Rāmāyaṇa · Araṇyakāṇḍa
Sarga 11: Agastyāśramagamanam
Zehn Jahre bei den Weisen des Waldes; die Erzählung von Vātāpi und Ilvala; Rāma erreicht den Āśrama von Agastyas Bruder auf dem Weg zu Agastya
agrataḥ prayayau rāmaḥ sītā madhye suśobhanā |
pṛṣṭhataḥ tu dhanuṣpāṇiḥ lakṣmaṇaḥ anujagāma ha || 3-11-1
Vorne zog Rāma dahin, in der Mitte die schöne Sītā, dahinter aber folgte Lakṣmaṇa, den Bogen in der Hand.
Wort für Wort agrataḥ prayayau rāmaḥ vorne zog Rāma dahin sītā madhye suśobhanā in der Mitte die schöne Sītā pṛṣṭhataḥ tu dhanuṣpāṇiḥ dahinter aber, den Bogen in der Hand lakṣmaṇaḥ anujagāma ha folgte Lakṣmaṇa tau paśyamānau vividhān śaila prasthān vanāni ca |
nadīḥ ca vividhā ramyā jagmatuḥ saha sītayā || 3-11-2
Die beiden zogen, mancherlei Bergabhänge und Wälder betrachtend, sowie mannigfache liebliche Flüsse, zusammen mit Sītā dahin.
Wort für Wort tau paśyamānau vividhān die beiden, mancherlei betrachtend śaila prasthān vanāni ca Bergabhänge und Wälder nadīḥ ca vividhā ramyā und mannigfache liebliche Flüsse jagmatuḥ saha sītayā zogen zusammen mit Sītā sārasān cakravākāṃ ca nadī pulina cāriṇaḥ |
sarāṃsi ca sapadmāni yutāni jalajaiḥ khagaiḥ || 3-11-3
Kraniche und Cakravāka-Vögel, die an den Flussufern wandelten, und Seen mit Lotosblumen, bevölkert von Wasservögeln,
Wort für Wort sārasān cakravākāṃ ca Kraniche und Cakravāka-Vögel nadī pulina cāriṇaḥ die an Flussufern wandelten sarāṃsi ca sapadmāni und Seen mit Lotosblumen yutāni jalajaiḥ khagaiḥ bevölkert von Wasservögeln yūtha baddhām ca pṛṣatān mada unmattān viṣāṇinaḥ |
mahiṣām ca varāhām ca gajām ca druma vairiṇaḥ || 3-11-4
gescharte Antilopen, vor Brunst rasende gehörnte Tiere, Büffel, Eber und Elefanten, die Feinde der Bäume,
Wort für Wort yūtha baddhām ca pṛṣatān gescharte Antilopen mada unmattān viṣāṇinaḥ vor Brunst rasende gehörnte Tiere mahiṣām ca varāhām ca Büffel und Eber gajām ca druma vairiṇaḥ und Elefanten, die Feinde der Bäume te gatvā dūram adhvānam laṃbamāne divākare |
dadṛśuḥ sahitā raṃyam taṭākam yojana āyutam || 3-11-5
nachdem sie einen weiten Weg zurückgelegt hatten, als die Sonne sich neigte, erblickten sie gemeinsam einen lieblichen See, eine Yojana breit,
Wort für Wort te gatvā dūram adhvānam sie, einen weiten Weg gegangen laṃbamāne divākare als die Sonne sich neigte dadṛśuḥ sahitā raṃyam erblickten sie gemeinsam einen lieblichen taṭākam yojana āyutam See, eine Yojana ausgedehnt padma puṣkara saṃbādham gaja yūthaiḥ alaṃkṛtam |
sārasaiḥ haṃsa kādambaiḥ saṃkulam jala jātibhiḥ || 3-11-6
dicht mit Lotos- und Puṣkara-Blumen bestanden, von Elefantenherden geschmückt, wimmelnd von Kranichen, Schwänen, Kādamba-Gänsen und Wassergeschöpfen.
Wort für Wort padma puṣkara saṃbādham dicht mit Lotos- und Puṣkara-Blumen gaja yūthaiḥ alaṃkṛtam von Elefantenherden geschmückt sārasaiḥ haṃsa kādambaiḥ mit Kranichen, Schwänen, Kādamba-Gänsen saṃkulam jala jātibhiḥ wimmelnd von Wassergeschöpfen prasanna salile ramye tasmin sarasi śuśruve |
gīta vāditra nirghoṣo na tu kaścana dṛśyate || 3-11-7
An jenem lieblichen See mit klarem Wasser vernahm man den Klang von Gesang und Musikinstrumenten, doch niemand war zu sehen.
Wort für Wort prasanna salile ramye mit klarem Wasser, lieblich tasmin sarasi śuśruve an jenem See vernahm man gīta vāditra nirghoṣo den Klang von Gesang und Instrumenten na tu kaścana dṛśyate doch niemand war zu sehen tataḥ kautūhalāt rāmo lakṣmaṇaḥ ca mahārathaḥ |
munim dharmabhṛtam nāma praṣṭum samupacakrame || 3-11-8
Da machten sich Rāma und der große Wagenkämpfer Lakṣmaṇa aus Neugier daran, den dharmawahrenden Weisen zu befragen.
Wort für Wort tataḥ kautūhalāt rāmo da, aus Neugier, Rāma lakṣmaṇaḥ ca mahārathaḥ und Lakṣmaṇa, der große Wagenkämpfer munim dharmabhṛtam nāma den dharmawahrenden Weisen praṣṭum samupacakrame begannen zu befragen idam atyadbhutam śrutvā sarveṣām no mahāmune |
kautūhalam mahat jātam kim idam sādhu kathyatām || 3-11-9
'Da wir dies überaus Wunderbare gehört haben, großer Weiser, ist in uns allen große Neugier entstanden – was ist dies? Sage es uns doch, Guter.'
Wort für Wort idam atyadbhutam śrutvā dies überaus Wunderbare gehört habend sarveṣām no mahāmune in uns allen, großer Weiser kautūhalam mahat jātam ist große Neugier entstanden kim idam sādhu kathyatām was ist dies, sage es, Guter tena evam ukto dharmātmā rāghaveṇa muniḥ tadā |
prabhāvam sarasaḥ kṣipram ākhyātum upacakrame || 3-11-10
So von dem Rāghava angesprochen, begann der dharmagesinnte Weise sogleich, die Kraft des Sees zu erklären:
Wort für Wort tena evam ukto so von ihm angesprochen dharmātmā rāghaveṇa muniḥ tadā der dharmagesinnte Weise, vom Rāghava, dann prabhāvam sarasaḥ kṣipram die Kraft des Sees rasch ākhyātum upacakrame begann er zu erklären idam paṃca apsaro nāma taṭākam sārva kālikam |
nirmitam tapasā rāma muninā māṇḍakarṇinā || 3-11-11
'Dieser See, genannt Pañca-Apsaras, zu allen Zeiten bestehend, wurde durch Askese von dem Weisen Māṇḍakarṇi erschaffen, Rāma.
Wort für Wort idam paṃca apsaro nāma taṭākam dieser See, genannt Pañca-Apsaras sārva kālikam zu allen Zeiten bestehend nirmitam tapasā rāma erschaffen durch Askese, Rāma muninā māṇḍakarṇinā von dem Weisen Māṇḍakarṇi sa hi tepe tapaḥ tīvram māṇḍakarṇiḥ mahāmuniḥ |
daśa varṣa sahasrāṇi vāyu bhakṣo jalāśaye || 3-11-12
Denn der große Weise Māṇḍakarṇi übte strenge Askese, zehntausend Jahre lang, nur von Luft lebend, im Wasser stehend.
