Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 1

Hymne 1.82 Gold als Lebens- und Glanzspender

agneḥ prajātaṃ pari yad dhiraṇyam / amṛtaṃ dadhre adhi martyeṣu | / ya enad veda sa id enad arhati / jarāmṛtyur bhavati yo bibharti ||

Das aus Agni geborene Gold, ringsum, unsterblich, haben sie unter den Sterblichen gehalten. Wer es kennt, ist dessen würdig; wer es trägt, stirbt erst im Alter.

yad dhiraṇyaṃ sūryeṇa suvarṇaṃ / prajāvanto manavaḥ pūrva īṣire | / tat tvā candraṃ varcasā saṃ sṛjāty / āyuṣmān bhavati yo bibharti ||

Das Gold, das mit der Sonne [verbunden], das Schönfarbige, nach dem die kinderreichen Manus vormals strebten: das verbindet dich mit strahlendem Glanz; langlebig wird, wer es trägt.

āyuṣe tvā varcase tvā- / -ojase ca balāya ca | / yathā hiraṇya tejasā / vibhāsāsi janām̐ anu ||

Für Leben dich, für Glanz dich, für Stärke und Kraft; damit du, Gold, mit Glut unter den Menschen leuchtest.

yad veda rājā varuṇo / veda devo bṛhaspatiḥ | / indro yad vṛtrahā veda / tat ta āyuṣyaṃ bhuvat / tat te varcasyaṃ bhuvat ||

Was König Varuṇa weiß, was der Gott Bṛhaspati weiß, was Indra, der Vṛtra-Töter, weiß — das soll dir Lebenskraft sein, das soll dir Glanz sein.