Quellen der Menschheit

Atharvaveda-Saṃhitā · Kāṇḍa 7

Sūkta 1

dhītī vā ye anayan vāco agraṃ manasā vā ye 'vadann ṛtāni tṛtīyena brahmaṇā vāvṛdhānās turīyeṇāmanvata nāma dhenoḥ

Die durch Andacht die Spitze der Rede lenkten, oder die mit dem Geist die Wahrheiten sprachen, durch das dritte Brahman erstarkt – durch das vierte erkannten sie den Namen der (Milch-)Kuh [Anm.: Bildausdruck für die höchste, geheime Erkenntnis; Einzeldeutung umstritten].

Wort für Wort
dhītī
durch Andacht (Instr.)
vā
oder
ye
die (Nom.Pl.)
anayan
lenkten (3.Pl.Impf.)
vāco
der Rede (Gen.)
agraṃ
die Spitze (Akk.)
manasā
mit dem Geist (Instr.)
vā
oder
ye
die (Nom.Pl.)
'vadann
sprachen (3.Pl.Impf.)
ṛtāni
die Wahrheiten (Akk.Pl.)
tṛtīyena
durch das dritte (Instr.)
brahmaṇā
Brahman (Instr.)
vāvṛdhānās
erstarkt (Nom.Pl.Ptz.)
turīyeṇāmanvata
durch das vierte erkannten sie (Instr.+3.Pl.Impf.Med.)
nāma
den Namen (Akk.)
dhenoḥ
der Kuh (Gen.)

sa veda putraḥ pitaraṃ sa mātaraṃ sa sūnur bhuvat sa bhuvat punarmaghaḥ sa dyām aurṇod antarikṣaṃ svaḥ sa idaṃ viśvam abhavat sa ābharat

Er, der Sohn, kannte den Vater, er die Mutter; er wurde zum Sohn, er wurde wieder zum Freigebigen; er umhüllte den Himmel, den Luftraum, den Sonnenhimmel [Anm.: „aurṇot“ (von √vṛ „bedecken“) lässt sich auch als „er deckte auf“ verstehen; die Deutung ist unsicher]; er wurde all dies, er brachte es herbei.

Wort für Wort
sa
er (Nom.)
veda
kannte (3.Sg.Perf.)
putraḥ
der Sohn (Nom.)
pitaraṃ
den Vater (Akk.)
sa
er (Nom.)
mātaraṃ
die Mutter (Akk.)
sa
er (Nom.)
sūnur
zum Sohn (Nom.)
bhuvat
wurde (3.Sg.Aor.)
sa
er (Nom.)
bhuvat
wurde (3.Sg.Aor.)
punarmaghaḥ
punar 'wieder' + maghaḥ 'der Freigebige' → wieder der Freigebige (Nom.)
sa
er (Nom.)
dyām
den Himmel (Akk.)
aurṇod
umhüllte (3.Sg.Impf.)
antarikṣaṃ
den Luftraum (Akk.)
svaḥ
den Sonnenhimmel (Akk.)
sa
er (Nom.)
idaṃ
dies (Akk.)
viśvam
all (Akk.)
abhavat
wurde (3.Sg.Impf.)
sa
er (Nom.)
ābharat
brachte herbei (3.Sg.Impf.)

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks