Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 18

Hymne 18.38 Erlaubnis des Vrātya zum Agnihotra

yasyādhiśrite agnihotra evaṃ vidvān vrātyo 'tithir gṛham āgacchet | / svayam enam abhyudetya brūyād vrātyāti sṛja hoṣyāmīti | / ati ca sṛjej juhūyān na cātisṛjen na juhūyāt | Bhatt. sṛje(j); cātisṛje(n) / yo vā evaṃ viduṣā vrātyenānatisṛṣṭo juhoti | / na devayānaṃ panthāṃ pra jānāti na pitṛyāṇam / ā deveṣu vṛścate 'hutam asya bhavati | / yo vā evaṃ viduṣā vrātyenānatisṛṣṭo juhoti | / pra devayānaṃ panthāṃ jānāti pra pitṛyānaṃ / pary asyāsmim̐l loka āyatanaṃ śiṣyate hutam asya bhavati ||

Bei wem, wenn [der Agnihotra] aufgesetzt ist, ein so wissender Vrātya als Gast ins Haus kommt: / er soll selbst hintreten und sagen: „Vrātya, gib frei, ich will opfern.“ / Wenn er freigibt, soll er opfern; wenn er nicht freigibt, soll er nicht opfern. / Wer aber, von einem so wissenden Vrātya nicht freigegeben, opfert: / der erkennt weder den Götterweg noch den Väterweg; / bei den Göttern wird er verworfen, sein Opfer wird ein nicht geopfertes. / Wer aber, von einem so wissenden Vrātya freigegeben, opfert: / der erkennt den Götterweg und den Väterweg; / ihm bleibt in dieser Welt ein Wohnsitz erhalten, sein Opfer wird ein geopfertes.