Wort für Wort sa hi tepe tapaḥ tīvram denn er übte strenge Askese māṇḍakarṇiḥ mahāmuniḥ der große Weise Māṇḍakarṇi daśa varṣa sahasrāṇi zehntausend Jahre vāyu bhakṣo jalāśaye nur Luft essend, im Gewässer tataḥ pravyathitāḥ sarve devāḥ sa agni purogamāḥ |
abruvan vacanam sarve paraspara samāgatāḥ || 3-11-13
Da wurden alle Götter, mit Agni an der Spitze, beunruhigt und sprachen, alle miteinander versammelt, dieses Wort:
Wort für Wort tataḥ pravyathitāḥ sarve devāḥ da wurden alle Götter beunruhigt sa agni purogamāḥ mit Agni an der Spitze abruvan vacanam sarve alle sprachen dieses Wort paraspara samāgatāḥ miteinander versammelt asmakam kasyacit sthānam eṣa prārthayate muniḥ |
iti saṃvigna manasaḥ sarve tatra divaukasaḥ || 3-11-14
'Dieser Weise strebt wohl nach der Stellung eines von uns.' So, bestürzten Sinnes, sprachen dort alle Himmelsbewohner.
Wort für Wort asmakam kasyacit sthānam die Stellung eines von uns eṣa prārthayate muniḥ erstrebt dieser Weise iti saṃvigna manasaḥ so, bestürzten Sinnes sarve tatra divaukasaḥ alle dortigen Himmelsbewohner tataḥ kartum tapo vighnam sarva devaiḥ niyojitāḥ |
pradhāna apsarasaḥ paṃca vidyut calita varcasaḥ || 3-11-15
Dann wurden, um seine Askese zu stören, von allen Göttern beauftragt fünf vorzügliche Apsaras, deren Glanz wie flackernder Blitz war.
Wort für Wort tataḥ kartum tapo vighnam dann, um die Askese zu stören sarva devaiḥ niyojitāḥ von allen Göttern beauftragt pradhāna apsarasaḥ paṃca fünf vorzügliche Apsaras vidyut calita varcasaḥ deren Glanz wie flackernder Blitz war apsarobhiḥ tataḥ tābhiḥ muniḥ dṛṣṭa parāvaraḥ |
nīto madana vaśyatvam devānām kārya siddhaye || 3-11-16
Von jenen Apsaras wurde der Weise, der Höheres und Niederes durchschaute, in die Gewalt des Liebesgottes gebracht, zur Erfüllung des Anliegens der Götter.
Wort für Wort apsarobhiḥ tataḥ tābhiḥ von jenen Apsaras dann muniḥ dṛṣṭa parāvaraḥ der Weise, der Höheres und Niederes durchschaute nīto madana vaśyatvam in die Gewalt des Liebesgottes gebracht devānām kārya siddhaye zur Erfüllung des Anliegens der Götter tāḥ caiva apsarasaḥ paṃca muneḥ patnītvam āgatāḥ |
taṭāke nirmitam tāsām tasmin antarhitam gṛham || 3-11-17
Und jene fünf Apsaras wurden zu Gattinnen des Weisen; in jenem See wurde für sie ein unsichtbares Haus errichtet.
Wort für Wort tāḥ caiva apsarasaḥ paṃca und jene fünf Apsaras muneḥ patnītvam āgatāḥ wurden zu Gattinnen des Weisen taṭāke nirmitam tāsām für sie im See errichtet tasmin antarhitam gṛham dort ein unsichtbares Haus tatra eva apsarasaḥ paṃca nivasantyo yathā sukham |
ramayanti tapoyogāt munim yauvanam āsthitam || 3-11-18
Dort wohnen eben jene fünf Apsaras nach Belieben und erfreuen, durch die Macht der Askese in Jugendfrische versetzt, den Weisen.
Wort für Wort tatra eva apsarasaḥ paṃca eben dort die fünf Apsaras nivasantyo yathā sukham wohnend nach Belieben ramayanti tapoyogāt erfreuen durch die Macht der Askese munim yauvanam āsthitam den in Jugendfrische versetzten Weisen tāsām saṃkrīḍa mānānām eṣa vāditra niḥsvanaḥ |
śrūyate bhūṣaṇa unmiśraḥ gīta śabdaḥ manoharaḥ || 3-11-19
Von ihnen, die dort spielen, ertönt dieser Klang der Musikinstrumente; man hört, mit dem Klirren des Schmucks vermischt, den herzerfreuenden Klang des Gesangs.'
Wort für Wort tāsām saṃkrīḍa mānānām von ihnen, die spielen eṣa vāditra niḥsvanaḥ dieser Klang der Instrumente śrūyate bhūṣaṇa unmiśraḥ man hört, mit Schmuckklirren vermischt gīta śabdaḥ manoharaḥ den herzerfreuenden Klang des Gesangs āścaryam iti tasya etad vacanam bhāvitātmanaḥ |
rāghavaḥ pratijagrāha saha bhrātrā mahā yaśāḥ || 3-11-20
'Wie wunderbar!' – so nahm der hochberühmte Rāghava zusammen mit seinem Bruder dieses Wort des geläuterten Weisen auf.
Wort für Wort āścaryam iti 'wie wunderbar', so tasya etad vacanam bhāvitātmanaḥ dieses Wort des geläuterten Weisen rāghavaḥ pratijagrāha nahm der Rāghava auf saha bhrātrā mahā yaśāḥ der Hochberühmte, mit dem Bruder evam kathayamānaḥ sa dadarśa āśrama maṇḍalam |
kuśa cīra parikṣiptam brāhmyā lakṣmyā samāvṛtam || 3-11-21
Während er so erzählte, erblickte er einen Kreis von Āśramas, umgeben von Kuśa-Gras und Rindengewändern, umhüllt von brahmischer Herrlichkeit.
Wort für Wort evam kathayamānaḥ sa während er so erzählte dadarśa āśrama maṇḍalam erblickte er einen Kreis von Āśramas kuśa cīra parikṣiptam umgeben von Kuśa-Gras und Rindengewändern brāhmyā lakṣmyā samāvṛtam umhüllt von brahmischer Herrlichkeit praviśya saha vaidehyā lakṣmaṇena ca rāghavaḥ |
tadā tasmin sa kākutsthaḥ śrīmati āśrama maṇḍale || 3-11-22
Der Rāghava trat, zusammen mit der Vaidehī und mit Lakṣmaṇa, dann in jenen prächtigen Kreis von Āśramas ein, der Kakutstha,
Wort für Wort praviśya saha vaidehyā eintretend mit der Vaidehī lakṣmaṇena ca rāghavaḥ und Lakṣmaṇa, der Rāghava tadā tasmin sa kākutsthaḥ dann jener Kakutstha śrīmati āśrama maṇḍale in jenen prächtigen Āśrama-Kreis uṣitvā sa sukham tatra pūrjyamāno maharṣibhiḥ |
jagāma ca āśramān teṣām paryāyeṇa tapasvinām || 3-11-23
und nachdem er dort glücklich geweilt hatte, von den großen Weisen geehrt, zog er der Reihe nach zu den Āśramas jener Asketen.
Wort für Wort uṣitvā sa sukham tatra dort glücklich geweilt habend pūrjyamāno maharṣibhiḥ von den großen Weisen geehrt jagāma ca āśramān teṣām zog zu ihren Āśramas paryāyeṇa tapasvinām der Reihe nach, der Asketen yeṣām uṣitavān pūrvam sakāśe sa mahāstravit |
kvacit paridaśān māsān eka saṃvatsaram kvacit || 3-11-24
Bei denen der Waffenkundige zuvor geweilt hatte, hier zehn Monate, dort ein ganzes Jahr,
Wort für Wort yeṣām uṣitavān pūrvam bei denen er zuvor geweilt hatte sakāśe sa mahāstravit in deren Nähe, der Waffenkundige kvacit paridaśān māsān hier zehn Monate eka saṃvatsaram kvacit dort ein ganzes Jahr kvacit ca caturo māsān paṃca ṣaṭ ca parān kvacit |
aparatra adhikān māsān adhyardham adhikam kvacit || 3-11-25
an anderer Stelle vier Monate, an anderer fünf oder sechs, wiederum anderswo mehr Monate, andernorts anderthalb und mehr,
Wort für Wort kvacit ca caturo māsān anderswo vier Monate paṃca ṣaṭ ca parān kvacit fünf oder sechs anderswo aparatra adhikān māsān andernorts mehr Monate adhyardham adhikam kvacit anderthalb und mehr, anderswo trīn māsān aṣṭa māsān ca rāghavo nyavasat sukham |
tatra saṃvasataḥ tasya munīnām āśrameṣu vai || 3-11-26
drei Monate oder acht Monate weilte der Rāghava glücklich; während er so in den Āśramas der Weisen verweilte,
Wort für Wort trīn māsān aṣṭa māsān ca drei Monate und acht Monate rāghavo nyavasat sukham weilte der Rāghava glücklich tatra saṃvasataḥ tasya während er so verweilte munīnām āśrameṣu vai in den Āśramas der Weisen ramataḥ ca ānukūlyena yayuḥ saṃvatsarā daśa |
parisṛtya ca dharmajñaḥ rāghavaḥ saha sītayā || 3-11-27
sich in Eintracht erfreuend, vergingen zehn Jahre. Nachdem er so umhergezogen war, der dharmakundige Rāghava, zusammen mit Sītā,
Wort für Wort ramataḥ ca ānukūlyena sich in Eintracht erfreuend yayuḥ saṃvatsarā daśa vergingen zehn Jahre parisṛtya ca dharmajñaḥ umhergezogen, der dharmakundige rāghavaḥ saha sītayā der Rāghava mit Sītā sutīkṣṇasya āśramam śrīmān punar eva ājagāma ha |
sa tam āśramam āgamya munibhiḥ paripūjitaḥ || 3-11-28
kam der Glänzende wieder zum Āśrama Sutīkṣṇas zurück. Dort in jenem Āśrama angekommen, von den Weisen geehrt,
Wort für Wort sutīkṣṇasya āśramam zum Āśrama Sutīkṣṇas śrīmān punar eva ājagāma ha kam der Glänzende wieder zurück sa tam āśramam āgamya dort in jenem Āśrama angekommen munibhiḥ paripūjitaḥ von den Weisen geehrt tatra api nyavasat rāmaḥ kaṃcit kālam arindamaḥ |
atha āśramastho vinayāt kadācit tam mahāmunim || 3-11-29
weilte Rāma, der Feindebezwinger, dort noch eine Weile. Dann, im Āśrama weilend, sprach er einst voller Ehrerbietung zu jenem großen Weisen,
Wort für Wort tatra api nyavasat rāmaḥ dort weilte auch Rāma kaṃcit kālam arindamaḥ eine Weile, der Feindebezwinger atha āśramastho vinayāt dann, im Āśrama, voller Ehrerbietung kadācita tam mahāmunim einst zu jenem großen Weisen upāsīnaḥ sa kākutsthaḥ sutīkṣṇam idam abravīt |
asmin araṇye bhagavan agastyo munisattamaḥ || 3-11-30
der Kakutstha, bei ihm sitzend, sprach zu Sutīkṣṇa dieses: 'In diesem Wald, Erhabener, wohnt, wie man erzählt, Agastya, der Beste der Weisen,
Wort für Wort upāsīnaḥ sa kākutsthaḥ der Kakutstha, bei ihm sitzend sutīkṣṇam idam abravīt sprach zu Sutīkṣṇa dies asmin araṇye bhagavan in diesem Wald, Erhabener agastyo munisattamaḥ Agastya, der Beste der Weisen vasati iti mayā nityam kathāḥ kathayatām śrutam |
na tu jānāmi tam deśam vanasya asya mahattayā || 3-11-31
so habe ich stets aus den Erzählungen der Erzähler gehört; doch kenne ich wegen der Größe dieses Waldes nicht jenen Ort.
Wort für Wort vasati iti mayā nityam 'er wohnt', so von mir stets kathāḥ kathayatām śrutam aus den Erzählungen der Erzähler gehört na tu jānāmi tam deśam doch kenne ich jenen Ort nicht vanasya asya mahattayā wegen der Größe dieses Waldes kutra āśrama padam puṇyam maharṣeḥ tasya dhīmataḥ |
prasāda artham bhagavataḥ sānujaḥ saha sītayā || 3-11-32
Wo ist die heilige Āśrama-Stätte jenes weisen großen Rṣi? Um die Gunst des Erhabenen zu erlangen, möchte ich, mit meinem jüngeren Bruder und mit Sītā,
Wort für Wort kutra āśrama padam puṇyam wo ist die heilige Āśrama-Stätte maharṣeḥ tasya dhīmataḥ jenes weisen großen Rṣi prasāda artham bhagavataḥ um die Gunst des Erhabenen sānujaḥ saha sītayā mit dem jüngeren Bruder und mit Sītā agastyam abhigacchheyam abhivādayitum munim |
manoratho mahān eṣa hṛdi parivartate || 3-11-33
zu Agastya gehen, um den Weisen zu grüßen; dieser große Wunsch bewegt sich in meinem Herzen,
Wort für Wort agastyam abhigacchheyam ich möchte zu Agastya gehen abhivādayitum munim um den Weisen zu grüßen manoratho mahān eṣa dieser große Wunsch hṛdi parivartate bewegt sich im Herzen yadi aham tam munivaram śuśrūṣeyam api svayam |
iti rāmasya sa muniḥ śrutvā dharmātmano vacaḥ || 3-11-34
ob ich wohl jenem besten der Weisen selbst dienen könnte.' Als jener Weise dieses Wort des dharmagesinnten Rāma gehört hatte,
Wort für Wort yadi aham tam munivaram ob ich jenem besten der Weisen śuśrūṣeyam api svayam selbst dienen könnte iti rāmasya sa muniḥ śrutvā so, dieses Wort Rāmas, jener Weise gehört habend dharmātmano vacaḥ das Wort des Dharmagesinnten sutīkṣṇaḥ pratyuvāca idam prīto daśarathātmajam |
aham api etad eva tvām vaktu kāmaḥ sa lakṣmaṇam || 3-11-35
entgegnete Sutīkṣṇa erfreut dem Sohn Daśarathas dies: 'Auch ich wollte dir eben dies sagen, zusammen mit Lakṣmaṇa:
Wort für Wort sutīkṣṇaḥ pratyuvāca idam Sutīkṣṇa entgegnete dies prīto daśarathātmajam erfreut dem Sohn Daśarathas aham api etad eva auch ich eben dies tvām vaktu kāmaḥ sa lakṣmaṇam wollte dir sagen, mit Lakṣmaṇa agastyam abhigaccha iti sītayā saha rāghava |
diṣṭyā tu idānīm arthe asmin svayam eva bravīṣi mām || 3-11-36
Geh zu Agastya, Rāghava, mit Sītā. Zum Glück sprichst du nun selbst zu mir in dieser Angelegenheit.
Wort für Wort agastyam abhigaccha iti 'geh zu Agastya', so sītayā saha rāghava mit Sītā, Rāghava diṣṭyā tu idānīm arthe asmin zum Glück nun in dieser Angelegenheit svayam eva bravīṣi mām sprichst du selbst zu mir ayam ākhyāmi te rāma yatra agastyo mahāmuniḥ |
yojanāni āśramāt tāta yāhi catvāri vai tataḥ || 3-11-37
So will ich dir sagen, Rāma, wo der große Weise Agastya weilt: Vier Yojanas von diesem Āśrama, mein Sohn, geh dorthin,
Wort für Wort ayam ākhyāmi te rāma so will ich dir sagen, Rāma yatra agastyo mahāmuniḥ wo der große Weise Agastya yojanāni āśramāt tāta Yojanas von diesem Āśrama, mein Sohn yāhi catvāri vai tataḥ geh vier davon dakṣiṇena mahān śrīmān agastya bhrātur āśramaḥ |
sthalī prāya vanoddeśe pippalī vana śobhite || 3-11-38
im Süden liegt der große, prächtige Āśrama des Bruders Agastyas, in einer meist trockenen Waldgegend, geschmückt von einem Pippalī-Baum-Hain,
Wort für Wort dakṣiṇena mahān śrīmān im Süden der große, prächtige agastya bhrātur āśramaḥ der Āśrama des Bruders Agastyas sthalī prāya vanoddeśe in meist trockener Waldgegend pippalī vana śobhite geschmückt von einem Pippalī-Hain bahu puṣpa phale ramye nānā vihaga nādite |
padminyo vividhāḥ tatra prasanna salila āśayāḥ || 3-11-39
lieblich, reich an Blüten und Früchten, ertönend von mannigfachen Vögeln; dort gibt es mancherlei Lotosteiche mit klarem Wasser,
Wort für Wort bahu puṣpa phale ramye reich an Blüten und Früchten, lieblich nānā vihaga nādite ertönend von mannigfachen Vögeln padminyo vividhāḥ tatra mancherlei Lotosteiche dort prasanna salila āśayāḥ mit klarem Wasser haṃsa kāraṇḍava ākīrṇāḥ cakravāka upaśobhitāḥ |
tatra ekām rajanīm vyuṣya prabhāte rāma gamyatām || 3-11-40
übersät von Schwänen und Kāraṇḍava-Enten, geschmückt von Cakravāka-Vögeln. Dort verbringe eine Nacht, und am Morgen, Rāma, ziehe weiter,
Wort für Wort haṃsa kāraṇḍava ākīrṇāḥ übersät von Schwänen und Kāraṇḍava-Enten cakravāka upaśobhitāḥ geschmückt von Cakravāka-Vögeln tatra ekām rajanīm vyuṣya dort eine Nacht verbringend prabhāte rāma gamyatām am Morgen, Rāma, ziehe weiter dakṣiṇām diśam āsthāya vana ṣaṇḍasya pārśvataḥ |
tatra agastya āśrama padam gatvā yojanam antaram || 3-11-41
der Südrichtung folgend, an der Seite des Waldstücks entlang; dorthin, zur Āśrama-Stätte Agastyas, im Abstand einer Yojana gehend,
Wort für Wort dakṣiṇām diśam āsthāya der Südrichtung folgend vana ṣaṇḍasya pārśvataḥ an der Seite des Waldstücks tatra agastya āśrama padam dorthin zur Āśrama-Stätte Agastyas gatvā yojanam antaram im Abstand einer Yojana gehend ramaṇīye vanoddeśe bahu pādapa śobhite |
raṃsyate tatra vaidehī lakṣmaṇaḥ ca tvayā saha || 3-11-42
in jener entzückenden Waldgegend, geschmückt von vielen Bäumen, wird sich dort die Vaidehī erfreuen, und Lakṣmaṇa zusammen mit dir.
Wort für Wort ramaṇīye vanoddeśe in entzückender Waldgegend bahu pādapa śobhite geschmückt von vielen Bäumen raṃsyate tatra vaidehī dort wird sich die Vaidehī erfreuen lakṣmaṇaḥ ca tvayā saha und Lakṣmaṇa mit dir sa hi ramyo vanauddeśo bahu pādapa saṃyutaḥ |
yadi buddhiḥ kṛtā draṣṭum agastyam tam mahāmunim || 3-11-43
Denn jene liebliche Waldgegend ist reich an vielen Bäumen. Wenn du entschlossen bist, jenen großen Weisen Agastya zu besuchen,
Wort für Wort sa hi ramyo vanauddeśo jene liebliche Waldgegend bahu pādapa saṃyutaḥ reich an vielen Bäumen yadi buddhiḥ kṛtā draṣṭum wenn der Entschluss gefasst ist zu sehen agastyam tam mahāmunim jenen großen Weisen Agastya adya eva gamane buddhim rocayasva mahāmate |
iti rāmo muneḥ śrutvā saha bhrātrā abhivādya ca || 3-11-44
so fasse noch heute den Entschluss zur Reise, Hochgesinnter.' So, dieses Wort des Weisen gehört habend, verabschiedete sich Rāma zusammen mit seinem Bruder,
Wort für Wort adya eva gamane buddhim noch heute den Entschluss zur Reise rocayasva mahāmate fasse, Hochgesinnter iti rāmo muneḥ śrutvā so, dies vom Weisen gehört habend, Rāma saha bhrātrā abhivādya ca zusammen mit dem Bruder sich verabschiedend pratasthe agastyam uddiśya sānugaḥ saha sītayā |
paśyan vanāni citrāṇi parvatāṃ ca abhra saṃnibhān || 3-11-45
und brach, zu Agastya gewandt, mit seinem Gefolge und mit Sītā auf, wobei er die bunten Wälder betrachtete und die wolkengleichen Berge,
Wort für Wort pratasthe agastyam uddiśya brach auf, zu Agastya gewandt sānugaḥ saha sītayā mit Gefolge und mit Sītā paśyan vanāni citrāṇi die bunten Wälder betrachtend parvatāṃ ca abhra saṃnibhān und die wolkengleichen Berge sarāṃsi saritaḥ caiva pathi mārga vaśa anugatān |
sutīkṣṇena upadiṣṭena gatvā tena pathā sukham || 3-11-46
und Seen und Flüsse, die dem Weg entlang folgten; auf jenem von Sutīkṣṇa gewiesenen Pfad glücklich dahingehend,
Wort für Wort sarāṃsi saritaḥ caiva und Seen und Flüsse pathi mārga vaśa anugatān die dem Weg entlang folgten sutīkṣṇena upadiṣṭena von Sutīkṣṇa gewiesenen gatvā tena pathā sukham auf jenem Pfad glücklich gehend idam parama saṃhṛṣṭo vākyam lakṣmaṇam abravīt |
etad eva āśrama padam nūnam tasya mahātmanaḥ || 3-11-47
sprach er, höchst erfreut, dieses Wort zu Lakṣmaṇa: 'Dies muss gewiss die Āśrama-Stätte jenes Großherzigen sein,
Wort für Wort idam parama saṃhṛṣṭo höchst erfreut, dies vākyam lakṣmaṇam abravīt sprach er das Wort zu Lakṣmaṇa etad eva āśrama padam eben dies ist die Āśrama-Stätte nūnam tasya mahātmanaḥ gewiss jenes Großherzigen agastyasya muner bhrātur dṛśyate puṇya karmaṇaḥ |
yathā hi ime vanasya asya jñātāḥ pathi sahasraśaḥ || 3-11-48
des Bruders des Weisen Agastya, des Frommen, wie man erkennt; denn hier zeigen sich zu Tausenden die Merkmale dieses Waldes:
Wort für Wort agastyasya muner bhrātur des Bruders des Weisen Agastya dṛśyate puṇya karmaṇaḥ wie man erkennt, des Frommen yathā hi ime vanasya asya denn hier von diesem Wald jñātāḥ pathi sahasraśaḥ erkennbar zu Tausenden auf dem Weg saṃnatāḥ phala bhareṇa puṣpa bhāreṇa ca drumāḥ |
pippalīnām ca pakvānām vanād asmād upāgataḥ || 3-11-49
die Bäume, sich neigend unter der Last der Früchte und der Last der Blüten, und aus diesem Wald kommt
Wort für Wort saṃnatāḥ phala bhareṇa sich neigend unter der Last der Früchte puṣpa bhāreṇa ca drumāḥ und der Last der Blüten, die Bäume pippalīnām ca pakvānām der reifen Pippalī-Früchte vanād asmād upāgataḥ aus diesem Wald kommend gandho ayam pavana utkṣiptaḥ sahasā kaṭukodayaḥ |
tatra tatra ca dṛśyante saṃkṣiptāḥ kāṣṭha saṃcayāḥ || 3-11-50
dieser vom Wind emporgetragene Duft der reifen Pippalī-Früchte mit plötzlich aufsteigender Schärfe; und hier und dort sieht man aufgehäufte Holzstapel,
Wort für Wort gandho ayam pavana utkṣiptaḥ dieser vom Wind emporgetragene Duft sahasā kaṭukodayaḥ mit plötzlich aufsteigender Schärfe tatra tatra ca dṛśyante und hier und dort sieht man saṃkṣiptāḥ kāṣṭha saṃcayāḥ aufgehäufte Holzstapel lūnāḥ ca paridṛśyante darbhā vaidūrya varcasaḥ |
etat ca vana madhyastham kṛṣṇa abhra śikhara upamam || 3-11-51
und man sieht geschnittenes Darbha-Gras, das wie Beryll leuchtet; und mitten in diesem Wald, gleich dem Gipfel einer dunklen Wolke,
Wort für Wort lūnāḥ ca paridṛśyante und man sieht geschnittenes darbhā vaidūrya varcasaḥ Darbha-Gras, wie Beryll leuchtend etat ca vana madhyastham und dies, mitten im Wald kṛṣṇa abhra śikhara upamam gleich dem Gipfel einer dunklen Wolke pāvakasya āśramasthasya dhūmāgram saṃpradṛśyate |
vivikteṣu ca tīrtheṣu kṛta snānā dvijātayaḥ || 3-11-52
zeigt sich die Rauchspitze des im Āśrama brennenden Feuers; und an abgelegenen heiligen Badeplätzen haben die Zweifachgeborenen, nach dem Bad,
Wort für Wort pāvakasya āśramasthasya des im Āśrama befindlichen Feuers dhūmāgram saṃpradṛśyate zeigt sich die Rauchspitze vivikteṣu ca tīrtheṣu an abgelegenen heiligen Badeplätzen kṛta snānā dvijātayaḥ die gebadeten Zweifachgeborenen puṣpa upahāram kurvanti kusumaiḥ svayam ārjitaiḥ |
tataḥ sutīkṣṇasya vacanam yathā saumya mayā śrutam || 3-11-53
Blumenopfer dargebracht mit selbst gepflückten Blüten. So, wie ich das Wort Sutīkṣṇas gehört habe, Sanfter,
Wort für Wort puṣpa upahāram kurvanti Blumenopfer dargebracht kusumaiḥ svayam ārjitaiḥ mit selbst gepflückten Blüten tataḥ sutīkṣṇasya vacanam so das Wort Sutīkṣṇas yathā saumya mayā śrutam wie ich es gehört habe, Sanfter agastyasya āśramo bhrātur nūnam eṣa bhaviṣyati |
nigṛhya tarasā mṛtyum lokānām hita kāmyayā || 3-11-54
muss dies der Āśrama des Bruders Agastyas sein, der, den Tod mit Kraft bezwungen habend, aus Wohlwollen für die Welten,
Wort für Wort agastyasya āśramo bhrātur der Āśrama des Bruders Agastyas nūnam eṣa bhaviṣyati muss dies sein nigṛhya tarasā mṛtyum den Tod mit Kraft bezwungen lokānām hita kāmyayā aus Wohlwollen für die Welten yasya bhrātrā kṛtā iyam dik śaraṇyā puṇya karmaṇā |
iha ekadā kila krūro vātāpiḥ api ca ilvalaḥ || 3-11-55
dessen Bruder diese Himmelsrichtung zu einer sicheren Zuflucht gemacht hat, der Fromme. Hier lebten einst, wie man erzählt, der grausame Vātāpi und Ilvala,
Wort für Wort yasya bhrātrā kṛtā iyam dik dessen Bruder diese Richtung gemacht hat śaraṇyā puṇya karmaṇā zu einer Zuflucht, der Fromme iha ekadā kila krūro vātāpiḥ hier einst, wie man erzählt, der grausame Vātāpi api ca ilvalaḥ und auch Ilvala bhrātarau sahitau āstām brāhmaṇaghnau mahā asurau |
dhārayan brāhmaṇam rūpam ilvalaḥ saṃskṛtam vadan || 3-11-56
zwei zusammenlebende Brüder, große Asuras, Brahmanenmörder. Ilvala, die Gestalt eines Brahmanen annehmend, wohlgesprochenes Sanskrit redend,
Wort für Wort bhrātarau sahitau āstām zwei zusammenlebende Brüder brāhmaṇaghnau mahā asurau Brahmanenmörder, große Asuras dhārayan brāhmaṇam rūpam die Gestalt eines Brahmanen annehmend ilvalaḥ saṃskṛtam vadan Ilvala, Sanskrit redend āmaṃtrayati viprān sa śrāddham uddiśya nirghṛṇaḥ |
bhrātaram saṃskṛtam kṛtvā tataḥ tam meṣa rūpiṇam || 3-11-57
lud, ohne Erbarmen, Brahmanen unter dem Vorwand eines Totenopfers ein; nachdem er seinen Bruder rituell vorbereitet hatte, jenen, der die Gestalt eines Widders annahm,
Wort für Wort āmaṃtrayati viprān sa er lud die Brahmanen ein śrāddham uddiśya nirghṛṇaḥ unter dem Vorwand eines Totenopfers, ohne Erbarmen bhrātaram saṃskṛtam kṛtvā seinen Bruder rituell vorbereitet habend tataḥ tam meṣa rūpiṇam jenen in Widdergestalt tān dvijān bhojayāmāsa śrāddha dṛṣṭena karmaṇā |
tato bhuktavatām teṣām viprāṇām ilvalo abravīt || 3-11-58
speiste er jene Brahmanen mit dem für das Totenopfer vorgeschriebenen Ritus. Als jene Brahmanen gegessen hatten, sprach Ilvala:
Wort für Wort tān dvijān bhojayāmāsa speiste jene Brahmanen śrāddha dṛṣṭena karmaṇā mit dem für das Totenopfer vorgeschriebenen Ritus tato bhuktavatām teṣām als jene gegessen hatten viprāṇām ilvalo abravīt sprach Ilvala zu den Brahmanen vātāpe niṣkramasva iti svareṇa mahatā vadan |
tato bhrātur vacaḥ śrutvā vātāpiḥ meṣavat nadan || 3-11-59
'Vātāpi, komm heraus!' – mit lauter Stimme sprach er. Da, das Wort seines Bruders gehört habend, wie ein Widder blökend,
Wort für Wort vātāpe niṣkramasva iti 'Vātāpi, komm heraus', so svareṇa mahatā vadan mit lauter Stimme sprechend tato bhrātur vacaḥ śrutvā dann das Wort des Bruders gehört habend vātāpiḥ meṣavat nadan Vātāpi, wie ein Widder blökend bhittvā bhittvā śarīrāṇi brāhmaṇānām viniṣpatat |
brāhmaṇānām sahasrāṇi taiḥ evam kāma rūpibhiḥ || 3-11-60
durchbrach Vātāpi die Leiber der Brahmanen und sprang hervor. Tausende von Brahmanen wurden so von diesen beiden Gestaltwandlern
Wort für Wort bhittvā bhittvā śarīrāṇi die Leiber immer wieder durchbrechend brāhmaṇānām viniṣpatat sprang er aus den Brahmanen hervor brāhmaṇānām sahasrāṇi Tausende von Brahmanen taiḥ evam kāma rūpibhiḥ von diesen Gestaltwandlern so vināśitāni saṃhatya nityaśaḥ piśita aśanaiḥ |
agastyena tadā devaiḥ prārthitena maharṣiṇā || 3-11-61
gemeinsam vernichtet, ständig als Fleischesser. Damals, von den Göttern gebeten, der große Weise Agastya,
Wort für Wort vināśitāni saṃhatya gemeinsam vernichtet nityaśaḥ piśita aśanaiḥ ständig, als Fleischesser agastyena tadā devaiḥ von Agastya damals, von den Göttern prārthitena maharṣiṇā gebeten, der große Weise anubhūya kila śrāddhe bhakṣitaḥ sa mahā asuraḥ |
tataḥ saṃpannam iti uktvā dattvā haste avanejanam || 3-11-62
verzehrte, wie man erzählt, jenen großen Asura beim Totenopfer. Danach, 'Es ist vollbracht' sagend, und Wasser zum Händewaschen reichend,
Wort für Wort anubhūya kila śrāddhe wie man erzählt, beim Totenopfer verzehrend bhakṣitaḥ sa mahā asuraḥ gefressen wurde jener große Asura tataḥ saṃpannam iti uktvā danach 'es ist vollbracht' sagend dattvā haste avanejanam Wasser zum Händewaschen reichend bhrātaram niṣkramasva iti ca ilvalaḥ samabhāṣata |
sa tadā bhāṣamāṇam tu bhrātaram vipra ghātinam || 3-11-63
sprach Ilvala zu seinem Bruder: 'Komm heraus!' Da, während jener Brahmanenmörder-Bruder so sprach,
Wort für Wort bhrātaram niṣkramasva iti 'Bruder, komm heraus', so ca ilvalaḥ samabhāṣata sprach Ilvala sa tadā bhāṣamāṇam tu während dieser damals sprach bhrātaram vipra ghātinam der Bruder, der Brahmanenmörder abravīt prahasan dhīmān agastyo muni sattamaḥ |
kuto niṣkramitum śaktir mayā jīrṇasya rakṣasaḥ || 3-11-64
sprach der weise Agastya, der Beste der Weisen, lachend: 'Wie sollte er die Kraft haben herauszukommen – von mir verdaut, der Rākṣasa,'
Wort für Wort abravīt prahasan dhīmān sprach lachend der Weise agastyo muni sattamaḥ Agastya, der Beste der Weisen kuto niṣkramitum śaktir woher die Kraft herauszukommen mayā jīrṇasya rakṣasaḥ von mir verdaut, des Rākṣasa bhrātuḥ te meṣa rūpasya gatasya yama sādanam |
atha tasya vacaḥ śrutvā bhrātur nidhana saṃśritam || 3-11-65
'dein Bruder in Widdergestalt ist bereits zur Wohnstätte Yamas gegangen.' Als er dann dieses Wort hörte, das den Tod seines Bruders verkündete,
Wort für Wort bhrātuḥ te meṣa rūpasya deines Bruders in Widdergestalt gatasya yama sādanam der zur Wohnstätte Yamas gegangen ist atha tasya vacaḥ śrutvā dann dieses Wort gehört habend bhrātur nidhana saṃśritam das den Tod des Bruders betraf pradharṣayitum ārebhe munim krodhāt niśā caraḥ |
so abhyadravat dvijeṃdram tam muninā dīpta tejasā || 3-11-66
begann der Nachtwandler aus Zorn, den Weisen anzugreifen; er stürzte auf jenen Besten der Zweifachgeborenen los, doch von dem Weisen mit loderndem Glanz
Wort für Wort pradharṣayitum ārebhe begann anzugreifen munim krodhāt niśā caraḥ den Weisen, aus Zorn, der Nachtwandler so abhyadravat dvijeṃdram er stürzte auf den Besten der Zweifachgeborenen los tam muninā dīpta tejasā auf jenen, von dem Weisen mit loderndem Glanz cakṣuṣā anala kalpena nirdagdho nidhanam gataḥ |
tasya ayam āśramo bhrātuḥ taṭāka vana śobhitaḥ || 3-11-67
wurde er durch dessen feuergleichen Blick verbrannt und fand den Tod. Dies ist der Āśrama seines Bruders, geschmückt mit Teichen und Wäldern,
Wort für Wort cakṣuṣā anala kalpena durch den feuergleichen Blick nirdagdho nidhanam gataḥ verbrannt, fand er den Tod tasya ayam āśramo bhrātuḥ dies ist der Āśrama seines Bruders taṭāka vana śobhitaḥ geschmückt mit Teichen und Wäldern vipra anukaṃpayā yena karma idam duṣkaram kṛtam |
evam kathayamānasya tasya saumitriṇā saha || 3-11-68
durch den, aus Mitleid mit den Brahmanen, diese schwer zu vollbringende Tat vollbracht wurde. Während er dies so erzählte, zusammen mit dem Sohn Sumitrās,
Wort für Wort vipra anukaṃpayā yena durch den, aus Mitleid mit den Brahmanen karma idam duṣkaram kṛtam diese schwer zu vollbringende Tat vollbracht wurde evam kathayamānasya tasya während er so erzählte saumitriṇā saha zusammen mit dem Sohn Sumitrās rāmasya astam gataḥ sūryaḥ saṃdhyā kālo abhyavartata |
upāsya paścimām saṃdhyām saha bhrātrā yathā vidhi || 3-11-69
ging Rāmas Sonne unter, und die Zeit der Abenddämmerung nahte. Nachdem er die abendliche Dämmerungsandacht, den Vorschriften gemäß, zusammen mit seinem Bruder verrichtet hatte,
Wort für Wort rāmasya astam gataḥ sūryaḥ Rāmas Sonne ging unter saṃdhyā kālo abhyavartata die Zeit der Dämmerung nahte upāsya paścimām saṃdhyām die abendliche Dämmerung verrichtend saha bhrātrā yathā vidhi mit dem Bruder, vorschriftsgemäß praviveśa āśrama padam tam ṛṣim ca abhyavādayat |
samyak pratigṛhītaḥ tu muninā tena rāghavaḥ || 3-11-70
trat er in jene Āśrama-Stätte ein und begrüßte jenen Rṣi. Wohlaufgenommen von jenem Weisen, der Rāghava,
Wort für Wort praviveśa āśrama padam trat in die Āśrama-Stätte ein tam ṛṣim ca abhyavādayat und begrüßte jenen Rṣi samyak pratigṛhītaḥ tu wohl aufgenommen muninā tena rāghavaḥ von jenem Weisen, der Rāghava nyavasat tām niśām ekām prāśya mūla phalāni ca |
tasyām rātryām vyatītāyām udite ravi maṇḍale || 3-11-71
verbrachte er jene eine Nacht dort, nachdem er Wurzeln und Früchte gegessen hatte. Als jene Nacht vergangen war und die Sonnenscheibe aufgegangen war,
Wort für Wort nyavasat tām niśām ekām verbrachte jene eine Nacht prāśya mūla phalāni ca Wurzeln und Früchte gegessen habend tasyām rātryām vyatītāyām als jene Nacht vergangen war udite ravi maṇḍale als die Sonnenscheibe aufgegangen war bhrātaram tam agastyasya āmaṃtrayata rāghavaḥ |
abhivādaye tvām bhagavan sukham sma uṣyato niśām || 3-11-72
verabschiedete sich der Rāghava von jenem Bruder Agastyas: 'Ich grüße dich, Erhabener; glücklich habe ich die Nacht verbracht.
Wort für Wort bhrātaram tam agastyasya von jenem Bruder Agastyas āmaṃtrayata rāghavaḥ verabschiedete sich der Rāghava abhivādaye tvām bhagavan ich grüße dich, Erhabener sukham sma uṣyato niśām glücklich habe ich die Nacht verbracht āmaṃtraye tvām gacchhāmi gurum te draṣṭum agrajam |
gamyatām iti tena ukto jagāma raghu nandanaḥ || 3-11-73
Ich nehme Abschied von dir und gehe, um deinen älteren Bruder, den Lehrer, zu sehen.' 'So gehe denn', von ihm so angesprochen, zog der Freudenbringer der Raghus weiter,
Wort für Wort āmaṃtraye tvām gacchhāmi ich nehme Abschied von dir und gehe gurum te draṣṭum agrajam um deinen Lehrer, den älteren Bruder, zu sehen gamyatām iti tena ukto 'geh', so von ihm angesprochen jagāma raghu nandanaḥ zog der Freudenbringer der Raghus weiter yathā uddiṣṭena mārgeṇa vanam tat ca avalokayan |
nīvārān panasān sālān vanjulān tiniśān tathā || 3-11-74
auf dem gewiesenen Weg, jenen Wald betrachtend, mit wildem Reis, Brotfruchtbäumen, Sāla-Bäumen, Vañjula- und Tiniśa-Bäumen,
Wort für Wort yathā uddiṣṭena mārgeṇa auf dem gewiesenen Weg vanam tat ca avalokayan jenen Wald betrachtend nīvārān panasān sālān mit wildem Reis, Brotfruchtbäumen, Sāla-Bäumen vanjulān tiniśān tathā und Vañjula- und Tiniśa-Bäumen ciri bilvān madhūkān ca bilvān atha ca tindukān |
puṣpitān puṣpita agrābhir latābhir upaśobhitān || 3-11-75
Ciribilva-, Madhūka-, Bilva- und Tinduka-Bäumen, blühend, geschmückt von blütenreichen Ranken an ihren Spitzen –
Wort für Wort ciri bilvān madhūkān ca Ciribilva- und Madhūka-Bäume bilvān atha ca tindukān Bilva- und Tinduka-Bäume puṣpitān puṣpita agrābhir blühend, mit blühenden Spitzen latābhir upaśobhitān geschmückt von Ranken dadarśa rāmaḥ śataśaḥ tatra kāntāra pādapān |
hasti hastaiḥ vimṛditān vānaraiḥ upaśobhitān || 3-11-76
Rāma erblickte dort zu Hunderten die Bäume der Wildnis, von Elefantenrüsseln niedergebogen, von Affen belebt,
Wort für Wort dadarśa rāmaḥ śataśaḥ Rāma erblickte zu Hunderten tatra kāntāra pādapān dort die Bäume der Wildnis hasti hastaiḥ vimṛditān von Elefantenrüsseln niedergebogen vānaraiḥ upaśobhitān von Affen belebt mattaiḥ śakuni saṃghaiḥ ca śataśaḥ prati nāditān |
tato abravīt samīpastham rāmo rājīva locanaḥ || 3-11-77
von brünstigen Vogelscharen zu Hunderten widerhallend. Da sprach Rāma, der Lotosäugige, zu dem in seiner Nähe
Wort für Wort mattaiḥ śakuni saṃghaiḥ ca und von brünstigen Vogelscharen śataśaḥ prati nāditān zu Hunderten widerhallend tato abravīt samīpastham da sprach er zu dem Nahen rāmo rājīva locanaḥ Rāma, der Lotosäugige pṛṣṭhato anugatam vīram lakṣmaṇam lakṣmivardhanam |
snigdha patrā yathā vṛkṣā yathā kṣāntā mṛga dvijāḥ || 3-11-78
hinter ihm folgenden Helden, Lakṣmaṇa, dem Mehrer des Glücks: 'Wie glänzend belaubt die Bäume sind, wie friedlich Wild und Vögel,
Wort für Wort pṛṣṭhato anugatam vīram zu dem hinten folgenden Helden lakṣmaṇam lakṣmivardhanam Lakṣmaṇa, dem Mehrer des Glücks snigdha patrā yathā vṛkṣā wie glänzend belaubt die Bäume yathā kṣāntā mṛga dvijāḥ wie friedlich Wild und Vögel āśramo na atidūrastho maharṣer bhāvita ātmanaḥ |
agastya iti vikhyāto loke svena eva karmaṇā || 3-11-79
so ist der Āśrama des großen, geläuterten Weisen, der durch sein eigenes Wirken in der Welt als Agastya berühmt ist, nicht mehr fern.
Wort für Wort āśramo na atidūrastho der Āśrama ist nicht mehr fern maharṣer bhāvita ātmanaḥ des großen, geläuterten Weisen agastya iti vikhyāto loke als Agastya berühmt in der Welt svena eva karmaṇā durch sein eigenes Wirken āśramo dṛśyate tasya pariśrānta śrama apahaḥ |
prājya dhūma ākula vanaḥ cīra mālā pariṣkṛtaḥ || 3-11-80
Man sieht seinen Āśrama, der die Müdigkeit der Erschöpften nimmt, dessen Wald von dichtem Rauch erfüllt ist, geschmückt mit Reihen von Rindengewändern,
Wort für Wort āśramo dṛśyate tasya man sieht seinen Āśrama pariśrānta śrama apahaḥ der die Müdigkeit der Erschöpften nimmt prājya dhūma ākula vanaḥ dessen Wald von dichtem Rauch erfüllt ist cīra mālā pariṣkṛtaḥ geschmückt mit Reihen von Rindengewändern praśānta mṛga yūthaḥ ca nānā śakuni nāditaḥ |
nigṛhya tarasā mṛtyum lokānām hita kāmyayā || 3-11-81
mit friedlichen Herden von Wild und ertönend von mannigfachen Vögeln – er, der den Tod mit Kraft bezwungen hat, aus Wohlwollen für die Welten,
Wort für Wort praśānta mṛga yūthaḥ ca und mit friedlichen Herden von Wild nānā śakuni nāditaḥ ertönend von mannigfachen Vögeln nigṛhya tarasā mṛtyum den Tod mit Kraft bezwungen lokānām hita kāmyayā aus Wohlwollen für die Welten dakṣiṇā dik kṛtā yena śaraṇyā puṇya karmaṇā |
tasya idam āśrama padam prabhāvād yasya rākṣasaiḥ || 3-11-82
der Fromme, der die Südrichtung zu einer sicheren Zuflucht gemacht hat – dies ist seine Āśrama-Stätte, durch dessen Macht
Wort für Wort dakṣiṇā dik kṛtā yena von dem die Südrichtung gemacht wurde śaraṇyā puṇya karmaṇā zu einer Zuflucht, der Fromme tasya idam āśrama padam dies ist seine Āśrama-Stätte prabhāvād yasya rākṣasaiḥ durch dessen Macht von den Rākṣasas dik iyam dakṣiṇā trāsād dṛśyate na upabhujyate |
yadā prabhṛti ca ākrāntā dig iyam puṇya karmaṇā || 3-11-83
diese Südrichtung aus Furcht von den Rākṣasas nur gesehen, aber nicht genutzt wird. Seit dem Zeitpunkt, da diese Richtung von dem Frommen betreten wurde,
Wort für Wort dik iyam dakṣiṇā trāsād diese Südrichtung aus Furcht dṛśyate na upabhujyate wird gesehen, aber nicht genutzt yadā prabhṛti ca ākrāntā seit dem Zeitpunkt, da betreten wurde dig iyam puṇya karmaṇā diese Richtung, vom Frommen tadā prabhṛti nir vairāḥ praśāntā rajanī carāḥ |
nāmnā ca iyam bhagavato dakṣiṇā dik pradakṣiṇā || 3-11-84
seitdem sind die Nachtwandler ohne Feindschaft und befriedet; und dem Namen des Erhabenen zu Ehren wird diese Südrichtung 'Dakṣiṇā-Pradakṣiṇā' genannt.
Wort für Wort tadā prabhṛti nir vairāḥ seitdem ohne Feindschaft praśāntā rajanī carāḥ befriedet die Nachtwandler nāmnā ca iyam bhagavato und dem Namen des Erhabenen zu Ehren dakṣiṇā dik pradakṣiṇā diese Südrichtung 'Pradakṣiṇā' prathitā triṣu lokeṣu durdharṣā krūra karmabhiḥ |
mārgam niroddhum satatam bhāskarasya acala uttamaḥ || 3-11-85
Berühmt in den drei Welten, unbezwingbar für die grausamen Übeltäter – stets, um den Weg der Sonne zu versperren, der höchste unter den Bergen,
Wort für Wort prathitā triṣu lokeṣu berühmt in den drei Welten durdharṣā krūra karmabhiḥ unbezwingbar für die grausamen Übeltäter mārgam niroddhum satatam stets, um den Weg zu versperren bhāskarasya acala uttamaḥ der Sonne, der höchste unter den Bergen saṃdeśam pālayan tasya viṃdhya śailo na vardhate |
ayam dīrgha āyuṣaḥ tasya loke viśruta karmaṇaḥ || 3-11-86
der Vindhya-Berg, dessen Gebot befolgend, wächst nicht mehr weiter. Dies ist der Āśrama jenes langlebigen, in der Welt für sein Wirken berühmten,
Wort für Wort saṃdeśam pālayan tasya dessen Gebot befolgend viṃdhya śailo na vardhate wächst der Vindhya-Berg nicht mehr ayam dīrgha āyuṣaḥ tasya dies ist jenes langlebigen loke viśruta karmaṇaḥ in der Welt für sein Wirken berühmten agastyasya āśramaḥ śrīmān vinīta mṛga sevitaḥ |
eṣa loka arcitaḥ sādhuḥ hite nityam rataḥ satām || 3-11-87
glänzenden Agastya, bewohnt von gezähmtem Wild; er, von der Welt verehrt, der Fromme, stets dem Wohl der Guten zugetan.
Wort für Wort agastyasya āśramaḥ śrīmān der glänzende Āśrama Agastyas vinīta mṛga sevitaḥ bewohnt von gezähmtem Wild eṣa loka arcitaḥ sādhuḥ er, von der Welt verehrt, der Fromme hite nityam rataḥ satām stets dem Wohl der Guten zugetan asmān adhigatān eṣa śreyasā yojayiṣyati |
ārādhayiṣyāmi atra aham agastyam tam mahāmunim || 3-11-88
Er wird uns, die wir zu ihm kommen, mit Segen verbinden. Ich will hier jenen großen Weisen Agastya verehren
Wort für Wort asmān adhigatān eṣa uns, die wir zu ihm gekommen sind śreyasā yojayiṣyati wird er mit Segen verbinden ārādhayiṣyāmi atra aham ich will hier verehren agastyam tam mahāmunim jenen großen Weisen Agastya śeṣam ca vana vāsasya saumya vatsyāmi aham prabho |
atra devāḥ sagandharvāḥ siddhāḥ ca parama ṛṣayaḥ || 3-11-89
und den Rest meines Waldaufenthalts hier verbringen, Sanfter, Herr. Hier verehren beständig Götter mit den Gandharvas, die Siddhas und die höchsten Rṣis
Wort für Wort śeṣam ca vana vāsasya und den Rest des Waldaufenthalts saumya vatsyāmi aham prabho will ich verbringen, Sanfter, Herr atra devāḥ sagandharvāḥ hier Götter mit Gandharvas siddhāḥ ca parama ṛṣayaḥ und Siddhas und höchste Rṣis agastyam niyata āhārāḥ satatam paryupāsate |
na atra jīvet mṛṣāvādī krūro vā yadi vā śaṭhaḥ || 3-11-90
Agastya, mit geregelter Nahrung. Hier könnte kein Lügner leben, kein Grausamer, kein Betrüger,
Wort für Wort agastyam niyata āhārāḥ Agastya, mit geregelter Nahrung satatam paryupāsate verehren beständig na atra jīvet mṛṣāvādī hier könnte kein Lügner leben krūro vā yadi vā śaṭhaḥ kein Grausamer oder Betrüger nṛśaṃsaḥ pāpa vṛtto vā muniḥ eṣa tathā vidhaḥ |
atra devāḥ ca yakṣāḥ ca nāgāḥ ca patagaiḥ saha || 3-11-91
kein Gewalttätiger, kein Sünder – so beschaffen ist dieser Weise. Hier wohnen Götter, Yakṣas, Nāgas zusammen mit den Vögeln,
Wort für Wort nṛśaṃsaḥ pāpa vṛtto vā kein Gewalttätiger, kein Sünder muniḥ eṣa tathā vidhaḥ so beschaffen ist dieser Weise atra devāḥ ca yakṣāḥ ca hier Götter und Yakṣas nāgāḥ ca patagaiḥ saha und Nāgas zusammen mit Vögeln vasanti niyata āhārā dharmam ārādhayiṣṇavaḥ |
atra siddhā mahātmāno vimānaiḥ sūrya sannibhaiḥ || 3-11-92
mit geregelter Nahrung, dem Dharma zustrebend. Hier haben großherzige Siddhas mit sonnengleichen Himmelswagen
Wort für Wort vasanti niyata āhārā wohnen mit geregelter Nahrung dharmam ārādhayiṣṇavaḥ dem Dharma zustrebend atra siddhā mahātmāno hier großherzige Siddhas vimānaiḥ sūrya sannibhaiḥ mit sonnengleichen Himmelswagen tyaktvā dehān navair dehaiḥ svar yātāḥ parama ṛṣayaḥ |
yakṣatvam amaratvam ca rājyāni vividhāni ca || 3-11-93
ihre alten Leiber abgelegt und sind mit neuen Leibern zum Himmel gefahren, die höchsten Rṣis; die Yakṣa-Würde, die Unsterblichkeit und mancherlei Königreiche
Wort für Wort tyaktvā dehān navair dehaiḥ die Leiber abgelegt, mit neuen Leibern svar yātāḥ parama ṛṣayaḥ zum Himmel gefahren, die höchsten Rṣis yakṣatvam amaratvam ca Yakṣa-Würde und Unsterblichkeit rājyāni vividhāni ca und mancherlei Königreiche atra devāḥ prayacchhanti bhūtaiḥ ārādhitāḥ śubhaiḥ |
āgatāḥ sma āśrama padam saumitre praviśa agrataḥ || 3-11-94
gewähren hier die Götter, von reinen Wesen verehrt. Wir sind zur Āśrama-Stätte gekommen; Sohn Sumitrās, geh voran,
Wort für Wort atra devāḥ prayacchhanti hier gewähren die Götter bhūtaiḥ ārādhitāḥ śubhaiḥ von reinen Wesen verehrt āgatāḥ sma āśrama padam wir sind zur Āśrama-Stätte gekommen saumitre praviśa agrataḥ Sohn Sumitrās, geh voran nivedaya iha mām prāptam ṛṣaye saha sītayā || 3-11-95
und melde dem Rṣi, dass ich hier angekommen bin, mit Sītā."
Wort für Wort nivedaya iha mām prāptam melde, dass ich hier angekommen bin ṛṣaye saha sītayā dem Rṣi, mit Sītā
Interaktive Leseansicht des ganzen Werks
← Sarga 10 Sarga 12 →