Quellen der Menschheit

Rāmāyaṇa · Araṇyakāṇḍa

Sarga 11: Agastyāśramagamanam Zehn Jahre bei den Weisen des Waldes; die Erzählung von Vātāpi und Ilvala; Rāma erreicht den Āśrama von Agastyas Bruder auf dem Weg zu Agastya

agrataḥ prayayau rāmaḥ sītā madhye suśobhanā | pṛṣṭhataḥ tu dhanuṣpāṇiḥ lakṣmaṇaḥ anujagāma ha || 3-11-1

Vorne zog Rāma dahin, in der Mitte die schöne Sītā, dahinter aber folgte Lakṣmaṇa, den Bogen in der Hand.

Wort für Wort
agrataḥ prayayau rāmaḥ
vorne zog Rāma dahin
sītā madhye suśobhanā
in der Mitte die schöne Sītā
pṛṣṭhataḥ tu dhanuṣpāṇiḥ
dahinter aber, den Bogen in der Hand
lakṣmaṇaḥ anujagāma ha
folgte Lakṣmaṇa

tau paśyamānau vividhān śaila prasthān vanāni ca | nadīḥ ca vividhā ramyā jagmatuḥ saha sītayā || 3-11-2

Die beiden zogen, mancherlei Bergabhänge und Wälder betrachtend, sowie mannigfache liebliche Flüsse, zusammen mit Sītā dahin.

Wort für Wort
tau paśyamānau vividhān
die beiden, mancherlei betrachtend
śaila prasthān vanāni ca
Bergabhänge und Wälder
nadīḥ ca vividhā ramyā
und mannigfache liebliche Flüsse
jagmatuḥ saha sītayā
zogen zusammen mit Sītā

sārasān cakravākāṃ ca nadī pulina cāriṇaḥ | sarāṃsi ca sapadmāni yutāni jalajaiḥ khagaiḥ || 3-11-3

Kraniche und Cakravāka-Vögel, die an den Flussufern wandelten, und Seen mit Lotosblumen, bevölkert von Wasservögeln,

Wort für Wort
sārasān cakravākāṃ ca
Kraniche und Cakravāka-Vögel
nadī pulina cāriṇaḥ
die an Flussufern wandelten
sarāṃsi ca sapadmāni
und Seen mit Lotosblumen
yutāni jalajaiḥ khagaiḥ
bevölkert von Wasservögeln

yūtha baddhām ca pṛṣatān mada unmattān viṣāṇinaḥ | mahiṣām ca varāhām ca gajām ca druma vairiṇaḥ || 3-11-4

gescharte Antilopen, vor Brunst rasende gehörnte Tiere, Büffel, Eber und Elefanten, die Feinde der Bäume,

Wort für Wort
yūtha baddhām ca pṛṣatān
gescharte Antilopen
mada unmattān viṣāṇinaḥ
vor Brunst rasende gehörnte Tiere
mahiṣām ca varāhām ca
Büffel und Eber
gajām ca druma vairiṇaḥ
und Elefanten, die Feinde der Bäume

te gatvā dūram adhvānam laṃbamāne divākare | dadṛśuḥ sahitā raṃyam taṭākam yojana āyutam || 3-11-5

nachdem sie einen weiten Weg zurückgelegt hatten, als die Sonne sich neigte, erblickten sie gemeinsam einen lieblichen See, eine Yojana breit,

Wort für Wort
te gatvā dūram adhvānam
sie, einen weiten Weg gegangen
laṃbamāne divākare
als die Sonne sich neigte
dadṛśuḥ sahitā raṃyam
erblickten sie gemeinsam einen lieblichen
taṭākam yojana āyutam
See, eine Yojana ausgedehnt

padma puṣkara saṃbādham gaja yūthaiḥ alaṃkṛtam | sārasaiḥ haṃsa kādambaiḥ saṃkulam jala jātibhiḥ || 3-11-6

dicht mit Lotos- und Puṣkara-Blumen bestanden, von Elefantenherden geschmückt, wimmelnd von Kranichen, Schwänen, Kādamba-Gänsen und Wassergeschöpfen.

Wort für Wort
padma puṣkara saṃbādham
dicht mit Lotos- und Puṣkara-Blumen
gaja yūthaiḥ alaṃkṛtam
von Elefantenherden geschmückt
sārasaiḥ haṃsa kādambaiḥ
mit Kranichen, Schwänen, Kādamba-Gänsen
saṃkulam jala jātibhiḥ
wimmelnd von Wassergeschöpfen

prasanna salile ramye tasmin sarasi śuśruve | gīta vāditra nirghoṣo na tu kaścana dṛśyate || 3-11-7

An jenem lieblichen See mit klarem Wasser vernahm man den Klang von Gesang und Musikinstrumenten, doch niemand war zu sehen.

Wort für Wort
prasanna salile ramye
mit klarem Wasser, lieblich
tasmin sarasi śuśruve
an jenem See vernahm man
gīta vāditra nirghoṣo
den Klang von Gesang und Instrumenten
na tu kaścana dṛśyate
doch niemand war zu sehen

tataḥ kautūhalāt rāmo lakṣmaṇaḥ ca mahārathaḥ | munim dharmabhṛtam nāma praṣṭum samupacakrame || 3-11-8

Da machten sich Rāma und der große Wagenkämpfer Lakṣmaṇa aus Neugier daran, den dharmawahrenden Weisen zu befragen.

Wort für Wort
tataḥ kautūhalāt rāmo
da, aus Neugier, Rāma
lakṣmaṇaḥ ca mahārathaḥ
und Lakṣmaṇa, der große Wagenkämpfer
munim dharmabhṛtam nāma
den dharmawahrenden Weisen
praṣṭum samupacakrame
begannen zu befragen

idam atyadbhutam śrutvā sarveṣām no mahāmune | kautūhalam mahat jātam kim idam sādhu kathyatām || 3-11-9

'Da wir dies überaus Wunderbare gehört haben, großer Weiser, ist in uns allen große Neugier entstanden – was ist dies? Sage es uns doch, Guter.'

Wort für Wort
idam atyadbhutam śrutvā
dies überaus Wunderbare gehört habend
sarveṣām no mahāmune
in uns allen, großer Weiser
kautūhalam mahat jātam
ist große Neugier entstanden
kim idam sādhu kathyatām
was ist dies, sage es, Guter

tena evam ukto dharmātmā rāghaveṇa muniḥ tadā | prabhāvam sarasaḥ kṣipram ākhyātum upacakrame || 3-11-10

So von dem Rāghava angesprochen, begann der dharmagesinnte Weise sogleich, die Kraft des Sees zu erklären:

Wort für Wort
tena evam ukto
so von ihm angesprochen
dharmātmā rāghaveṇa muniḥ tadā
der dharmagesinnte Weise, vom Rāghava, dann
prabhāvam sarasaḥ kṣipram
die Kraft des Sees rasch
ākhyātum upacakrame
begann er zu erklären

idam paṃca apsaro nāma taṭākam sārva kālikam | nirmitam tapasā rāma muninā māṇḍakarṇinā || 3-11-11

'Dieser See, genannt Pañca-Apsaras, zu allen Zeiten bestehend, wurde durch Askese von dem Weisen Māṇḍakarṇi erschaffen, Rāma.

Wort für Wort
idam paṃca apsaro nāma taṭākam
dieser See, genannt Pañca-Apsaras
sārva kālikam
zu allen Zeiten bestehend
nirmitam tapasā rāma
erschaffen durch Askese, Rāma
muninā māṇḍakarṇinā
von dem Weisen Māṇḍakarṇi

sa hi tepe tapaḥ tīvram māṇḍakarṇiḥ mahāmuniḥ | daśa varṣa sahasrāṇi vāyu bhakṣo jalāśaye || 3-11-12

Denn der große Weise Māṇḍakarṇi übte strenge Askese, zehntausend Jahre lang, nur von Luft lebend, im Wasser stehend.

