Rāmāyaṇa · Uttarakāṇḍa
Sarga 64: Brāhmaṇa-Putra-Mṛtyu-Vilāpaḥ
Die Klage des Brahmanen über den Tod seines Sohnes
prasthāpya tu sa śatrughnaṃ bhrātṛbhyāṃ saha rāghavaḥ |
pramumoda sukhī rājyaṃ dharmeṇa paripālayan ||
Nachdem er Śatrughna zusammen mit seinen Brüdern entsandt hatte, freute sich der Sohn der Raghus, glücklich das Reich der Pflicht gemäß beschützend.
Wort für Wort prasthāpya tu sa śatrughnaṃ nachdem er Śatrughna entsandt hatte bhrātṛbhyāṃ saha rāghavaḥ zusammen mit den Brüdern, der Sohn der Raghus pramumoda sukhī freute sich glücklich rājyaṃ dharmeṇa paripālayan das Reich der Pflicht gemäß beschützend tataḥ katipayāhaḥsu vṛddho jānapado dvijaḥ |
śavaṃ bālamupādāya rājadvāramupāgamat ||
Dann, nach einigen Tagen, kam ein alter Brahmane aus dem Land, den Leichnam eines Knaben tragend, zum Tor des Königspalastes.
Wort für Wort tataḥ katipayāhaḥsu dann, nach einigen Tagen vṛddhaḥ jānapadaḥ dvijaḥ ein alter Brahmane aus dem Land śavaṃ bālam upādāya den Leichnam eines Knaben tragend rājadvāram upāgamat kam er zum Tor des Königspalastes rudanbahuvidhā vācaḥ snehākṣarasamanvitāḥ |
asakṛtputraputreti vākyametaduvāca ha ||
Weinend sprach er vielerlei Worte, voller Liebe erfüllter Silben, und rief immer wieder dieses Wort: 'Mein Sohn, mein Sohn!'
Wort für Wort rudan bahuvidhāḥ vācaḥ weinend vielerlei Worte snehākṣarasamanvitāḥ voller liebevoller Silben asakṛt putra putra iti immer wieder 'Sohn, Sohn' vākyam etat uvāca ha sprach er dieses Wort kiṃ nu me duṣkṛtaṃ karma pūrvaṃ dehāntare kṛtam |
yadahaṃ putramekaṃ tvāṃ paśyāmi nidhanaṃ gatam ||
'Welch üble Tat habe ich wohl in einem früheren Leben begangen, dass ich dich, meinen einzigen Sohn, dem Tod verfallen sehen muss?'
Wort für Wort kiṃ nu me duṣkṛtaṃ karma welch üble Tat habe ich wohl pūrvaṃ dehāntare kṛtam in einem früheren Leben begangen yat ahaṃ putram ekaṃ tvāṃ dass ich dich, den einzigen Sohn paśyāmi nidhanaṃ gatam dem Tod verfallen sehen muss aprāptayauvanaṃ bālaṃ pañcavarṣasamanvitam |
akāle kālamāpannaṃ duḥkhāya mama putraka ||
'Ein Knabe, der die Jugend noch nicht erreicht hatte, erst fünf Jahre alt, ist zu Leid mir vorzeitig dem Tode verfallen, mein Söhnchen.'
Wort für Wort aprāptayauvanaṃ bālaṃ ein Knabe, der die Jugend noch nicht erreicht hatte pañcavarṣasamanvitam erst fünf Jahre alt akāle kālam āpannaṃ vorzeitig dem Tode verfallen duḥkhāya mama putraka zu Leid mir, mein Söhnchen alpairahobhirnidhanaṃ gamiṣyāmi na saṃśayaḥ |
ahaṃ ca jananī caiva tava śokena putraka ||
'In wenigen Tagen werde ich, ohne Zweifel, sterben, und auch deine Mutter, aus Kummer um dich, mein Söhnchen.'
Wort für Wort alpaiḥ ahobhiḥ nidhanaṃ in wenigen Tagen dem Tod gamiṣyāmi na saṃśayaḥ werde ich verfallen, ohne Zweifel ahaṃ ca jananī ca eva ich und auch die Mutter tava śokena putraka aus Kummer um dich, mein Söhnchen na smarāmyanṛtaṃ hyuktaṃ na ca hiṃsāṃ smarāmyaham |
kena me duṣkṛtenādya bāla eva mamātmajaḥ |
akṛtvā pitṛkāryāṇi nīto vaivasvatakṣayam ||
'Ich erinnere mich nicht, je Unwahres gesprochen zu haben, noch erinnere ich mich an eine Gewalttat; durch welche üble Tat ist heute mein Sohn, noch ein Knabe, ohne die Ahnenriten vollzogen zu haben, in das Reich des Vaivasvata geführt worden?'
Wort für Wort na smarāmi anṛtaṃ hi uktaṃ ich erinnere mich nicht, je Unwahres gesprochen zu haben na ca hiṃsāṃ smarāmi aham noch erinnere ich mich an eine Gewalttat kena me duṣkṛtena adya durch welche üble Tat heute bālaḥ eva mama ātmajaḥ mein Sohn, noch ein Knabe akṛtvā pitṛkāryāṇi ohne die Ahnenriten vollzogen zu haben nītaḥ vaivasvatakṣayam in das Reich des Vaivasvata geführt nedṛśaṃ dṛṣṭapūrvaṃ me śrutaṃ vā ghoradarśanam |
mṛtyuraprāptakālānāṃ rāmasya viṣaye yathā ||
'Niemals zuvor habe ich Solches gesehen oder von einem so schrecklichen Anblick gehört, wie den Tod Unzeitiger im Reiche Rāmas.'
Wort für Wort na īdṛśaṃ dṛṣṭapūrvaṃ me nicht Solches habe ich zuvor gesehen śrutaṃ vā ghoradarśanam noch von einem so schrecklichen Anblick gehört mṛtyuḥ aprāptakālānāṃ der Tod der Unzeitigen rāmasya viṣaye yathā wie im Reiche Rāmas rāmasya duṣkṛtaṃ kiṃ cinmahadasti na saṃśayaḥ |
tvaṃ rājañjīvayasvainaṃ bālaṃ mṛtyuvaśaṃ gatam ||
'Gewiss besteht irgendein großes Vergehen Rāmas, ohne Zweifel; o König, erwecke diesen Knaben, der dem Tode verfallen ist, wieder zum Leben!'
Wort für Wort rāmasya duṣkṛtaṃ kiṃcit irgendein Vergehen Rāmas mahat asti na saṃśayaḥ besteht groß, ohne Zweifel tvaṃ rājan jīvayasva enaṃ o König, erwecke diesen bālaṃ mṛtyuvaśaṃ gatam Knaben, der dem Tode verfallen ist bhrātṛbhiḥ sahito rājandīrghamāyuravāpnuhi |
uṣitāḥ sma sukhaṃ rājye tavāsminsumahābala ||
'Erlange, o König, zusammen mit deinen Brüdern langes Leben; glücklich haben wir in diesem deinem Reich gelebt, o Hochgewaltiger.'
Wort für Wort bhrātṛbhiḥ sahitaḥ rājan zusammen mit den Brüdern, o König dīrgham āyuḥ avāpnuhi erlange langes Leben uṣitāḥ sma sukhaṃ rājye glücklich haben wir im Reiche gelebt tava asmin sumahābala in diesem deinem, o Hochgewaltiger sampratyanātho viṣaya ikṣvākūṇāṃ mahātmanām |
rāmaṃ nāthamihāsādya bālāntakaraṇaṃ nṛpam ||
'Nun, da es Rāma, den kindestötenden König, hier zum Beschützer erhalten hat, ist das Reich der großherzigen Ikṣvākus in Wahrheit ohne Beschützer.'
Wort für Wort samprati anāthaḥ viṣayaḥ nunmehr ist das Reich ohne Beschützer ikṣvākūṇāṃ mahātmanām der großherzigen Ikṣvākus rāmaṃ nātham iha āsādya da es Rāma als Beschützer hier erhalten hat bālāntakaraṇaṃ nṛpam den kindestötenden König rājadoṣairvipadyante prajā hyavidhipālitāḥ |
asadvṛtte tu nṛpatāvakāle mriyate janaḥ ||
'Durch Fehler des Königs gehen die Untertanen zugrunde, wenn sie nicht der Vorschrift gemäß beschützt werden; wenn der König sich schlecht verhält, stirbt das Volk vor der Zeit.'
Wort für Wort rājadoṣaiḥ vipadyante durch Fehler des Königs gehen zugrunde prajāḥ hi avidhipālitāḥ die Untertanen, wenn nicht vorschriftsgemäß beschützt asadvṛtte tu nṛpatau wenn aber der König sich schlecht verhält akāle mriyate janaḥ stirbt das Volk vor der Zeit yadā pureṣvayuktāni janā janapadeśu ca |
kurvate na ca rakṣāsti tadākālakṛtaṃ bhayam ||
'Wenn die Menschen in den Städten und im Land Unrechtes tun und kein Schutz vorhanden ist, dann entsteht die von Unzeitigem bewirkte Gefahr.'
Wort für Wort yadā pureṣu ayuktāni wenn in den Städten Unrechtes janāḥ janapadeṣu ca die Menschen und im Land kurvate na ca rakṣā asti tun und kein Schutz vorhanden ist tadā akālakṛtaṃ bhayam dann entsteht die unzeitige Gefahr savyaktaṃ rājadoṣo.ayaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ |
pure janapade vāpi tadā bālavadho hyayam ||
'Offenkundig wird dies ein Fehler des Königs sein, ohne Zweifel; denn dieser Tod des Kindes, sei es in der Stadt oder im Land, ist dessen Folge.'
Wort für Wort savyaktaṃ rājadoṣaḥ ayaṃ offenkundig ist dies ein Fehler des Königs bhaviṣyati na saṃśayaḥ wird es sein, ohne Zweifel pure janapade vā api in der Stadt oder auch im Land tadā bālavadhaḥ hi ayam denn dieser Tod des Kindes evaṃ bahuvidhairvākyairnindayāno muhurmuhuḥ |
rājānaṃ duḥkhasantaptaḥ sutaṃ tamupagūhati ||
So, mit vielerlei Worten den König immer wieder tadelnd, umarmte der von Leid Versengte immer wieder seinen Sohn.
Wort für Wort evaṃ bahuvidhaiḥ vākyaiḥ so mit vielerlei Worten nindayānaḥ muhur muhuḥ immer wieder tadelnd rājānaṃ duḥkhasantaptaḥ den König, von Leid versengt sutaṃ tam upagūhati umarmt er jenen Sohn
Interaktive Leseansicht des ganzen Werks
← Sarga 63 Sarga 65 →