asya tvaṃ dadataḥ soma rājan / varmeva tanvaṃ pari pāhi viśvataḥ | / yo brahmaṇe rādho viddho dadāti / tasya soma pra tira dīrgham āyuḥ ||
Diesen Gebenden, o König Soma, schütze du allseits am Leib wie ein Panzer. Wer dem Brahmanen als Durchbohrter (viddha) [oder: Kundiger?] eine Gabe gibt — dessen langes Leben, Soma, verlängere.
Seines langen Lebens verlängere, wie die Sonne die Tage. [māsyā susron nāśayā vyadhmano viṣam [?]] — nach außen soll der Pfeil, die Krankheit von diesem weggehen.
dānaṃ tṛṣṇāyāḥ pari pātu viddhaṃ / dānaṃ kṣudho dānavid eva mṛtyoḥ | / aviṣkandho bhavatu yo dadāty / ā pyāyate papurir dakṣiṇayā ||
Die Gabe soll den Durchbohrten vor Durst schützen, die Gabe vor Hunger, die Gabe gleichsam als Gabenkennerin vor dem Tod [?]. Unangreifbar soll sein, wer gibt; er wird durch die Dakṣiṇā genährt, der Sättigende.
Es soll schwellen [gedeihen] der Sättigende durch die Dakṣiṇā; wie einen genähten Panzer schütze ihn allseits. Das Gift seines Leibes soll nach außen; der Pfeil soll von ihm in die Ferne hinabgleiten.
brahmā śaravyām apa bādhatām ito / nadyāḥ kūlān nāvam ivādhi śambī | / tasmai dadad dīrgham āyuṣ kṛṇuṣva Bhatt. dada / śataṃ ca naḥ śarado jīvatād iha ||
Der Brahmane soll den Pfeilschuss von hier abwehren, wie die Stakstange das Boot vom Ufer des Flusses. Ihm, der gibt, schaffe langes Leben, und hundert Herbste soll er bei uns hier leben.
yadā dadāti pradadāti yadā / brahmā pratigṛhṇāti rādho asya | / ād id vidyād upahatyārātiḥ / sarve yakṣmā apa tiṣṭhantu sākam ||
Wenn er gibt, wenn er weiter schenkt, wenn der Brahmane sein Geschenk annimmt, dann soll er erkennen: der Feind ist niedergeschlagen; alle Yakṣma sollen zusammen weichen.