Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 1

Hymne 1.23 Lobpreis von Himmel und Erde

idaṃ janāso vidathaṃ / mahad brahma vadiṣyati | / na tat pṛthivyāṃ no divi / yataḥ prāṇanti vīrudhaḥ ||

Dies, ihr Leute, wird das große Gebet [Brahman] sagen, / [ein Wort,] das weder auf der Erde noch im Himmel [ist], / von wo die Pflanzen atmen [leben].

antarikṣe samahāsāṃ / sthānaṃ śrāntasadām iva | / āsthānam asya bhūtasya / viduṣ ṭad vedhaso janāḥ ||

Im Luftraum [ist] der Sitz der Gemeinsam Lachenden [?], / wie der der ermüdet Sitzenden. / Den Standort dieses Wesens / kennen die Leute des Schöpfers [?]. [?]

yad rodasī rejamāne / bhūmiś ca niratakṣatām | / ārdraṃ tad adya sarvadā Bhatt. ārdaṃ / bhidurasyeva vartasī ||

Als die beiden Welten erbebten, / und die Erde sie [heraus]schnitt: / feucht [ist] das heute stets, / wie der Weg [Furche?] des Spaltenden [?]. [?]

viśvam anyābhi vavāra / viśvam anyasyām adhi śritam | / dive ca viśvavedase / pṛthivyai cākaraṃ namaḥ ||

Das All hat die eine umschlossen, / das All ist in der anderen enthalten. / Dem Himmel, der alles weiß, / und der Erde habe ich Verneigung erwiesen.