Rāmāyaṇa · Araṇyakāṇḍa
Sarga 31: Rāvaṇa Mārīca Saṃvādaḥ
Rāvaṇa erfährt von Kharas Tod und sucht zunächst Mārīcas Rat
tvaramaṇaḥ tato gatvā janasthānāt akaṃpanaḥ |
praviśya laṃkām vegena rāvaṇam vākyam abravīt || 3-31-1
Da eilte Akampana von Janasthāna fort, betrat schnell Laṅkā und sprach zu Rāvaṇa dieses Wort:
Wort für Wort tvaramaṇaḥ tato gatvā eilend, dann fortgehend janasthānāt akaṃpanaḥ Akampana von Janasthāna praviśya laṃkām vegena schnell Laṅkā betretend rāvaṇam vākyam abravīt sprach zu Rāvaṇa dieses Wort janasthāna sthitā rājan rakṣasā bahavo hatāḥ |
kharaḥ ca nihataḥ saṃkhye kthaṃcit aham āgataḥ || 3-31-2
„O König, die in Janasthāna wohnenden Rākṣasas sind zu vielen erschlagen, und Khara ist im Kampf gefallen; ich bin nur mit Mühe entkommen.
Wort für Wort janasthāna sthitā rājan o König, die in Janasthāna wohnenden rakṣasā bahavo hatāḥ Rākṣasas sind zu vielen erschlagen kharaḥ ca nihataḥ saṃkhye und Khara ist im Kampf gefallen kthaṃcit aham āgataḥ ich bin nur mit Mühe hierher gekommen evam ukto daśagrīvaḥ kruddhaḥ saṃrakata locanaḥ |
akaṃpanam uvāca idam nirdahan iva tejasā || 3-31-3
So angesprochen, sprach der Zehnhalsige, zornig, mit blutunterlaufenen Augen, gleichsam mit seinem Glanz verbrennend, zu Akampana dies:
Wort für Wort evam ukto daśagrīvaḥ so angesprochen, der Zehnhalsige kruddhaḥ saṃrakata locanaḥ zornig, mit blutunterlaufenen Augen akaṃpanam uvāca idam sprach zu Akampana dies nirdahan iva tejasā gleichsam mit seinem Glanz verbrennend kena bhīmam janasthānam hatam mama parāsunā |
ko hi sarveṣu lokeṣu gatim na adhigamiṣyati || 3-31-4
„Von wem wurde das furchtbare Janasthāna, mein Besitz, vernichtet, unter Preisgabe seines Lebens? Denn wer in allen Welten wird keinen Zufluchtsort mehr finden?
Wort für Wort kena bhīmam janasthānam von wem das furchtbare Janasthāna hatam mama parāsunā vernichtet, mein, unter Preisgabe seines Lebens ko hi sarveṣu lokeṣu wer denn in allen Welten gatim na adhigamiṣyati wird keinen Zufluchtsort mehr finden na hi me vipriyam kṛtā śakyam maghavatā sukham |
praptum vaiśravaṇena api na yamena ca viṣṇunā || 3-31-5
Denn wer mir Unliebes antut, kann nicht Glück erlangen – nicht Indra, nicht Vaiśravaṇa, nicht Yama, nicht einmal Viṣṇu.
Wort für Wort na hi me vipriyam kṛtā wer denn mir Unliebes antut śakyam maghavatā sukham kann Glück, selbst Indra nicht praptum vaiśravaṇena api erlangen, auch nicht Vaiśravaṇa na yamena ca viṣṇunā nicht Yama und nicht Viṣṇu kālasya ca api aham kalo daheyam api pāvakam |
mṛtyum maraṇa dharmeṇa saṃyojayitum utsahe || 3-31-6
Selbst dem Tod bin ich der Tod – ich könnte sogar das Feuer verbrennen; ich bin imstande, den Tod selbst dem Gesetz des Sterbens zu unterwerfen.
Wort für Wort kālasya ca api aham kalo selbst dem Tod bin ich der Tod daheyam api pāvakam ich könnte sogar das Feuer verbrennen mṛtyum maraṇa dharmeṇa den Tod dem Gesetz des Sterbens saṃyojayitum utsahe zu unterwerfen bin ich imstande vātasya tarasā vegam nihantum api ca utsahe |
daheyam api saṃkruddhaḥ tejasā āditya pāvakau || 3-31-7
Ich könnte sogar die Wucht des Windes durch Schnelligkeit bezwingen, und zornentbrannt sogar Sonne und Feuer mit meinem Glanz verbrennen.
Wort für Wort vātasya tarasā vegam des Windes Wucht durch Schnelligkeit nihantum api ca utsahe zu bezwingen bin ich sogar imstande daheyam api saṃkruddhaḥ ich könnte, zornentbrannt, sogar verbrennen tejasā āditya pāvakau mit meinem Glanz Sonne und Feuer tathā kruddham daśagrīvam kṛtāṃjaliḥ akaṃpanaḥ |
bhayāt saṃdigdhayā vacā rāvaṇam yācate abhayam || 3-31-8
So bat Akampana, mit gefalteten Händen, den zornigen Zehnhalsigen, aus Furcht mit stockender Stimme, um Sicherheit vor Rāvaṇa.
Wort für Wort tathā kruddham daśagrīvam so den zornigen Zehnhalsigen kṛtāṃjaliḥ akaṃpanaḥ mit gefalteten Händen, Akampana bhayāt saṃdigdhayā vacā aus Furcht, mit stockender Stimme rāvaṇam yācate abhayam bat Rāvaṇa um Sicherheit daśagrīvo abhayam tasmai pradadau rakṣasām varaḥ |
sa visrabdho abravīt vākyam asaṃdigdham akaṃpanaḥ || 3-31-9
Der Zehnhalsige, der Beste der Rākṣasas, gewährte ihm Sicherheit; da sprach der beruhigte Akampana mit unbeirrter Stimme dieses Wort:
Wort für Wort daśagrīvo abhayam tasmai der Zehnhalsige gewährte ihm Sicherheit pradadau rakṣasām varaḥ der Beste der Rākṣasas sa visrabdho abravīt vākyam er sprach beruhigt dieses Wort asaṃdigdham akaṃpanaḥ unbeirrt, Akampana putro daśarathaḥ te siṃha saṃhanano yuvā |
rāmo nāma mahāskaṃdho vṛtta āyata mahābhujaḥ || 3-31-10
„Ein Sohn des Daśaratha, von löwengleichem Körperbau, jung, namens Rāma, von breiter Schulter, mit rundlichen, langen, mächtigen Armen,
Wort für Wort putro daśarathaḥ te ein Sohn des Daśaratha siṃha saṃhanano yuvā von löwengleichem Körperbau, jung rāmo nāma mahāskaṃdho namens Rāma, von breiter Schulter vṛtta āyata mahābhujaḥ mit rundlichen, langen, mächtigen Armen śyāmaḥ pṛthuyaśāḥ śrīmān atulya bala vikramaḥ |
hataḥ tena janasthāne kharaḥ ca saha dūṣaṇaḥ || 3-31-11
dunkelhäutig, von weit reichendem Ruhm, glänzend, von unvergleichlicher Kraft und Tapferkeit – von ihm wurden in Janasthāna Khara und Dūṣaṇa erschlagen.
Wort für Wort śyāmaḥ pṛthuyaśāḥ śrīmān dunkelhäutig, von weit reichendem Ruhm, glänzend atulya bala vikramaḥ von unvergleichlicher Kraft und Tapferkeit hataḥ tena janasthāne von ihm in Janasthāna erschlagen kharaḥ ca saha dūṣaṇaḥ Khara samt Dūṣaṇa akaṃpana vacaḥ śrutvā rāvaṇo rākṣasādhipa |
nāgendra iva niḥśvasya idam vacanam abravīt || 3-31-12
Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, Akampanas Worte hörte, seufzte er wie ein Elefantenfürst und sprach dieses Wort:
Wort für Wort akaṃpana vacaḥ śrutvā Akampanas Worte hörend rāvaṇo rākṣasādhipa Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas nāgendra iva niḥśvasya wie ein Elefantenfürst seufzend idam vacanam abravīt sprach dieses Wort sa surendreṇa saṃyukto rāmaḥ sarva amaraiḥ saha |
upayāto janasthānam brūhi kaccit akaṃpana || 3-31-13
„Ist Rāma, verbündet mit dem Götterfürsten und allen Unsterblichen, nach Janasthāna gekommen? Sag mir doch, Akampana!“
Wort für Wort sa surendreṇa saṃyukto er, mit dem Götterfürsten verbündet rāmaḥ sarva amaraiḥ saha Rāma, mit allen Unsterblichen upayāto janasthānam ist nach Janasthāna gekommen brūhi kaccit akaṃpana sag mir doch, Akampana rāvaṇasya punar vākyam niśamya tad akaṃpanaḥ |
ācacakṣe balam tasya vikramam ca mahātmanaḥ || 3-31-14
Als Akampana Rāvaṇas erneute Frage vernahm, schilderte er die Kraft und die Tapferkeit jenes Hochherzigen:
Wort für Wort rāvaṇasya punar vākyam Rāvaṇas erneutes Wort niśamya tad akaṃpanaḥ vernehmend, Akampana ācacakṣe balam tasya schilderte dessen Kraft vikramam ca mahātmanaḥ und die Tapferkeit des Hochherzigen rāmo nāma mahātejāḥ śreṣṭaḥ sarva dhanuṣmatām |
divya astra guṇa saṃpannaḥ paraṃdharma gato yudhi || 3-31-15
„Rāma mit Namen, überaus glanzvoll, der Beste aller Bogenschützen, ausgestattet mit himmlischen Waffen und Tugenden, im Kampf höchste Rechtschaffenheit übend,
Wort für Wort rāmo nāma mahātejāḥ Rāma mit Namen, überaus glanzvoll śreṣṭaḥ sarva dhanuṣmatām der Beste aller Bogenschützen divya astra guṇa saṃpannaḥ ausgestattet mit himmlischen Waffen und Tugenden paraṃdharma gato yudhi im Kampf höchste Rechtschaffenheit übend tasya anurūpo balabvān raktākṣo dundubhi svanaḥ |
kanīyān lakṣmaṇo bhrātā rākā śaśi nibha ānanaḥ || 3-31-16
ihm ebenbürtig an Kraft, mit roten Augen, mit einer Stimme wie eine Kriegstrommel, ist sein jüngerer Bruder Lakṣmaṇa, dessen Antlitz dem Vollmond gleicht.
Wort für Wort tasya anurūpo balabvān ihm ebenbürtig an Kraft raktākṣo dundubhi svanaḥ mit roten Augen, mit trommelgleicher Stimme kanīyān lakṣmaṇo bhrātā der jüngere Bruder Lakṣmaṇa rākā śaśi nibha ānanaḥ dessen Antlitz dem Vollmond gleicht sa tena saha saṃyuktaḥ pāvakena anilo yathā |
śrīmān rāja varaḥ tena janasthānam nipātitam || 3-31-17
Mit ihm verbunden, wie der Wind mit dem Feuer, hat der glanzvolle, beste der Königssöhne mit ihm Janasthāna vernichtet.
Wort für Wort sa tena saha saṃyuktaḥ er, mit ihm verbunden pāvakena anilo yathā wie der Wind mit dem Feuer śrīmān rāja varaḥ tena der glanzvolle beste der Königssöhne, mit ihm janasthānam nipātitam hat Janasthāna zu Fall gebracht na eva devā mahatmano na atra kāryā vicāraṇā |
śarā rāmeṇa tu utsṛṣṭā rukmapuṃkhāḥ patatriṇaḥ || 3-31-18
Es waren keine Götter, keine Hochherzigen – daran ist kein Zweifel zu hegen; die von Rāma entsandten goldbefiederten, geflügelten Pfeile
Wort für Wort na eva devā mahatmano es waren keine Götter, keine Hochherzigen na atra kāryā vicāraṇā daran ist kein Zweifel zu hegen śarā rāmeṇa tu utsṛṣṭā die von Rāma entsandten Pfeile rukmapuṃkhāḥ patatriṇaḥ goldbefiedert, geflügelt sarpāḥ paṃcānanā bhūtvā bhakṣayanti sma rākṣasān |
yena yena ca gacchanti rākṣasā bhaya karśitāḥ || 3-31-19
wurden zu fünfköpfigen Schlangen und verzehrten die Rākṣasas. Wohin auch immer die von Furcht ausgezehrten Rākṣasas flohen,
Wort für Wort sarpāḥ paṃcānanā bhūtvā zu fünfköpfigen Schlangen werdend bhakṣayanti sma rākṣasān verzehrten sie die Rākṣasas yena yena ca gacchanti wohin auch immer sie gingen rākṣasā bhaya karśitāḥ die Rākṣasas, von Furcht ausgezehrt tena tena sma paśyanti rāmam eva agrataḥ sthitam |
ittham vināśitam janasthānam tena tava anagha || 3-31-20
dorthin sahen sie überall Rāma selbst vor sich stehen. So wurde Janasthāna von ihm vernichtet, du Makelloser.
Wort für Wort tena tena sma paśyanti dorthin sahen sie überall rāmam eva agrataḥ sthitam Rāma selbst vor sich stehend ittham vināśitam janasthānam so wurde Janasthāna vernichtet tena tava anagha von ihm, du Makelloser akaṃpana acaḥ śrutvā rāvaṇo vākyam abravīt |
gamiṣyāmi janasthanam rāmam hantum sa lakṣmaṇam || 3-31-21
Als er Akampanas Worte gehört hatte, sprach Rāvaṇa dieses Wort: „Ich werde nach Janasthāna ziehen, um Rāma samt Lakṣmaṇa zu töten!“
Wort für Wort akaṃpana acaḥ śrutvā Akampanas Worte hörend rāvaṇo vākyam abravīt sprach Rāvaṇa dieses Wort gamiṣyāmi janasthanam ich werde nach Janasthāna ziehen rāmam hantum sa lakṣmaṇam um Rāma samt Lakṣmaṇa zu töten atha evam ukte vacane provāca idam akaṃpanaḥ |
śruṇu rājan yathā vṛttam rāmasya bala pauruṣam || 3-31-22
Als dies gesagt war, sprach Akampana darauf dies: „Höre, o König, wie es sich mit Rāmas Kraft und Manneskraft wirklich verhält.
Wort für Wort atha evam ukte vacane als dies gesagt war provāca idam akaṃpanaḥ sprach Akampana darauf dies śruṇu rājan yathā vṛttam höre, o König, wie es sich verhält rāmasya bala pauruṣam mit Rāmas Kraft und Manneskraft asādhyaḥ kupito rāmo vikrameṇa mahāyaśāḥ |
āpa gāyāḥ tu pūrṇāyā vegam pariharet śaraiḥ || 3-31-23
Unbezwingbar ist der zornige Rāma durch seine Tapferkeit, der überaus Ruhmreiche; die Strömung eines vollen Flusses könnte er mit Pfeilen aufhalten,
Wort für Wort asādhyaḥ kupito rāmo unbezwingbar der zornige Rāma vikrameṇa mahāyaśāḥ durch seine Tapferkeit, der überaus Ruhmreiche āpa gāyāḥ tu pūrṇāyā eines vollen Flusses aber vegam pariharet śaraiḥ die Strömung könnte er mit Pfeilen aufhalten sa tārā graha nakṣatram nabhaḥ ca api avasādayet |
asau rāmaḥ tu sīdantīm śrīmān abhyuddharet mahīm || 3-31-24
er könnte Sterne, Planeten, Sternbilder und den Himmel selbst zu Fall bringen; jener glanzvolle Rāma könnte die versinkende Erde emporheben,
Wort für Wort sa tārā graha nakṣatram er, Sterne, Planeten, Sternbilder nabhaḥ ca api avasādayet und selbst den Himmel könnte er zu Fall bringen asau rāmaḥ tu sīdantīm jener Rāma aber die versinkende śrīmān abhyuddharet mahīm der Glanzvolle könnte die Erde emporheben bhitvā velām samudrasya lokān āplāvayet vibhuḥ |
vegam vā api samudrasya vāayum vā vidhamet śaraiḥ || 3-31-25
er könnte, das Ufer des Meeres durchbrechend, die Welten überschwemmen, der Mächtige, oder die Wucht des Meeres oder den Wind mit Pfeilen zerstreuen,
Wort für Wort bhitvā velām samudrasya das Ufer des Meeres durchbrechend lokān āplāvayet vibhuḥ könnte die Welten überschwemmen, der Mächtige vegam vā api samudrasya oder die Wucht des Meeres vāayum vā vidhamet śaraiḥ oder den Wind könnte er mit Pfeilen zerstreuen saṃhṛtya vā punar lokān vikrameṇa mahāyaśāḥ |
śakataḥ śreṣṭhaḥ sa puruṣaḥ sraṣṭum punar api prajāḥ || 3-31-26
oder die Welten wieder in sich zurückziehen durch seine Tapferkeit, der überaus Ruhmreiche; dieser vorzüglichste Mann wäre auch imstande, wieder neue Geschöpfe zu erschaffen.
Wort für Wort saṃhṛtya vā punar lokān oder die Welten wieder zurückziehend vikrameṇa mahāyaśāḥ durch seine Tapferkeit, der Ruhmreiche śakataḥ śreṣṭhaḥ sa puruṣaḥ fähig, dieser vorzüglichste Mann sraṣṭum punar api prajāḥ auch wieder neue Geschöpfe zu erschaffen na hi rāmo daśagrīva śakyo jetum raṇe tvayā |
rakṣasām vā api lokena svargaḥ pāpa janaiḥ iva || 3-31-27
Rāma, du Zehnhalsiger, kann von dir im Kampf nicht besiegt werden, ebenso wenig wie von der ganzen Welt der Rākṣasas, wie der Himmel nicht von den Sündern.
Wort für Wort na hi rāmo daśagrīva Rāma, du Zehnhalsiger, kann nicht śakyo jetum raṇe tvayā von dir im Kampf besiegt werden rakṣasām vā api lokena noch von der Welt der Rākṣasas svargaḥ pāpa janaiḥ iva wie der Himmel nicht von den Sündern na tam vadhyam aham manye sarvaiḥ deva asuraiḥ api |
ayam asya vadha upāya tat ekamanāḥ śṛuṇu || 3-31-28
Ich halte ihn für unbezwingbar, selbst von allen Göttern und Asuras zusammen; doch es gibt ein Mittel, ihn zu vernichten – höre es mit ungeteilter Aufmerksamkeit.
Wort für Wort na tam vadhyam aham manye ich halte ihn nicht für tötbar sarvaiḥ deva asuraiḥ api selbst von allen Göttern und Asuras ayam asya vadha upāya dies ist das Mittel zu seiner Tötung tat ekamanāḥ śṛuṇu höre es mit ungeteilter Aufmerksamkeit bhāryā tasya uttamā loke sītā nāma sumadhyamā |
śyāmā sama vibhakta aṃgī strī ratnam ratna būṣitā || 3-31-29
Seine Gattin, die vorzüglichste in der Welt, heißt Sītā, von schlanker Taille, dunkelhäutig, mit ebenmäßigen, wohlgeformten Gliedern, ein Juwel unter den Frauen, mit Juwelen geschmückt.
Wort für Wort bhāryā tasya uttamā loke seine Gattin, die vorzüglichste in der Welt sītā nāma sumadhyamā namens Sītā, von schlanker Taille śyāmā sama vibhakta aṃgī dunkelhäutig, mit ebenmäßigen Gliedern strī ratnam ratna būṣitā ein Juwel unter den Frauen, mit Juwelen geschmückt na eva devī na gandharvī na apsarā na ca pannagī |
tulyā sīmantinī tasyā mānuṣī tu kuto bhavet || 3-31-30
Weder eine Göttin noch eine Gandharvī, weder eine Apsaras noch eine Schlangenfrau gleicht ihr an Schönheit – wie sollte da eine sterbliche Frau ihr gleichkommen?
Wort für Wort na eva devī na gandharvī weder eine Göttin noch eine Gandharvī na apsarā na ca pannagī noch eine Apsaras noch eine Schlangenfrau tulyā sīmantinī tasyā gleicht ihr, der Schönen mānuṣī tu kuto bhavet eine Sterbliche, wie sollte sie ihr gleichen tasya apahara bhāryām tvam tam pramathya mahāvane |
sītāyā rahito rāmo na ca eva hi bhaviṣyati || 3-31-31
Raube du ihm seine Gattin, nachdem du ihn im großen Wald verwirrt hast – ohne Sītā wird Rāma dann nicht mehr [er selbst] sein.“
Wort für Wort tasya apahara bhāryām raube seine Gattin tvam tam pramathya mahāvane du, nachdem du ihn im großen Wald verwirrt hast sītāyā rahito rāmo Rāma, ohne Sītā na ca eva hi bhaviṣyati wird dann nicht mehr [er selbst] sein arocayat tad vākyam rāvaṇo rākṣasa adhipaḥ |
ciṃtayitvā mahābāhuḥ akaṃpanam uvāca || 3-31-32
Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, fand Gefallen an diesem Wort; nachdem der Starkarmige nachgedacht hatte, sprach er zu Akampana:
Wort für Wort arocayat tad vākyam er fand Gefallen an diesem Wort rāvaṇo rākṣasa adhipaḥ Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas ciṃtayitvā mahābāhuḥ nachdenkend, der Starkarmige akaṃpanam uvāca sprach zu Akampana bāḍham kalyam gamiṣyāmi hi ekaḥ sārathinā saha |
āneṣyāmi ca vaidehīm imām hṛṣṭo mahā purīm || 3-31-33
„Wohlan, ich werde morgen früh allein mit meinem Wagenlenker aufbrechen und werde die Vaidehī hocherfreut in diese große Stadt bringen.“
Wort für Wort bāḍham kalyam gamiṣyāmi wohlan, morgen früh werde ich ziehen hi ekaḥ sārathinā saha allein, mit dem Wagenlenker āneṣyāmi ca vaidehīm und werde die Vaidehī bringen imām hṛṣṭo mahā purīm hocherfreut, in diese große Stadt tat evam uktvā prayayau khara yuktena rāvaṇaḥ |
rathena āditya varṇena diśaḥ sarvāḥ prakāśayan || 3-31-34
So sprechend, zog Rāvaṇa auf seinem mit Eseln bespannten, sonnenfarbenen Wagen aus, alle Himmelsrichtungen erhellend.
Wort für Wort tat evam uktvā prayayau so sprechend, zog er aus khara yuktena rāvaṇaḥ Rāvaṇa, mit Eseln bespannt rathena āditya varṇena auf dem sonnenfarbenen Wagen diśaḥ sarvāḥ prakāśayan alle Himmelsrichtungen erhellend sa ratho rākṣasa iṃdrasya nakṣatra pathago mahān |
caṃcūryamānaḥ śuśubhe jalade caṃdramā iva || 3-31-35
Jener große Wagen des Rākṣasenfürsten, der die Sternenbahn durchmaß, glänzte, dahinschwebend, wie der Mond in einer Wolke.
Wort für Wort sa ratho rākṣasa iṃdrasya jener Wagen des Rākṣasenfürsten nakṣatra pathago mahān der große, die Sternenbahn durchmessende caṃcūryamānaḥ śuśubhe dahinschwebend glänzte er jalade caṃdramā iva wie der Mond in einer Wolke sa dūre ca āśramam gatvā tāṭakeyam upāgatam |
mārīcena arcito rājā bhakṣya bhojyaiḥ amānuṣaiḥ || 3-31-36
Er, nachdem er weit gefahren war, kam zur Einsiedelei des Sohnes der Tāṭakā, wo der König von Mārīca mit unmenschlicher Speise und Trank geehrt wurde.
Wort für Wort sa dūre ca āśramam gatvā er, weit fahrend, zur Einsiedelei gehend tāṭakeyam upāgatam zum Sohn der Tāṭakā gekommen mārīcena arcito rājā der König, von Mārīca geehrt bhakṣya bhojyaiḥ amānuṣaiḥ mit unmenschlicher Speise und Trank tam svayam pūjayitvā tu āsanena udakena ca |
artha upahitayā vācā mārīco vākyam abravīt || 3-31-37
Nachdem er ihn selbst mit Sitz und Wasser geehrt hatte, sprach Mārīca mit bedeutungsvoller Stimme dieses Wort:
Wort für Wort tam svayam pūjayitvā tu ihn selbst ehrend āsanena udakena ca mit Sitz und Wasser artha upahitayā vācā mit bedeutungsvoller Stimme mārīco vākyam abravīt sprach Mārīca dieses Wort kaścit sukuśalam rājan lokānām rākṣasādhipa |
āśaṃke na atha jāne tvam yataḥ tūrṇam upāgatam || 3-31-38
„Ist alles wohl, o König, mit den Welten, Herr der Rākṣasas? Ich habe Bedenken, weiß aber nicht, weshalb du so eilig gekommen bist.“
Wort für Wort kaścit sukuśalam rājan ist wohl alles gut, o König lokānām rākṣasādhipa mit den Welten, Herr der Rākṣasas āśaṃke na atha jāne ich habe Bedenken, weiß aber nicht tvam yataḥ tūrṇam upāgatam weshalb du so eilig gekommen bist evam ukto mahātejā mārīcena sa rāvaṇa |
tataḥ paścāt idam vākyam abravīt vākya kovidaḥ || 3-31-39
So von Mārīca angesprochen, sprach der glanzvolle Rāvaṇa, kundig der Rede, darauf dieses Wort:
Wort für Wort evam ukto mahātejā so angesprochen, der Glanzvolle mārīcena sa rāvaṇa von Mārīca, er, Rāvaṇa tataḥ paścāt idam vākyam sprach darauf dieses Wort abravīt vākya kovidaḥ kundig der Rede ārakṣo me hataḥ tāta rāmeṇa akliṣṭa kāriṇā |
janasthānam avadhyam tat sarvam yudhi nipātitam || 3-31-40
„Meine Schutzwache ist erschlagen, mein Lieber, von Rāma, dem in seinem Tun Unermüdlichen; jenes unbezwingbare Janasthāna wurde ganz im Kampf zu Fall gebracht.
Wort für Wort ārakṣo me hataḥ tāta meine Schutzwache ist erschlagen, mein Lieber rāmeṇa akliṣṭa kāriṇā von Rāma, dem in seinem Tun Unermüdlichen janasthānam avadhyam tat jenes unbezwingbare Janasthāna sarvam yudhi nipātitam wurde ganz im Kampf zu Fall gebracht tasya me kuru sācivyam tasya bhārya apaharaṇe |
rākṣasendra vacaḥ śrutvā mārīco vākyam abravīt || 3-31-41
Leiste mir Beistand beim Raub seiner Gattin!“ Als er die Worte des Rākṣasenfürsten gehört hatte, sprach Mārīca dieses Wort:
Wort für Wort tasya me kuru sācivyam leiste mir Beistand tasya bhārya apaharaṇe beim Raub seiner Gattin rākṣasendra vacaḥ śrutvā die Worte des Rākṣasenfürsten hörend mārīco vākyam abravīt sprach Mārīca dieses Wort ākhyātā kena vā sītā mitra rūpeṇa śatruṇā |
tvayā rākṣasa śārdūla ko na naṃdati naṃditaḥ || 3-31-42
„Wer hat dir wohl von Sītā erzählt, ein Feind in der Gestalt eines Freundes? Wer freut sich nicht, dich, du Tiger unter den Rākṣasas, glücklich zu sehen, ohne dabei selbst erfreut zu sein?
Wort für Wort ākhyātā kena vā sītā von wem wurde dir von Sītā erzählt mitra rūpeṇa śatruṇā von einem Feind in Freundesgestalt tvayā rākṣasa śārdūla dich, du Tiger unter den Rākṣasas ko na naṃdati naṃditaḥ wer freut sich nicht, [selbst] erfreut sītām iha ānasva iti ko bravīti bravīhi me |
rakṣo lokasya sarvasya kaḥ śṛṃgam cchettum icchati || 3-31-43
Wer hat gesagt: ‚Bring Sītā hierher‘? Sag es mir! Wer will dem ganzen Volk der Rākṣasas die Hörner abschlagen?
Wort für Wort sītām iha ānasva iti ‚bring Sītā hierher‘, so ko bravīti bravīhi me wer sagt das? Sag es mir rakṣo lokasya sarvasya dem ganzen Volk der Rākṣasas kaḥ śṛṃgam cchettum icchati wer will die Hörner abschlagen protsāhayati yaḥ ca tvam sa ca śatruḥ asaṃśayam |
āśī mukhāt daṃṣṭrām uddhartum ca icchati tvayā || 3-31-44
Wer dich dazu anstachelt, ist ohne Zweifel ein Feind – er will, dass du dir selbst den Giftzahn aus dem Maul der Schlange ziehst.
Wort für Wort protsāhayati yaḥ ca tvam wer dich dazu anstachelt sa ca śatruḥ asaṃśayam der ist ohne Zweifel ein Feind āśī mukhāt daṃṣṭrām uddhartum den Giftzahn aus dem Schlangenmaul zu ziehen ca icchati tvayā will er durch dich karmaṇā anena kena asi kāpatham pratipāditaḥ |
sukha suptasya te rājan prahṛtam kena mūrdhani || 3-31-45
Durch welches Tun wurdest du auf diesen üblen Weg gebracht? Wer hat dir, dem friedlich Schlafenden, o König, auf den Scheitel geschlagen?
Wort für Wort karmaṇā anena kena durch welches Tun asi kāpatham pratipāditaḥ wurdest du auf den üblen Weg gebracht sukha suptasya te rājan dir, dem friedlich Schlafenden, o König prahṛtam kena mūrdhani wer hat auf den Scheitel geschlagen viśuddha vaṃśa abhijanā agra hastaḥ |
tejo madaḥ saṃsthita dor viṣāṇaḥ |
udīkṣitum rāvaṇa na iha yuktaḥ |
sa saṃyuge rāghava gandhi hastī || 3-31-46
Der von reinem Geschlecht abstammende, mit erhobenem Rüssel, in dessen Armen sich Glanz und Rausch als Stoßzähne befinden – dieser Elefant, der den Geruch des Rāghava im Kampf an sich hat, ziemt sich nicht dazu, von dir angeschaut zu werden, Rāvaṇa.
Wort für Wort viśuddha vaṃśa abhijanā agra hastaḥ von reinem Geschlecht, mit erhobenem Rüssel tejo madaḥ saṃsthita dor viṣāṇaḥ Glanz und Rausch als Stoßzähne in den Armen udīkṣitum rāvaṇa na iha yuktaḥ ziemt sich nicht, von dir angeschaut zu werden, Rāvaṇa sa saṃyuge rāghava gandhi hastī dieser Elefant, im Kampf den Geruch des Rāghava an sich habend asau raṇa antaḥ sthiti saṃdhi vālaḥ |
vidagdha rakṣo mṛga hā nṛsiṃhaḥ |
suptaḥ tvayā bodhayitum na śakyaḥ |
śārāṃga pūṇo niśita asi damṣṭraḥ || 3-31-47
Jener, der im Kampf standhaft ausharrt und im Zweikampf gewandt ist, der Menschenlöwe, der Vernichter der Rākṣasa-Wild-Herden – er, der schlafende, darf von dir nicht geweckt werden; sein Bogen ist wie eine scharfe Schwertklinge.
Wort für Wort asau raṇa antaḥ sthiti saṃdhi vālaḥ jener, im Kampf standhaft, im Zweikampf gewandt vidagdha rakṣo mṛga hā nṛsiṃhaḥ der Menschenlöwe, Vernichter der Rākṣasa-Wild-Herden suptaḥ tvayā bodhayitum na śakyaḥ der Schlafende darf nicht von dir geweckt werden śārāṃga pūṇo niśita asi damṣṭraḥ sein Bogen ist wie eine scharfe Schwertklinge cāpāpahāre bhuja vega paṃke |
śara ūrmimāle su mahā āhava oghe |
na rāma pātāla mukhe ati ghore |
praskanditum rākṣasa rāja yuktam || 3-31-48
In diesen überaus gewaltigen Kampfesstrom, dessen Schlamm die Wucht seiner Arme beim Fortnehmen des Bogens ist, dessen Wellenreihen seine Pfeile sind, in diesen höchst schrecklichen, dem Höllenschlund gleichen Rāma-Strom hineinzuspringen, geziemt sich nicht für dich, König der Rākṣasas.
Wort für Wort cāpāpahāre bhuja vega paṃke dessen Schlamm die Armeswucht beim Bogenergreifen ist śara ūrmimāle su mahā āhava oghe in dem überaus gewaltigen Kampfesstrom mit Pfeil-Wellenreihen na rāma pātāla mukhe ati ghore in den höchst schrecklichen, höllenschlundgleichen Rāma-Strom nicht praskanditum rākṣasa rāja yuktam hineinzuspringen geziemt sich, König der Rākṣasas prasīda laṃkeśvara rākṣasendra |
laṃkām prasanno bhava sādhu gaccha |
tvam sveṣu dāreṣu ramasva nityam |
rāmaḥ sa bhāryo ramatām vaneṣu || 3-31-49
Sei gnädig, Herr von Laṅkā, König der Rākṣasas; sei zufrieden mit Laṅkā, geh zurück, du sollst dich stets an deinen eigenen Frauen erfreuen – Rāma soll sich mit seiner Gattin in den Wäldern erfreuen.
Wort für Wort prasīda laṃkeśvara rākṣasendra sei gnädig, Herr von Laṅkā, König der Rākṣasas laṃkām prasanno bhava sādhu gaccha sei zufrieden mit Laṅkā, geh gut zurück tvam sveṣu dāreṣu ramasva nityam du sollst dich stets an deinen eigenen Frauen erfreuen rāmaḥ sa bhāryo ramatām vaneṣu Rāma soll sich mit seiner Gattin in den Wäldern erfreuen evam ukto daśagrīvo mārīcena sa rāvaṇaḥ |
nyavartata purīm laṃkām viveśa ca gṛha uttamam || 3-31-50
So von Mārīca angesprochen, kehrte der zehnhalsige Rāvaṇa zur Stadt Laṅkā zurück und betrat sein vorzügliches Haus.
Wort für Wort evam ukto daśagrīvo so angesprochen, der Zehnhalsige mārīcena sa rāvaṇaḥ von Mārīca, er, Rāvaṇa nyavartata purīm laṃkām kehrte zur Stadt Laṅkā zurück viveśa ca gṛha uttamam und betrat sein vorzügliches Haus
Interaktive Leseansicht des ganzen Werks
← Sarga 30 Sarga 32 →