Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa
Sarga 69: Daśaratha Videha Gamanam
Daśaratha reist nach Videha
tato rātryām vyatītāyām sa upādhyāyaḥ sa bāndhavaḥ | rājā daśaratho hṛṣṭaḥ sumaṃtram idam abravīt || 1-69-1
Als jene Nacht vergangen war, sprach König Daśaratha, samt seinem Lehrer und seinen Verwandten, hocherfreut zu Sumantra dies:
Wort für Wort tato rātryām vyatītāyām als jene Nacht vergangen war sa upādhyāyaḥ sa bāndhavaḥ samt Lehrer und Verwandten rājā daśaratho hṛṣṭaḥ König Daśaratha, hocherfreut sumaṃtram idam abravīt sprach dies zu Sumantra adya sarve dhana adhyakṣā dhanam ādāya puṣkalam | vrajaṃti agre su vihitā nānā ratna samanvitāḥ || 1-69-2
'Heute sollen alle Schatzmeister, reichlich Gut nehmend, wohlgeordnet vorausziehen, mit mancherlei Kleinodien ausgestattet,
Wort für Wort adya sarve dhana adhyakṣāḥ heute alle Schatzmeister dhanam ādāya puṣkalam reichliches Gut nehmend vrajaṃti agre su vihitā sollen wohlgeordnet vorausziehen nānā ratna samanvitāḥ mit mancherlei Kleinodien ausgestattet chaturaṃga balam cha api śīghram niryātu sarvaśaḥ | mama ājñā samakālam cha yānam yugmam anuttamam || 1-69-3
und auch das viergliedrige Heer soll allseits rasch ausziehen, auf meinen Befehl, und zugleich das unvergleichliche Wagenpaar.'
Wort für Wort chaturaṃga balam cha api und auch das viergliedrige Heer śīghram niryātu sarvaśaḥ soll allseits rasch ausziehen mama ājñā samakālam cha zugleich mit meinem Befehl yānam yugmam anuttamam das unvergleichliche Wagenpaar vasiṣṭho vāmadevaḥ cha jābāliḥ atha kāśyapaḥ | mārkaṇḍeyaḥ cha dīrghāyuḥ ṛṣiḥ kātyāyanaḥ tathā || 1-69-4
'Vasiṣṭha und Vāmadeva, ferner Jābāli und Kāśyapa, Mārkaṇḍeya, der langlebige Seher, und ebenso Kātyāyana –
Wort für Wort vasiṣṭho vāmadevaḥ cha Vasiṣṭha und Vāmadeva jābāliḥ atha kāśyapaḥ ferner Jābāli und Kāśyapa mārkaṇḍeyaḥ cha dīrghāyuḥ ṛṣiḥ und Mārkaṇḍeya, der langlebige Seher kātyāyanaḥ tathā und ebenso Kātyāyana ete dvijāḥ prayāntu agre syaṃdanam yojayasva me | yathā kāla atyayo na syāt dūtā hi tvarayanti mām || 1-69-5
diese Brahmanen sollen vorausziehen; spanne meinen Wagen an – auf dass kein Zeitverzug entstehe, denn die Boten drängen mich.'
Wort für Wort ete dvijāḥ prayāntu agre diese Brahmanen sollen vorausziehen syaṃdanam yojayasva me spanne meinen Wagen an yathā kāla atyayo na syāt auf dass kein Zeitverzug sei dūtā hi tvarayanti mām denn die Boten drängen mich vachanāt cha narendrasya senā cha chaturaṃgiṇī | rājānam ṛṣibhiḥ sārdham vrajaṃtam pṛṣṭhato anvagāt || 1-69-6
Und auf das Wort des Herrschers folgte das viergliedrige Heer dem König, der mit den Sehern zog, von hinten nach.
Wort für Wort vachanāt cha narendrasya und auf das Wort des Herrschers senā cha chaturaṃgiṇī und das viergliedrige Heer rājānam ṛṣibhiḥ sārdham dem König, zusammen mit den Sehern vrajaṃtam pṛṣṭhato anvagāt folgte dem Ziehenden von hinten nach gatvā chatur aham mārgam videhān abhyupeyivān | rājā tu janakaḥ śrīmān śrutvā pūjām akalpayat || 1-69-7
Nachdem er vier Tage den Weg zurückgelegt hatte, erreichte er das Land Videha; König Janaka aber, der Glanzvolle, ordnete, als er dies hörte, Ehrengaben an.
Wort für Wort gatvā chatur aham mārgam nachdem er vier Tage den Weg zurückgelegt hatte videhān abhyupeyivān erreichte er Videha rājā tu janakaḥ śrīmān König Janaka aber, der Glanzvolle śrutvā pūjām akalpayat als er es hörte, ordnete er Ehrung an tato rājānam āsādya vṛddham daśaratham nṛpam | janako mudito rājā harṣham cha paramam yayau || 1-69-8
Da, als er den greisen König Daśaratha erreicht hatte, geriet König Janaka in Freude und höchstes Entzücken.
Wort für Wort tato rājānam āsādya da, als er den König erreicht hatte vṛddham daśaratham nṛpam den greisen König Daśaratha janako mudito rājā König Janaka, erfreut harṣham cha paramam yayau geriet in höchstes Entzücken uvācha vachanam śreṣṭho naraśreṣṭham mudā anvitam | svāgatam te naraśreṣṭhaḥ diṣṭyā prāpto asi rāghava || 1-69-9
Der Vorzüglichste sprach zum Besten der Männer, von Freude erfüllt: 'Willkommen sei dir – zum Glück bist du angekommen, Rāghava!
Wort für Wort uvācha vachanam śreṣṭho der Vorzüglichste sprach das Wort naraśreṣṭham mudā anvitam zum besten der Männer, von Freude erfüllt svāgatam te naraśreṣṭhaḥ willkommen sei dir, bester der Männer diṣṭyā prāpto asi rāghava zum Glück bist du gekommen, Rāghava putrayoḥ ubhayoḥ prītim lapsyase vīrya nirjitām | diṣṭyā prāpto mahātejā vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ || 1-69-10
Du wirst Freude an beiden Söhnen gewinnen, die durch Heldenkraft errungen ist; und zum Glück ist der hochgewaltige, erhabene Seher Vasiṣṭha angekommen –
Wort für Wort putrayoḥ ubhayoḥ prītim Freude an beiden Söhnen lapsyase vīrya nirjitām du wirst gewinnen, durch Heldenkraft errungen diṣṭyā prāpto mahātejā zum Glück angekommen, der Hochgewaltige vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ der erhabene Seher Vasiṣṭha saha sarvaiḥ dvija śreṣṭhaiḥ devaiḥ iva śatakratuḥ | diṣṭyā me nirjitā vighnā diṣṭyā me pūjitam kulam || 1-69-11
samt allen besten der Brahmanen, wie Śatakratu [Indra] mit den Göttern. Zum Glück sind meine Hindernisse überwunden, zum Glück ist mein Geschlecht geehrt!'
Wort für Wort saha sarvaiḥ dvija śreṣṭhaiḥ samt allen besten der Brahmanen devaiḥ iva śatakratuḥ wie Śatakratu mit den Göttern diṣṭyā me nirjitā vighnā zum Glück sind meine Hindernisse überwunden diṣṭyā me pūjitam kulam zum Glück ist mein Geschlecht geehrt rāghavaiḥ saha saṃbaṃdhāt vīrya śreṣṭhaiḥ mahātmabhiḥ | śvaḥ prabhāte narendra tvam samvartayitum arhasi || 1-69-12
'Durch die Verbindung mit den Rāghavas, den an Heldenkraft vorzüglichen, hochgesinnten – morgen früh, o Herrscher, magst du sie vollziehen,
Wort für Wort rāghavaiḥ saha saṃbaṃdhāt durch die Verbindung mit den Rāghavas vīrya śreṣṭhaiḥ mahātmabhiḥ den an Heldenkraft vorzüglichen, hochgesinnten śvaḥ prabhāte narendra morgen früh, o Herrscher tvam samvartayitum arhasi magst du vollziehen yajñasya ante naraśreṣṭha vivāham ṛṣi sattamaiḥ | tasya tat vachanam śrutvā ṛṣi madhye narādhipaḥ || 1-69-13
die Hochzeit nach Ende des Opfers, bester der Männer, mit den besten der Seher.' Als der Herrscher der Menschen inmitten der Seher jene Worte gehört hatte,
Wort für Wort yajñasya ante naraśreṣṭha nach Ende des Opfers, bester der Männer vivāham ṛṣi sattamaiḥ die Hochzeit, mit den besten der Seher tasya tat vachanam śrutvā als er jene seine Worte gehört hatte ṛṣi madhye narādhipaḥ der Herrscher der Menschen inmitten der Seher vākyam vākyavidām śreṣṭhaḥ pratyuvācha mahīpatim | pratigraho dātṛ vaśaḥ śrutam etat mayā purā || 1-69-14
erwiderte der Vorzüglichste unter den Redekundigen dem Herrn der Erde ein Wort: 'Die Annahme richtet sich nach dem Geber – so habe ich es einst gehört;
Wort für Wort vākyam vākyavidām śreṣṭhaḥ der Vorzüglichste unter den Redekundigen ein Wort pratyuvācha mahīpatim erwiderte dem Herrn der Erde pratigraho dātṛ vaśaḥ die Annahme richtet sich nach dem Geber śrutam etat mayā purā so habe ich es einst gehört yathā vakṣyasi dharmajña tat kariṣyāmahe vayam | tat dharmiṣṭham yaśasyam cha vachanam satya vādinaḥ || 1-69-15
wie du es sagen wirst, Kenner des Rechts, so werden wir es tun.' Das war ein rechtschaffenes, ruhmvolles Wort des Wahrredenden.
Wort für Wort yathā vakṣyasi dharmajña wie du sagen wirst, Kenner des Rechts tat kariṣyāmahe vayam das werden wir tun tat dharmiṣṭham yaśasyam cha das war rechtschaffen und ruhmvoll vachanam satya vādinaḥ das Wort des Wahrredenden tataḥ sarve muni gaṇāḥ paraspara samāgame | harṣeṇa mahatā yuktāḥ tām niśām avasan sukham || 1-69-16
Da, bei der gegenseitigen Zusammenkunft, verbrachten alle Scharen der Weisen, von großer Freude erfüllt, jene Nacht glücklich.
Wort für Wort tataḥ sarve muni gaṇāḥ da alle Scharen der Weisen paraspara samāgame bei der gegenseitigen Zusammenkunft harṣeṇa mahatā yuktāḥ von großer Freude erfüllt tām niśām avasan sukham verbrachten jene Nacht glücklich atha rāmo mahātejā lakṣmaṇena samam yayau | viśvāmitram puraskṛtya pituḥ pādau upaspṛśan || 1-69-17
Dann ging der hochgewaltige Rāma, zusammen mit Lakṣmaṇa, Viśvāmitra voranstellend, um die Füße seines Vaters zu berühren.
Wort für Wort atha rāmo mahātejā dann Rāma, der Hochgewaltige lakṣmaṇena samam yayau ging zusammen mit Lakṣmaṇa viśvāmitram puraskṛtya Viśvāmitra voranstellend pituḥ pādau upaspṛśan um die Füße seines Vaters zu berühren rājā cha rāghavau putrau niśāṃya pariharṣhitaḥ | uvāsa parama prīto janakena supūjitaḥ || 1-69-18
Und der König, seine beiden Söhne, die Rāghavas, erblickend, war überaus erfreut; höchst zufrieden weilte er, von Janaka reich geehrt.
Wort für Wort rājā cha rāghavau putrau und der König, die beiden Söhne, die Rāghavas niśāṃya pariharṣhitaḥ erblickend, überaus erfreut uvāsa parama prīto er weilte, höchst zufrieden janakena supūjitaḥ von Janaka reich geehrt janako api mahātejāḥ kriyā dharmeṇa tattvavit | yajñasya cha sutābhyām cha kṛtvā rātrim uvāsa ha || 1-69-19
Auch Janaka, der Hochgewaltige, der Kenner der Wahrheit der Riten, verbrachte, nachdem er die vorschriftsmäßigen Handlungen für das Opfer und für seine beiden Töchter vollzogen hatte, die Nacht.
Wort für Wort janako api mahātejāḥ auch Janaka, der Hochgewaltige kriyā dharmeṇa tattvavit Kenner der Wahrheit der vorschriftsmäßigen Riten yajñasya cha sutābhyām cha für das Opfer und für die beiden Töchter kṛtvā rātrim uvāsa ha nachdem er es vollzogen hatte, verbrachte er die Nacht
Interaktive Leseansicht des ganzen Werks
← Sarga 68 Sarga 70 →