sie; / „Nirṛti“ – so kenne ich dich ringsum; / du bist opfergabenreich, o Gewordene; dies ist dein Anteil; / damit soll dir gedient werden. Svāhā!
evo ṣv asmat tvaṃ nirṛte viśvavāre / ayasmayān pra mumugdhi pāśān | / yamena tvaṃ yamyā saṃvidānā Bhatt. saṃvidāno / yo asmān dveṣṭi yaṃ vayaṃ dviṣmas Bhatt. yo 'smān / tasmin tān pāśān prati muñca sarvān ||
So, Nirṛti, Allbegehrte, / löse von uns die eisernen Fesseln; / du, mit Yama [und] Yamī einig: / dem, der uns hasst und den wir hassen, / dem lege alle diese Fesseln an.