Quellen der Menschheit

Atharvaveda-Saṃhitā · Kāṇḍa 7

Sūkta 59

yo naḥ śapād aśapataḥ śapato yaś ca naḥ śapāt vṛkṣa iva vidyutā hata ā mūlād anu śuṣyatu

Wer uns verflucht, ohne dass wir fluchen, und wer uns flucht, wenn wir fluchen – der möge, wie ein vom Blitz getroffener Baum, von der Wurzel her verdorren.

Wort für Wort
yo
wer (Nom.)
naḥ
uns (Akk.)
śapād
verflucht (3.Sg.Konj.)
aśapataḥ
a- 'nicht' + śapataḥ 'fluchend' → ohne dass wir fluchen (Gen.Pl., Ptz.)
śapato
fluchend (Gen.Pl., Ptz.)
yaś
wer (Nom.)
ca
und
naḥ
uns (Akk.)
śapāt
fluchen möge (3.Sg.Konj.)
vṛkṣa
Baum (Nom.)
iva
wie
vidyutā
vom Blitz (Instr.)
hata
getroffen (Nom., Ptz.)
ā
von (Präfix)
mūlād
von der Wurzel (Abl.)
anu
entlang (Adv.)
śuṣyatu
möge verdorren (3.Sg.Imp.)

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks