Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 18

Hymne 18.16 Rohita: Preis und Bitten an Rohita und Vācaspati

ūrdhvo rohito adhi nāke asthād / viśvā rūpāṇi janayan yuvā kaviḥ | / tigmenāgnir jyotiṣā vi bhāti / tṛtīye cakre rajasi priyāṇi ||

Aufrecht steht Rohita am Firmament, / alle Gestalten erzeugend, der junge Seher. / Mit scharfem Licht leuchtet Agni auf, / im dritten Rad, im Raum, die Lieben.

sahasraśṛṅgo vṛṣabho jātavedā / ghṛtāhutaḥ somapṛṣṭhaḥ suvīraḥ | / mā mā hāsīn nāthito net tvā jahāni Bhatt. ne(t)tvā / gopoṣaṃ ca me vīrapoṣaṃ ca dhehi ||

Tausendhörnig, Stier, Jātavedas, / ghee-geopfert, Soma-rückig, heldenreich: / verlass mich nicht, den Bittenden; / dass ich dich nicht verlasse! / Rinderfülle und Heldenfülle verleihe mir.

rohito yajñasya janitā mukhaṃ ca / rohitāya vācā śrotreṇa manasā juhomi | / rohitaṃ devā yanti sumanasyamānāḥ / sa mā rohaiḥ sāmityai rohayāti ||

Rohita ist der Erzeuger und der Mund des Opfers; / dem Rohita opfere ich mit Rede, Gehör und Geist. / Zu Rohita gehen die Götter, wohlgesinnt; / er soll mich durch Aufstiege zum Zusammensein aufsteigen lassen.

rohito yajñaṃ vy adadhād viśvakarmaṇe / tasmāt tejāṃsy upa memāny āguḥ | / vocayaṃ te nābhiṃ bhuvanasyādhi majmani ||

Rohita hat das Opfer für Viśvakarman geordnet; / daher sind diese Glutkräfte zu mir gekommen. / Ich will dir deinen Nabel nennen, / in der Kraft der Welt, oben.

ā tvā ruroha bṛhaty uta paṅktir / ā kakud varcasā viśvavedaḥ | / ā tvā rurohoṣṇihākṣaraṃ vaṣaṭkāra / ā tvā ruroha rohito retasā saha ||

Zu dir stieg Bṛhatī auf, auch Paṅkti, / zu dir der Höcker mit Glanz, Allwissender; / zu dir stieg Uṣṇih auf, die Silbe, der Vaṣaṭ-Ruf; / zu dir stieg Rohita auf, zusammen mit dem Samen.

ayaṃ vaste garbhaṃ pṛthivyā / divaṃ vaste 'yam antarikṣam | / ayaṃ bradhnasya viṣṭapaḥ / svar lokān sam ānaśe ||

Dieser kleidet sich in den Schoß der Erde, / in den Himmel, dieser in den Luftraum. / Dieser hat vom Gipfel des Bradhna aus / die Lichtwelten erreicht.

vācaspate pṛthivī naḥ syonā / syonā yonis talpā suśevā | Bhatt. (syonā) in brackets / ihaiva prāṇaḥ sakye no astu / taṃ tvā parameṣṭhin pary agnir varcasā dadhātu ||

Herr der Rede, unsere Erde sei freundlich, / freundlich der Schoß, das Lager gut. / Hier nur soll der Atem in Freundschaft mit uns sein; / dich, Parameṣṭhin, soll Agni mit Glanz umgeben.

vācaspata ṛtavaḥ pañca Bhatt. vācaspate (without sandhi) / vaiśvakarmaṇāḥ pari ye babhūvuḥ | / (…) see 7c / (…) pari rohito varcasā dadhātu || see 7d

Herr der Rede, die fünf Jahreszeiten, die zu Viśvakarman gehören, / die ringsum entstanden sind: / (Hier nur soll der Atem in Freundschaft mit uns sein;) / (dich, Parameṣṭhin,) soll Rohita mit Glanz umgeben.

vācaspate saumanasaṃ manaś ca / goṣṭhe no gā ramaya yoniṣu prajām | / ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu / taṃ tvā parameṣṭhin pary ahaṃ varcasā dadhāmi ||

Herr der Rede, Wohlwollen und Sinn: / lass im Kuhstall die Kühe ruhen, in den Schößen die Nachkommenschaft. / Hier nur soll der Atem in Freundschaft mit uns sein; / dich, Parameṣṭhin, umgebe ich mit Glanz.

pari tvā dhāt savitā devo agnir / varcasā mitrāvaruṇāv abhi tvā | / sarvā arātīr apakrāmann udehi- / -idaṃ rāṣṭraṃ kṛṇuhi sūnṛtāvat ||

Es umgebe dich der Gott Savitar, Agni, / mit Glanz Mitra und Varuṇa. / Alle Feindschaften vertreibend, steh auf, / mache dieses Reich reich an Wahrheit/Fülle.