Sarga 102: Bharata Vākyam Pitṛ Mṛtyu Vṛttāntaḥ
Bharata berichtet vom Tod des Vaters aus Trennungsschmerz und fordert Rāma auf, die Wasserspende zu vollziehen und heimzukehren
Dies ist ewig, stets bei uns feststehender Brauch, du Stier unter den Männern: solange der älteste Sohn lebt, soll nicht der jüngere König werden, o Herrscher.
kekaya sthe ca mayi tu tvayi ca araṇyam āśrite |
divam āryo gataḥ rājā yāyajūkaḥ satāṃ mataḥ ||
Während ich im Kekaya-Land weilte und du im Wald Zuflucht genommen hattest, ist der edle König, der Opferveranstalter, der von den Rechtschaffenen Geschätzte, in den Himmel gegangen.
Wort für Wort
kekaya sthe ca mayi tu
während ich im Kekaya-Land weilte
tvayi ca araṇyam āśrite
und du im Wald Zuflucht genommen hattest
divam āryo gataḥ rājā
ist der edle König in den Himmel gegangen
yāyajūkaḥ satāṃ mataḥ
der Opferveranstalter, von den Rechtschaffenen geschätzt
tvām eva śocaṃs tava darśana īpsuḥ |
tvayi eva saktām anivartya buddhim |
tvayā vihīnaḥ tava śoka magnaḥ |
tvām saṃsmaran astam itaḥ pitā te ||
Um dich allein trauernd, begierig, dich zu sehen, seinen an dich gefesselten, nicht abzuwendenden Sinn, ohne dich, in Kummer um dich versunken, dich stets erinnernd, ist dein Vater dahingeschieden.
Wort für Wort
tvām eva śocaṃs
um dich allein trauernd
tava darśana īpsuḥ
begierig, dich zu sehen
tvayi eva saktām anivartya buddhim
seinen an dich gefesselten, nicht abzuwendenden Sinn
tvayā vihīnaḥ tava śoka magnaḥ
ohne dich, in Kummer um dich versunken
tvām saṃsmaran astam itaḥ pitā te
dich stets erinnernd, ist dein Vater dahingeschieden