svāsad asi sūṣā amṛtā martyeṣv ā | / mā mā prāṇo 'vahāya parā gān mā māpāno 'vahāya parā gāt | / sūryo māhnaḥ pātv agniḥ pṛthivyā vāyur antarikṣād / yamo manuṣyebhyaḥ sarasvatī pārthivebhyaḥ | / prāṇāpānau mā mā hāsiṣṭaṃ mā jane pra meṣi | / svasty adyoṣaso doṣasaś ca sarvā āpaḥ sarvagaṇo aśīya ||
Wohlsitzend bist du, Sūṣā [?], unsterblich unter den Sterblichen. / Nicht soll mich der Prāṇa verlassen und fortgehen, nicht der Apāna verlassen und fortgehen. / Sūrya schütze mich vor dem Tag, Agni vor der Erde, Vāyu vor dem Luftraum, / Yama vor den Menschen, Sarasvatī vor den Erdenwesen. / Prāṇa und Apāna, verlasst mich nicht; unter den Leuten möchte ich nicht zugrunde gehen [?]. / Heil heute, vom Morgen und vom Abend her: / alle Wasser möchte ich mit meiner ganzen Schar erlangen.