Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 18

Hymne 18.27 Der Vrātya am Anfang; Prajāpati

vrātyo vāvedam agra āsīd / vīyamāna eva sa prajāpatiṃ sam airayat || Bhatt. īrayat

Der Vrātya war wahrlich am Anfang dies [All]; / wandernd [?] regte er Prajāpati an.

sa prajāpatir ātmani suparṇam apaśyat ||

Prajāpati sah in sich selbst den Schönvogel.

tad ekam abhavat tal lalāmam abhavat / tan mahad abhavat taj jyeṣṭham abhavat / tat tapo 'bhavat tat satyam abhavat / tad brahmābhavat tena prājāyata ||

Das wurde eins; das wurde das Stirnzeichen, das wurde groß, / das wurde das Älteste; / das wurde Tapas, das wurde Wahrheit, / das wurde Brahman; dadurch pflanzte er sich fort.

so 'vardhata sa mahān abhavat / sa mahādevo 'bhavat sa īśāno 'bhavat / sa devānām īśān agacchat / sa devānām ekavratyo 'bhavat ||

Er wuchs, er wurde groß, / er wurde Mahādeva, er wurde Īśāna; / er kam zur Herrschaft über die Götter; / er wurde der einzige Vrātya der Götter.

sa dhenur ādhatta tad indradhanur abhavat ||

Er nahm die Milchkuh an [?]; das wurde Indras Bogen.

nīlam asyodaraṃ lohiny asya pṛṣṭiḥ ||

Blau war sein Bauch, rot sein Rücken.

nīlenāpriyaṃ bhrātṛvyaṃ prorṇoti / lohitena dviṣantaṃ vidhyatīti brahmavādino vadanti ||

Mit dem Blauen bedeckt er den unliebsamen Rivalen (Vetter), / mit dem Roten durchbohrt er den Hassenden — / so sagen die Brahman-Redner.