Quellen der Menschheit

Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa

Sarga 69: Daśaratha Videha Gamanam Daśaratha reist nach Videha

tato rātryām vyatītāyām sa upādhyāyaḥ sa bāndhavaḥ | rājā daśaratho hṛṣṭaḥ sumaṃtram idam abravīt || 1-69-1

Als jene Nacht vergangen war, sprach König Daśaratha, samt seinem Lehrer und seinen Verwandten, hocherfreut zu Sumantra dies:

Wort für Wort
tato rātryām vyatītāyām
als jene Nacht vergangen war
sa upādhyāyaḥ sa bāndhavaḥ
samt Lehrer und Verwandten
rājā daśaratho hṛṣṭaḥ
König Daśaratha, hocherfreut
sumaṃtram idam abravīt
sprach dies zu Sumantra

adya sarve dhana adhyakṣā dhanam ādāya puṣkalam | vrajaṃti agre su vihitā nānā ratna samanvitāḥ || 1-69-2

'Heute sollen alle Schatzmeister, reichlich Gut nehmend, wohlgeordnet vorausziehen, mit mancherlei Kleinodien ausgestattet,

Wort für Wort
adya sarve dhana adhyakṣāḥ
heute alle Schatzmeister
dhanam ādāya puṣkalam
reichliches Gut nehmend
vrajaṃti agre su vihitā
sollen wohlgeordnet vorausziehen
nānā ratna samanvitāḥ
mit mancherlei Kleinodien ausgestattet

chaturaṃga balam cha api śīghram niryātu sarvaśaḥ | mama ājñā samakālam cha yānam yugmam anuttamam || 1-69-3

und auch das viergliedrige Heer soll allseits rasch ausziehen, auf meinen Befehl, und zugleich das unvergleichliche Wagenpaar.'

Wort für Wort
chaturaṃga balam cha api
und auch das viergliedrige Heer
śīghram niryātu sarvaśaḥ
soll allseits rasch ausziehen
mama ājñā samakālam cha
zugleich mit meinem Befehl
yānam yugmam anuttamam
das unvergleichliche Wagenpaar

vasiṣṭho vāmadevaḥ cha jābāliḥ atha kāśyapaḥ | mārkaṇḍeyaḥ cha dīrghāyuḥ ṛṣiḥ kātyāyanaḥ tathā || 1-69-4

'Vasiṣṭha und Vāmadeva, ferner Jābāli und Kāśyapa, Mārkaṇḍeya, der langlebige Seher, und ebenso Kātyāyana –

Wort für Wort
vasiṣṭho vāmadevaḥ cha
Vasiṣṭha und Vāmadeva
jābāliḥ atha kāśyapaḥ
ferner Jābāli und Kāśyapa
mārkaṇḍeyaḥ cha dīrghāyuḥ ṛṣiḥ
und Mārkaṇḍeya, der langlebige Seher
kātyāyanaḥ tathā
und ebenso Kātyāyana

ete dvijāḥ prayāntu agre syaṃdanam yojayasva me | yathā kāla atyayo na syāt dūtā hi tvarayanti mām || 1-69-5

diese Brahmanen sollen vorausziehen; spanne meinen Wagen an – auf dass kein Zeitverzug entstehe, denn die Boten drängen mich.'

Wort für Wort
ete dvijāḥ prayāntu agre
diese Brahmanen sollen vorausziehen
syaṃdanam yojayasva me
spanne meinen Wagen an
yathā kāla atyayo na syāt
auf dass kein Zeitverzug sei
dūtā hi tvarayanti mām
denn die Boten drängen mich

vachanāt cha narendrasya senā cha chaturaṃgiṇī | rājānam ṛṣibhiḥ sārdham vrajaṃtam pṛṣṭhato anvagāt || 1-69-6

Und auf das Wort des Herrschers folgte das viergliedrige Heer dem König, der mit den Sehern zog, von hinten nach.

Wort für Wort
vachanāt cha narendrasya
und auf das Wort des Herrschers
senā cha chaturaṃgiṇī
und das viergliedrige Heer
rājānam ṛṣibhiḥ sārdham
dem König, zusammen mit den Sehern
vrajaṃtam pṛṣṭhato anvagāt
folgte dem Ziehenden von hinten nach

gatvā chatur aham mārgam videhān abhyupeyivān | rājā tu janakaḥ śrīmān śrutvā pūjām akalpayat || 1-69-7

Nachdem er vier Tage den Weg zurückgelegt hatte, erreichte er das Land Videha; König Janaka aber, der Glanzvolle, ordnete, als er dies hörte, Ehrengaben an.

Wort für Wort
gatvā chatur aham mārgam
nachdem er vier Tage den Weg zurückgelegt hatte
videhān abhyupeyivān
erreichte er Videha
rājā tu janakaḥ śrīmān
König Janaka aber, der Glanzvolle
śrutvā pūjām akalpayat
als er es hörte, ordnete er Ehrung an

tato rājānam āsādya vṛddham daśaratham nṛpam | janako mudito rājā harṣham cha paramam yayau || 1-69-8

Da, als er den greisen König Daśaratha erreicht hatte, geriet König Janaka in Freude und höchstes Entzücken.

Wort für Wort
tato rājānam āsādya
da, als er den König erreicht hatte
vṛddham daśaratham nṛpam
den greisen König Daśaratha
janako mudito rājā
König Janaka, erfreut
harṣham cha paramam yayau
geriet in höchstes Entzücken

uvācha vachanam śreṣṭho naraśreṣṭham mudā anvitam | svāgatam te naraśreṣṭhaḥ diṣṭyā prāpto asi rāghava || 1-69-9

Der Vorzüglichste sprach zum Besten der Männer, von Freude erfüllt: 'Willkommen sei dir – zum Glück bist du angekommen, Rāghava!

Wort für Wort
uvācha vachanam śreṣṭho
der Vorzüglichste sprach das Wort
naraśreṣṭham mudā anvitam
zum besten der Männer, von Freude erfüllt
svāgatam te naraśreṣṭhaḥ
willkommen sei dir, bester der Männer
diṣṭyā prāpto asi rāghava
zum Glück bist du gekommen, Rāghava

putrayoḥ ubhayoḥ prītim lapsyase vīrya nirjitām | diṣṭyā prāpto mahātejā vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ || 1-69-10

Du wirst Freude an beiden Söhnen gewinnen, die durch Heldenkraft errungen ist; und zum Glück ist der hochgewaltige, erhabene Seher Vasiṣṭha angekommen –

Wort für Wort
putrayoḥ ubhayoḥ prītim
Freude an beiden Söhnen
lapsyase vīrya nirjitām
du wirst gewinnen, durch Heldenkraft errungen
diṣṭyā prāpto mahātejā
zum Glück angekommen, der Hochgewaltige
vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ
der erhabene Seher Vasiṣṭha

saha sarvaiḥ dvija śreṣṭhaiḥ devaiḥ iva śatakratuḥ | diṣṭyā me nirjitā vighnā diṣṭyā me pūjitam kulam || 1-69-11

samt allen besten der Brahmanen, wie Śatakratu [Indra] mit den Göttern. Zum Glück sind meine Hindernisse überwunden, zum Glück ist mein Geschlecht geehrt!'

Wort für Wort
saha sarvaiḥ dvija śreṣṭhaiḥ
samt allen besten der Brahmanen
devaiḥ iva śatakratuḥ
wie Śatakratu mit den Göttern
diṣṭyā me nirjitā vighnā
zum Glück sind meine Hindernisse überwunden
diṣṭyā me pūjitam kulam
zum Glück ist mein Geschlecht geehrt

rāghavaiḥ saha saṃbaṃdhāt vīrya śreṣṭhaiḥ mahātmabhiḥ | śvaḥ prabhāte narendra tvam samvartayitum arhasi || 1-69-12

'Durch die Verbindung mit den Rāghavas, den an Heldenkraft vorzüglichen, hochgesinnten – morgen früh, o Herrscher, magst du sie vollziehen,

Wort für Wort
rāghavaiḥ saha saṃbaṃdhāt
durch die Verbindung mit den Rāghavas
vīrya śreṣṭhaiḥ mahātmabhiḥ
den an Heldenkraft vorzüglichen, hochgesinnten
śvaḥ prabhāte narendra
morgen früh, o Herrscher
tvam samvartayitum arhasi
magst du vollziehen

yajñasya ante naraśreṣṭha vivāham ṛṣi sattamaiḥ | tasya tat vachanam śrutvā ṛṣi madhye narādhipaḥ || 1-69-13

die Hochzeit nach Ende des Opfers, bester der Männer, mit den besten der Seher.' Als der Herrscher der Menschen inmitten der Seher jene Worte gehört hatte,

Wort für Wort
yajñasya ante naraśreṣṭha
nach Ende des Opfers, bester der Männer
vivāham ṛṣi sattamaiḥ
die Hochzeit, mit den besten der Seher
tasya tat vachanam śrutvā
als er jene seine Worte gehört hatte
ṛṣi madhye narādhipaḥ
der Herrscher der Menschen inmitten der Seher

vākyam vākyavidām śreṣṭhaḥ pratyuvācha mahīpatim | pratigraho dātṛ vaśaḥ śrutam etat mayā purā || 1-69-14

erwiderte der Vorzüglichste unter den Redekundigen dem Herrn der Erde ein Wort: 'Die Annahme richtet sich nach dem Geber – so habe ich es einst gehört;

Wort für Wort
vākyam vākyavidām śreṣṭhaḥ
der Vorzüglichste unter den Redekundigen ein Wort
pratyuvācha mahīpatim
erwiderte dem Herrn der Erde
pratigraho dātṛ vaśaḥ
die Annahme richtet sich nach dem Geber
śrutam etat mayā purā
so habe ich es einst gehört

yathā vakṣyasi dharmajña tat kariṣyāmahe vayam | tat dharmiṣṭham yaśasyam cha vachanam satya vādinaḥ || 1-69-15

wie du es sagen wirst, Kenner des Rechts, so werden wir es tun.' Das war ein rechtschaffenes, ruhmvolles Wort des Wahrredenden.

Wort für Wort
yathā vakṣyasi dharmajña
wie du sagen wirst, Kenner des Rechts
tat kariṣyāmahe vayam
das werden wir tun
tat dharmiṣṭham yaśasyam cha
das war rechtschaffen und ruhmvoll
vachanam satya vādinaḥ
das Wort des Wahrredenden

tataḥ sarve muni gaṇāḥ paraspara samāgame | harṣeṇa mahatā yuktāḥ tām niśām avasan sukham || 1-69-16

Da, bei der gegenseitigen Zusammenkunft, verbrachten alle Scharen der Weisen, von großer Freude erfüllt, jene Nacht glücklich.

Wort für Wort
tataḥ sarve muni gaṇāḥ
da alle Scharen der Weisen
paraspara samāgame
bei der gegenseitigen Zusammenkunft
harṣeṇa mahatā yuktāḥ
von großer Freude erfüllt
tām niśām avasan sukham
verbrachten jene Nacht glücklich

atha rāmo mahātejā lakṣmaṇena samam yayau | viśvāmitram puraskṛtya pituḥ pādau upaspṛśan || 1-69-17

Dann ging der hochgewaltige Rāma, zusammen mit Lakṣmaṇa, Viśvāmitra voranstellend, um die Füße seines Vaters zu berühren.

Wort für Wort
atha rāmo mahātejā
dann Rāma, der Hochgewaltige
lakṣmaṇena samam yayau
ging zusammen mit Lakṣmaṇa
viśvāmitram puraskṛtya
Viśvāmitra voranstellend
pituḥ pādau upaspṛśan
um die Füße seines Vaters zu berühren

rājā cha rāghavau putrau niśāṃya pariharṣhitaḥ | uvāsa parama prīto janakena supūjitaḥ || 1-69-18

Und der König, seine beiden Söhne, die Rāghavas, erblickend, war überaus erfreut; höchst zufrieden weilte er, von Janaka reich geehrt.

Wort für Wort
rājā cha rāghavau putrau
und der König, die beiden Söhne, die Rāghavas
niśāṃya pariharṣhitaḥ
erblickend, überaus erfreut
uvāsa parama prīto
er weilte, höchst zufrieden
janakena supūjitaḥ
von Janaka reich geehrt

janako api mahātejāḥ kriyā dharmeṇa tattvavit | yajñasya cha sutābhyām cha kṛtvā rātrim uvāsa ha || 1-69-19

Auch Janaka, der Hochgewaltige, der Kenner der Wahrheit der Riten, verbrachte, nachdem er die vorschriftsmäßigen Handlungen für das Opfer und für seine beiden Töchter vollzogen hatte, die Nacht.

Wort für Wort
janako api mahātejāḥ
auch Janaka, der Hochgewaltige
kriyā dharmeṇa tattvavit
Kenner der Wahrheit der vorschriftsmäßigen Riten
yajñasya cha sutābhyām cha
für das Opfer und für die beiden Töchter
kṛtvā rātrim uvāsa ha
nachdem er es vollzogen hatte, verbrachte er die Nacht

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks