Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 1

Hymne 1.97 Übergabe an Tag und Nacht; Bitte um Schutz

asmāñ juṣadhvam asavo 'dya Bhatt. asmāṃ / mā naḥ purā jaraso 'savo vadhiṣṭa | emend. Renou 1965; Bhatt. vadhiṣṭha / pākā gṛṇīmas tava vīryāya / śataṃ himān adhipatir na ehi ||

Genießt uns, ihr Lebensgeister, heute; / ihr Lebensgeister, erschlagt uns nicht vor dem Alter. / Wir preisen als Unerfahrene [pākā: ?] deine Kraft: / hundert Winter lang komm als unser Herr.

un mṛṇo agād ārjunam agāt / suśrud bhagavo gopāya mā | / ahne 'dyātmānaṃ pari dade / sūryaprāṇo bhavāmi ||

Der Aufsteigende [un mṛṇaḥ: ?] ist gegangen, das Helle ist gekommen. / Höre gut, Herr, behüte mich. / Dem Tag übergebe ich mich heute; / sonnenatmend werde ich.

ni mṛṇo agād āsitam agāt / suśrud bhagavo gopāya mā | / rātraye 'dyātmānaṃ pari dade / agniprāṇo bhavāmi ||

Der Niedergehende [ni mṛṇaḥ: ?] ist gegangen, das Dunkle ist gekommen. / Höre gut, Herr, behüte mich. / Der Nacht übergebe ich mich heute; / feueratmend werde ich.

anābhūr asy anābho / 'nābhuvo bhūyāsma | / sa yatra tvaṃ prajāpate / trir ekasyāhnaḥ prajāḥ saṃpaśyasi | / tatra mām api saṃ paśya- / -anaṣṭapaśur bhuvanasya gopāḥ ||

Du bist Anābhū [?], nabellos [?]; / mögen wir zu [anābhuvaḥ: ?] werden. / Wo du, Prajāpati, / dreimal an einem Tag die Geschöpfe überblickst, / dort schau auch mich an — / ich, dessen Vieh nicht verloren geht, ein Hüter der Welt.