Quellen der Menschheit

Rāmāyaṇa · Araṇyakāṇḍa

Sarga 31: Rāvaṇa Mārīca Saṃvādaḥ Rāvaṇa erfährt von Kharas Tod und sucht zunächst Mārīcas Rat

tvaramaṇaḥ tato gatvā janasthānāt akaṃpanaḥ | praviśya laṃkām vegena rāvaṇam vākyam abravīt || 3-31-1

Da eilte Akampana von Janasthāna fort, betrat schnell Laṅkā und sprach zu Rāvaṇa dieses Wort:

Wort für Wort
tvaramaṇaḥ tato gatvā
eilend, dann fortgehend
janasthānāt akaṃpanaḥ
Akampana von Janasthāna
praviśya laṃkām vegena
schnell Laṅkā betretend
rāvaṇam vākyam abravīt
sprach zu Rāvaṇa dieses Wort

janasthāna sthitā rājan rakṣasā bahavo hatāḥ | kharaḥ ca nihataḥ saṃkhye kthaṃcit aham āgataḥ || 3-31-2

„O König, die in Janasthāna wohnenden Rākṣasas sind zu vielen erschlagen, und Khara ist im Kampf gefallen; ich bin nur mit Mühe entkommen.

Wort für Wort
janasthāna sthitā rājan
o König, die in Janasthāna wohnenden
rakṣasā bahavo hatāḥ
Rākṣasas sind zu vielen erschlagen
kharaḥ ca nihataḥ saṃkhye
und Khara ist im Kampf gefallen
kthaṃcit aham āgataḥ
ich bin nur mit Mühe hierher gekommen

evam ukto daśagrīvaḥ kruddhaḥ saṃrakata locanaḥ | akaṃpanam uvāca idam nirdahan iva tejasā || 3-31-3

So angesprochen, sprach der Zehnhalsige, zornig, mit blutunterlaufenen Augen, gleichsam mit seinem Glanz verbrennend, zu Akampana dies:

Wort für Wort
evam ukto daśagrīvaḥ
so angesprochen, der Zehnhalsige
kruddhaḥ saṃrakata locanaḥ
zornig, mit blutunterlaufenen Augen
akaṃpanam uvāca idam
sprach zu Akampana dies
nirdahan iva tejasā
gleichsam mit seinem Glanz verbrennend

kena bhīmam janasthānam hatam mama parāsunā | ko hi sarveṣu lokeṣu gatim na adhigamiṣyati || 3-31-4

„Von wem wurde das furchtbare Janasthāna, mein Besitz, vernichtet, unter Preisgabe seines Lebens? Denn wer in allen Welten wird keinen Zufluchtsort mehr finden?

Wort für Wort
kena bhīmam janasthānam
von wem das furchtbare Janasthāna
hatam mama parāsunā
vernichtet, mein, unter Preisgabe seines Lebens
ko hi sarveṣu lokeṣu
wer denn in allen Welten
gatim na adhigamiṣyati
wird keinen Zufluchtsort mehr finden

na hi me vipriyam kṛtā śakyam maghavatā sukham | praptum vaiśravaṇena api na yamena ca viṣṇunā || 3-31-5

Denn wer mir Unliebes antut, kann nicht Glück erlangen – nicht Indra, nicht Vaiśravaṇa, nicht Yama, nicht einmal Viṣṇu.

Wort für Wort
na hi me vipriyam kṛtā
wer denn mir Unliebes antut
śakyam maghavatā sukham
kann Glück, selbst Indra nicht
praptum vaiśravaṇena api
erlangen, auch nicht Vaiśravaṇa
na yamena ca viṣṇunā
nicht Yama und nicht Viṣṇu

kālasya ca api aham kalo daheyam api pāvakam | mṛtyum maraṇa dharmeṇa saṃyojayitum utsahe || 3-31-6

Selbst dem Tod bin ich der Tod – ich könnte sogar das Feuer verbrennen; ich bin imstande, den Tod selbst dem Gesetz des Sterbens zu unterwerfen.

Wort für Wort
kālasya ca api aham kalo
selbst dem Tod bin ich der Tod
daheyam api pāvakam
ich könnte sogar das Feuer verbrennen
mṛtyum maraṇa dharmeṇa
den Tod dem Gesetz des Sterbens
saṃyojayitum utsahe
zu unterwerfen bin ich imstande

vātasya tarasā vegam nihantum api ca utsahe | daheyam api saṃkruddhaḥ tejasā āditya pāvakau || 3-31-7

Ich könnte sogar die Wucht des Windes durch Schnelligkeit bezwingen, und zornentbrannt sogar Sonne und Feuer mit meinem Glanz verbrennen.

Wort für Wort
vātasya tarasā vegam
des Windes Wucht durch Schnelligkeit
nihantum api ca utsahe
zu bezwingen bin ich sogar imstande
daheyam api saṃkruddhaḥ
ich könnte, zornentbrannt, sogar verbrennen
tejasā āditya pāvakau
mit meinem Glanz Sonne und Feuer

tathā kruddham daśagrīvam kṛtāṃjaliḥ akaṃpanaḥ | bhayāt saṃdigdhayā vacā rāvaṇam yācate abhayam || 3-31-8

So bat Akampana, mit gefalteten Händen, den zornigen Zehnhalsigen, aus Furcht mit stockender Stimme, um Sicherheit vor Rāvaṇa.

Wort für Wort
tathā kruddham daśagrīvam
so den zornigen Zehnhalsigen
kṛtāṃjaliḥ akaṃpanaḥ
mit gefalteten Händen, Akampana
bhayāt saṃdigdhayā vacā
aus Furcht, mit stockender Stimme
rāvaṇam yācate abhayam
bat Rāvaṇa um Sicherheit

daśagrīvo abhayam tasmai pradadau rakṣasām varaḥ | sa visrabdho abravīt vākyam asaṃdigdham akaṃpanaḥ || 3-31-9

Der Zehnhalsige, der Beste der Rākṣasas, gewährte ihm Sicherheit; da sprach der beruhigte Akampana mit unbeirrter Stimme dieses Wort:

Wort für Wort
daśagrīvo abhayam tasmai
der Zehnhalsige gewährte ihm Sicherheit
pradadau rakṣasām varaḥ
der Beste der Rākṣasas
sa visrabdho abravīt vākyam
er sprach beruhigt dieses Wort
asaṃdigdham akaṃpanaḥ
unbeirrt, Akampana

putro daśarathaḥ te siṃha saṃhanano yuvā | rāmo nāma mahāskaṃdho vṛtta āyata mahābhujaḥ || 3-31-10

„Ein Sohn des Daśaratha, von löwengleichem Körperbau, jung, namens Rāma, von breiter Schulter, mit rundlichen, langen, mächtigen Armen,

Wort für Wort
putro daśarathaḥ te
ein Sohn des Daśaratha
siṃha saṃhanano yuvā
von löwengleichem Körperbau, jung
rāmo nāma mahāskaṃdho
namens Rāma, von breiter Schulter
vṛtta āyata mahābhujaḥ
mit rundlichen, langen, mächtigen Armen

śyāmaḥ pṛthuyaśāḥ śrīmān atulya bala vikramaḥ | hataḥ tena janasthāne kharaḥ ca saha dūṣaṇaḥ || 3-31-11

dunkelhäutig, von weit reichendem Ruhm, glänzend, von unvergleichlicher Kraft und Tapferkeit – von ihm wurden in Janasthāna Khara und Dūṣaṇa erschlagen.

Wort für Wort
śyāmaḥ pṛthuyaśāḥ śrīmān
dunkelhäutig, von weit reichendem Ruhm, glänzend
atulya bala vikramaḥ
von unvergleichlicher Kraft und Tapferkeit
hataḥ tena janasthāne
von ihm in Janasthāna erschlagen
kharaḥ ca saha dūṣaṇaḥ
Khara samt Dūṣaṇa

akaṃpana vacaḥ śrutvā rāvaṇo rākṣasādhipa | nāgendra iva niḥśvasya idam vacanam abravīt || 3-31-12

Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, Akampanas Worte hörte, seufzte er wie ein Elefantenfürst und sprach dieses Wort:

Wort für Wort
akaṃpana vacaḥ śrutvā
Akampanas Worte hörend
rāvaṇo rākṣasādhipa
Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas
nāgendra iva niḥśvasya
wie ein Elefantenfürst seufzend
idam vacanam abravīt
sprach dieses Wort

sa surendreṇa saṃyukto rāmaḥ sarva amaraiḥ saha | upayāto janasthānam brūhi kaccit akaṃpana || 3-31-13

„Ist Rāma, verbündet mit dem Götterfürsten und allen Unsterblichen, nach Janasthāna gekommen? Sag mir doch, Akampana!“

Wort für Wort
sa surendreṇa saṃyukto
er, mit dem Götterfürsten verbündet
rāmaḥ sarva amaraiḥ saha
Rāma, mit allen Unsterblichen
upayāto janasthānam
ist nach Janasthāna gekommen
brūhi kaccit akaṃpana
sag mir doch, Akampana

rāvaṇasya punar vākyam niśamya tad akaṃpanaḥ | ācacakṣe balam tasya vikramam ca mahātmanaḥ || 3-31-14

