Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 1

Hymne 1.105 Opfer zur Ekāṣṭakā: Bitte um Gedeihen

vānaspatyā grāvāṇo ghoṣam akrata / haviṣ kṛṇvantaḥ parivatsarīṇam | / ekāṣṭake suprajasaḥ suvīrā / vayaṃ syāma patayo rayīṇām ||

Die Presssteine aus Baumholz haben Lärm gemacht, / die alljährliche Opferspeise bereitend. / Ekāṣṭakā, mit guten Nachkommen, guten Männern / wollen wir Herren der Reichtümer sein.

iḍāyās padaṃ ghṛtavat sarīsṛpaṃ / jātavedaḥ prati havyā gṛbhāya | / ye grāmyāḥ paśavo viśvarūpās / teṣāṃ saptānāṃ mayi rantir astu ||

Der Iḍā Spur, buttrig, kriechend — / Jātavedas, nimm die Opfergaben an. / Die Haustiere, die vielgestaltigen, / von diesen sieben soll bei mir Freude sein.

iḍayā juhvato havir / devān ghṛtavatā yaje | / gṛhān alubhyato vayaṃ / dṛṣadomopa gomataḥ ||

Mit Iḍā, ich, der Opfergabe darbringt, / opfere den Göttern mit dem Butterreichen; / wir, den Häusern nicht gierig, / [dṛṣadomopa: ?] zu den kuhreichen.

yaja rtubhya ārtavebhyo / mādbhyaḥ saṃvatsarāya ca | / dhātre vidhartre samṛdhe / bhūtasya pataye yaja || Bhatt. yaje* with ŚS

Opfere den Jahreszeiten, den Ārtavas, / den Monaten und dem Jahr; / dem Dhātar, dem Vidhātar, dem Gedeihenden, / dem Herrn des Gewordenen opfere.