Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 2

Hymne 2.6 Hymnus auf das höchste Geheimnis (Vena)

venas tat paśyat paramaṃ padaṃ / yatra viśvaṃ bhavaty ekanīḍam | / idaṃ dhenur aduhaj jāyamānāḥ / svarvido abhy anūṣata vrāḥ ||

Vena erblickte jenen höchsten Ort, / wo die ganze Welt zu einem Nest wird; / die Kuh molk dies, [als] die Neugeborenen [sie umgaben], / die Himmelswissenden priesen die Herde an.

pra tad voced amṛtaṃ na vidvān / gandharvo dhāma paramaṃ guhā yat | / trīṇi padā nihitā guhāsya / yas tāni veda sa pituṣ pitāsat ||

Das möge der Gandharva verkünden, gleichsam als Unsterbliches Wissender – / den höchsten Ort, der im Verborgenen ist; / drei Schritte sind verborgen niedergelegt; / wer sie kennt, der wäre der Vater des Vaters.

sa no bandhur janitā sa vidhartā / dhāmāni veda bhuvanāni viśvā | / yatra devā amṛtam ānaśānāḥ / samāne dhāmann adhy airayanta ||

Er ist unser Verwandter, Erzeuger, Ordner; / er kennt die Orte, alle Welten, / wo die Götter, Unsterblichkeit erlangend, / am gemeinsamen Ort sich emporschwangen.

pari viśvā bhuvanāny āyam / upātiṣṭhe prathamajā ṛtasya | / vācam iva vaktari bhuvaneṣṭhā / dhāsyur nv eṣa nanv eṣo agniḥ ||

Ich habe alle Welten umkreist; / ich trat heran an den Erstgeborenen des Rechts [ṛta], / wie ein in den Welten Weilender das Wort dem Redner [gibt]; / dieser hier ist der Fördernde – ja, dieser ist Agni.

pari dyāvāpṛthivī sadya āyam / ṛtasya tantuṃ vitataṃ dṛśe kam | / devo devatvam abhirakṣamāṇaḥ / samānaṃ bandhuṃ vy apṛcchad ekaḥ ||

Ich habe Himmel und Erde sofort umkreist, / den ausgespannten Faden des Rechts, damit man ihn sehe; / der Gott, das Gottsein hütend, / fragte allein nach dem gemeinsamen Verwandten.