Als Akampana Rāvaṇas erneute Frage vernahm, schilderte er die Kraft und die Tapferkeit jenes Hochherzigen:

Wort für Wort
rāvaṇasya punar vākyam
Rāvaṇas erneutes Wort
niśamya tad akaṃpanaḥ
vernehmend, Akampana
ācacakṣe balam tasya
schilderte dessen Kraft
vikramam ca mahātmanaḥ
und die Tapferkeit des Hochherzigen

rāmo nāma mahātejāḥ śreṣṭaḥ sarva dhanuṣmatām | divya astra guṇa saṃpannaḥ paraṃdharma gato yudhi || 3-31-15

„Rāma mit Namen, überaus glanzvoll, der Beste aller Bogenschützen, ausgestattet mit himmlischen Waffen und Tugenden, im Kampf höchste Rechtschaffenheit übend,

Wort für Wort
rāmo nāma mahātejāḥ
Rāma mit Namen, überaus glanzvoll
śreṣṭaḥ sarva dhanuṣmatām
der Beste aller Bogenschützen
divya astra guṇa saṃpannaḥ
ausgestattet mit himmlischen Waffen und Tugenden
paraṃdharma gato yudhi
im Kampf höchste Rechtschaffenheit übend

tasya anurūpo balabvān raktākṣo dundubhi svanaḥ | kanīyān lakṣmaṇo bhrātā rākā śaśi nibha ānanaḥ || 3-31-16

ihm ebenbürtig an Kraft, mit roten Augen, mit einer Stimme wie eine Kriegstrommel, ist sein jüngerer Bruder Lakṣmaṇa, dessen Antlitz dem Vollmond gleicht.

Wort für Wort
tasya anurūpo balabvān
ihm ebenbürtig an Kraft
raktākṣo dundubhi svanaḥ
mit roten Augen, mit trommelgleicher Stimme
kanīyān lakṣmaṇo bhrātā
der jüngere Bruder Lakṣmaṇa
rākā śaśi nibha ānanaḥ
dessen Antlitz dem Vollmond gleicht

sa tena saha saṃyuktaḥ pāvakena anilo yathā | śrīmān rāja varaḥ tena janasthānam nipātitam || 3-31-17

Mit ihm verbunden, wie der Wind mit dem Feuer, hat der glanzvolle, beste der Königssöhne mit ihm Janasthāna vernichtet.

Wort für Wort
sa tena saha saṃyuktaḥ
er, mit ihm verbunden
pāvakena anilo yathā
wie der Wind mit dem Feuer
śrīmān rāja varaḥ tena
der glanzvolle beste der Königssöhne, mit ihm
janasthānam nipātitam
hat Janasthāna zu Fall gebracht

na eva devā mahatmano na atra kāryā vicāraṇā | śarā rāmeṇa tu utsṛṣṭā rukmapuṃkhāḥ patatriṇaḥ || 3-31-18

Es waren keine Götter, keine Hochherzigen – daran ist kein Zweifel zu hegen; die von Rāma entsandten goldbefiederten, geflügelten Pfeile

Wort für Wort
na eva devā mahatmano
es waren keine Götter, keine Hochherzigen
na atra kāryā vicāraṇā
daran ist kein Zweifel zu hegen
śarā rāmeṇa tu utsṛṣṭā
die von Rāma entsandten Pfeile
rukmapuṃkhāḥ patatriṇaḥ
goldbefiedert, geflügelt

sarpāḥ paṃcānanā bhūtvā bhakṣayanti sma rākṣasān | yena yena ca gacchanti rākṣasā bhaya karśitāḥ || 3-31-19

wurden zu fünfköpfigen Schlangen und verzehrten die Rākṣasas. Wohin auch immer die von Furcht ausgezehrten Rākṣasas flohen,

Wort für Wort
sarpāḥ paṃcānanā bhūtvā
zu fünfköpfigen Schlangen werdend
bhakṣayanti sma rākṣasān
verzehrten sie die Rākṣasas
yena yena ca gacchanti
wohin auch immer sie gingen
rākṣasā bhaya karśitāḥ
die Rākṣasas, von Furcht ausgezehrt

tena tena sma paśyanti rāmam eva agrataḥ sthitam | ittham vināśitam janasthānam tena tava anagha || 3-31-20

dorthin sahen sie überall Rāma selbst vor sich stehen. So wurde Janasthāna von ihm vernichtet, du Makelloser.

Wort für Wort
tena tena sma paśyanti
dorthin sahen sie überall
rāmam eva agrataḥ sthitam
Rāma selbst vor sich stehend
ittham vināśitam janasthānam
so wurde Janasthāna vernichtet
tena tava anagha
von ihm, du Makelloser

akaṃpana acaḥ śrutvā rāvaṇo vākyam abravīt | gamiṣyāmi janasthanam rāmam hantum sa lakṣmaṇam || 3-31-21

Als er Akampanas Worte gehört hatte, sprach Rāvaṇa dieses Wort: „Ich werde nach Janasthāna ziehen, um Rāma samt Lakṣmaṇa zu töten!“

Wort für Wort
akaṃpana acaḥ śrutvā
Akampanas Worte hörend
rāvaṇo vākyam abravīt
sprach Rāvaṇa dieses Wort
gamiṣyāmi janasthanam
ich werde nach Janasthāna ziehen
rāmam hantum sa lakṣmaṇam
um Rāma samt Lakṣmaṇa zu töten

atha evam ukte vacane provāca idam akaṃpanaḥ | śruṇu rājan yathā vṛttam rāmasya bala pauruṣam || 3-31-22

Als dies gesagt war, sprach Akampana darauf dies: „Höre, o König, wie es sich mit Rāmas Kraft und Manneskraft wirklich verhält.

Wort für Wort
atha evam ukte vacane
als dies gesagt war
provāca idam akaṃpanaḥ
sprach Akampana darauf dies
śruṇu rājan yathā vṛttam
höre, o König, wie es sich verhält
rāmasya bala pauruṣam
mit Rāmas Kraft und Manneskraft

asādhyaḥ kupito rāmo vikrameṇa mahāyaśāḥ | āpa gāyāḥ tu pūrṇāyā vegam pariharet śaraiḥ || 3-31-23

Unbezwingbar ist der zornige Rāma durch seine Tapferkeit, der überaus Ruhmreiche; die Strömung eines vollen Flusses könnte er mit Pfeilen aufhalten,

Wort für Wort
asādhyaḥ kupito rāmo
unbezwingbar der zornige Rāma
vikrameṇa mahāyaśāḥ
durch seine Tapferkeit, der überaus Ruhmreiche
āpa gāyāḥ tu pūrṇāyā
eines vollen Flusses aber
vegam pariharet śaraiḥ
die Strömung könnte er mit Pfeilen aufhalten

sa tārā graha nakṣatram nabhaḥ ca api avasādayet | asau rāmaḥ tu sīdantīm śrīmān abhyuddharet mahīm || 3-31-24

er könnte Sterne, Planeten, Sternbilder und den Himmel selbst zu Fall bringen; jener glanzvolle Rāma könnte die versinkende Erde emporheben,

Wort für Wort
sa tārā graha nakṣatram
er, Sterne, Planeten, Sternbilder
nabhaḥ ca api avasādayet
und selbst den Himmel könnte er zu Fall bringen
asau rāmaḥ tu sīdantīm
jener Rāma aber die versinkende
śrīmān abhyuddharet mahīm
der Glanzvolle könnte die Erde emporheben

bhitvā velām samudrasya lokān āplāvayet vibhuḥ | vegam vā api samudrasya vāayum vā vidhamet śaraiḥ || 3-31-25

er könnte, das Ufer des Meeres durchbrechend, die Welten überschwemmen, der Mächtige, oder die Wucht des Meeres oder den Wind mit Pfeilen zerstreuen,

Wort für Wort
bhitvā velām samudrasya
das Ufer des Meeres durchbrechend
lokān āplāvayet vibhuḥ
könnte die Welten überschwemmen, der Mächtige
vegam vā api samudrasya
oder die Wucht des Meeres
vāayum vā vidhamet śaraiḥ
oder den Wind könnte er mit Pfeilen zerstreuen

saṃhṛtya vā punar lokān vikrameṇa mahāyaśāḥ | śakataḥ śreṣṭhaḥ sa puruṣaḥ sraṣṭum punar api prajāḥ || 3-31-26

oder die Welten wieder in sich zurückziehen durch seine Tapferkeit, der überaus Ruhmreiche; dieser vorzüglichste Mann wäre auch imstande, wieder neue Geschöpfe zu erschaffen.

Wort für Wort
saṃhṛtya vā punar lokān
oder die Welten wieder zurückziehend
vikrameṇa mahāyaśāḥ
durch seine Tapferkeit, der Ruhmreiche
śakataḥ śreṣṭhaḥ sa puruṣaḥ
fähig, dieser vorzüglichste Mann
sraṣṭum punar api prajāḥ
auch wieder neue Geschöpfe zu erschaffen

na hi rāmo daśagrīva śakyo jetum raṇe tvayā | rakṣasām vā api lokena svargaḥ pāpa janaiḥ iva || 3-31-27

Rāma, du Zehnhalsiger, kann von dir im Kampf nicht besiegt werden, ebenso wenig wie von der ganzen Welt der Rākṣasas, wie der Himmel nicht von den Sündern.

Wort für Wort
na hi rāmo daśagrīva
Rāma, du Zehnhalsiger, kann nicht
śakyo jetum raṇe tvayā
von dir im Kampf besiegt werden
rakṣasām vā api lokena
noch von der Welt der Rākṣasas
svargaḥ pāpa janaiḥ iva
wie der Himmel nicht von den Sündern

na tam vadhyam aham manye sarvaiḥ deva asuraiḥ api | ayam asya vadha upāya tat ekamanāḥ śṛuṇu || 3-31-28

Ich halte ihn für unbezwingbar, selbst von allen Göttern und Asuras zusammen; doch es gibt ein Mittel, ihn zu vernichten – höre es mit ungeteilter Aufmerksamkeit.

Wort für Wort
na tam vadhyam aham manye
ich halte ihn nicht für tötbar
sarvaiḥ deva asuraiḥ api
selbst von allen Göttern und Asuras
ayam asya vadha upāya
dies ist das Mittel zu seiner Tötung
tat ekamanāḥ śṛuṇu
höre es mit ungeteilter Aufmerksamkeit

bhāryā tasya uttamā loke sītā nāma sumadhyamā | śyāmā sama vibhakta aṃgī strī ratnam ratna būṣitā || 3-31-29

Seine Gattin, die vorzüglichste in der Welt, heißt Sītā, von schlanker Taille, dunkelhäutig, mit ebenmäßigen, wohlgeformten Gliedern, ein Juwel unter den Frauen, mit Juwelen geschmückt.

Wort für Wort
bhāryā tasya uttamā loke
seine Gattin, die vorzüglichste in der Welt
sītā nāma sumadhyamā
namens Sītā, von schlanker Taille
śyāmā sama vibhakta aṃgī
dunkelhäutig, mit ebenmäßigen Gliedern
strī ratnam ratna būṣitā
ein Juwel unter den Frauen, mit Juwelen geschmückt

na eva devī na gandharvī na apsarā na ca pannagī | tulyā sīmantinī tasyā mānuṣī tu kuto bhavet || 3-31-30

Weder eine Göttin noch eine Gandharvī, weder eine Apsaras noch eine Schlangenfrau gleicht ihr an Schönheit – wie sollte da eine sterbliche Frau ihr gleichkommen?

Wort für Wort
na eva devī na gandharvī
weder eine Göttin noch eine Gandharvī
na apsarā na ca pannagī
noch eine Apsaras noch eine Schlangenfrau
tulyā sīmantinī tasyā
gleicht ihr, der Schönen
mānuṣī tu kuto bhavet
eine Sterbliche, wie sollte sie ihr gleichen

tasya apahara bhāryām tvam tam pramathya mahāvane | sītāyā rahito rāmo na ca eva hi bhaviṣyati || 3-31-31

Raube du ihm seine Gattin, nachdem du ihn im großen Wald verwirrt hast – ohne Sītā wird Rāma dann nicht mehr [er selbst] sein.“

Wort für Wort
tasya apahara bhāryām
raube seine Gattin
tvam tam pramathya mahāvane
du, nachdem du ihn im großen Wald verwirrt hast
sītāyā rahito rāmo
Rāma, ohne Sītā
na ca eva hi bhaviṣyati
wird dann nicht mehr [er selbst] sein

arocayat tad vākyam rāvaṇo rākṣasa adhipaḥ | ciṃtayitvā mahābāhuḥ akaṃpanam uvāca || 3-31-32

Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, fand Gefallen an diesem Wort; nachdem der Starkarmige nachgedacht hatte, sprach er zu Akampana:

Wort für Wort
arocayat tad vākyam
er fand Gefallen an diesem Wort
rāvaṇo rākṣasa adhipaḥ
Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas
ciṃtayitvā mahābāhuḥ
nachdenkend, der Starkarmige
akaṃpanam uvāca
sprach zu Akampana

bāḍham kalyam gamiṣyāmi hi ekaḥ sārathinā saha | āneṣyāmi ca vaidehīm imām hṛṣṭo mahā purīm || 3-31-33

„Wohlan, ich werde morgen früh allein mit meinem Wagenlenker aufbrechen und werde die Vaidehī hocherfreut in diese große Stadt bringen.“

Wort für Wort
bāḍham kalyam gamiṣyāmi
wohlan, morgen früh werde ich ziehen
hi ekaḥ sārathinā saha
allein, mit dem Wagenlenker
āneṣyāmi ca vaidehīm
und werde die Vaidehī bringen
imām hṛṣṭo mahā purīm
hocherfreut, in diese große Stadt

tat evam uktvā prayayau khara yuktena rāvaṇaḥ | rathena āditya varṇena diśaḥ sarvāḥ prakāśayan || 3-31-34

So sprechend, zog Rāvaṇa auf seinem mit Eseln bespannten, sonnenfarbenen Wagen aus, alle Himmelsrichtungen erhellend.

Wort für Wort
tat evam uktvā prayayau
so sprechend, zog er aus
khara yuktena rāvaṇaḥ
Rāvaṇa, mit Eseln bespannt
rathena āditya varṇena
auf dem sonnenfarbenen Wagen
diśaḥ sarvāḥ prakāśayan
alle Himmelsrichtungen erhellend

sa ratho rākṣasa iṃdrasya nakṣatra pathago mahān | caṃcūryamānaḥ śuśubhe jalade caṃdramā iva || 3-31-35

Jener große Wagen des Rākṣasenfürsten, der die Sternenbahn durchmaß, glänzte, dahinschwebend, wie der Mond in einer Wolke.

Wort für Wort
sa ratho rākṣasa iṃdrasya
jener Wagen des Rākṣasenfürsten
nakṣatra pathago mahān
der große, die Sternenbahn durchmessende
caṃcūryamānaḥ śuśubhe
dahinschwebend glänzte er
jalade caṃdramā iva
wie der Mond in einer Wolke

sa dūre ca āśramam gatvā tāṭakeyam upāgatam | mārīcena arcito rājā bhakṣya bhojyaiḥ amānuṣaiḥ || 3-31-36

Er, nachdem er weit gefahren war, kam zur Einsiedelei des Sohnes der Tāṭakā, wo der König von Mārīca mit unmenschlicher Speise und Trank geehrt wurde.

Wort für Wort
sa dūre ca āśramam gatvā
er, weit fahrend, zur Einsiedelei gehend
tāṭakeyam upāgatam
zum Sohn der Tāṭakā gekommen
mārīcena arcito rājā
der König, von Mārīca geehrt
bhakṣya bhojyaiḥ amānuṣaiḥ
mit unmenschlicher Speise und Trank

tam svayam pūjayitvā tu āsanena udakena ca | artha upahitayā vācā mārīco vākyam abravīt || 3-31-37

Nachdem er ihn selbst mit Sitz und Wasser geehrt hatte, sprach Mārīca mit bedeutungsvoller Stimme dieses Wort:

Wort für Wort
tam svayam pūjayitvā tu
ihn selbst ehrend
āsanena udakena ca
mit Sitz und Wasser
artha upahitayā vācā
mit bedeutungsvoller Stimme
mārīco vākyam abravīt
sprach Mārīca dieses Wort

kaścit sukuśalam rājan lokānām rākṣasādhipa | āśaṃke na atha jāne tvam yataḥ tūrṇam upāgatam || 3-31-38

„Ist alles wohl, o König, mit den Welten, Herr der Rākṣasas? Ich habe Bedenken, weiß aber nicht, weshalb du so eilig gekommen bist.“

Wort für Wort
kaścit sukuśalam rājan
ist wohl alles gut, o König
lokānām rākṣasādhipa
mit den Welten, Herr der Rākṣasas
āśaṃke na atha jāne
ich habe Bedenken, weiß aber nicht
tvam yataḥ tūrṇam upāgatam
weshalb du so eilig gekommen bist

evam ukto mahātejā mārīcena sa rāvaṇa | tataḥ paścāt idam vākyam abravīt vākya kovidaḥ || 3-31-39

So von Mārīca angesprochen, sprach der glanzvolle Rāvaṇa, kundig der Rede, darauf dieses Wort:

Wort für Wort
evam ukto mahātejā
so angesprochen, der Glanzvolle
mārīcena sa rāvaṇa
von Mārīca, er, Rāvaṇa
tataḥ paścāt idam vākyam
sprach darauf dieses Wort
abravīt vākya kovidaḥ
kundig der Rede

ārakṣo me hataḥ tāta rāmeṇa akliṣṭa kāriṇā | janasthānam avadhyam tat sarvam yudhi nipātitam || 3-31-40

„Meine Schutzwache ist erschlagen, mein Lieber, von Rāma, dem in seinem Tun Unermüdlichen; jenes unbezwingbare Janasthāna wurde ganz im Kampf zu Fall gebracht.