Wort für Wort
sa hi tepe tapaḥ tīvram
denn er übte strenge Askese
māṇḍakarṇiḥ mahāmuniḥ
der große Weise Māṇḍakarṇi
daśa varṣa sahasrāṇi
zehntausend Jahre
vāyu bhakṣo jalāśaye
nur Luft essend, im Gewässer

tataḥ pravyathitāḥ sarve devāḥ sa agni purogamāḥ | abruvan vacanam sarve paraspara samāgatāḥ || 3-11-13

Da wurden alle Götter, mit Agni an der Spitze, beunruhigt und sprachen, alle miteinander versammelt, dieses Wort:

Wort für Wort
tataḥ pravyathitāḥ sarve devāḥ
da wurden alle Götter beunruhigt
sa agni purogamāḥ
mit Agni an der Spitze
abruvan vacanam sarve
alle sprachen dieses Wort
paraspara samāgatāḥ
miteinander versammelt

asmakam kasyacit sthānam eṣa prārthayate muniḥ | iti saṃvigna manasaḥ sarve tatra divaukasaḥ || 3-11-14

'Dieser Weise strebt wohl nach der Stellung eines von uns.' So, bestürzten Sinnes, sprachen dort alle Himmelsbewohner.

Wort für Wort
asmakam kasyacit sthānam
die Stellung eines von uns
eṣa prārthayate muniḥ
erstrebt dieser Weise
iti saṃvigna manasaḥ
so, bestürzten Sinnes
sarve tatra divaukasaḥ
alle dortigen Himmelsbewohner

tataḥ kartum tapo vighnam sarva devaiḥ niyojitāḥ | pradhāna apsarasaḥ paṃca vidyut calita varcasaḥ || 3-11-15

Dann wurden, um seine Askese zu stören, von allen Göttern beauftragt fünf vorzügliche Apsaras, deren Glanz wie flackernder Blitz war.

Wort für Wort
tataḥ kartum tapo vighnam
dann, um die Askese zu stören
sarva devaiḥ niyojitāḥ
von allen Göttern beauftragt
pradhāna apsarasaḥ paṃca
fünf vorzügliche Apsaras
vidyut calita varcasaḥ
deren Glanz wie flackernder Blitz war

apsarobhiḥ tataḥ tābhiḥ muniḥ dṛṣṭa parāvaraḥ | nīto madana vaśyatvam devānām kārya siddhaye || 3-11-16

Von jenen Apsaras wurde der Weise, der Höheres und Niederes durchschaute, in die Gewalt des Liebesgottes gebracht, zur Erfüllung des Anliegens der Götter.

Wort für Wort
apsarobhiḥ tataḥ tābhiḥ
von jenen Apsaras dann
muniḥ dṛṣṭa parāvaraḥ
der Weise, der Höheres und Niederes durchschaute
nīto madana vaśyatvam
in die Gewalt des Liebesgottes gebracht
devānām kārya siddhaye
zur Erfüllung des Anliegens der Götter

tāḥ caiva apsarasaḥ paṃca muneḥ patnītvam āgatāḥ | taṭāke nirmitam tāsām tasmin antarhitam gṛham || 3-11-17

Und jene fünf Apsaras wurden zu Gattinnen des Weisen; in jenem See wurde für sie ein unsichtbares Haus errichtet.

Wort für Wort
tāḥ caiva apsarasaḥ paṃca
und jene fünf Apsaras
muneḥ patnītvam āgatāḥ
wurden zu Gattinnen des Weisen
taṭāke nirmitam tāsām
für sie im See errichtet
tasmin antarhitam gṛham
dort ein unsichtbares Haus

tatra eva apsarasaḥ paṃca nivasantyo yathā sukham | ramayanti tapoyogāt munim yauvanam āsthitam || 3-11-18

Dort wohnen eben jene fünf Apsaras nach Belieben und erfreuen, durch die Macht der Askese in Jugendfrische versetzt, den Weisen.

Wort für Wort
tatra eva apsarasaḥ paṃca
eben dort die fünf Apsaras
nivasantyo yathā sukham
wohnend nach Belieben
ramayanti tapoyogāt
erfreuen durch die Macht der Askese
munim yauvanam āsthitam
den in Jugendfrische versetzten Weisen

tāsām saṃkrīḍa mānānām eṣa vāditra niḥsvanaḥ | śrūyate bhūṣaṇa unmiśraḥ gīta śabdaḥ manoharaḥ || 3-11-19

Von ihnen, die dort spielen, ertönt dieser Klang der Musikinstrumente; man hört, mit dem Klirren des Schmucks vermischt, den herzerfreuenden Klang des Gesangs.'

Wort für Wort
tāsām saṃkrīḍa mānānām
von ihnen, die spielen
eṣa vāditra niḥsvanaḥ
dieser Klang der Instrumente
śrūyate bhūṣaṇa unmiśraḥ
man hört, mit Schmuckklirren vermischt
gīta śabdaḥ manoharaḥ
den herzerfreuenden Klang des Gesangs

āścaryam iti tasya etad vacanam bhāvitātmanaḥ | rāghavaḥ pratijagrāha saha bhrātrā mahā yaśāḥ || 3-11-20

'Wie wunderbar!' – so nahm der hochberühmte Rāghava zusammen mit seinem Bruder dieses Wort des geläuterten Weisen auf.

Wort für Wort
āścaryam iti
'wie wunderbar', so
tasya etad vacanam bhāvitātmanaḥ
dieses Wort des geläuterten Weisen
rāghavaḥ pratijagrāha
nahm der Rāghava auf
saha bhrātrā mahā yaśāḥ
der Hochberühmte, mit dem Bruder

evam kathayamānaḥ sa dadarśa āśrama maṇḍalam | kuśa cīra parikṣiptam brāhmyā lakṣmyā samāvṛtam || 3-11-21

Während er so erzählte, erblickte er einen Kreis von Āśramas, umgeben von Kuśa-Gras und Rindengewändern, umhüllt von brahmischer Herrlichkeit.

Wort für Wort
evam kathayamānaḥ sa
während er so erzählte
dadarśa āśrama maṇḍalam
erblickte er einen Kreis von Āśramas
kuśa cīra parikṣiptam
umgeben von Kuśa-Gras und Rindengewändern
brāhmyā lakṣmyā samāvṛtam
umhüllt von brahmischer Herrlichkeit

praviśya saha vaidehyā lakṣmaṇena ca rāghavaḥ | tadā tasmin sa kākutsthaḥ śrīmati āśrama maṇḍale || 3-11-22

Der Rāghava trat, zusammen mit der Vaidehī und mit Lakṣmaṇa, dann in jenen prächtigen Kreis von Āśramas ein, der Kakutstha,

Wort für Wort
praviśya saha vaidehyā
eintretend mit der Vaidehī
lakṣmaṇena ca rāghavaḥ
und Lakṣmaṇa, der Rāghava
tadā tasmin sa kākutsthaḥ
dann jener Kakutstha
śrīmati āśrama maṇḍale
in jenen prächtigen Āśrama-Kreis

uṣitvā sa sukham tatra pūrjyamāno maharṣibhiḥ | jagāma ca āśramān teṣām paryāyeṇa tapasvinām || 3-11-23

und nachdem er dort glücklich geweilt hatte, von den großen Weisen geehrt, zog er der Reihe nach zu den Āśramas jener Asketen.

Wort für Wort
uṣitvā sa sukham tatra
dort glücklich geweilt habend
pūrjyamāno maharṣibhiḥ
von den großen Weisen geehrt
jagāma ca āśramān teṣām
zog zu ihren Āśramas
paryāyeṇa tapasvinām
der Reihe nach, der Asketen

yeṣām uṣitavān pūrvam sakāśe sa mahāstravit | kvacit paridaśān māsān eka saṃvatsaram kvacit || 3-11-24

Bei denen der Waffenkundige zuvor geweilt hatte, hier zehn Monate, dort ein ganzes Jahr,

Wort für Wort
yeṣām uṣitavān pūrvam
bei denen er zuvor geweilt hatte
sakāśe sa mahāstravit
in deren Nähe, der Waffenkundige
kvacit paridaśān māsān
hier zehn Monate
eka saṃvatsaram kvacit
dort ein ganzes Jahr

kvacit ca caturo māsān paṃca ṣaṭ ca parān kvacit | aparatra adhikān māsān adhyardham adhikam kvacit || 3-11-25

an anderer Stelle vier Monate, an anderer fünf oder sechs, wiederum anderswo mehr Monate, andernorts anderthalb und mehr,

Wort für Wort
kvacit ca caturo māsān
anderswo vier Monate
paṃca ṣaṭ ca parān kvacit
fünf oder sechs anderswo
aparatra adhikān māsān
andernorts mehr Monate
adhyardham adhikam kvacit
anderthalb und mehr, anderswo

trīn māsān aṣṭa māsān ca rāghavo nyavasat sukham | tatra saṃvasataḥ tasya munīnām āśrameṣu vai || 3-11-26

drei Monate oder acht Monate weilte der Rāghava glücklich; während er so in den Āśramas der Weisen verweilte,

Wort für Wort
trīn māsān aṣṭa māsān ca
drei Monate und acht Monate
rāghavo nyavasat sukham
weilte der Rāghava glücklich
tatra saṃvasataḥ tasya
während er so verweilte
munīnām āśrameṣu vai
in den Āśramas der Weisen

ramataḥ ca ānukūlyena yayuḥ saṃvatsarā daśa | parisṛtya ca dharmajñaḥ rāghavaḥ saha sītayā || 3-11-27

sich in Eintracht erfreuend, vergingen zehn Jahre. Nachdem er so umhergezogen war, der dharmakundige Rāghava, zusammen mit Sītā,

Wort für Wort
ramataḥ ca ānukūlyena
sich in Eintracht erfreuend
yayuḥ saṃvatsarā daśa
vergingen zehn Jahre
parisṛtya ca dharmajñaḥ
umhergezogen, der dharmakundige
rāghavaḥ saha sītayā
der Rāghava mit Sītā

sutīkṣṇasya āśramam śrīmān punar eva ājagāma ha | sa tam āśramam āgamya munibhiḥ paripūjitaḥ || 3-11-28

kam der Glänzende wieder zum Āśrama Sutīkṣṇas zurück. Dort in jenem Āśrama angekommen, von den Weisen geehrt,

Wort für Wort
sutīkṣṇasya āśramam
zum Āśrama Sutīkṣṇas
śrīmān punar eva ājagāma ha
kam der Glänzende wieder zurück
sa tam āśramam āgamya
dort in jenem Āśrama angekommen
munibhiḥ paripūjitaḥ
von den Weisen geehrt

tatra api nyavasat rāmaḥ kaṃcit kālam arindamaḥ | atha āśramastho vinayāt kadācit tam mahāmunim || 3-11-29

weilte Rāma, der Feindebezwinger, dort noch eine Weile. Dann, im Āśrama weilend, sprach er einst voller Ehrerbietung zu jenem großen Weisen,

Wort für Wort
tatra api nyavasat rāmaḥ
dort weilte auch Rāma
kaṃcit kālam arindamaḥ
eine Weile, der Feindebezwinger
atha āśramastho vinayāt
dann, im Āśrama, voller Ehrerbietung
kadācita tam mahāmunim
einst zu jenem großen Weisen

upāsīnaḥ sa kākutsthaḥ sutīkṣṇam idam abravīt | asmin araṇye bhagavan agastyo munisattamaḥ || 3-11-30

der Kakutstha, bei ihm sitzend, sprach zu Sutīkṣṇa dieses: 'In diesem Wald, Erhabener, wohnt, wie man erzählt, Agastya, der Beste der Weisen,

Wort für Wort
upāsīnaḥ sa kākutsthaḥ
der Kakutstha, bei ihm sitzend
sutīkṣṇam idam abravīt
sprach zu Sutīkṣṇa dies
asmin araṇye bhagavan
in diesem Wald, Erhabener
agastyo munisattamaḥ
Agastya, der Beste der Weisen

vasati iti mayā nityam kathāḥ kathayatām śrutam | na tu jānāmi tam deśam vanasya asya mahattayā || 3-11-31

so habe ich stets aus den Erzählungen der Erzähler gehört; doch kenne ich wegen der Größe dieses Waldes nicht jenen Ort.

Wort für Wort
vasati iti mayā nityam
'er wohnt', so von mir stets
kathāḥ kathayatām śrutam
aus den Erzählungen der Erzähler gehört
na tu jānāmi tam deśam
doch kenne ich jenen Ort nicht
vanasya asya mahattayā
wegen der Größe dieses Waldes

kutra āśrama padam puṇyam maharṣeḥ tasya dhīmataḥ | prasāda artham bhagavataḥ sānujaḥ saha sītayā || 3-11-32

Wo ist die heilige Āśrama-Stätte jenes weisen großen Rṣi? Um die Gunst des Erhabenen zu erlangen, möchte ich, mit meinem jüngeren Bruder und mit Sītā,

Wort für Wort
kutra āśrama padam puṇyam
wo ist die heilige Āśrama-Stätte
maharṣeḥ tasya dhīmataḥ
jenes weisen großen Rṣi
prasāda artham bhagavataḥ
um die Gunst des Erhabenen
sānujaḥ saha sītayā
mit dem jüngeren Bruder und mit Sītā

agastyam abhigacchheyam abhivādayitum munim | manoratho mahān eṣa hṛdi parivartate || 3-11-33

zu Agastya gehen, um den Weisen zu grüßen; dieser große Wunsch bewegt sich in meinem Herzen,

Wort für Wort
agastyam abhigacchheyam
ich möchte zu Agastya gehen
abhivādayitum munim
um den Weisen zu grüßen
manoratho mahān eṣa
dieser große Wunsch
hṛdi parivartate
bewegt sich im Herzen

yadi aham tam munivaram śuśrūṣeyam api svayam | iti rāmasya sa muniḥ śrutvā dharmātmano vacaḥ || 3-11-34

ob ich wohl jenem besten der Weisen selbst dienen könnte.' Als jener Weise dieses Wort des dharmagesinnten Rāma gehört hatte,

Wort für Wort
yadi aham tam munivaram
ob ich jenem besten der Weisen
śuśrūṣeyam api svayam
selbst dienen könnte
iti rāmasya sa muniḥ śrutvā
so, dieses Wort Rāmas, jener Weise gehört habend
dharmātmano vacaḥ
das Wort des Dharmagesinnten

sutīkṣṇaḥ pratyuvāca idam prīto daśarathātmajam | aham api etad eva tvām vaktu kāmaḥ sa lakṣmaṇam || 3-11-35

entgegnete Sutīkṣṇa erfreut dem Sohn Daśarathas dies: 'Auch ich wollte dir eben dies sagen, zusammen mit Lakṣmaṇa:

Wort für Wort
sutīkṣṇaḥ pratyuvāca idam
Sutīkṣṇa entgegnete dies
prīto daśarathātmajam
erfreut dem Sohn Daśarathas
aham api etad eva
auch ich eben dies
tvām vaktu kāmaḥ sa lakṣmaṇam
wollte dir sagen, mit Lakṣmaṇa

agastyam abhigaccha iti sītayā saha rāghava | diṣṭyā tu idānīm arthe asmin svayam eva bravīṣi mām || 3-11-36

Geh zu Agastya, Rāghava, mit Sītā. Zum Glück sprichst du nun selbst zu mir in dieser Angelegenheit.

Wort für Wort
agastyam abhigaccha iti
'geh zu Agastya', so
sītayā saha rāghava
mit Sītā, Rāghava
diṣṭyā tu idānīm arthe asmin
zum Glück nun in dieser Angelegenheit
svayam eva bravīṣi mām
sprichst du selbst zu mir

ayam ākhyāmi te rāma yatra agastyo mahāmuniḥ | yojanāni āśramāt tāta yāhi catvāri vai tataḥ || 3-11-37

So will ich dir sagen, Rāma, wo der große Weise Agastya weilt: Vier Yojanas von diesem Āśrama, mein Sohn, geh dorthin,

Wort für Wort
ayam ākhyāmi te rāma
so will ich dir sagen, Rāma
yatra agastyo mahāmuniḥ
wo der große Weise Agastya
yojanāni āśramāt tāta
Yojanas von diesem Āśrama, mein Sohn
yāhi catvāri vai tataḥ
geh vier davon

dakṣiṇena mahān śrīmān agastya bhrātur āśramaḥ | sthalī prāya vanoddeśe pippalī vana śobhite || 3-11-38

im Süden liegt der große, prächtige Āśrama des Bruders Agastyas, in einer meist trockenen Waldgegend, geschmückt von einem Pippalī-Baum-Hain,

Wort für Wort
dakṣiṇena mahān śrīmān
im Süden der große, prächtige
agastya bhrātur āśramaḥ
der Āśrama des Bruders Agastyas
sthalī prāya vanoddeśe
in meist trockener Waldgegend
pippalī vana śobhite
geschmückt von einem Pippalī-Hain

bahu puṣpa phale ramye nānā vihaga nādite | padminyo vividhāḥ tatra prasanna salila āśayāḥ || 3-11-39

lieblich, reich an Blüten und Früchten, ertönend von mannigfachen Vögeln; dort gibt es mancherlei Lotosteiche mit klarem Wasser,

Wort für Wort
bahu puṣpa phale ramye
reich an Blüten und Früchten, lieblich
nānā vihaga nādite
ertönend von mannigfachen Vögeln
padminyo vividhāḥ tatra
mancherlei Lotosteiche dort
prasanna salila āśayāḥ
mit klarem Wasser

haṃsa kāraṇḍava ākīrṇāḥ cakravāka upaśobhitāḥ | tatra ekām rajanīm vyuṣya prabhāte rāma gamyatām || 3-11-40

übersät von Schwänen und Kāraṇḍava-Enten, geschmückt von Cakravāka-Vögeln. Dort verbringe eine Nacht, und am Morgen, Rāma, ziehe weiter,

Wort für Wort
haṃsa kāraṇḍava ākīrṇāḥ
übersät von Schwänen und Kāraṇḍava-Enten
cakravāka upaśobhitāḥ
geschmückt von Cakravāka-Vögeln
tatra ekām rajanīm vyuṣya
dort eine Nacht verbringend
prabhāte rāma gamyatām
am Morgen, Rāma, ziehe weiter

dakṣiṇām diśam āsthāya vana ṣaṇḍasya pārśvataḥ | tatra agastya āśrama padam gatvā yojanam antaram || 3-11-41

der Südrichtung folgend, an der Seite des Waldstücks entlang; dorthin, zur Āśrama-Stätte Agastyas, im Abstand einer Yojana gehend,

Wort für Wort
dakṣiṇām diśam āsthāya
der Südrichtung folgend
vana ṣaṇḍasya pārśvataḥ
an der Seite des Waldstücks
tatra agastya āśrama padam
dorthin zur Āśrama-Stätte Agastyas
gatvā yojanam antaram
im Abstand einer Yojana gehend

ramaṇīye vanoddeśe bahu pādapa śobhite | raṃsyate tatra vaidehī lakṣmaṇaḥ ca tvayā saha || 3-11-42

in jener entzückenden Waldgegend, geschmückt von vielen Bäumen, wird sich dort die Vaidehī erfreuen, und Lakṣmaṇa zusammen mit dir.

Wort für Wort
ramaṇīye vanoddeśe
in entzückender Waldgegend
bahu pādapa śobhite
geschmückt von vielen Bäumen
raṃsyate tatra vaidehī
dort wird sich die Vaidehī erfreuen
lakṣmaṇaḥ ca tvayā saha
und Lakṣmaṇa mit dir

sa hi ramyo vanauddeśo bahu pādapa saṃyutaḥ | yadi buddhiḥ kṛtā draṣṭum agastyam tam mahāmunim || 3-11-43

Denn jene liebliche Waldgegend ist reich an vielen Bäumen. Wenn du entschlossen bist, jenen großen Weisen Agastya zu besuchen,

Wort für Wort
sa hi ramyo vanauddeśo
jene liebliche Waldgegend
bahu pādapa saṃyutaḥ
reich an vielen Bäumen
yadi buddhiḥ kṛtā draṣṭum
wenn der Entschluss gefasst ist zu sehen
agastyam tam mahāmunim
jenen großen Weisen Agastya

adya eva gamane buddhim rocayasva mahāmate | iti rāmo muneḥ śrutvā saha bhrātrā abhivādya ca || 3-11-44

so fasse noch heute den Entschluss zur Reise, Hochgesinnter.' So, dieses Wort des Weisen gehört habend, verabschiedete sich Rāma zusammen mit seinem Bruder,

Wort für Wort
adya eva gamane buddhim
noch heute den Entschluss zur Reise
rocayasva mahāmate
fasse, Hochgesinnter
iti rāmo muneḥ śrutvā
so, dies vom Weisen gehört habend, Rāma
saha bhrātrā abhivādya ca
zusammen mit dem Bruder sich verabschiedend

pratasthe agastyam uddiśya sānugaḥ saha sītayā | paśyan vanāni citrāṇi parvatāṃ ca abhra saṃnibhān || 3-11-45

und brach, zu Agastya gewandt, mit seinem Gefolge und mit Sītā auf, wobei er die bunten Wälder betrachtete und die wolkengleichen Berge,

Wort für Wort
pratasthe agastyam uddiśya
brach auf, zu Agastya gewandt
sānugaḥ saha sītayā
mit Gefolge und mit Sītā
paśyan vanāni citrāṇi
die bunten Wälder betrachtend
parvatāṃ ca abhra saṃnibhān
und die wolkengleichen Berge

sarāṃsi saritaḥ caiva pathi mārga vaśa anugatān | sutīkṣṇena upadiṣṭena gatvā tena pathā sukham || 3-11-46

und Seen und Flüsse, die dem Weg entlang folgten; auf jenem von Sutīkṣṇa gewiesenen Pfad glücklich dahingehend,

Wort für Wort
sarāṃsi saritaḥ caiva
und Seen und Flüsse
pathi mārga vaśa anugatān
die dem Weg entlang folgten
sutīkṣṇena upadiṣṭena
von Sutīkṣṇa gewiesenen
gatvā tena pathā sukham
auf jenem Pfad glücklich gehend

idam parama saṃhṛṣṭo vākyam lakṣmaṇam abravīt | etad eva āśrama padam nūnam tasya mahātmanaḥ || 3-11-47

sprach er, höchst erfreut, dieses Wort zu Lakṣmaṇa: 'Dies muss gewiss die Āśrama-Stätte jenes Großherzigen sein,

Wort für Wort
idam parama saṃhṛṣṭo
höchst erfreut, dies
vākyam lakṣmaṇam abravīt
sprach er das Wort zu Lakṣmaṇa
etad eva āśrama padam
eben dies ist die Āśrama-Stätte
nūnam tasya mahātmanaḥ
gewiss jenes Großherzigen

agastyasya muner bhrātur dṛśyate puṇya karmaṇaḥ | yathā hi ime vanasya asya jñātāḥ pathi sahasraśaḥ || 3-11-48

des Bruders des Weisen Agastya, des Frommen, wie man erkennt; denn hier zeigen sich zu Tausenden die Merkmale dieses Waldes:

Wort für Wort
agastyasya muner bhrātur
des Bruders des Weisen Agastya
dṛśyate puṇya karmaṇaḥ
wie man erkennt, des Frommen
yathā hi ime vanasya asya
denn hier von diesem Wald
jñātāḥ pathi sahasraśaḥ
erkennbar zu Tausenden auf dem Weg

saṃnatāḥ phala bhareṇa puṣpa bhāreṇa ca drumāḥ | pippalīnām ca pakvānām vanād asmād upāgataḥ || 3-11-49

die Bäume, sich neigend unter der Last der Früchte und der Last der Blüten, und aus diesem Wald kommt

Wort für Wort
saṃnatāḥ phala bhareṇa
sich neigend unter der Last der Früchte
puṣpa bhāreṇa ca drumāḥ
und der Last der Blüten, die Bäume
pippalīnām ca pakvānām
der reifen Pippalī-Früchte
vanād asmād upāgataḥ
aus diesem Wald kommend

gandho ayam pavana utkṣiptaḥ sahasā kaṭukodayaḥ | tatra tatra ca dṛśyante saṃkṣiptāḥ kāṣṭha saṃcayāḥ || 3-11-50

dieser vom Wind emporgetragene Duft der reifen Pippalī-Früchte mit plötzlich aufsteigender Schärfe; und hier und dort sieht man aufgehäufte Holzstapel,

Wort für Wort
gandho ayam pavana utkṣiptaḥ
dieser vom Wind emporgetragene Duft
sahasā kaṭukodayaḥ
mit plötzlich aufsteigender Schärfe
tatra tatra ca dṛśyante
und hier und dort sieht man
saṃkṣiptāḥ kāṣṭha saṃcayāḥ
aufgehäufte Holzstapel

lūnāḥ ca paridṛśyante darbhā vaidūrya varcasaḥ | etat ca vana madhyastham kṛṣṇa abhra śikhara upamam || 3-11-51

und man sieht geschnittenes Darbha-Gras, das wie Beryll leuchtet; und mitten in diesem Wald, gleich dem Gipfel einer dunklen Wolke,

Wort für Wort
lūnāḥ ca paridṛśyante
und man sieht geschnittenes
darbhā vaidūrya varcasaḥ
Darbha-Gras, wie Beryll leuchtend
etat ca vana madhyastham
und dies, mitten im Wald
kṛṣṇa abhra śikhara upamam
gleich dem Gipfel einer dunklen Wolke

pāvakasya āśramasthasya dhūmāgram saṃpradṛśyate | vivikteṣu ca tīrtheṣu kṛta snānā dvijātayaḥ || 3-11-52

zeigt sich die Rauchspitze des im Āśrama brennenden Feuers; und an abgelegenen heiligen Badeplätzen haben die Zweifachgeborenen, nach dem Bad,

Wort für Wort
pāvakasya āśramasthasya
des im Āśrama befindlichen Feuers
dhūmāgram saṃpradṛśyate
zeigt sich die Rauchspitze
vivikteṣu ca tīrtheṣu
an abgelegenen heiligen Badeplätzen
kṛta snānā dvijātayaḥ
die gebadeten Zweifachgeborenen

puṣpa upahāram kurvanti kusumaiḥ svayam ārjitaiḥ | tataḥ sutīkṣṇasya vacanam yathā saumya mayā śrutam || 3-11-53

Blumenopfer dargebracht mit selbst gepflückten Blüten. So, wie ich das Wort Sutīkṣṇas gehört habe, Sanfter,

Wort für Wort
puṣpa upahāram kurvanti
Blumenopfer dargebracht
kusumaiḥ svayam ārjitaiḥ
mit selbst gepflückten Blüten
tataḥ sutīkṣṇasya vacanam
so das Wort Sutīkṣṇas
yathā saumya mayā śrutam
wie ich es gehört habe, Sanfter

agastyasya āśramo bhrātur nūnam eṣa bhaviṣyati | nigṛhya tarasā mṛtyum lokānām hita kāmyayā || 3-11-54

muss dies der Āśrama des Bruders Agastyas sein, der, den Tod mit Kraft bezwungen habend, aus Wohlwollen für die Welten,

Wort für Wort
agastyasya āśramo bhrātur
der Āśrama des Bruders Agastyas
nūnam eṣa bhaviṣyati
muss dies sein
nigṛhya tarasā mṛtyum
den Tod mit Kraft bezwungen
lokānām hita kāmyayā
aus Wohlwollen für die Welten

yasya bhrātrā kṛtā iyam dik śaraṇyā puṇya karmaṇā | iha ekadā kila krūro vātāpiḥ api ca ilvalaḥ || 3-11-55

dessen Bruder diese Himmelsrichtung zu einer sicheren Zuflucht gemacht hat, der Fromme. Hier lebten einst, wie man erzählt, der grausame Vātāpi und Ilvala,

Wort für Wort
yasya bhrātrā kṛtā iyam dik
dessen Bruder diese Richtung gemacht hat
śaraṇyā puṇya karmaṇā
zu einer Zuflucht, der Fromme
iha ekadā kila krūro vātāpiḥ
hier einst, wie man erzählt, der grausame Vātāpi
api ca ilvalaḥ
und auch Ilvala

bhrātarau sahitau āstām brāhmaṇaghnau mahā asurau | dhārayan brāhmaṇam rūpam ilvalaḥ saṃskṛtam vadan || 3-11-56

zwei zusammenlebende Brüder, große Asuras, Brahmanenmörder. Ilvala, die Gestalt eines Brahmanen annehmend, wohlgesprochenes Sanskrit redend,

Wort für Wort
bhrātarau sahitau āstām
zwei zusammenlebende Brüder
brāhmaṇaghnau mahā asurau
Brahmanenmörder, große Asuras
dhārayan brāhmaṇam rūpam
die Gestalt eines Brahmanen annehmend
ilvalaḥ saṃskṛtam vadan
Ilvala, Sanskrit redend

āmaṃtrayati viprān sa śrāddham uddiśya nirghṛṇaḥ | bhrātaram saṃskṛtam kṛtvā tataḥ tam meṣa rūpiṇam || 3-11-57

lud, ohne Erbarmen, Brahmanen unter dem Vorwand eines Totenopfers ein; nachdem er seinen Bruder rituell vorbereitet hatte, jenen, der die Gestalt eines Widders annahm,

Wort für Wort
āmaṃtrayati viprān sa
er lud die Brahmanen ein
śrāddham uddiśya nirghṛṇaḥ
unter dem Vorwand eines Totenopfers, ohne Erbarmen
bhrātaram saṃskṛtam kṛtvā
seinen Bruder rituell vorbereitet habend
tataḥ tam meṣa rūpiṇam
jenen in Widdergestalt

tān dvijān bhojayāmāsa śrāddha dṛṣṭena karmaṇā | tato bhuktavatām teṣām viprāṇām ilvalo abravīt || 3-11-58

speiste er jene Brahmanen mit dem für das Totenopfer vorgeschriebenen Ritus. Als jene Brahmanen gegessen hatten, sprach Ilvala:

Wort für Wort
tān dvijān bhojayāmāsa
speiste jene Brahmanen
śrāddha dṛṣṭena karmaṇā
mit dem für das Totenopfer vorgeschriebenen Ritus
tato bhuktavatām teṣām
als jene gegessen hatten
viprāṇām ilvalo abravīt
sprach Ilvala zu den Brahmanen

vātāpe niṣkramasva iti svareṇa mahatā vadan | tato bhrātur vacaḥ śrutvā vātāpiḥ meṣavat nadan || 3-11-59

'Vātāpi, komm heraus!' – mit lauter Stimme sprach er. Da, das Wort seines Bruders gehört habend, wie ein Widder blökend,

Wort für Wort
vātāpe niṣkramasva iti
'Vātāpi, komm heraus', so
svareṇa mahatā vadan
mit lauter Stimme sprechend
tato bhrātur vacaḥ śrutvā
dann das Wort des Bruders gehört habend
vātāpiḥ meṣavat nadan
Vātāpi, wie ein Widder blökend

bhittvā bhittvā śarīrāṇi brāhmaṇānām viniṣpatat | brāhmaṇānām sahasrāṇi taiḥ evam kāma rūpibhiḥ || 3-11-60

durchbrach Vātāpi die Leiber der Brahmanen und sprang hervor. Tausende von Brahmanen wurden so von diesen beiden Gestaltwandlern

Wort für Wort
bhittvā bhittvā śarīrāṇi
die Leiber immer wieder durchbrechend
brāhmaṇānām viniṣpatat
sprang er aus den Brahmanen hervor
brāhmaṇānām sahasrāṇi
Tausende von Brahmanen
taiḥ evam kāma rūpibhiḥ
von diesen Gestaltwandlern so

vināśitāni saṃhatya nityaśaḥ piśita aśanaiḥ | agastyena tadā devaiḥ prārthitena maharṣiṇā || 3-11-61

gemeinsam vernichtet, ständig als Fleischesser. Damals, von den Göttern gebeten, der große Weise Agastya,

Wort für Wort
vināśitāni saṃhatya
gemeinsam vernichtet
nityaśaḥ piśita aśanaiḥ
ständig, als Fleischesser
agastyena tadā devaiḥ
von Agastya damals, von den Göttern
prārthitena maharṣiṇā
gebeten, der große Weise

anubhūya kila śrāddhe bhakṣitaḥ sa mahā asuraḥ | tataḥ saṃpannam iti uktvā dattvā haste avanejanam || 3-11-62

verzehrte, wie man erzählt, jenen großen Asura beim Totenopfer. Danach, 'Es ist vollbracht' sagend, und Wasser zum Händewaschen reichend,

Wort für Wort
anubhūya kila śrāddhe
wie man erzählt, beim Totenopfer verzehrend
bhakṣitaḥ sa mahā asuraḥ
gefressen wurde jener große Asura
tataḥ saṃpannam iti uktvā
danach 'es ist vollbracht' sagend
dattvā haste avanejanam
Wasser zum Händewaschen reichend

bhrātaram niṣkramasva iti ca ilvalaḥ samabhāṣata | sa tadā bhāṣamāṇam tu bhrātaram vipra ghātinam || 3-11-63

sprach Ilvala zu seinem Bruder: 'Komm heraus!' Da, während jener Brahmanenmörder-Bruder so sprach,

Wort für Wort
bhrātaram niṣkramasva iti
'Bruder, komm heraus', so
ca ilvalaḥ samabhāṣata
sprach Ilvala
sa tadā bhāṣamāṇam tu
während dieser damals sprach
bhrātaram vipra ghātinam
der Bruder, der Brahmanenmörder

abravīt prahasan dhīmān agastyo muni sattamaḥ | kuto niṣkramitum śaktir mayā jīrṇasya rakṣasaḥ || 3-11-64

sprach der weise Agastya, der Beste der Weisen, lachend: 'Wie sollte er die Kraft haben herauszukommen – von mir verdaut, der Rākṣasa,'

Wort für Wort
abravīt prahasan dhīmān
sprach lachend der Weise
agastyo muni sattamaḥ
Agastya, der Beste der Weisen
kuto niṣkramitum śaktir
woher die Kraft herauszukommen
mayā jīrṇasya rakṣasaḥ
von mir verdaut, des Rākṣasa

bhrātuḥ te meṣa rūpasya gatasya yama sādanam | atha tasya vacaḥ śrutvā bhrātur nidhana saṃśritam || 3-11-65

'dein Bruder in Widdergestalt ist bereits zur Wohnstätte Yamas gegangen.' Als er dann dieses Wort hörte, das den Tod seines Bruders verkündete,

Wort für Wort
bhrātuḥ te meṣa rūpasya
deines Bruders in Widdergestalt
gatasya yama sādanam
der zur Wohnstätte Yamas gegangen ist
atha tasya vacaḥ śrutvā
dann dieses Wort gehört habend
bhrātur nidhana saṃśritam
das den Tod des Bruders betraf

pradharṣayitum ārebhe munim krodhāt niśā caraḥ | so abhyadravat dvijeṃdram tam muninā dīpta tejasā || 3-11-66

begann der Nachtwandler aus Zorn, den Weisen anzugreifen; er stürzte auf jenen Besten der Zweifachgeborenen los, doch von dem Weisen mit loderndem Glanz

Wort für Wort
pradharṣayitum ārebhe
begann anzugreifen
munim krodhāt niśā caraḥ
den Weisen, aus Zorn, der Nachtwandler
so abhyadravat dvijeṃdram
er stürzte auf den Besten der Zweifachgeborenen los
tam muninā dīpta tejasā
auf jenen, von dem Weisen mit loderndem Glanz

cakṣuṣā anala kalpena nirdagdho nidhanam gataḥ | tasya ayam āśramo bhrātuḥ taṭāka vana śobhitaḥ || 3-11-67

wurde er durch dessen feuergleichen Blick verbrannt und fand den Tod. Dies ist der Āśrama seines Bruders, geschmückt mit Teichen und Wäldern,

Wort für Wort
cakṣuṣā anala kalpena
durch den feuergleichen Blick
nirdagdho nidhanam gataḥ
verbrannt, fand er den Tod
tasya ayam āśramo bhrātuḥ
dies ist der Āśrama seines Bruders
taṭāka vana śobhitaḥ
geschmückt mit Teichen und Wäldern

vipra anukaṃpayā yena karma idam duṣkaram kṛtam | evam kathayamānasya tasya saumitriṇā saha || 3-11-68

durch den, aus Mitleid mit den Brahmanen, diese schwer zu vollbringende Tat vollbracht wurde. Während er dies so erzählte, zusammen mit dem Sohn Sumitrās,

Wort für Wort
vipra anukaṃpayā yena
durch den, aus Mitleid mit den Brahmanen
karma idam duṣkaram kṛtam
diese schwer zu vollbringende Tat vollbracht wurde
evam kathayamānasya tasya
während er so erzählte
saumitriṇā saha
zusammen mit dem Sohn Sumitrās

rāmasya astam gataḥ sūryaḥ saṃdhyā kālo abhyavartata | upāsya paścimām saṃdhyām saha bhrātrā yathā vidhi || 3-11-69

ging Rāmas Sonne unter, und die Zeit der Abenddämmerung nahte. Nachdem er die abendliche Dämmerungsandacht, den Vorschriften gemäß, zusammen mit seinem Bruder verrichtet hatte,

Wort für Wort
rāmasya astam gataḥ sūryaḥ
Rāmas Sonne ging unter
saṃdhyā kālo abhyavartata
die Zeit der Dämmerung nahte
upāsya paścimām saṃdhyām
die abendliche Dämmerung verrichtend
saha bhrātrā yathā vidhi
mit dem Bruder, vorschriftsgemäß

praviveśa āśrama padam tam ṛṣim ca abhyavādayat | samyak pratigṛhītaḥ tu muninā tena rāghavaḥ || 3-11-70

trat er in jene Āśrama-Stätte ein und begrüßte jenen Rṣi. Wohlaufgenommen von jenem Weisen, der Rāghava,

Wort für Wort
praviveśa āśrama padam
trat in die Āśrama-Stätte ein
tam ṛṣim ca abhyavādayat
und begrüßte jenen Rṣi
samyak pratigṛhītaḥ tu
wohl aufgenommen
muninā tena rāghavaḥ
von jenem Weisen, der Rāghava

nyavasat tām niśām ekām prāśya mūla phalāni ca | tasyām rātryām vyatītāyām udite ravi maṇḍale || 3-11-71

verbrachte er jene eine Nacht dort, nachdem er Wurzeln und Früchte gegessen hatte. Als jene Nacht vergangen war und die Sonnenscheibe aufgegangen war,

Wort für Wort
nyavasat tām niśām ekām
verbrachte jene eine Nacht
prāśya mūla phalāni ca
Wurzeln und Früchte gegessen habend
tasyām rātryām vyatītāyām
als jene Nacht vergangen war
udite ravi maṇḍale
als die Sonnenscheibe aufgegangen war

bhrātaram tam agastyasya āmaṃtrayata rāghavaḥ | abhivādaye tvām bhagavan sukham sma uṣyato niśām || 3-11-72

verabschiedete sich der Rāghava von jenem Bruder Agastyas: 'Ich grüße dich, Erhabener; glücklich habe ich die Nacht verbracht.

Wort für Wort
bhrātaram tam agastyasya
von jenem Bruder Agastyas
āmaṃtrayata rāghavaḥ
verabschiedete sich der Rāghava
abhivādaye tvām bhagavan
ich grüße dich, Erhabener
sukham sma uṣyato niśām
glücklich habe ich die Nacht verbracht

āmaṃtraye tvām gacchhāmi gurum te draṣṭum agrajam | gamyatām iti tena ukto jagāma raghu nandanaḥ || 3-11-73

Ich nehme Abschied von dir und gehe, um deinen älteren Bruder, den Lehrer, zu sehen.' 'So gehe denn', von ihm so angesprochen, zog der Freudenbringer der Raghus weiter,

Wort für Wort
āmaṃtraye tvām gacchhāmi
ich nehme Abschied von dir und gehe
gurum te draṣṭum agrajam
um deinen Lehrer, den älteren Bruder, zu sehen
gamyatām iti tena ukto
'geh', so von ihm angesprochen
jagāma raghu nandanaḥ
zog der Freudenbringer der Raghus weiter

yathā uddiṣṭena mārgeṇa vanam tat ca avalokayan | nīvārān panasān sālān vanjulān tiniśān tathā || 3-11-74

auf dem gewiesenen Weg, jenen Wald betrachtend, mit wildem Reis, Brotfruchtbäumen, Sāla-Bäumen, Vañjula- und Tiniśa-Bäumen,

Wort für Wort
yathā uddiṣṭena mārgeṇa
auf dem gewiesenen Weg
vanam tat ca avalokayan
jenen Wald betrachtend
nīvārān panasān sālān
mit wildem Reis, Brotfruchtbäumen, Sāla-Bäumen
vanjulān tiniśān tathā
und Vañjula- und Tiniśa-Bäumen

ciri bilvān madhūkān ca bilvān atha ca tindukān | puṣpitān puṣpita agrābhir latābhir upaśobhitān || 3-11-75

Ciribilva-, Madhūka-, Bilva- und Tinduka-Bäumen, blühend, geschmückt von blütenreichen Ranken an ihren Spitzen –

Wort für Wort
ciri bilvān madhūkān ca
Ciribilva- und Madhūka-Bäume
bilvān atha ca tindukān
Bilva- und Tinduka-Bäume
puṣpitān puṣpita agrābhir
blühend, mit blühenden Spitzen
latābhir upaśobhitān
geschmückt von Ranken

dadarśa rāmaḥ śataśaḥ tatra kāntāra pādapān | hasti hastaiḥ vimṛditān vānaraiḥ upaśobhitān || 3-11-76

Rāma erblickte dort zu Hunderten die Bäume der Wildnis, von Elefantenrüsseln niedergebogen, von Affen belebt,

Wort für Wort
dadarśa rāmaḥ śataśaḥ
Rāma erblickte zu Hunderten
tatra kāntāra pādapān
dort die Bäume der Wildnis
hasti hastaiḥ vimṛditān
von Elefantenrüsseln niedergebogen
vānaraiḥ upaśobhitān
von Affen belebt

mattaiḥ śakuni saṃghaiḥ ca śataśaḥ prati nāditān | tato abravīt samīpastham rāmo rājīva locanaḥ || 3-11-77

von brünstigen Vogelscharen zu Hunderten widerhallend. Da sprach Rāma, der Lotosäugige, zu dem in seiner Nähe

Wort für Wort
mattaiḥ śakuni saṃghaiḥ ca
und von brünstigen Vogelscharen
śataśaḥ prati nāditān
zu Hunderten widerhallend
tato abravīt samīpastham
da sprach er zu dem Nahen
rāmo rājīva locanaḥ
Rāma, der Lotosäugige

pṛṣṭhato anugatam vīram lakṣmaṇam lakṣmivardhanam | snigdha patrā yathā vṛkṣā yathā kṣāntā mṛga dvijāḥ || 3-11-78

hinter ihm folgenden Helden, Lakṣmaṇa, dem Mehrer des Glücks: 'Wie glänzend belaubt die Bäume sind, wie friedlich Wild und Vögel,

Wort für Wort
pṛṣṭhato anugatam vīram
zu dem hinten folgenden Helden
lakṣmaṇam lakṣmivardhanam
Lakṣmaṇa, dem Mehrer des Glücks
snigdha patrā yathā vṛkṣā
wie glänzend belaubt die Bäume
yathā kṣāntā mṛga dvijāḥ
wie friedlich Wild und Vögel

āśramo na atidūrastho maharṣer bhāvita ātmanaḥ | agastya iti vikhyāto loke svena eva karmaṇā || 3-11-79

so ist der Āśrama des großen, geläuterten Weisen, der durch sein eigenes Wirken in der Welt als Agastya berühmt ist, nicht mehr fern.

Wort für Wort
āśramo na atidūrastho
der Āśrama ist nicht mehr fern
maharṣer bhāvita ātmanaḥ
des großen, geläuterten Weisen
agastya iti vikhyāto loke
als Agastya berühmt in der Welt
svena eva karmaṇā
durch sein eigenes Wirken

āśramo dṛśyate tasya pariśrānta śrama apahaḥ | prājya dhūma ākula vanaḥ cīra mālā pariṣkṛtaḥ || 3-11-80

Man sieht seinen Āśrama, der die Müdigkeit der Erschöpften nimmt, dessen Wald von dichtem Rauch erfüllt ist, geschmückt mit Reihen von Rindengewändern,

Wort für Wort
āśramo dṛśyate tasya
man sieht seinen Āśrama
pariśrānta śrama apahaḥ
der die Müdigkeit der Erschöpften nimmt
prājya dhūma ākula vanaḥ
dessen Wald von dichtem Rauch erfüllt ist
cīra mālā pariṣkṛtaḥ
geschmückt mit Reihen von Rindengewändern

praśānta mṛga yūthaḥ ca nānā śakuni nāditaḥ | nigṛhya tarasā mṛtyum lokānām hita kāmyayā || 3-11-81

mit friedlichen Herden von Wild und ertönend von mannigfachen Vögeln – er, der den Tod mit Kraft bezwungen hat, aus Wohlwollen für die Welten,

Wort für Wort
praśānta mṛga yūthaḥ ca
und mit friedlichen Herden von Wild
nānā śakuni nāditaḥ
ertönend von mannigfachen Vögeln
nigṛhya tarasā mṛtyum
den Tod mit Kraft bezwungen
lokānām hita kāmyayā
aus Wohlwollen für die Welten

dakṣiṇā dik kṛtā yena śaraṇyā puṇya karmaṇā | tasya idam āśrama padam prabhāvād yasya rākṣasaiḥ || 3-11-82

der Fromme, der die Südrichtung zu einer sicheren Zuflucht gemacht hat – dies ist seine Āśrama-Stätte, durch dessen Macht

Wort für Wort
dakṣiṇā dik kṛtā yena
von dem die Südrichtung gemacht wurde
śaraṇyā puṇya karmaṇā
zu einer Zuflucht, der Fromme
tasya idam āśrama padam
dies ist seine Āśrama-Stätte
prabhāvād yasya rākṣasaiḥ
durch dessen Macht von den Rākṣasas

dik iyam dakṣiṇā trāsād dṛśyate na upabhujyate | yadā prabhṛti ca ākrāntā dig iyam puṇya karmaṇā || 3-11-83

diese Südrichtung aus Furcht von den Rākṣasas nur gesehen, aber nicht genutzt wird. Seit dem Zeitpunkt, da diese Richtung von dem Frommen betreten wurde,

Wort für Wort
dik iyam dakṣiṇā trāsād
diese Südrichtung aus Furcht
dṛśyate na upabhujyate
wird gesehen, aber nicht genutzt
yadā prabhṛti ca ākrāntā
seit dem Zeitpunkt, da betreten wurde
dig iyam puṇya karmaṇā
diese Richtung, vom Frommen

tadā prabhṛti nir vairāḥ praśāntā rajanī carāḥ | nāmnā ca iyam bhagavato dakṣiṇā dik pradakṣiṇā || 3-11-84

seitdem sind die Nachtwandler ohne Feindschaft und befriedet; und dem Namen des Erhabenen zu Ehren wird diese Südrichtung 'Dakṣiṇā-Pradakṣiṇā' genannt.

Wort für Wort
tadā prabhṛti nir vairāḥ
seitdem ohne Feindschaft
praśāntā rajanī carāḥ
befriedet die Nachtwandler
nāmnā ca iyam bhagavato
und dem Namen des Erhabenen zu Ehren
dakṣiṇā dik pradakṣiṇā
diese Südrichtung 'Pradakṣiṇā'

prathitā triṣu lokeṣu durdharṣā krūra karmabhiḥ | mārgam niroddhum satatam bhāskarasya acala uttamaḥ || 3-11-85

Berühmt in den drei Welten, unbezwingbar für die grausamen Übeltäter – stets, um den Weg der Sonne zu versperren, der höchste unter den Bergen,

Wort für Wort
prathitā triṣu lokeṣu
berühmt in den drei Welten
durdharṣā krūra karmabhiḥ
unbezwingbar für die grausamen Übeltäter
mārgam niroddhum satatam
stets, um den Weg zu versperren
bhāskarasya acala uttamaḥ
der Sonne, der höchste unter den Bergen

saṃdeśam pālayan tasya viṃdhya śailo na vardhate | ayam dīrgha āyuṣaḥ tasya loke viśruta karmaṇaḥ || 3-11-86

der Vindhya-Berg, dessen Gebot befolgend, wächst nicht mehr weiter. Dies ist der Āśrama jenes langlebigen, in der Welt für sein Wirken berühmten,

Wort für Wort
saṃdeśam pālayan tasya
dessen Gebot befolgend
viṃdhya śailo na vardhate
wächst der Vindhya-Berg nicht mehr
ayam dīrgha āyuṣaḥ tasya
dies ist jenes langlebigen
loke viśruta karmaṇaḥ
in der Welt für sein Wirken berühmten

agastyasya āśramaḥ śrīmān vinīta mṛga sevitaḥ | eṣa loka arcitaḥ sādhuḥ hite nityam rataḥ satām || 3-11-87

glänzenden Agastya, bewohnt von gezähmtem Wild; er, von der Welt verehrt, der Fromme, stets dem Wohl der Guten zugetan.

Wort für Wort
agastyasya āśramaḥ śrīmān
der glänzende Āśrama Agastyas
vinīta mṛga sevitaḥ
bewohnt von gezähmtem Wild
eṣa loka arcitaḥ sādhuḥ
er, von der Welt verehrt, der Fromme
hite nityam rataḥ satām
stets dem Wohl der Guten zugetan

asmān adhigatān eṣa śreyasā yojayiṣyati | ārādhayiṣyāmi atra aham agastyam tam mahāmunim || 3-11-88

Er wird uns, die wir zu ihm kommen, mit Segen verbinden. Ich will hier jenen großen Weisen Agastya verehren

Wort für Wort
asmān adhigatān eṣa
uns, die wir zu ihm gekommen sind
śreyasā yojayiṣyati
wird er mit Segen verbinden
ārādhayiṣyāmi atra aham
ich will hier verehren
agastyam tam mahāmunim
jenen großen Weisen Agastya

śeṣam ca vana vāsasya saumya vatsyāmi aham prabho | atra devāḥ sagandharvāḥ siddhāḥ ca parama ṛṣayaḥ || 3-11-89

und den Rest meines Waldaufenthalts hier verbringen, Sanfter, Herr. Hier verehren beständig Götter mit den Gandharvas, die Siddhas und die höchsten Rṣis

Wort für Wort
śeṣam ca vana vāsasya
und den Rest des Waldaufenthalts
saumya vatsyāmi aham prabho
will ich verbringen, Sanfter, Herr
atra devāḥ sagandharvāḥ
hier Götter mit Gandharvas
siddhāḥ ca parama ṛṣayaḥ
und Siddhas und höchste Rṣis

agastyam niyata āhārāḥ satatam paryupāsate | na atra jīvet mṛṣāvādī krūro vā yadi vā śaṭhaḥ || 3-11-90

Agastya, mit geregelter Nahrung. Hier könnte kein Lügner leben, kein Grausamer, kein Betrüger,

Wort für Wort
agastyam niyata āhārāḥ
Agastya, mit geregelter Nahrung
satatam paryupāsate
verehren beständig
na atra jīvet mṛṣāvādī
hier könnte kein Lügner leben
krūro vā yadi vā śaṭhaḥ
kein Grausamer oder Betrüger

nṛśaṃsaḥ pāpa vṛtto vā muniḥ eṣa tathā vidhaḥ | atra devāḥ ca yakṣāḥ ca nāgāḥ ca patagaiḥ saha || 3-11-91

kein Gewalttätiger, kein Sünder – so beschaffen ist dieser Weise. Hier wohnen Götter, Yakṣas, Nāgas zusammen mit den Vögeln,

Wort für Wort
nṛśaṃsaḥ pāpa vṛtto vā
kein Gewalttätiger, kein Sünder
muniḥ eṣa tathā vidhaḥ
so beschaffen ist dieser Weise
atra devāḥ ca yakṣāḥ ca
hier Götter und Yakṣas
nāgāḥ ca patagaiḥ saha
und Nāgas zusammen mit Vögeln

vasanti niyata āhārā dharmam ārādhayiṣṇavaḥ | atra siddhā mahātmāno vimānaiḥ sūrya sannibhaiḥ || 3-11-92

mit geregelter Nahrung, dem Dharma zustrebend. Hier haben großherzige Siddhas mit sonnengleichen Himmelswagen

Wort für Wort
vasanti niyata āhārā
wohnen mit geregelter Nahrung
dharmam ārādhayiṣṇavaḥ
dem Dharma zustrebend
atra siddhā mahātmāno
hier großherzige Siddhas
vimānaiḥ sūrya sannibhaiḥ
mit sonnengleichen Himmelswagen

tyaktvā dehān navair dehaiḥ svar yātāḥ parama ṛṣayaḥ | yakṣatvam amaratvam ca rājyāni vividhāni ca || 3-11-93

ihre alten Leiber abgelegt und sind mit neuen Leibern zum Himmel gefahren, die höchsten Rṣis; die Yakṣa-Würde, die Unsterblichkeit und mancherlei Königreiche

Wort für Wort
tyaktvā dehān navair dehaiḥ
die Leiber abgelegt, mit neuen Leibern
svar yātāḥ parama ṛṣayaḥ
zum Himmel gefahren, die höchsten Rṣis
yakṣatvam amaratvam ca
Yakṣa-Würde und Unsterblichkeit
rājyāni vividhāni ca
und mancherlei Königreiche

atra devāḥ prayacchhanti bhūtaiḥ ārādhitāḥ śubhaiḥ | āgatāḥ sma āśrama padam saumitre praviśa agrataḥ || 3-11-94

gewähren hier die Götter, von reinen Wesen verehrt. Wir sind zur Āśrama-Stätte gekommen; Sohn Sumitrās, geh voran,

Wort für Wort
atra devāḥ prayacchhanti
hier gewähren die Götter
bhūtaiḥ ārādhitāḥ śubhaiḥ
von reinen Wesen verehrt
āgatāḥ sma āśrama padam
wir sind zur Āśrama-Stätte gekommen
saumitre praviśa agrataḥ
Sohn Sumitrās, geh voran

nivedaya iha mām prāptam ṛṣaye saha sītayā || 3-11-95

und melde dem Rṣi, dass ich hier angekommen bin, mit Sītā."

Wort für Wort
nivedaya iha mām prāptam
melde, dass ich hier angekommen bin
ṛṣaye saha sītayā
dem Rṣi, mit Sītā

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks