evānevāva sā garat | / asau māṃ dveṣṭi sa ātmānaṃ dveṣṭu / yo māṃ dveṣṭi sa ātmānaṃ dveṣṭu | / nir dviṣantaṃ divo niṣ pṛthivyā nir antarikṣād bhajāma | / suyāmaṃś cākṣuṣā | / idam aham amum āmuṣyāyaṇam amuṣyāḥ putraṃ duṣvapnyād ava daye | / yad adoado abhyagacchaṃ yad doṣā yat pūrvāṃ rātriṃ Bhatt. pūrvāṅ / yad divā yan naktaṃ yaj jāgrato yat svapantaḥ | / yad aharahar duṣvapnyam abhigacchāmi / tasmād enam ava daye | / taṃ jahi tena mandasva tasya pṛṣṭīr api śṛṇīhi / taṃ prāṇo jahātu sa viprāṇo astu sa pra mīyatāṃ sa tato mā jīvīt ||
So, ebenso soll sie [ihn] verschlingen (ava gar) [?]. / Der da hasst mich – er soll sich selbst hassen; / wer mich hasst, er soll sich selbst hassen. / Den Hasser schließen wir vom Himmel aus, von der Erde aus, vom Luftraum aus (nir bhajāmaḥ). / [Mit] gut lenkbarem [Gespann?] und Augenlicht [?]. / Diesen N. N., den Sohn des N. N., der Sohn der N. N., teile ich dem Albtraum zu (ava daye: „weise ich als Anteil an, lade ich ab“) [?]. / Was immer ich Dieses und Jenes angetroffen habe, was in der Nacht, was in der vorigen Nacht, / was bei Tag, was bei Nacht, was im Wachen, was im Schlafen: / was für einen Albtraum ich Tag für Tag antreffe – / davon (tasmāt) weise ich diesen ab (übertrage ihn auf ihn). / Erschlage ihn, daran ergötze dich, zerbrich auch seine Rippen; / ihn soll der Lebenshauch verlassen, atemlos soll er sein, sterben soll er, danach soll er nicht mehr leben.