Wort für Wort
ārakṣo me hataḥ tāta
meine Schutzwache ist erschlagen, mein Lieber
rāmeṇa akliṣṭa kāriṇā
von Rāma, dem in seinem Tun Unermüdlichen
janasthānam avadhyam tat
jenes unbezwingbare Janasthāna
sarvam yudhi nipātitam
wurde ganz im Kampf zu Fall gebracht

tasya me kuru sācivyam tasya bhārya apaharaṇe | rākṣasendra vacaḥ śrutvā mārīco vākyam abravīt || 3-31-41

Leiste mir Beistand beim Raub seiner Gattin!“ Als er die Worte des Rākṣasenfürsten gehört hatte, sprach Mārīca dieses Wort:

Wort für Wort
tasya me kuru sācivyam
leiste mir Beistand
tasya bhārya apaharaṇe
beim Raub seiner Gattin
rākṣasendra vacaḥ śrutvā
die Worte des Rākṣasenfürsten hörend
mārīco vākyam abravīt
sprach Mārīca dieses Wort

ākhyātā kena vā sītā mitra rūpeṇa śatruṇā | tvayā rākṣasa śārdūla ko na naṃdati naṃditaḥ || 3-31-42

„Wer hat dir wohl von Sītā erzählt, ein Feind in der Gestalt eines Freundes? Wer freut sich nicht, dich, du Tiger unter den Rākṣasas, glücklich zu sehen, ohne dabei selbst erfreut zu sein?

Wort für Wort
ākhyātā kena vā sītā
von wem wurde dir von Sītā erzählt
mitra rūpeṇa śatruṇā
von einem Feind in Freundesgestalt
tvayā rākṣasa śārdūla
dich, du Tiger unter den Rākṣasas
ko na naṃdati naṃditaḥ
wer freut sich nicht, [selbst] erfreut

sītām iha ānasva iti ko bravīti bravīhi me | rakṣo lokasya sarvasya kaḥ śṛṃgam cchettum icchati || 3-31-43

Wer hat gesagt: ‚Bring Sītā hierher‘? Sag es mir! Wer will dem ganzen Volk der Rākṣasas die Hörner abschlagen?

Wort für Wort
sītām iha ānasva iti
‚bring Sītā hierher‘, so
ko bravīti bravīhi me
wer sagt das? Sag es mir
rakṣo lokasya sarvasya
dem ganzen Volk der Rākṣasas
kaḥ śṛṃgam cchettum icchati
wer will die Hörner abschlagen

protsāhayati yaḥ ca tvam sa ca śatruḥ asaṃśayam | āśī mukhāt daṃṣṭrām uddhartum ca icchati tvayā || 3-31-44

Wer dich dazu anstachelt, ist ohne Zweifel ein Feind – er will, dass du dir selbst den Giftzahn aus dem Maul der Schlange ziehst.

Wort für Wort
protsāhayati yaḥ ca tvam
wer dich dazu anstachelt
sa ca śatruḥ asaṃśayam
der ist ohne Zweifel ein Feind
āśī mukhāt daṃṣṭrām uddhartum
den Giftzahn aus dem Schlangenmaul zu ziehen
ca icchati tvayā
will er durch dich

karmaṇā anena kena asi kāpatham pratipāditaḥ | sukha suptasya te rājan prahṛtam kena mūrdhani || 3-31-45

Durch welches Tun wurdest du auf diesen üblen Weg gebracht? Wer hat dir, dem friedlich Schlafenden, o König, auf den Scheitel geschlagen?

Wort für Wort
karmaṇā anena kena
durch welches Tun
asi kāpatham pratipāditaḥ
wurdest du auf den üblen Weg gebracht
sukha suptasya te rājan
dir, dem friedlich Schlafenden, o König
prahṛtam kena mūrdhani
wer hat auf den Scheitel geschlagen

viśuddha vaṃśa abhijanā agra hastaḥ | tejo madaḥ saṃsthita dor viṣāṇaḥ | udīkṣitum rāvaṇa na iha yuktaḥ | sa saṃyuge rāghava gandhi hastī || 3-31-46

Der von reinem Geschlecht abstammende, mit erhobenem Rüssel, in dessen Armen sich Glanz und Rausch als Stoßzähne befinden – dieser Elefant, der den Geruch des Rāghava im Kampf an sich hat, ziemt sich nicht dazu, von dir angeschaut zu werden, Rāvaṇa.

Wort für Wort
viśuddha vaṃśa abhijanā agra hastaḥ
von reinem Geschlecht, mit erhobenem Rüssel
tejo madaḥ saṃsthita dor viṣāṇaḥ
Glanz und Rausch als Stoßzähne in den Armen
udīkṣitum rāvaṇa na iha yuktaḥ
ziemt sich nicht, von dir angeschaut zu werden, Rāvaṇa
sa saṃyuge rāghava gandhi hastī
dieser Elefant, im Kampf den Geruch des Rāghava an sich habend

asau raṇa antaḥ sthiti saṃdhi vālaḥ | vidagdha rakṣo mṛga hā nṛsiṃhaḥ | suptaḥ tvayā bodhayitum na śakyaḥ | śārāṃga pūṇo niśita asi damṣṭraḥ || 3-31-47

Jener, der im Kampf standhaft ausharrt und im Zweikampf gewandt ist, der Menschenlöwe, der Vernichter der Rākṣasa-Wild-Herden – er, der schlafende, darf von dir nicht geweckt werden; sein Bogen ist wie eine scharfe Schwertklinge.

Wort für Wort
asau raṇa antaḥ sthiti saṃdhi vālaḥ
jener, im Kampf standhaft, im Zweikampf gewandt
vidagdha rakṣo mṛga hā nṛsiṃhaḥ
der Menschenlöwe, Vernichter der Rākṣasa-Wild-Herden
suptaḥ tvayā bodhayitum na śakyaḥ
der Schlafende darf nicht von dir geweckt werden
śārāṃga pūṇo niśita asi damṣṭraḥ
sein Bogen ist wie eine scharfe Schwertklinge

cāpāpahāre bhuja vega paṃke | śara ūrmimāle su mahā āhava oghe | na rāma pātāla mukhe ati ghore | praskanditum rākṣasa rāja yuktam || 3-31-48

In diesen überaus gewaltigen Kampfesstrom, dessen Schlamm die Wucht seiner Arme beim Fortnehmen des Bogens ist, dessen Wellenreihen seine Pfeile sind, in diesen höchst schrecklichen, dem Höllenschlund gleichen Rāma-Strom hineinzuspringen, geziemt sich nicht für dich, König der Rākṣasas.

Wort für Wort
cāpāpahāre bhuja vega paṃke
dessen Schlamm die Armeswucht beim Bogenergreifen ist
śara ūrmimāle su mahā āhava oghe
in dem überaus gewaltigen Kampfesstrom mit Pfeil-Wellenreihen
na rāma pātāla mukhe ati ghore
in den höchst schrecklichen, höllenschlundgleichen Rāma-Strom nicht
praskanditum rākṣasa rāja yuktam
hineinzuspringen geziemt sich, König der Rākṣasas

prasīda laṃkeśvara rākṣasendra | laṃkām prasanno bhava sādhu gaccha | tvam sveṣu dāreṣu ramasva nityam | rāmaḥ sa bhāryo ramatām vaneṣu || 3-31-49

Sei gnädig, Herr von Laṅkā, König der Rākṣasas; sei zufrieden mit Laṅkā, geh zurück, du sollst dich stets an deinen eigenen Frauen erfreuen – Rāma soll sich mit seiner Gattin in den Wäldern erfreuen.

Wort für Wort
prasīda laṃkeśvara rākṣasendra
sei gnädig, Herr von Laṅkā, König der Rākṣasas
laṃkām prasanno bhava sādhu gaccha
sei zufrieden mit Laṅkā, geh gut zurück
tvam sveṣu dāreṣu ramasva nityam
du sollst dich stets an deinen eigenen Frauen erfreuen
rāmaḥ sa bhāryo ramatām vaneṣu
Rāma soll sich mit seiner Gattin in den Wäldern erfreuen

evam ukto daśagrīvo mārīcena sa rāvaṇaḥ | nyavartata purīm laṃkām viveśa ca gṛha uttamam || 3-31-50

So von Mārīca angesprochen, kehrte der zehnhalsige Rāvaṇa zur Stadt Laṅkā zurück und betrat sein vorzügliches Haus.

Wort für Wort
evam ukto daśagrīvo
so angesprochen, der Zehnhalsige
mārīcena sa rāvaṇaḥ
von Mārīca, er, Rāvaṇa
nyavartata purīm laṃkām
kehrte zur Stadt Laṅkā zurück
viveśa ca gṛha uttamam
und betrat sein vorzügliches Haus

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks