Quellen der Menschheit

Nārada-Purāṇa (Nāradīya)

Kapitel 69: nārāyaṇādiviṣṇumantravidhānam Die Vorschrift der Mantras Nārāyaṇas und anderer Viṣṇu-Gestalten

Das Kapitel setzt unmittelbar die im vorangehenden Kapitel begonnene Darlegung der Mantra-Vorschrift (mantravidhāna) fort und behandelt im Einzelnen: den achtsilbigen Nārāyaṇa-Mantra samt Nyāsa-, Dhyāna-, Japa- und Homa-Regeln (V1-70), die Viṣṇu-Gāyatrī und den zwölfsilbigen Vāsudeva-Mantra mit den vier Vyūha-Gestalten (V70-96), einen achtsilbigen Śrīkara/Garuḍavāhana-Mantra mit Puruṣasūkta-Nyāsa (V97-108), den Varāha-Mantra samt Erd-Meditationen in den fünf Element-Maṇḍalas (V108-134), den Mantra der Erdgöttin Dharaṇī/Vasumatī (V135-145), den zweihundertsilbigen Trailokyamohana-Mantra des Jagannātha mit ausführlicher Wort-für-Wort-Konstruktionsanweisung (V145-177) sowie die Verehrung der Attribut- und Waffengottheiten Viṣṇus/Jagannāthas (Śrīvatsa, Kaustubha, vanamālā, die acht Śaktis, Pāñcajanya, Śārṅga, Sudarśana, Nandaka, Kaumodakī, Aṅkuśa, Musala, Pāśa) mit ihren Einzelmantras (V178-202). Sprecher ist durchgehend Sanatkumāra, der zu Nārada spricht (vgl. V70: 'kathitas tava nārada'). Der im Kolophon der Aufgabenstellung für dieses Kapitel genannte Schlusstitel ('... saptatitamo 'dhyāyaḥ') führt selbst keinen Beschreibungstitel; der obige Titel wurde daher, wie in der Aufgabenstellung vorgesehen, aus dem Inhalt erschlossen, in thematischer Fortführung des im Rohtext als Kopfzeile erhaltenen Titels des VORANGEHENDEN Kapitels ('mantravidhānanirūpaṇa', s. Anm. zu V1). Der Text ist im letzten Drittel (etwa V132, V150-197) an zahlreichen Stellen stark verderbt bzw. in stark komprimierter Mantra-Konstruktionssprache überliefert; einzelne Lesarten bleiben trotz sorgfältiger Analyse unsicher und sind im jeweiligen notes-Feld mit [?] bzw. [Anm.] gekennzeichnet.

iti śrībṛhannāradīyapurāṇe pūrvabhāge bṛhadupākhyāne tṛtīyapāde mantravidhānanirūpaṇaṃ nāmaikonasaptatitamo 'dhyāyaḥ _____________________________________________________________ sanatkumāra uvāca atha vakṣye mahāviṣṇormantrānlokeṣu durlabhān / yānprāpya mānavāstūrṇaṃ prāpnuvanti nijepsitam

Sanatkumāra sprach: Nun werde ich die im Erdenrund schwer erlangbaren Mantras des großen Viṣṇu verkünden, durch deren Erlangen die Menschen rasch ihr eigenes Gewünschtes erreichen.

Wort für Wort
sanatkumāraḥ uvāca
Sanatkumāra sprach
atha vakṣye
nun werde ich verkünden
mahāviṣṇoḥ mantrān
die Mantras des großen Viṣṇu
lokeṣu durlabhān
in den Welten schwer erlangbare
yān prāpya
welche erlangend
mānavāḥ tūrṇam
die Menschen rasch
prāpnuvanti nija-īpsitam
erreichen ihr eigenes Gewünschtes

[Anm.: Dem eigentlichen Vers 1 ist im Quelltext eine Kolophonzeile vorangestellt ("iti ... mantravidhānanirūpaṇaṃ nāma ekonasaptatitamo 'dhyāyaḥ" = "69. Kapitel, betitelt 'Darlegung der Mantra-Vorschrift'"), gefolgt von einer Trennlinie. Diese Ordnungszahl (ekonasaptatitama = 69.) weicht von der Projektzählung dieses Kapitels (69., dessen eigener, im Kolophon am Ende der Quelle nicht mehr erhaltener Sanskrit-Titel laut Aufgabenstellung 'saptatitamo 'dhyāyaḥ' = 70. lauten müsste) um eins ab: Es handelt sich erkennbar um den versetzt überlieferten Schlusskolophon des VORANGEHENDEN Kapitels (samt dessen dort erhaltenem Beschreibungstitel 'mantravidhānanirūpaṇa'), nicht um Inhalt von Vers 1. Er wurde im sa-Feld dokumentiert, aber nicht als Vers übersetzt.]

yeṣāmuñcāraṇeneva pāpasaṃghaḥ pralīyate / brahmādayo 'pi yāñjñātvā samarthāḥ syurjagatkṛtau

Durch deren bloße Aussprache [schon] löst sich die Sündenmenge auf; sogar Brahmā und die übrigen (Götter) werden, sobald sie diese (Mantras) kennen, fähig zur Erschaffung der Welt.

Wort für Wort
yeṣām uccāraṇena iva
durch deren bloße Aussprache
pāpasaṃghaḥ pralīyate
die Sündenmenge löst sich auf
brahma-ādayaḥ api
sogar Brahmā und die übrigen
yān jñātvā
nachdem sie diese erkannt haben
samarthāḥ syuḥ jagatkṛtau
werden fähig zur Erschaffung der Welt

tārahṛtpūrvakaṃ ṅeṃtaṃ nārāyaṇapadaṃ bhavet / aṣṭākṣaro manuścāsya sādhyo nārāyaṇo muniḥ

Vorangestellt von tāra (Oṃ) und hṛt (namaḥ), im Dativ endend, soll das Wort 'Nārāyaṇa' stehen [ergibt: oṃ namo nārāyaṇāya]; der achtsilbige Manu (Mantra) ist so zu vollziehen (sādhya) - Nārāyaṇa selbst ist dessen Seher (muni).

Wort für Wort
tāra-hṛt-pūrvakam
vorangestellt von tāra (Oṃ) und hṛt (namaḥ)
ṅeṃtam
im Dativ (vierten Fall) endend
nārāyaṇapadam bhavet
das Wort 'Nārāyaṇa' soll entstehen
aṣṭākṣaraḥ manuḥ ca asya
der achtsilbige Mantra hiervon
sādhyaḥ
zu vollziehen
nārāyaṇaḥ muniḥ
Nārāyaṇa (ist) der Seher

[?] Zuordnung von 'sādhyaḥ' und 'muniḥ' im Kompositum nicht eindeutig auflösbar; sinngemäß übertragen.

chandaḥ proktaṃ ca gāyatrī devatā viṣṇukhyayaḥ / oṃ bījaṃ yaṃ ca tathā śaktirviniyogo 'khilāptaye

Als Versmaß wird Gāyatrī genannt, als Gottheit ist Viṣṇu erklärt; Oṃ ist das Keimwort (bīja), ebenso 'yaṃ' die Kraft (śakti); die Anwendung (viniyoga) dient der Erlangung von allem.

Wort für Wort
chandaḥ proktam ca gāyatrī
als Versmaß wird Gāyatrī genannt
devatā viṣṇu-ākhyātaḥ
die Gottheit ist als Viṣṇu erklärt
oṃ bījam
Oṃ (ist) das Keimwort
yaṃ ca tathā śaktiḥ
und ebenso 'yaṃ' die Kraft
viniyogaḥ akhila-āptaye
die Anwendung dient der Erlangung von allem

[?] 'viṣṇukhyayaḥ' ist eine unklare/verderbte Lesart, vermutlich für 'viṣṇurākhyātaḥ' o.ä. ('als Viṣṇu erklärt'); sinngemäß übertragen.

kruddholkāya hṛdākhyātaṃ maholkāya śiraḥ smṛtam / vīrolkāya śikhā proktā dyulkāya kavacaṃ matam

'Kruddholkāya' (dem zornigen Lichtstrahl) wird als Herz(-Mantra) bezeichnet, 'Maholkāya' (dem großen Lichtstrahl) gilt als Haupt(-Mantra); 'Vīrolkāya' (dem heldenhaften Lichtstrahl) wird als Schopf(-Mantra) genannt, 'Dyulkāya' (dem himmlischen Lichtstrahl) gilt als Panzer(-Mantra).

Wort für Wort
kruddha-ulkāya
dem zornigen Lichtstrahl (Dat.)
hṛt ākhyātam
wird als Herz(-Mantra) bezeichnet
maha-ulkāya śiraḥ smṛtam
'dem großen Lichtstrahl' gilt als Haupt(-Mantra)
vīra-ulkāya śikhā proktā
'dem heldenhaften Lichtstrahl' wird als Schopf(-Mantra) genannt
dyu-ulkāya kavacam matam
'dem himmlischen Lichtstrahl' gilt als Panzer(-Mantra)

maholkāyeti cāsraṃ syāditthaṃ pañcāṅgakalpanā / punaḥ ṣaḍaṅgamantrotthaiḥ ṣaḍvarṇaiśca samācaret

'Maholkāya' [sei] auch der Waffen(-Mantra, astra) - so geschieht die fünfteilige Gliederbildung (pañcāṅga); ferner soll man mit den sechs, aus dem Sechs-Glieder-Mantra entstandenen Silben verfahren.

Wort für Wort
maha-ulkāya iti ca astram syāt
'Maholkāya' sei auch der Waffen(-Mantra)
ittham pañcāṅgakalpanā
so geschieht die fünfteilige Gliederbildung
punaḥ ṣaḍaṅgamantra-utthaiḥ
ferner mit den aus dem Sechsgliedmantra entstandenen
ṣaḍ-varṇaiḥ ca samācaret
sechs Silben soll man verfahren

[?] Die Wiederholung des Epithetons 'maholkāya' (bereits in V5 als Haupt-Mantra vergeben) auch für den Waffen-Mantra ist auffällig - möglicherweise Schreib-/OCR-Wiederholungsfehler für ein anderes Epitheton; hier literal wiedergegeben.

avaśiṣṭau nyasetkukṣipṛṣṭayormantravarṇakau / sudarśanasya mantreṇa kuryāddigbandhanaṃ tataḥ

Die beiden übrigen Mantrasilben soll man an Bauch (kukṣi) und Rücken (pṛṣṭha) anbringen; darauf soll man mit dem Mantra des Sudarśana(-Diskus) die Absicherung der Himmelsrichtungen (digbandhana) vollziehen.

Wort für Wort
avaśiṣṭau
die beiden übrigen
nyaset kukṣi-pṛṣṭhayoḥ mantravarṇakau
soll man an Bauch und Rücken die zwei Mantrasilben anbringen
sudarśanasya mantreṇa
mit dem Mantra des Sudarśana
kuryāt digbandhanam tataḥ
soll man darauf die Absicherung der Richtungen vollziehen

tāro namaścaturthyantaṃ sudarśanapadaṃ vadet / astrāyaphaḍiti prokto mantro dvādaśavarṇavān

Tāra (Oṃ), 'namaḥ', im Dativ endend, [dann] das Wort 'Sudarśana' spreche man; 'astrāya phaṭ' - so heißt der aus zwölf Silben bestehende Mantra.

Wort für Wort
tāraḥ namaḥ caturthī-antam
Tāra, 'namaḥ', im Dativ endend
sudarśanapadam vadet
spreche man das Wort 'Sudarśana'
astrāya phaṭ iti proktaḥ
'astrāya phaṭ' wird so genannt
mantraḥ dvādaśavarṇavān
der zwölfsilbige Mantra

daśāvṛttimaya nyāsaṃ vakṣye vibhūtipañcaram / mūlārṇānsvatanau nyasyedādhāre hṛdaye mukhe

Ich werde den aus zehn Umkreisungen bestehenden Nyāsa verkünden, die fünffache Erhabenheit (vibhūtipañcaka): Die Wurzelsilben soll man am eigenen Körper anbringen - an der Grundstütze (ādhāra), am Herzen, am Mund...

Wort für Wort
daśāvṛttimayam nyāsam
den aus zehn Umkreisungen bestehenden Nyāsa
vakṣye vibhūtipañcakam
werde ich verkünden, die fünffache Erhabenheit
mūlārṇān svatanau nyasyet
die Wurzelsilben soll man am eigenen Körper anbringen
ādhāre hṛdaye mukhe
an Grundstütze, Herz, Mund

doḥpanmūleṣu nāsāyāṃ prathamāvṛttirīritā / gale nābhau hṛdi kucapārśvapṛṣṭeṣu tatparāḥ

An den Wurzeln von Arm und Fuß und an der Nase wird die erste Umkreisung genannt; an Hals, Nabel, Herz sowie an den Seiten der Brust und am Rücken folgen die nächsten (Umkreisungen).

Wort für Wort
doḥ-pat-mūleṣu nāsāyām
an den Wurzeln von Arm und Fuß, an der Nase
prathamā āvṛttiḥ īritā
wird die erste Umkreisung genannt
gale nābhau hṛdi
an Hals, Nabel, Herz
kuca-pārśva-pṛṣṭheṣu tatparāḥ
an Brustseiten und Rücken die darauffolgenden

mūrddhāsyanetraśravaṇaghrāṇeṣu ca tṛtīyakāḥ / doḥpādasaṃdhyaṅguliṣu vedāvṛttyā ca vinyaset

An Scheitel, Mund, Augen, Ohren und Nase (steht) die dritte (Runde); an den Gelenken und Fingern/Zehen von Armen und Füßen soll man mit der vierfachen (veda=4) Umkreisung anbringen.

Wort für Wort
mūrdha-āsya-netra-śravaṇa-ghrāṇeṣu
an Scheitel, Mund, Augen, Ohren, Nase
ca tṛtīyakāḥ
und die dritten (Silben)
doḥ-pāda-saṃdhi-aṅguliṣu
an Gelenken und Fingern/Zehen von Arm und Fuß
veda-āvṛttyā ca vinyaset
mit der vierfachen Umkreisung soll man anbringen

dhātuprāṇeṣu hṛdaye vinyasettadanantaram / śironetrā syahṛtkukṣisorujaṅghāpadadvaye

Danach soll man an den Körperbestandteilen (dhātu) und Lebenshauchen (prāṇa) [und] am Herzen anbringen - an Haupt, Augen, Mund, Herz, Bauch, Schenkeln, Unterschenkeln und beiden Füßen.

Wort für Wort
dhātu-prāṇeṣu hṛdaye
an Körperbestandteilen, Lebenshauchen, am Herzen
vinyaset tadanantaram
soll man danach anbringen
śiraḥ-netra-āsya-hṛt-kukṣi-sorū-jaṅghā-pada-dvaye
an Haupt, Augen, Mund, Herz, Bauch, Schenkeln, Unterschenkeln, beiden Füßen

[?] Wortgrenzen von 'śironetrāsyahṛtkukṣisorujaṅghāpadadvaye' im Kompositum unsicher segmentiert; sinngemäß aufgelöst.

ekaikaśo nyasedvarṇānmantrasya kramataḥ sudhīḥ / nyaseddhṛdaṃsorupadeṣvarṇānvedamitānmanoḥ

Der Weise soll die Silben des Mantra einzeln, der Reihe nach, anbringen; an Herz, Schultern, Schenkeln und Füßen soll er die vier, den Veden entsprechenden Silben des Manu anbringen.

Wort für Wort
ekaikaśaḥ nyaset varṇān mantrasya
einzeln soll man die Silben des Mantra anbringen
kramataḥ sudhīḥ
der Reihe nach, der Weise
nyaset hṛt-aṃsa-ūru-padeṣu
soll anbringen an Herz, Schultern, Schenkeln, Füßen
arṇān veda-mitān manoḥ
die den Veden entsprechenden Silben des Mantra

cakraśaṃ khagadāṃbhojapadeṣu svasvamudrayā / śeṣāṃśca nyāsavaryo 'yaṃ vibhūtipañjarābhidhaḥ

An den Stellen von Diskus, Muschelhorn, Keule und Lotos [soll man anbringen] mit der jeweils eigenen Handgeste (mudrā), und die übrigen (Silben) - dies ist der vorzügliche Nyāsa, genannt 'der Käfig der Herrlichkeit' (vibhūtipañjara).

Wort für Wort
cakra-śaṅkha-gadā-ambhoja-padeṣu
an den Stellen von Diskus, Muschelhorn, Keule, Lotos
sva-sva-mudrayā
mit der jeweils eigenen Handgeste
śeṣān ca
und die übrigen (Silben)
nyāsavaryaḥ ayam vibhūtipañjara-abhidhaḥ
dies ist der vorzügliche, 'Käfig der Herrlichkeit' genannte Nyāsa

[?] 'cakraśaṃ khagadāṃbhoja' verderbt für 'cakraśaṅkhagadāmbhoja' (Diskus, Muschelhorn, Keule, Lotos); sinngemäß korrigiert übertragen.

nyasenmūlārṇamekaikaṃ sacandraṃ tārasampuṭam / athavā vai namontena nyasedityapare jaguḥ

Man soll jede einzelne Wurzelsilbe, versehen mit dem Mondbindu und umschlossen vom Praṇava (tāra), anbringen; oder aber, wie andere sagen, solle man mit der auf 'namaḥ' endenden (Form) anbringen.

Wort für Wort
nyaset mūlārṇam ekaikam
man soll jede einzelne Wurzelsilbe anbringen
sacandram tārasampuṭam
mit Mondbindu versehen, vom Praṇava umschlossen
athavā vai namaḥ-antena nyaset
oder aber solle man mit der auf 'namaḥ' endenden Form anbringen
iti apare jaguḥ
so sagen andere

tattvanyāsaṃ tataḥ kuryāddhiṣṇubhāvaprasiddhaye / aṣṭārṇo 'ṣṭaprakṛtyātmā gaditaḥ pūrvasūribhiḥ

Danach soll man den Tattva-Nyāsa vollziehen, zur Verwirklichung des Viṣṇu-Seins; der achtsilbige (Mantra) wird von den früheren Weisen als aus der Wesenheit der acht Urstoffe (prakṛtis) bestehend erklärt.

Wort für Wort
tattvanyāsam tataḥ kuryāt
danach soll man den Tattva-Nyāsa vollziehen
viṣṇubhāvaprasiddhaye
zur Verwirklichung des Viṣṇu-Seins
aṣṭārṇaḥ aṣṭaprakṛti-ātmā
der achtsilbige, aus der Wesenheit der acht Urstoffe (bestehende)
gaditaḥ pūrvasūribhiḥ
wird von den früheren Weisen erklärt

[?] 'dhiṣṇubhāva' vermutlich verderbt für 'viṣṇubhāva' ('Viṣṇu-Sein'); so übertragen.

pṛthivyādīni bhūtāni tato 'hṝṅkārameva ca / mahāṃśca prakṛtiścaivetyaṣṭau prakṛtayo matāḥ

Erde und die übrigen Elemente, sodann das Ich-Bewusstsein (ahaṃkāra), die Ur-Intelligenz (mahat) und die Urnatur (prakṛti) selbst - so gelten die acht Urstoffe (prakṛtis).

Wort für Wort
pṛthivī-ādīni bhūtāni
Erde und die übrigen Elemente
tataḥ ahaṃkāram eva ca
sodann das Ich-Bewusstsein
mahān ca prakṛtiḥ ca eva
die Ur-Intelligenz und die Urnatur selbst
iti aṣṭau prakṛtayaḥ matāḥ
so gelten die acht Urstoffe

[Anm.: 'hṝṅkārameva' im Quelltext ist eine OCR-Verderbnis für 'ahaṃkārameva'.]

pāde liṅge hṛdi mukhe mūrdhni vakṣasi hṛtsthale / sarvāṅge vyāpakaṃ kuryādekena sādhakottamaḥ

An Fuß, Geschlechtsorgan, Herz, Mund, Scheitel, Brust und an der Herzensstelle - mit einer (Silbe je Ort) soll der beste Sādhaka die Durchdringung des ganzen Körpers bewirken.

Wort für Wort
pāde liṅge hṛdi mukhe
an Fuß, Geschlechtsorgan, Herz, Mund
mūrdhni vakṣasi hṛtsthale
an Scheitel, Brust, Herzensstelle
sarvāṅge vyāpakam kuryāt
am ganzen Körper soll er die Durchdringung bewirken
ekena sādhaka-uttamaḥ
mit je einer (Silbe), der beste Sādhaka

mantrārṇahṛtparāyādyamātmane hṛdayāntimam / tattannāma samuñcāryya nyasettattatsthale budhaḥ

Beginnend mit der dem Herzen vorangehenden ersten Mantrasilbe, endend mit '...ātmane' am Herzen - indem man jeweils den entsprechenden Namen ausspricht, soll der Weise ihn an der jeweiligen Stelle anbringen.

Wort für Wort
mantra-arṇa-hṛt-para-ādyam
beginnend mit der dem Herzen vorangehenden Mantrasilbe
ātmane hṛdaya-antimam
endend mit '...ātmane' am Herzen
tat-tat-nāma samuccāryya
indem man jeweils den entsprechenden Namen ausspricht
nyaset tat-tat-sthale budhaḥ
soll der Weise an der jeweiligen Stelle anbringen

[?] Kompositum stark verdichtet, Wortgrenzen unsicher; sinngemäß übertragen.

ayaṃ tattvābhidho nyāsaḥ sarvanyāsottamottamaḥ / mūrtīnyaṃseddvādaśa vai dvādaśādityasaṃyutāḥ

Dies ist der 'Tattva' genannte Nyāsa, der beste unter allen Nyāsas; man soll die zwölf (Viṣṇu-)Gestalten anbringen, die mit den zwölf Ādityas (Sonnen) verbunden sind.

Wort für Wort
ayam tattva-abhidhaḥ nyāsaḥ
dies ist der 'Tattva' genannte Nyāsa
sarvanyāsa-uttama-uttamaḥ
der beste unter allen Nyāsas
mūrtīḥ nyaset dvādaśa vai
man soll die zwölf Gestalten anbringen
dvādaśa-āditya-saṃyutāḥ
die mit den zwölf Ādityas verbunden sind

dvādaśākṣaravarṇādyā dvādaśādityasaṃyutāḥ / aṣṭārṇo 'yaṃ manuścāṣṭaprakṛtyātmā samīritaḥ

Beginnend mit den Silben des zwölfsilbigen (Namens), verbunden mit den zwölf Ādityas [wird diese Anbringung vollzogen]; dieser achtsilbige Manu aber wird als aus der Wesenheit der acht Urstoffe bestehend genannt.

Wort für Wort
dvādaśākṣara-varṇa-ādyāḥ
beginnend mit den Silben des zwölfsilbigen (Namens)
dvādaśa-āditya-saṃyutāḥ
verbunden mit den zwölf Ādityas
aṣṭārṇaḥ ayam manuḥ ca
dieser achtsilbige Manu aber
aṣṭaprakṛti-ātmā samīritaḥ
wird als aus der Wesenheit der acht Urstoffe bestehend genannt

[Anm.: Der Bezug zwischen den beiden Vershälften (Zwölfsilbiges vs. achtsilbiger Kern-Manu) ist im Quelltext nicht eindeutig verknüpft; vermutlich Nebeneinanderstellung zweier verschiedener Nyāsa-Bezugssysteme.]

tāsāmātmacatuṣkasya yogādarkākṣaro bhavet / lalāṭakukṣihṛtkaṇṭhadakṣapārśvāṃsakeṣu ca

Durch die Verbindung von deren (der acht Urstoffe) je vierfacher Eigenschaft entsteht die den Sonnengöttern entsprechende Silbenzahl (zwölf); an Stirn, Bauch, Herz, Hals, an der rechten Seite und Schulter...

Wort für Wort
tāsām ātmacatuṣkasya yogāt
durch die Verbindung von deren vierfacher Eigenschaft
arka-akṣaraḥ bhavet
entsteht die den Sonnen entsprechende Silbenzahl
lalāṭa-kukṣi-hṛt-kaṇṭha
an Stirn, Bauch, Herz, Hals
dakṣa-pārśva-aṃsakeṣu ca
und an rechter Seite und Schulter

[?] Die zahlensymbolische Herleitung 'arkākṣaraḥ' (12-silbig) aus 'ātmacatuṣka' bleibt im Detail unklar; literal übertragen.

gale ca vāmapārśvāṃ sagalapṛṣṭeṣvanantaram / kakudyapi nyasenmantrī mūrtīrdvādaśa vai kramāt

...am Hals, an der linken Seite und Schulter, danach an Hals(-Rücken) und Rücken, sowie auch am Nacken soll der Mantra-Kundige der Reihe nach die zwölf Gestalten anbringen.

Wort für Wort
gale ca vāma-pārśva-aṃse
am Hals, an linker Seite und Schulter
gala-pṛṣṭheṣu anantaram
danach an Hals(-Rücken) und Rücken
kakudi api nyaset mantrī
auch am Nacken soll der Mantra-Kundige anbringen
mūrtīḥ dvādaśa vai kramāt
die zwölf Gestalten der Reihe nach

dhātrā tu keśavaṃ nyasyāryamṇa nārāyaṇaṃ punaḥ / mitreṇa mādhavaṃ nyasya govindaṃ varuṇena ca

Mit (dem Āditya) Dhātā soll man Keśava anbringen, mit Aryaman wiederum Nārāyaṇa; mit Mitra Mādhava anbringend, [und] mit Varuṇa Govinda.

Wort für Wort
dhātrā tu keśavam nyasya
mit Dhātā Keśava anbringend
aryamṇā nārāyaṇam punaḥ
mit Aryaman wiederum Nārāyaṇa
mitreṇa mādhavam nyasya
mit Mitra Mādhava anbringend
govindam varuṇena ca
und Govinda mit Varuṇa

viṣṇuṃ caivāṃśunā yuktaṃ bhagena madhusūdanam / nyasedvivasvatā yuktaṃ trivikramamataḥ param

Und (die Gestalt) Viṣṇu, verbunden mit (dem Āditya) Aṃśu, Madhusūdana mit Bhaga; mit Vivasvat verbunden soll man danach Trivikrama anbringen.

Wort für Wort
viṣṇum ca eva aṃśunā yuktam
und Viṣṇu, verbunden mit Aṃśu
bhagena madhusūdanam
Madhusūdana mit Bhaga
nyaset vivasvatā yuktam
verbunden mit Vivasvat soll man anbringen
trivikramam ataḥ param
Trivikrama danach

vāmanaṃ ca tathādraṇa pūṣṇā śrīdharameva ca / hṛṣīkeśaṃ nyasetpaścātparjanyena samanvitam

Und Vāmana ebenso mit [unklare Lesart], mit Pūṣan (verbunden) Śrīdhara; danach soll man Hṛṣīkeśa anbringen, verbunden mit Parjanya.

Wort für Wort
vāmanam ca tathā [?]
und Vāmana ebenso mit [unklar]
pūṣṇā śrīdharam eva ca
mit Pūṣan Śrīdhara
hṛṣīkeśam nyaset paścāt
danach soll man Hṛṣīkeśa anbringen
parjanyena samanvitam
verbunden mit Parjanya

[?] 'tathādraṇa' ist eine verderbte Lesart für den bei Vāmana zu erwartenden Āditya-Namen (denkbar 'śakreṇa' = mit Śakra/Indra, thematisch passend zur Vāmana-Legende); hier als Lücke belassen.

tvaṣṭrā yutaṃ padmanābhaṃ dāmodaraṃ ca viṣṇunā / dvādasārṇaṃ tato mantraṃ samaste śirasi nyaset

Padmanābha, verbunden mit Tvaṣṭṛ, und Dāmodara mit (dem Āditya) Viṣṇu; danach soll man den zwölfsilbigen Mantra auf dem ganzen Haupt anbringen.

Wort für Wort
tvaṣṭrā yutam padmanābham
mit Tvaṣṭṛ verbunden Padmanābha
dāmodaram ca viṣṇunā
und Dāmodara mit Viṣṇu
dvādaśārṇam tataḥ mantram
den zwölfsilbigen Mantra danach
samaste śirasi nyaset
auf dem ganzen Haupt soll man anbringen

vyāpakaṃ vinyasetpaścātkirīṭamanunā sudhīḥ / dhruvaḥkirīṭakeyūrahārānte makaretica

Danach soll der Kluge mit dem (gleichen) Mantra die Durchdringung (vyāpaka-nyāsa) vollziehen; [beginnend mit] 'dhruvaḥ', [dann] 'kirīṭa', 'keyūra', am Ende von 'hāra' [und dann] 'makara' ebenso...

Wort für Wort
vyāpakam vinyaset paścāt
danach soll man die Durchdringung anbringen
kirīṭamanunā sudhīḥ
mit dem Kirīṭa-Mantra der Kluge
dhruvaḥ kirīṭa keyūra
'dhruvaḥ', 'kirīṭa', 'keyūra'
hāra-ante makaram iti ca
am Ende von 'hāra', 'makara' ebenso

[?] Die Konstruktionsformel der Schmuck-Einzelmantras (Krone, Armreif, Kette, Makara-Ohrring) ist stark komprimiert; literal wiedergegeben.

kuṇḍalānte cakraśaṃ khagadāṃbhojapadeṣu svasvamudrayā / pītāṃbarānte śrīvatsāṃkitavakṣaḥsthaleti ca

Am Ende von 'kuṇḍala' (Ohrring), an den Stellen von 'cakra-śaṅkha-gadā' [und] 'ambhoja' (Lotos) in der Hand, mit der jeweils eigenen Handgeste; am Ende von 'pītāmbara' (gelbes Gewand) [und] an der mit Śrīvatsa gezeichneten Brust ebenso.

Wort für Wort
kuṇḍala-ante
am Ende von 'kuṇḍala'
cakra-śaṅkha-gadā-ambhoja-padeṣu sva-sva-mudrayā
an den Stellen von Diskus, Muschelhorn, Keule, Lotos, mit eigener Handgeste
pīta-ambara-ante
am Ende von 'pītāmbara'
śrīvatsa-aṃkita-vakṣaḥsthale iti ca
und an der mit Śrīvatsa gezeichneten Brust

[Anm.: Diese Zeile übernimmt fälschlich einen Teil der Wortfolge aus V14 (Wiederholungs-/Zeilensprungfehler der Quelle); Übersetzung folgt dem tatsächlich vorliegenden Wortlaut.]

śrībhūmisahitasvātmajyotirdvayamataḥ param / vadeddīptikarāyānti sahasrādityatejase

Danach spreche man das Paar der mit Śrī und Bhūmi verbundenen eigenen Lichtwesenheiten (jyotis); [und schließe] mit 'dīptikarāya', bis hin zu 'sahasrādityatejase' (der Glut von tausend Sonnen).

Wort für Wort
śrī-bhūmi-sahita-sva-ātma-jyotiḥ-dvayam
das Paar der mit Śrī und Bhūmi verbundenen eigenen Licht(wesenheiten)
ataḥ param vadet
danach spreche man
dīptikarāya anti
bis 'dīptikarāya'
sahasra-āditya-tejase
'der Glut von tausend Sonnen'

namonto bāṇaṣaṅvarṇaiḥ kirīṭamanurīritaḥ / evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā dhyāyennārāyaṇaṃ vibhum

Endend auf 'namaḥ', mit fünf (bāṇa) und sechs Silben - so wird der Kirīṭa-Mantra genannt. Nachdem man so die Nyāsa-Regel vollzogen hat, soll man den erhabenen Nārāyaṇa meditieren.

Wort für Wort
namaḥ-antaḥ bāṇa-ṣaṭ-varṇaiḥ
endend auf 'namaḥ', mit fünf und sechs Silben
kirīṭamanuḥ īritaḥ
wird der Kirīṭa-Mantra genannt
evam nyāsavidhim kṛtvā
nachdem man so die Nyāsa-Regel vollzogen hat
dhyāyet nārāyaṇam vibhum
soll man den erhabenen Nārāyaṇa meditieren

[?] Zahlensymbolik 'bāṇaṣaḍvarṇaiḥ' (Pfeil=5, sechs) im Detail unsicher.

udyatkoṭyarkasadṛśaṃ śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃbujam / dadhataṃ ca karairbhūmiśrībhyāṃ pārśvadvayāñcitam

Gleich dem Aufgang von Millionen Sonnen, mit den Händen Muschelhorn, Diskus, Keule und Lotos haltend, an beiden Seiten von Bhūmi und Śrī begleitet...

Wort für Wort
udyat-koṭi-arka-sadṛśam
gleich dem Aufgang von Millionen Sonnen
śaṅkham cakram gadā-ambujam
Muschelhorn, Diskus, Keule, Lotos
dadhatam ca karaiḥ
mit den Händen haltend
bhūmi-śrībhyām pārśvadvaya-añcitam
an beiden Seiten von Bhūmi und Śrī begleitet

śrīvatsavakṣasaṃ bhrājatkaustubhāmuktakandharam / hārakeyūravalayāṅgadaṃ pītāṃbaraṃ smaret

...mit Śrīvatsa auf der Brust, mit strahlendem Kaustubha-Juwel am Hals geschmückt, mit Halskette, Armreifen, Armbändern und Schulterspangen, gelbgewandet - so gedenke man seiner.

Wort für Wort
śrīvatsa-vakṣasam
mit Śrīvatsa auf der Brust
bhrājat-kaustubha-āmukta-kandharam
mit strahlendem, am Hals gehängtem Kaustubha
hāra-keyūra-valaya-aṅgadam
mit Halskette, Armreif, Armband, Schulterspange
pītāmbaram smaret
gelbgewandet - so gedenke man

varṇalakṣaṃ japenmantraṃ vidhivanniyatendriyaḥ / prathamena tu lakṣeṇa svātmaśuddhirbhaved dhruvam

Man rezitiere den Mantra hunderttausendmal je Silbe, vorschriftsmäßig, mit gezügelten Sinnen; durch die erste Hunderttausend(-Rezitation) allein wird gewiss die Reinigung des eigenen Selbst erlangt.

Wort für Wort
varṇalakṣam japet mantram
man rezitiere den Mantra hunderttausendmal je Silbe
vidhivat niyata-indriyaḥ
vorschriftsmäßig, mit gezügelten Sinnen
prathamena tu lakṣeṇa
durch die erste Hunderttausend(-Rezitation)
sva-ātma-śuddhiḥ bhavet dhruvam
wird gewiss die Reinigung des eigenen Selbst

lakṣadvayajapenātha mantraśuddhimavāpnuyāt / lakṣatrayeṇa japtena svarlokamadhigacchati

Durch das Rezitieren von zwei Hunderttausend erlangt man die Reinigung des Mantra; durch dreimal hunderttausendmaliges Rezitieren gelangt man in die Himmelswelt (svarloka).

Wort für Wort
lakṣadvayajapena atha
durch zweimal hunderttausendmaliges Rezitieren
mantraśuddhim avāpnuyāt
erlangt man die Reinigung des Mantra
lakṣatrayeṇa japtena
durch dreimal hunderttausendmaliges Rezitieren
svarlokam adhigacchati
gelangt man in die Himmelswelt

viṣṇoḥ samīpamāpnoti vedalakṣajapānnaraḥ / tathā ca nirmalaṃ jñānaṃ pañcalakṣajapādbhavet

Durch viermal hunderttausendmaliges Rezitieren erlangt der Mensch die Nähe Viṣṇus; ebenso entsteht durch fünfmal hunderttausendmaliges Rezitieren makelloses Wissen.

Wort für Wort
viṣṇoḥ samīpam āpnoti
die Nähe Viṣṇus erlangt
veda-lakṣa-japāt naraḥ
durch viermal hunderttausendmaliges Rezitieren der Mensch
tathā ca nirmalam jñānam
und ebenso makelloses Wissen
pañca-lakṣa-japāt bhavet
entsteht durch fünfmal hunderttausendmaliges Rezitieren

lakṣaṣaṣṭena cāpnoti mantrī viṣṇau1sthirā matim / saptalakṣajapānmantrī viṣṇoḥ sārūpyamāpnuyāt

Durch sechsmal hunderttausend(-maliges Rezitieren) erlangt der Mantra-Kundige feste Gesinnung in Viṣṇu; durch siebenmal hunderttausendmaliges Rezitieren erlangt der Mantra-Kundige Wesensgleichheit (sārūpya) mit Viṣṇu.

Wort für Wort
lakṣaṣaṣṭena ca āpnoti
durch sechsmal hunderttausend erlangt
mantrī viṣṇau sthirām matim
der Mantra-Kundige feste Gesinnung in Viṣṇu
sapta-lakṣa-japāt mantrī
durch siebenmal hunderttausendmaliges Rezitieren der Mantra-Kundige
viṣṇoḥ sārūpyam āpnuyāt
erlangt Wesensgleichheit mit Viṣṇu

[Anm.: Im Quelltext steht 'viṣṇau1sthirā' mit eingestreuter Ziffer '1' - offensichtlicher OCR-Fehler; als 'viṣṇau sthirāṃ' gelesen.]

aṣṭalakṣaṃ japenmantrī nirvāṇamadhigacchati / evaṃ japtvā tataḥ prājño daśāṃśaṃ sarasīruhaiḥ

Rezitiert der Mantra-Kundige achtmal hunderttausendmal, erlangt er das Erlöschen (nirvāṇa); nachdem er so rezitiert hat, soll der Weise darauf ein Zehntel (davon als Opferzahl) mit Lotosblüten...

Wort für Wort
aṣṭalakṣam japet mantrī
rezitiert der Mantra-Kundige achtmal hunderttausendmal
nirvāṇam adhigacchati
erlangt er das Erlöschen
evam japtvā tataḥ prājñaḥ
nachdem er so rezitiert hat, der Weise
daśāṃśam sarasīruhaiḥ
ein Zehntel mit Lotosblüten

madhurāktaiḥ prajuhuyātsaṃskṛte havyavāhane / maṇḍūkātparatatvāntaṃ pīṭhe saṃpūjya yatnataḥ

...mit Honig getränkt, in das geweihte Feuer opfern; von 'Maṇḍūka' bis zum Höchsten Prinzip (para-tattva) reichend, soll man sorgfältig auf dem Sitz (pīṭha) verehren.

Wort für Wort
madhu-āktaiḥ prajuhuyāt
mit Honig getränkt soll man opfern
saṃskṛte havyavāhane
in das geweihte Feuer
maṇḍūkāt paratatva-antam
von 'Maṇḍūka' bis zum Höchsten Prinzip
pīṭhe saṃpūjya yatnataḥ
auf dem Sitz sorgfältig verehrend

[?] 'maṇḍūkāt' (etwa 'vom Frosch [-Symbol] an') als Bezeichnung einer Stufe der Sitz-Gottheiten ist unklar überliefert; literal übertragen.

vimalotkarṣiṇī jñānā kriyā yogā tataḥ parā / prahvī satyā tatheśānānugrahā navamī matā

Vimalā, Utkarṣiṇī, Jñānā, Kriyā, sodann die überragende Yogā, Prahvī, Satyā, ebenso Īśānā, [und] Anugrahā gilt als die neunte.

Wort für Wort
vimalā utkarṣiṇī jñānā kriyā
Vimalā, Utkarṣiṇī, Jñānā, Kriyā
yogā tataḥ parā
sodann die überragende Yogā
prahvī satyā tathā īśānā
Prahvī, Satyā, ebenso Īśānā
anugrahā navamī matā
Anugrahā gilt als die neunte

tāro namano bhagavate viṣṇave sarvabhū tataḥ / tātmane vāsudevāya sarvātmeti padaṃ vadet

Tāra (Oṃ), 'namaḥ', 'bhagavate', 'viṣṇave', [dann] 'sarvabhūta...', danach '...tadātmane', 'vāsudevāya' [und] 'sarvātmā' - so spreche man das Wort.

Wort für Wort
tāraḥ namaḥ
Tāra, 'namaḥ'
bhagavate viṣṇave
'bhagavate', 'viṣṇave'
sarvabhūta[-tattva-ātmane] tataḥ
'sarvabhūta[tattvātmane]', danach
tat-ātmane vāsudevāya sarvātmā iti padam vadet
'tadātmane', 'vāsudevāya', 'sarvātmā' - so spreche man das Wort

[?] Der Wortlaut dieses (vermutlich den Pīṭha-Mantra einleitenden) Konstruktionsverses ist an mehreren Stellen verderbt ('sarvabhū tataḥ / tātmane') überliefert; sinngemäß rekonstruiert.

saṃyogayogapadmānte pīṭhāya hṛdayāntimaḥ / ṣaḍviṃśadakṣaraḥ pīṭhamantro 'nenāsanaṃ diśet

Am Ende von 'saṃyoga-yoga-padma', [dann] 'pīṭhāya', mit hṛt (namaḥ) als Abschluss - so ist der aus 26 Silben bestehende Pīṭha-Mantra; mit diesem weise man den Sitz (āsana) zu.

Wort für Wort
saṃyoga-yoga-padma-ante
am Ende von 'saṃyoga-yoga-padma'
pīṭhāya hṛdaya-antimaḥ
'pīṭhāya', mit hṛt (namaḥ) endend
ṣaḍviṃśat-akṣaraḥ pīṭhamantraḥ
der 26-silbige Pīṭha-Mantra
anena āsanam diśet
mit diesem weise man den Sitz zu

mūrtiṃ saṃkalpya mūlena tasyāmāvāhya pūjayet / ādau cāṅgāni saṃpūjya mantrāṇāṃ keśareṣu ca

Nachdem man mit dem Wurzelmantra die Gestalt gedanklich fixiert hat, soll man ihn darin einladen und verehren; zunächst soll man die Glieder(-Gottheiten) der Mantras verehren, auch an den Staubgefäßen (des Lotos).

Wort für Wort
mūrtim saṃkalpya mūlena
die Gestalt mit dem Wurzelmantra fixierend
tasyām āvāhya pūjayet
darin einladend soll man verehren
ādau ca aṅgāni saṃpūjya
zunächst die Glieder(-Gottheiten) verehrend
mantrāṇām keśareṣu ca
auch an den Staubgefäßen der Mantras

prāgādidigdale vāsudevaṃ saṃkarṣaṇaṃ tathā / pradyumnamaniruddhaṃ ca śaktīḥ koṇeṣvathārcayet

An den Blütenblättern der Himmelsrichtungen, beginnend im Osten, [verehre man] Vāsudeva, sodann Saṃkarṣaṇa, Pradyumna und Aniruddha; die Śaktis (Kräfte) verehre man sodann in den Zwischenrichtungen.

Wort für Wort
prāk-ādi-dig-dale
an den Blütenblättern der Richtungen, beginnend im Osten
vāsudevam saṃkarṣaṇam tathā
Vāsudeva, sodann Saṃkarṣaṇa
pradyumnam aniruddham ca
Pradyumna und Aniruddha
śaktīḥ koṇeṣu atha arcayet
die Śaktis verehre man sodann in den Zwischenrichtungen

śāntiṃ śriyaṃ sarasvatyā ratiṃ saṃpūjayetkramāt / hemapītatamālendranīlābhāḥ pītavāsasaḥ

Śānti, Śrī, Sarasvatī [und] Rati verehre man der Reihe nach; [die vier Gestalten sind] goldgelb, tamāla-dunkel [und] saphirblau, gelbgewandet.

Wort für Wort
śāntim śriyam sarasvatyā ratim
Śānti, Śrī, Sarasvatī, Rati
saṃpūjayet kramāt
verehre man der Reihe nach
hema-pīta-tamāla-indranīla-ābhāḥ
goldgelb, tamāla-dunkel, saphirblau
pītavāsasaḥ
gelbgewandet

caturbhujāḥ śaṅkhacakragadāṃbhaghojadharā ime / sitakāñcanagodugdhadūrvāvarṇāśca śaktayaḥ

Diese (vier Gestalten) sind vierarmig, Muschelhorn, Diskus, Keule und Lotos tragend; die Śaktis aber haben die Farben Weiß, Gold, Kuhmilch(-weiß) und Dūrvā-Gras(-grün).

Wort für Wort
caturbhujāḥ
vierarmig
śaṅkha-cakra-gadā-ambhoja-dharāḥ ime
diese Muschelhorn, Diskus, Keule, Lotos tragend
sita-kāñcana-godugdha-dūrvā-varṇāḥ ca
in Farben von Weiß, Gold, Kuhmilch, Dūrvā-Gras
śaktayaḥ
die Śaktis

dalāgreṣu cakraśaṅkhagadāpaṅkajakaustubhān / pūjayenmusalaṃ khaḍgaṃ vanamālāṃ yathākramāt

An den Blattspitzen (der Lotosblüten) verehre man Diskus, Muschelhorn, Keule, Lotos [und] Kaustubha-Juwel, sowie Keule(-Stößel), Schwert und Waldblumengirlande der Reihe nach.

Wort für Wort
dala-agreṣu
an den Blattspitzen
cakra-śaṅkha-gadā-paṅkaja-kaustubhān
Diskus, Muschelhorn, Keule, Lotos, Kaustubha
pūjayet musalam khaḍgam vanamālām
verehre man Stößel, Schwert, Waldblumengirlande
yathākramāt
der Reihe nach

raktājapītakanakaśyāmakṛṣṇāsitārjunān / kuṅkumābhaṃ samabhyarcyedvahiragre khageśvaram

Rot, gelblich-golden, dunkel, schwarz, weiß, hellfarben [seien diese]; safranfarben verehre man draußen, an der Vorderseite, den Herrn der Vögel (Garuḍa).

Wort für Wort
raktā japīta kanaka śyāma kṛṣṇa asita arjunān
rot, gelblich-golden, dunkel, schwarz, weiß, hell
kuṅkumābham samabhyarcyet
safranfarben verehre man
bahiḥ agre
draußen, an der Vorderseite
khageśvaram
den Herrn der Vögel (Garuḍa)

pārśvayoḥ pūjayetpaścāṅkhapadmanidhī kramāt / muktāmāṇikyasaṃkāśau paścime dhvajamaparcayet

An beiden Seiten verehre man danach die Schätze Śaṅkha [und] Padma der Reihe nach, die wie Perle und Rubin scheinen; im Westen verehre man die Standarte (dhvaja).

Wort für Wort
pārśvayoḥ pūjayet paścāt
an beiden Seiten verehre man danach
śaṅkha-padma-nidhī kramāt
die Schätze Śaṅkha und Padma der Reihe nach
muktā-māṇikya-saṃkāśau
die wie Perle und Rubin scheinen
paścime dhvajam arcayet
im Westen verehre man die Standarte

raktaṃ vighnaṃ tathāgneye śyāmamāryaṃ ca rākṣase / durgāṃ śyāmāṃ vāyukoṇe senānyaṃ pītamaiśvare

Den roten Vighna(-Gott) im Südosten, den dunklen Ārya im Südwesten (Rākṣasa-Richtung); die dunkle Durgā in der Windrichtung (Nordwesten), den gelben Heerführer (Senānī) in der Īśāna(-Nordost)-Richtung.

Wort für Wort
raktam vighnam tathā āgneye
den roten Vighna(-Gott) im Südosten
śyāmam āryam ca rākṣase
den dunklen Ārya im Südwesten
durgām śyāmām vāyukoṇe
die dunkle Durgā in der Windrichtung
senānyam pītam aiśvare
den gelben Heerführer in der Īśāna-Richtung

lokeśā nāyudhairyuktānbahiḥ saṃpūjayetsudhīḥ / evamāvaraṇairyuktaṃ yor'cajayedviṣṇumavyayam

Die Weltenhüter (Lokapālas), versehen mit ihren Waffen, verehre der Weise außerhalb; wer so, umgeben von diesen Umhüllungen (āvaraṇa), den unvergänglichen Viṣṇu verehrt...

Wort für Wort
lokeśān āyudhaiḥ yuktān
die Weltenhüter, versehen mit ihren Waffen
bahiḥ saṃpūjayet sudhīḥ
verehre der Weise außerhalb
evam āvaraṇaiḥ yuktam
so, mit Umhüllungen versehen
yaḥ arcayet viṣṇum avyayam
wer den unvergänglichen Viṣṇu verehrt

bhuktvehasakalānbhogānante viṣṇupadaṃ vrajet / kṣetradhānyasuvarṇānāṃ ppāptaye dhāraṇīṃ smaret

...genießt hier alle Genüsse [und] geht am Ende zum Reich Viṣṇus ein. Zur Erlangung von Feldern, Getreide und Gold gedenke man der Dhāraṇī (Erdgöttin).

Wort für Wort
bhuktvā iha sakalān bhogān
hier alle Genüsse genießend
ante viṣṇupadam vrajet
geht am Ende zum Reich Viṣṇus ein
kṣetra-dhānya-suvarṇānām prāptaye
zur Erlangung von Feldern, Getreide, Gold
dhāraṇīm smaret
gedenke man der Dhāraṇī

devīṃ dūrvādalaśyāmāṃ dadhānāṃ śālimañjarīm / cintayedbhāratīṃ devīṃ vīṇāpustakadhāriṇīm

Man denke sich die Göttin (Dhāraṇī) dunkel wie Dūrvā-Gras-Blätter, eine Reisähre (śāli-mañjarī) haltend; ebenso denke man an die Göttin Bhāratī (Sarasvatī), die Vīṇā und Buch trägt.

Wort für Wort
devīm dūrvādala-śyāmām
die Göttin, dunkel wie Dūrvā-Gras-Blätter
dadhānām śālimañjarīm
eine Reisähre haltend
cintayet bhāratīm devīm
man denke an die Göttin Bhāratī
vīṇā-pustaka-dhāriṇīm
die Vīṇā und Buch trägt

dakṣiṇe devadevasya pūrṇacandranibhānanām / kṣīrābdhiphenapuñjābhe vasānāṃ śvetavāsasī

Zur Rechten des Gottes der Götter, mit einem Antlitz gleich dem Vollmond, in Gewändern weiß wie die Schaummassen des Milchozeans gekleidet...

Wort für Wort
dakṣiṇe devadevasya
zur Rechten des Gottes der Götter
pūrṇacandra-nibha-ānanām
mit einem Antlitz gleich dem Vollmond
kṣīrābdhi-phena-puñja-ābhe
in einem Glanz wie Schaummassen des Milchozeans
vasānām śvetavāsasī
in weißen Gewändern gekleidet

bhāratyā sahitaṃ yo vai dhyāyeddvevaṃ parātparam / vedavedārthatattvajño jāyate sarvavittamaḥ

Wer so, zusammen mit Bhāratī, den Höchsten über dem Höchsten meditiert, wird kundig der Wahrheit von Veda und Veda-Bedeutung, allwissend.

Wort für Wort
bhāratyā sahitam
zusammen mit Bhāratī
yaḥ vai dhyāyet evam parātparam
wer so den Höchsten über dem Höchsten meditiert
veda-vedārtha-tattvajñaḥ jāyate
wird kundig der Wahrheit von Veda und Veda-Bedeutung
sarvavittamaḥ
allwissend

nārasiṃhamivātmānaṃ devaṃ dhyātvātibhairavam / śaśtraṃ saṃmantrya mantreṇa śabrūnhatvā nivartate

Wer sich selbst als den überaus furchtbaren Gott Narasiṃha meditiert und die Waffe mit dem Mantra beschwört, kehrt zurück, nachdem er die Feinde erschlagen hat.

Wort für Wort
nārasiṃham iva ātmānam devam
sich selbst als den Gott Narasiṃha
dhyātvā atibhairavam
meditierend, den überaus furchtbaren
śastram saṃmantrya mantreṇa
die Waffe mit dem Mantra beschwörend
śatrūn hatvā nivartate
nachdem er die Feinde erschlagen hat, kehrt er zurück

nārasiṃhena bījena mantraṃ saṃyojya sādhakaḥ / śatamaṣṭottaraṃ jaṇtvā vāmahastābhimantritāḥ

Der Sādhaka, nachdem er den Mantra mit dem Narasiṃha-Samen (bīja) verbunden und hundertacht Mal rezitiert hat, [besprengt mit dem] durch die linke Hand beschworenen (Wasser)...

Wort für Wort
nārasiṃhena bījena
mit dem Narasiṃha-Samen
mantram saṃyojya sādhakaḥ
den Mantra verbindend, der Sādhaka
śatam aṣṭottaram japtvā
hundertacht Mal rezitierend
vāmahasta-abhimantritāḥ
durch die linke Hand beschworen

punaḥ punarapaḥ siṃcetsarpadaṣṭo 'pi jīvati / gāruḍena ca saṃyojya pañcārṇena japettadā

...immer wieder besprenge er mit Wasser; selbst ein Schlangengebissener bleibt am Leben. Und verbunden mit dem Garuḍa(-Mantra), rezitiere man dann mit dem fünfsilbigen (Mantra).

Wort für Wort
punaḥ punaḥ apaḥ siñcet
immer wieder besprenge er mit Wasser
sarpadaṣṭaḥ api jīvati
selbst ein Schlangengebissener bleibt am Leben
gāruḍena ca saṃyojya
und mit dem Garuḍa(-Mantra) verbunden
pañcārṇena japet tadā
rezitiere man dann mit dem fünfsilbigen (Mantra)

nirviṣīkaraṇe dhyāyedviṣṇuṃ garuḍavāhanam / aśokaphalake tārkṣyamālikhyāśokasaṃhatau

Zur Entgiftung meditiere man über Viṣṇu, der auf Garuḍa reitet; auf einer Aśoka-Holztafel male man Tārkṣya (Garuḍa) ab, inmitten von Aśoka-Blüten.

Wort für Wort
nirviṣīkaraṇe dhyāyet
zur Entgiftung meditiere man
viṣṇum garuḍavāhanam
über Viṣṇu, der auf Garuḍa reitet
aśokaphalake tārkṣyam ālikhya
auf einer Aśoka-Tafel Tārkṣya (Garuḍa) malend
aśokasaṃhatau
inmitten von Aśoka-Blüten

aśokapuṣpaiḥ saṃpūjya bhagavantaṃ tadagrataḥ / juhuyāttāni puṣpāṇi trisaṃdhyaṃ saptapatrakam

Nachdem man mit Aśoka-Blüten den Herrn verehrt hat, opfere man vor ihm jene Blüten, sieben Blätter (je Mal), zu den drei Dämmerungszeiten.

Wort für Wort
aśokapuṣpaiḥ saṃpūjya
mit Aśoka-Blüten verehrend
bhagavantam tadagrataḥ
den Herrn, vor ihm
juhuyāt tāni puṣpāṇi
opfere man jene Blüten
trisaṃdhyam saptapatrakam
zu den drei Dämmerungszeiten, sieben Blätter

pratyakṣo jāyate pakṣī varamiṣṭaṃ prayacchati / gāṇapatyena saṃyojya japellakṣaṃ payovrataḥ

Der Vogel (Garuḍa) erscheint sichtbar [und] gewährt den gewünschten Wunsch. Verbunden mit dem Gaṇapati(-Mantra) rezitiere man hunderttausendmal, bei Milchdiät (payovrata).

Wort für Wort
pratyakṣaḥ jāyate pakṣī
der Vogel erscheint sichtbar
varam iṣṭam prayacchati
gewährt den gewünschten Wunsch
gāṇapatyena saṃyojya
mit dem Gaṇapati(-Mantra) verbunden
japet lakṣam payovrataḥ
rezitiere man hunderttausendmal, bei Milchdiät

mahāgaṇapatiṃ devaṃ pratyakṣamiha paśyati / vāṇibījena saṃyuktaṃ ṣaṇmāsaṃ yojayennaraḥ

Man sieht dann den großen Gott Gaṇapati sichtbar hier; verbunden mit dem Vāṇī(Sarasvatī)-Samen, übe der Mensch sechs Monate lang.

Wort für Wort
mahāgaṇapatim devam
den großen Gott Gaṇapati
pratyakṣam iha paśyati
sieht man sichtbar hier
vāṇībījena saṃyuktam
verbunden mit dem Vāṇī-Samen
ṣaṇmāsam yojayet naraḥ
übe der Mensch sechs Monate

mahākavivaro bhūtvā mohayetsakalaṃ jagat / hutvā guṅcīśakalānyarddhāgulamitāni ca

Er wird der beste der großen Dichter und bezaubert die ganze Welt. Nachdem er Guñjā-Beeren, jeweils einen halben Finger groß, geopfert hat...

Wort für Wort
mahākavivaraḥ bhūtvā
der beste der großen Dichter werdend
mohayet sakalam jagat
bezaubert er die ganze Welt
hutvā guñjī-phalāni
nachdem er Guñjā-Beeren geopfert hat
ardha-aṅgula-mitāni ca
jeweils einen halben Finger groß

dadhimadhvājyayuktāni mṛtyuṃ jayati sādhakaḥ / śanaiśvara dine samyak spṛṣṭvā śvatthaṃ ca pāṇinā

...vermischt mit Quark, Honig und Ghee, besiegt der Sādhaka den Tod. Am Tage des Śani (Saturn), nachdem er ordnungsgemäß mit der Hand den Aśvattha(-Baum) berührt hat...

Wort für Wort
dadhi-madhu-ājya-yuktāni
vermischt mit Quark, Honig, Ghee
mṛtyum jayati sādhakaḥ
besiegt der Sādhaka den Tod
śanaiścara dine samyak
am Tag des Śani ordnungsgemäß
spṛṣṭvā aśvattham ca pāṇinā
nachdem er mit der Hand den Aśvattha berührt hat

japtvā cāṣṭaśataṃ yuddhe hyapamṛtyuṃ jayatyasau / pañcaviṃśatidhā japtvā nityaṃ prātaḥ pibejjalam

...und hundertacht Mal rezitiert hat, besiegt er im Kampf den vorzeitigen Tod. Nachdem er fünfundzwanzigmal rezitiert hat, trinke man täglich morgens das Wasser.

Wort für Wort
japtvā ca aṣṭaśatam
und hundertacht Mal rezitiert hat
yuddhe hi apamṛtyum jayati asau
besiegt er im Kampf den vorzeitigen Tod
pañcaviṃśatidhā japtvā
fünfundzwanzigmal rezitierend
nityam prātaḥ pibet jalam
trinke man täglich morgens das Wasser

sarvapāpavinirmukto jñānavān rogavarjitaḥ / kuṃbhaṃ saṃsthāpya vidhivadāpūrya śuddhavāriṇā

[Dadurch wird man] frei von aller Sünde, weise und krankheitsfrei. Nachdem man einen Wasserkrug vorschriftsmäßig aufgestellt und mit reinem Wasser gefüllt hat...

Wort für Wort
sarvapāpavinirmuktaḥ
frei von aller Sünde
jñānavān rogavarjitaḥ
weise und krankheitsfrei
kumbham saṃsthāpya vidhivat
einen Krug vorschriftsmäßig aufgestellt
āpūrya śuddhavāriṇā
mit reinem Wasser gefüllt

japtvāyutaṃ tatastenābhiṣekaḥ sarvaroganut / candrasūryoparāge tu hyupoṣyāṣṭasahasrakam

...und zehntausendmal rezitiert hat, [wirkt] die Besprengung damit heilend gegen alle Krankheiten. Bei einer Mond- oder Sonnenfinsternis aber, nach dem Fasten, achttausendmal (rezitierend)...

Wort für Wort
japtvā ayutam
zehntausendmal rezitiert
tataḥ tena abhiṣekaḥ sarvaroganut
damit ist die Besprengung heilend gegen alle Krankheiten
candra-sūrya-uparāge tu
bei einer Mond- oder Sonnenfinsternis aber
upoṣya aṣṭasahasrakam
nach dem Fasten, achttausendmal

spṛṣṭvā brāhmīdhṛtaṃ japtvā pibetsādhakasattamaḥ / medhāṃ kavitvaṃ vāksiddhiṃ labhate nātra saṃśayaḥ

...nachdem der beste Sādhaka die Brāhmī(-Pflanze bzw. das damit versetzte) Ghee berührt und den Mantra rezitiert hat, trinke er es; er erlangt Gedächtniskraft, Dichtkunst und Redegewandtheit - daran ist kein Zweifel.

Wort für Wort
spṛṣṭvā brāhmī-dhṛtam
das Brāhmī-Ghee berührend
japtvā pibet sādhakasattamaḥ
rezitierend trinke der beste Sādhaka
medhām kavitvam vāksiddhim
Gedächtniskraft, Dichtkunst, Redegewandtheit
labhate na atra saṃśayaḥ
erlangt er, daran ist kein Zweifel

juhuyādayutaṃ vilvairmahādhanapatirbhavet / nārāyaṇasya mantro 'yaṃ sarvamantrottamottamaḥ

Opfert er zehntausendmal mit Bilva(-Blättern), wird er ein großer Herr des Reichtums. Dies ist der Mantra Nārāyaṇas, der beste unter allen Mantras.

Wort für Wort
juhuyāt ayutam vilvaiḥ
opfert er zehntausendmal mit Bilva(-Blättern)
mahādhanapatiḥ bhavet
wird er ein großer Herr des Reichtums
nārāyaṇasya mantraḥ ayam
dies ist der Mantra Nārāyaṇas
sarvamantra-uttama-uttamaḥ
der beste unter allen Mantras

ālayaḥ sarvasiddhīnāṃ kathitastava nārada / nārāyaṇāya śabdānte vidmahe padamīrayet

Als Wohnstatt aller Siddhis (Vollkommenheiten) wurde er dir, Nārada, verkündet. Am Ende des Wortes 'Nārāyaṇāya' spreche man das Wort 'vidmahe'.

Wort für Wort
ālayaḥ sarvasiddhīnām
als Wohnstatt aller Vollkommenheiten
kathitaḥ tava nārada
wurde er dir verkündet, Nārada
nārāyaṇāya śabda-ante
am Ende des Wortes 'Nārāyaṇāya'
vidmahe padam īrayet
spreche man das Wort 'vidmahe'

vāsudevapadaṃ ṅeṃtaṃ dhīmahīti tato vadet / tanno viṣṇuḥ pracovarṇānsaṃvadeñcodayāditi

Das Wort 'Vāsudeva', im Dativ endend, [dann] 'dhīmahi' spreche man darauf; 'tan no viṣṇuḥ' [und] die Silben von 'pracodayāt' spreche man abschließend zusammen.

Wort für Wort
vāsudevapadam ṅeṃtam
das Wort 'Vāsudeva', im Dativ endend
dhīmahi iti tataḥ vadet
'dhīmahi' spreche man darauf
tat naḥ viṣṇuḥ
'tan no viṣṇuḥ'
pracodayāt-varṇān saṃvadet
die Silben von 'pracodayāt' spreche man zusammen

eṣoktā viṣṇugāyatrī sarvapāpapraṇāśinī / tāro hṛd bhagavān ṅento vāsudevāya kīrtitaḥ

Dies ist die genannte Viṣṇu-Gāyatrī, die Vernichterin aller Sünden. [Nun folgt ein weiterer Mantra:] Tāra (Oṃ), hṛt (namaḥ), 'bhagavate', im Dativ endend, 'vāsudevāya' - so wird er verkündet.

Wort für Wort
eṣā uktā viṣṇugāyatrī
dies ist die genannte Viṣṇu-Gāyatrī
sarvapāpapraṇāśinī
die Vernichterin aller Sünden
tāraḥ hṛt bhagavān ṅentaḥ
Tāra, hṛt, 'bhagavate', im Dativ endend
vāsudevāya kīrtitaḥ
'vāsudevāya' wird so verkündet

dvādaśārṇo mahāmantro bhuktimuktipradāyakaḥ / strīśūdrāṇāṃ vitāro 'yaṃ satārastu dvijanmanām

Der zwölfsilbige große Mantra gewährt Genuss und Erlösung; für Frauen und Śūdras (wird) dieser ohne Praṇava, für die Zweimalgeborenen aber mit Praṇava (verwendet).

Wort für Wort
dvādaśārṇaḥ mahāmantraḥ
der zwölfsilbige große Mantra
bhuktimuktipradāyakaḥ
gewährt Genuss und Erlösung
strīśūdrāṇām vitāraḥ ayam
für Frauen und Śūdras dieser ohne Praṇava
satāraḥ tu dvijanmanām
mit Praṇava aber für die Zweimalgeborenen

prajāpatirmuniścāsya gāyatrī chanda īritaḥ / devatā vāsudevastu bījaṃ śaktirdhruvaśca hṛt

Prajāpati ist der Seher dieses (Mantra), Gāyatrī wird als Versmaß genannt; die Gottheit ist Vāsudeva, das Bīja und die Śakti sind fest im Herzen.

Wort für Wort
prajāpatiḥ muniḥ ca asya
Prajāpati ist der Seher hiervon
gāyatrī chandaḥ īritaḥ
Gāyatrī wird als Versmaß genannt
devatā vāsudevaḥ tu
die Gottheit aber ist Vāsudeva
bījam śaktiḥ dhruvaḥ ca hṛt
Bīja und Śakti sind fest im Herzen

candrākṣivedapañcarṇaiḥ samastenāṅgakalpanam / mūrdhni bhāle dṛśorāsye gale dorhṛdaye punaḥ

Mit den Silben, die der Zahl von Mond(1), Auge(2), Veda(4) [und] fünf entsprechen, geschieht insgesamt die Gliederbildung: an Scheitel, Stirn, Augen, Mund, Hals, Armen, wiederum am Herzen...

Wort für Wort
candra-akṣi-veda-pañca-arṇaiḥ
mit den Silben(zahlen) Mond, Auge, Veda, fünf
samastena aṅgakalpanam
geschieht insgesamt die Gliederbildung
mūrdhni bhāle dṛśoḥ āsye
an Scheitel, Stirn, Augen, Mund
gale doḥ hṛdaye punaḥ
an Hals, Armen, wiederum am Herzen

[?] Die Zahlenfolge 'candra-akṣi-veda-pañca' (1-2-4-5) als Silbenzuweisung der einzelnen Aṅga-Mantras bleibt im Detail unsicher.

kukṣau nābhau dhvaje jānudvaye pādadvaye tathā / nyaset krāmān mantravarṇānsṛṣṭinyāso 'yamīritaḥ

...am Bauch, Nabel, Geschlechtsglied, an beiden Knien, ebenso an beiden Füßen soll man der Reihe nach die Mantrasilben anbringen - dies wird der 'Schöpfungs-Nyāsa' genannt.

Wort für Wort
kukṣau nābhau dhvaje
am Bauch, Nabel, Geschlechtsglied
jānudvaye pādadvaye tathā
an beiden Knien, ebenso an beiden Füßen
nyaset kramāt mantravarṇān
soll man der Reihe nach die Mantrasilben anbringen
sṛṣṭinyāsaḥ ayam īritaḥ
dies wird der 'Schöpfungs-Nyāsa' genannt

hṛdādimastakāntaṃ tu sthitinyāsaṃ pracakṣate / pādādārabhya mūrddhānaṃ nyāsaṃ saṃhārakaṃ viduḥ

Vom Herzen beginnend bis zum Scheitel aber nennt man den 'Erhaltungs-Nyāsa'; vom Fuß beginnend zum Scheitel hin kennt man als den 'Auflösungs-Nyāsa'.

Wort für Wort
hṛt-ādi-mastaka-antam tu
vom Herzen an bis zum Scheitel aber
sthitinyāsam pracakṣate
nennt man den 'Erhaltungs-Nyāsa'
pādāt ārabhya mūrdhānam
vom Fuß beginnend bis zum Scheitel
nyāsam saṃhārakam viduḥ
kennt man als den 'Auflösungs-Nyāsa'

tattvanyāsaṃ tataḥ kuryātsarvatantreṣu gopitam / bīvaṃ prāṇaṃ tathā cittaṃ hṛtpadmaṃ sūryamaṇḍalam

Danach soll man den Tattva-Nyāsa vollziehen, der in allen Tantras geheim gehalten wird: Jīva (Einzelseele), Prāṇa (Lebenshauch), ebenso Citta (Denksinn), das Herzlotos, die Sonnenscheibe...

Wort für Wort
tattvanyāsam tataḥ kuryāt
danach soll man den Tattva-Nyāsa vollziehen
sarvatantreṣu gopitam
der in allen Tantras geheim gehalten wird
jīvam prāṇam tathā cittam
Jīva, Prāṇa, ebenso Citta
hṛtpadmam sūryamaṇḍalam
das Herzlotos, die Sonnenscheibe

[Anm.: 'bīvaṃ' im Quelltext ist OCR-Verderbnis für 'jīvaṃ'.]

candrāgnimaṇḍale caiva vāsudevaṃ tataḥ param / saṃkarṣaṇaṃ ca pradyumnamaniruddhaṃ tataḥ param

...und die Mond- und Feuerscheibe, danach Vāsudeva, [dann] Saṃkarṣaṇa und Pradyumna, danach Aniruddha...

Wort für Wort
candra-agni-maṇḍale ca eva
und die Mond- und Feuerscheibe
vāsudevam tataḥ param
danach Vāsudeva
saṃkarṣaṇam ca pradyumnam
Saṃkarṣaṇa und Pradyumna
aniruddham tataḥ param
danach Aniruddha

nārāyaṇaṃ cakramatastattvāni dvādaśaiva tu / mūlārṇahṛtparāyādyamātmane hṛdayāntimam

...Nārāyaṇa [und] den Diskus - dies sind die zwölf Tattvas (Wesenheiten). Der Nyāsa besteht aus der Wurzelsilbe, beginnend mit dem, was dem Herzen vorangeht, bis '...ātmane', endend am Herzen.

Wort für Wort
nārāyaṇam cakram
Nārāyaṇa und den Diskus
ataḥ tattvāni dvādaśa eva tu
dies sind die zwölf Tattvas
mūlārṇa-hṛt-para-ādyam
die Wurzelsilbe, beginnend mit dem dem Herzen Vorangehenden
ātmane hṛdaya-antimam
bis '...ātmane', endend am Herzen

tattve nāma samuñcaryya nyasenmūrddhādiṣu kramāt / pūrvoktaṃ dhyānamatrāpi bhānulakṣajapo manoḥ

Nachdem man den Namen des jeweiligen Prinzips ausgesprochen hat, bringe man ihn der Reihe nach an Scheitel usw. an; auch hier gilt die zuvor genannte Meditation. Die Rezitationszahl des Manu beträgt zwölfmal hunderttausend.

Wort für Wort
tattve nāma samuccāryya
den Namen des Prinzips aussprechend
nyaset mūrdha-ādiṣu kramāt
bringe man der Reihe nach an Scheitel usw. an
pūrvoktam dhyānam atra api
auch hier die zuvor genannte Meditation
bhānu-lakṣa-japaḥ manoḥ
zwölfmal hunderttausendmalige Rezitation des Mantra

tadṛśāṃśaṃ tilairājyalolitairhavanaṃ caret / pīṭhe pūrvodite mantrī mūrti saṃkalpya mūlataḥ

Von dieser (Zahl) einen Teil (Zehntel) opfere man mit Ghee-getränkten Sesamkörnern im Feuer; auf dem zuvor genannten Sitz fixiere der Mantra-Kundige mit dem Wurzelmantra die Gestalt (gedanklich)...

Wort für Wort
tadṛśāṃśam
davon ein Zehntel
tilaiḥ ājyalolitaiḥ havanam caret
mit Ghee-getränkten Sesamkörnern opfere man
pīṭhe pūrvodite mantrī
auf dem zuvor genannten Sitz der Mantra-Kundige
mūrtim saṃkalpya mūlataḥ
die Gestalt mit dem Wurzelmantra fixierend

tasyāmāvāhya deveśaṃ vāsudevaṃ prapūjayet / aṅgāni pūrvamabhyarcya vāsudevādikāstataḥ

...und lade darin den Gott der Götter, Vāsudeva, ein und verehre ihn; zunächst verehre man die Glieder(-Gottheiten), sodann Vāsudeva und die übrigen.

Wort für Wort
tasyām āvāhya deveśam
darin den Gott der Götter einladend
vāsudevam prapūjayet
verehre man Vāsudeva
aṅgāni pūrvam abhyarcya
zunächst die Glieder(-Gottheiten) verehrend
vāsudeva-ādikāḥ tataḥ
sodann Vāsudeva und die übrigen

śāntyādiśaktayaḥ pūjyāḥ prāgvaddikṣu vidikṣu ca / tṛtīyāvaraṇe pūjyāḥ proktā dvādaśa mūrtayaḥ

Die Śaktis, beginnend mit Śānti, sind wie zuvor in den Haupt- und Zwischenrichtungen zu verehren; in der dritten Umhüllung (āvaraṇa) sind die genannten zwölf Gestalten zu verehren.

Wort für Wort
śānti-ādi-śaktayaḥ pūjyāḥ
die Śaktis, beginnend mit Śānti, sind zu verehren
prāgvat dikṣu vidikṣu ca
wie zuvor in Haupt- und Zwischenrichtungen
tṛtīya-āvaraṇe pūjyāḥ
in der dritten Umhüllung zu verehren
proktāḥ dvādaśa mūrtayaḥ
die genannten zwölf Gestalten

indrādyānāyudhairyuktānpūjayeddharaṇīgṛhe / evamāvaraṇairyuktaṃ yor'cajayedviṣṇumavyayam

Indra und die übrigen, mit ihren Waffen versehen, verehre man im (äußersten) Erdhaus; so, mit diesen Umhüllungen versehen, wer den unvergänglichen Viṣṇu verehrt...

Wort für Wort
indra-ādyān āyudhaiḥ yuktān
Indra und die übrigen, mit Waffen versehen
pūjayet dharaṇīgṛhe
verehre man im Erdhaus
evam āvaraṇaiḥ yuktam
so, mit Umhüllungen versehen
yaḥ arcayet viṣṇum avyayam
wer den unvergänglichen Viṣṇu verehrt

bhuktvehasakalānarthānante viṣṇupadaṃ vrajet / puruṣottamasaṃjñasya viṣṇorbhedacatuṣṭayam

...erlangt man hier alle Ziele [und] geht am Ende ins Reich Viṣṇus ein. Von dem 'Puruṣottama' genannten Viṣṇu gibt es eine vierfache Unterscheidung (der Formen).

Wort für Wort
bhuktvā iha sakalān arthān
hier alle Ziele erlangend
ante viṣṇupadam vrajet
geht am Ende ins Reich Viṣṇus ein
puruṣottamasaṃjñasya viṣṇoḥ
von dem 'Puruṣottama' genannten Viṣṇu
bhedacatuṣṭayam
die vierfache Unterscheidung

trailokyamohanasteṣāṃ prathamaḥ parikīrtitaḥ / śrīkaraśca hṛṣīkeśaḥ kṛṣaaṇaścātra caturthakaḥ

Trailokyamohana (der die drei Welten Bezaubernde) wird als die erste von ihnen genannt; Śrīkara und Hṛṣīkeśa, und Kṛṣṇa ist hier die vierte.

Wort für Wort
trailokyamohanaḥ teṣām
Trailokyamohana von diesen
prathamaḥ parikīrtitaḥ
wird als die erste genannt
śrīkaraḥ ca hṛṣīkeśaḥ
Śrīkara und Hṛṣīkeśa
kṛṣṇaḥ ca atra caturthakaḥ
und Kṛṣṇa ist hier die vierte

tāraḥ kāmo ramā paścān ṅeṃtaḥ syātpuruṣottamaḥ / varmāstrāṇyagnipriyānto mantro vahnīnduvarṇavān

Tāra (Oṃ), Kāma(-bīja), Ramā(-bīja), danach, im Dativ endend, soll 'Puruṣottama' stehen; [dann] 'varma', 'astrāṇi', bis 'agnipriya' - so lautet der Mantra, dessen Silbenzahl der von Feuer und Mond entspricht.

Wort für Wort
tāraḥ kāmaḥ ramā
Tāra, Kāma(-Bīja), Ramā(-Bīja)
paścāt ṅeṃtaḥ syāt puruṣottamaḥ
danach, im Dativ endend, 'Puruṣottama'
varma-astrāṇi agnipriya-antaḥ
'varma', 'astrāṇi', endend mit 'agnipriya'
mantraḥ vahni-indu-varṇavān
der Mantra mit der Silbenzahl von Feuer und Mond

[?] Die Zahlenangabe 'vahnīnduvarṇavān' (Feuer=3, Mond=1) ist als genaue Silbenzahl unsicher (13? 31?).

brahmā muniḥ syādgāyatrī chandaḥ prokto 'tha devatā / puruṣottamasaṃjño 'tra bījaśaktīsmarandire

Brahmā ist der Seher, Gāyatrī das genannte Versmaß, sodann die Gottheit ist der 'Puruṣottama' genannte; Bīja und Śakti sind hier die beiden Smara(Kāma)-Silben.

Wort für Wort
brahmā muniḥ syāt
Brahmā ist der Seher
gāyatrī chandaḥ proktaḥ
Gāyatrī wird als Versmaß genannt
atha devatā puruṣottamasaṃjñaḥ
sodann die Gottheit, der 'Puruṣottama' genannte
atra bīja-śaktī smara-dve [?]
hier Bīja und Śakti, die beiden Smara(-Silben) [?]

[?] Versende 'bījaśaktīsmarandire' verderbt überliefert; als 'bīja-śaktī smarau dve' o.ä. sinngemäß aufgelöst.

bhūcandraikarasākṣyakṣimantravarṇorvibhāgataḥ / kṛtvāṅgāni tato dhyāyedvidhivatpuruṣottamam

Nach der Aufteilung der Mantrasilben [entsprechend der Zahlen von] Erde, Mond, [Geschmack], Auge usw. vollziehe man die Gliederbildung und meditiere danach vorschriftsmäßig über Puruṣottama.

Wort für Wort
bhū-candra-eka-rasa-akṣi-mantravarṇoḥ
[Zahlen von] Erde, Mond, eins, Geschmack, Auge - der Mantrasilben
vibhāgataḥ kṛtvā aṅgāni
nach Aufteilung die Glieder bildend
tataḥ dhyāyet vidhivat
danach meditiere man vorschriftsmäßig
puruṣottamam
über Puruṣottama

[?] Vers stark verderbt bzw. unklar überliefert ('bhūcandraikarasākṣyakṣi...'); Übersetzung sinngemäß, Einzellesarten unsicher.

samudyadādityanibhaṃ śaṅkhacakragadāṃbujaiḥ / lasatkaraṃ pītavasraṃ smarecchrīpuruṣottamam

Gleich der aufgehenden Sonne, mit Muschelhorn, Diskus, Keule und Lotos in glänzenden Händen, gelbgewandet - so gedenke man des Śrī-Puruṣottama.

Wort für Wort
samudyad-āditya-nibham
gleich der aufgehenden Sonne
śaṅkha-cakra-gadā-ambujaiḥ lasat-karam
mit Muschelhorn, Diskus, Keule, Lotos in glänzenden Händen
pītavastram
gelbgewandet
smaret śrīpuruṣottamam
gedenke man des Śrī-Puruṣottama

mahāratnaughakhacitasphurattoraṇamaṇḍape / mauktikaughaśamadamavirājitavitānake

In einem Pavillon mit strahlenden, mit Massen kostbarer Juwelen besetzten Torbögen, mit einem von Perlenmassen ruhig-heiter erstrahlenden Baldachin...

Wort für Wort
mahāratna-ogha-khacita
mit Massen kostbarer Juwelen besetzt
sphurat-toraṇa-maṇḍape
in einem Pavillon mit strahlenden Torbögen
mauktika-ogha-śamadama-virājite
mit von Perlenmassen [ruhig-heiter?] erstrahlendem
vitānake
Baldachin

[?] 'śamadama' im Kompositum unklar (evtl. weiteres Glanz-/Ordnungswort für den Baldachin); sinngemäß übertragen.

nṛtyaddevāṅganāvṛndakvaṇatkiṅkiṇinūpure / lasanmāṇikyavedyāṃ tu dītpārkāyutatejasi

...wo Scharen tanzender Götterfrauen mit klingenden Glöckchen an den Fußspangen sind, auf einem strahlenden Rubin-Altar, in einem Glanz gleich zehntausend leuchtenden Sonnen...

Wort für Wort
nṛtyat-devāṅganā-vṛnda
Scharen tanzender Götterfrauen
kvaṇat-kiṅkiṇi-nūpure
mit klingenden Glöckchen an den Fußspangen
lasan-māṇikya-vedyām tu
auf einem strahlenden Rubin-Altar
dīpta-arka-ayuta-tejasi
in einem Glanz gleich zehntausend leuchtenden Sonnen

vṛndārakavrātakirīṭāgraratnābhicarcite / navalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāttaddaśāṃśataḥ

...der von den Juwelenspitzen der Kronen der Götterscharen überstrahlt wird [meditiere man]. Man rezitiere den Mantra neunhunderttausendmal [und] opfere ein Zehntel davon.

Wort für Wort
vṛndāraka-vrāta-kirīṭa-agra-ratna-abhicarcite
der von den Kronen-Juwelenspitzen der Götterscharen überstrahlt wird
navalakṣam japet mantram
man rezitiere den Mantra neunmal hunderttausend
juhuyāt tad-daśāṃśataḥ
opfere man ein Zehntel davon

utphullaiḥ kamalaiḥ pīṭhe pūrvokte vaiṣṇave 'rcayet / evamārādhya deveśaṃ prāpnoti mahatīṃ śriyam

Mit voll erblühten Lotosblüten verehre man ihn auf dem zuvor genannten Viṣṇu-Sitz; wer so den Gott der Götter verehrt hat, erlangt großen Glanz.

Wort für Wort
utphullaiḥ kamalaiḥ pīṭhe
mit voll erblühten Lotosblüten auf dem Sitz
pūrvokte vaiṣṇave arcayet
auf dem zuvor genannten Viṣṇu-Sitz verehre man
evam ārādhya deveśam
so den Gott der Götter verehrend
prāpnoti mahatīm śriyam
erlangt man großen Glanz

putrānpautrānyaśaḥ kāntiṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati / uttiṣṭeti padaṃ paścācchrīkarāgnipriyāntimaḥ

Er erlangt Söhne, Enkel, Ruhm, Schönheit, Genuss und Erlösung. Danach folgt das Wort 'uttiṣṭha', endend mit 'Śrīkara' [und] 'agnipriya'.

Wort für Wort
putrān pautrān yaśaḥ kāntim
Söhne, Enkel, Ruhm, Schönheit
bhuktim muktim ca vindati
Genuss und Erlösung erlangt er
uttiṣṭha iti padam paścāt
das Wort 'uttiṣṭha' danach
śrīkara-agnipriya-antimaḥ
endend mit 'Śrīkara', 'agnipriya'

aṣṭārṇo 'sya munirvyāsaḥ paṅktiśchanda udāhṛtam / śrīkārākhyo hariḥ prokto devatā sakaleṣṭadaḥ

Der Seher dieses achtsilbigen (Mantra) ist Vyāsa, Paṅkti wird als Versmaß genannt; als Gottheit wird Hari, genannt 'Śrīkāra', erklärt, der Gewährer aller Wünsche.

Wort für Wort
aṣṭārṇaḥ asya muniḥ vyāsaḥ
der Seher dieses achtsilbigen (Mantra) ist Vyāsa
paṅktiḥ chandaḥ udāhṛtam
Paṅkti wird als Versmaß genannt
śrīkāra-ākhyaḥ hariḥ proktaḥ devatā
als Gottheit wird der 'Śrīkāra' genannte Hari erklärt
sakaleṣṭadaḥ
der Gewährer aller Wünsche

bhīṣayadvitayaṃ hṛtsyāt trāsayadvitayaṃ śiraḥ / śikhā pramarddayadvandvaṃ varma pradhvaṃsayadvayam

'Bhīṣayat' zweimal sei das Herz(-Mantra); 'Trāsayat' zweimal das Haupt(-Mantra); 'Śikhā' sei das Paar 'pramardayat'; 'Panzer' sei das Paar 'pradhvaṃsayat'.

Wort für Wort
bhīṣayat-dvitayam hṛt syāt
'bhīṣayat' zweimal sei das Herz(-Mantra)
trāsayat-dvitayam śiraḥ
'trāsayat' zweimal das Haupt(-Mantra)
śikhā pramardayat-dvandvam
der Schopf(-Mantra) das Paar 'pramardayat'
varma pradhvaṃsayat-dvayam
der Panzer(-Mantra) das Paar 'pradhvaṃsayat'

asraṃ rakṣadvayaṃ sarve humantāḥ samudīritāḥ / mastake netrayoḥ kaṇṭhahṛdaye nābhideśake

'Astra' (Waffen-Mantra) sei das Paar 'rakṣat'; alle enden auf 'hum' - so werden sie verkündet. Am Scheitel, an beiden Augen, an Hals, Herz, am Nabelort...

Wort für Wort
astram rakṣat-dvayam
der Waffen(-Mantra) das Paar 'rakṣat'
sarve hum-antāḥ samudīritāḥ
alle enden auf 'hum', so verkündet
mastake netrayoḥ
am Scheitel, an beiden Augen
kaṇṭha-hṛdaye nābhideśake
an Hals, Herz, Nabelort

ūrūjaṅghāṃyugmeṣu mantravarṇānkramānnyataset / tataḥ puruṣasūktoktamantrairnyāsaṃ samācaret

...und an den beiden Paaren von Schenkeln und Unterschenkeln soll man die Mantrasilben der Reihe nach anbringen. Danach vollziehe man den Nyāsa mit den im Puruṣasūkta genannten Mantras.

Wort für Wort
ūru-jaṅghā-yugmeṣu
an den beiden Paaren von Schenkeln und Unterschenkeln
mantravarṇān kramāt nyaset
soll man die Mantrasilben der Reihe nach anbringen
tataḥ puruṣasūkta-ukta-mantraiḥ
danach mit den im Puruṣasūkta genannten Mantras
nyāsam samācaret
vollziehe man den Nyāsa

mukhe nyasedbrāhmaṇo 'sya mukhamāsīdimaṃ manum / bāhuyugme tathā bāhūṃrājanya iti vinyaset

Am Mund bringe man diesen Spruch an: 'brāhmaṇo 'sya mukham āsīt' (der Brahmane war sein Mund); an beiden Armen ebenso 'bāhū rājanyaḥ' (die Arme wurden zum Kṣatriya).

Wort für Wort
mukhe nyaset
am Mund bringe man an
brāhmaṇaḥ asya mukham āsīt
'der Brahmane war sein Mund' - diesen Spruch
imam manum
diesen Spruch
bāhuyugme tathā bāhū rājanyaḥ iti vinyaset
an beiden Armen ebenso 'die Arme wurden zum Kṣatriya' bringe man an

ūrū tadasya yadvaiśya imamūrudvaye nyaset / nyasetpādadvaye mantrī padbhyāṃ śūdro ajāyata

'Ūrū tad asya yad vaiśyaḥ' (seine Schenkel wurden zum Vaiśya) bringe man an beiden Schenkeln an; an beiden Füßen bringe der Mantra-Kundige an: 'padbhyāṃ śūdro ajāyata' (aus den Füßen entstand der Śūdra).

Wort für Wort
ūrū tat asya yat vaiśyaḥ
'seine Schenkel wurden zum Vaiśya'
imam ūrudvaye nyaset
dies bringe man an beiden Schenkeln an
nyaset pādadvaye mantrī
an beiden Füßen bringe der Mantra-Kundige an
padbhyām śūdraḥ ajāyata
'aus den Füßen entstand der Śūdra'

cakraṃ śaṅkhaṃ gadāṃ padmaṃ karāgreṣvatha vinyaset / evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā dhyāyetpūrvoktamaṇḍape

Diskus, Muschelhorn, Keule [und] Lotos bringe man dann an den Fingerspitzen der Hände an. Nachdem man so die Nyāsa-Regel vollzogen hat, meditiere man in dem zuvor genannten Pavillon...

Wort für Wort
cakram śaṅkham gadām padmam
Diskus, Muschelhorn, Keule, Lotos
karāgreṣu atha vinyaset
bringe man dann an den Fingerspitzen an
evam nyāsavidhim kṛtvā
so die Nyāsa-Regel vollziehend
dhyāyet pūrvokta-maṇḍape
meditiere man im zuvor genannten Pavillon

aruṇābjāsanasthasya tārkṣyasyopari saṃsthitam / pūrvoktarūpiṇaṃ devaṃ śrīkaraṃ lokamohanam

...über den Gott, der auf Tārkṣya (Garuḍa) ruht, der auf einem rötlichen Lotossitz thront, in der zuvor genannten Gestalt, 'Śrīkara', den die Welt Bezaubernden.

Wort für Wort
aruṇa-abja-āsana-sthasya
der auf rötlichem Lotossitz Thronenden
tārkṣyasya upari saṃsthitam
über Tārkṣya (Garuḍa) ruhend
pūrvokta-rūpiṇam devam śrīkaram
den Gott von zuvor genannter Gestalt, Śrīkara
lokamohanam
den die Welt Bezaubernden

dhyātvaivaṃ pūjayedaṣṭalakṣaṃ mantrī daśāṃśataḥ / raktāṃbujaiḥ samidbhiśca vilvakṣīridrumodbhavaiḥ

Nachdem er so meditiert hat, verehre (rezitiere) der Mantra-Kundige achtmal hunderttausendmal [und opfere] ein Zehntel davon mit roten Lotosblüten und Opferhölzern, die von Bilva und den Milchbäumen stammen.

Wort für Wort
dhyātvā evam pūjayet
so meditierend verehre man
aṣṭalakṣam mantrī daśāṃśataḥ
der Mantra-Kundige achtmal hunderttausend, ein Zehntel davon
raktāmbujaiḥ samidbhiḥ ca
mit roten Lotosblüten und Opferhölzern
vilva-kṣīridrumodbhavaiḥ
die von Bilva und den Milchbäumen stammen

payo 'nnaiḥ sarpiṣā hutvā pratyekaṃ susamāhitaḥ / aśvatthoduṃbaraplakṣavaṭāḥ kṣīridrumāḥ smṛtāḥ

...nachdem er mit Milch, Speise und Ghee geopfert hat, jeweils mit gesammeltem Geist - Aśvattha, Uḍumbara, Plakṣa und Vaṭa gelten als die Milchbäume.

Wort für Wort
payaḥ annaiḥ sarpiṣā hutvā
mit Milch, Speise, Ghee opfernd
pratyekam susamāhitaḥ
jeweils mit gesammeltem Geist
aśvattha-uḍumbara-plakṣa-vaṭāḥ
Aśvattha, Uḍumbara, Plakṣa, Vaṭa
kṣīridrumāḥ smṛtāḥ
gelten als die Milchbäume

pūjayedvaiṣṇave pīṭhe mūrtiṃ saṃkalpya mūlataḥ / aṅgāvaraṇadikpālahetibhiḥ sahitaṃ vibhum

Man verehre ihn auf dem Viṣṇu-Sitz, nachdem man mit dem Wurzelmantra die Gestalt fixiert hat - den Erhabenen, zusammen mit den Gliedmantras, Umhüllungen, Weltenhütern und deren Waffen.

Wort für Wort
pūjayet vaiṣṇave pīṭhe
man verehre auf dem Viṣṇu-Sitz
mūrtim saṃkalpya mūlataḥ
die Gestalt mit dem Wurzelmantra fixierend
aṅga-āvaraṇa-dikpāla-hetibhiḥ sahitam
zusammen mit Gliedmantras, Umhüllungen, Weltenhütern, Waffen
vibhum
den Erhabenen

itthaṃ siddhe manau matrī prayogānpūrvavañcaret / tāro hṛdbhagavān ṅeṃto varāheti tataḥ param

So, wenn der Manu vollendet ist, führe der Mantra-Kundige die Anwendungen wie zuvor aus. [Nun folgt ein neuer Mantra:] Tāra (Oṃ), hṛt (namaḥ), 'bhagavate', im Dativ endend, danach das Wort 'varāha'.

Wort für Wort
ittham siddhe manau mantrī
so, wenn der Manu vollendet ist, der Mantra-Kundige
prayogān pūrvavat caret
führe die Anwendungen wie zuvor aus
tāraḥ hṛt bhagavān ṅeṃtaḥ
Tāra, hṛt, 'bhagavate', im Dativ endend
varāha iti tataḥ param
danach das Wort 'varāha'

rūpāya bhūrbhuvaḥ svaḥ syāllohitakāmikā ca ye / bhūpatitvaṃ ca me dehi dadāpaya śucipriyā

'Rūpāya', 'bhūr bhuvaḥ svaḥ' sollen es sein, 'lohitākṣāya' und was die Wunschgewährerin angeht: 'bhūpatitvaṃ ca me dehi' (verleihe mir Herrschaft über die Erde), 'dadāpaya', 'śucipriyā' (die Reinheit Liebende).

Wort für Wort
rūpāya bhūḥ bhuvaḥ svaḥ syāt
'rūpāya', 'bhūr bhuvaḥ svaḥ' sollen es sein
lohitākṣāya [?] ca ye kāmikāḥ
'lohitākṣāya' [?] und was Wunschgewährung betrifft
bhūpatitvam ca me dehi
'verleihe mir Herrschaft über die Erde'
dadāpaya śucipriyā
'dadāpaya', 'śucipriyā'

[?] Wortlaut dieser Mantra-Konstruktion ('lohitakāmikā ca ye') unsicher/verderbt überliefert; sinngemäß aufgelöst.

rāmāgnivarṇo mantro 'yaṃ bhārgavo 'sya munirmataḥ / chando 'nuṣṭubdevatādivarāhaḥ samudīritaḥ

Dieser Mantra hat die Silbenzahl von Rāma(3) und Agni(3), sein Seher gilt als Bhārgava (aus Bhṛgus Geschlecht); das Versmaß ist Anuṣṭubh, als Gottheit wird Ādivarāha (der Ur-Eber) verkündet.

Wort für Wort
rāma-agni-varṇaḥ mantraḥ ayam
dieser Mantra hat die Silbenzahl von Rāma und Agni
bhārgavaḥ asya muniḥ mataḥ
sein Seher gilt als Bhārgava
chandaḥ anuṣṭup
das Versmaß ist Anuṣṭubh
devatā ādivarāhaḥ samudīritaḥ
als Gottheit wird Ādivarāha verkündet

ekadaṃṣṭrāya hṛdayaṃ vyomolkāyaga śiraḥ smṛtam / śikhā tejo 'dhipataye viśvarūpāya varma ca

'Ekadaṃṣṭrāya' (dem Einzahnigen) gilt als Herz(-Mantra); [unklare Lesart] gilt als Haupt(-Mantra); 'tejo 'dhipataye' ist der Schopf(-Mantra), und 'viśvarūpāya' ist der Panzer(-Mantra).

Wort für Wort
ekadaṃṣṭrāya hṛdayam
'dem Einzahnigen' - das Herz(-Mantra)
vyomolkāyaga [?] śiraḥ smṛtam
[unklar] gilt als Haupt(-Mantra)
śikhā tejaḥ-adhipataye
der Schopf(-Mantra) 'dem Herrn der Glut'
viśvarūpāya varma ca
und 'dem Allgestaltigen' der Panzer(-Mantra)

[?] 'vyomolkāyaga' ist eine unklare/verderbte Lesart für das Haupt(-Mantra)-Epitheton.

mahādaṃṣṭrāya cāstraṃ syātpañcāṅgamiti kalpayet / athavā girisaṭsaptabāṇairvasubhirakṣaraiḥ

Und 'mahādaṃṣṭrāya' (dem Großzahnigen) sei der Waffen(-Mantra) - so bilde man die fünf Glieder. Oder aber mit den Silben(zahlen) Berg, sechs, sieben, Pfeil, Vasu(acht)...

Wort für Wort
mahādaṃṣṭrāya ca astram syāt
und 'dem Großzahnigen' sei der Waffen(-Mantra)
pañcāṅgam iti kalpayet
so bilde man die fünf Glieder
athavā giri-ṣaṭ-sapta-bāṇaiḥ
oder aber mit den Zahlen Berg, sechs, sieben, Pfeil
vasubhiḥ akṣaraiḥ
mit den Silben(zahlen) der Vasus (acht)

[?] Die Zahlwort-Aufzählung 'girisaṭsaptabāṇairvasubhiḥ' ist im genauen Bezug unklar; literal übertragen.

vibhaktairmantravaryasya pañcāṅāṃni prakalpayet / tatau dhyāyedanekārkanibhamādivarāhakam

...aufgeteilt, bilde man die fünf Glieder des vorzüglichen Mantra. Dann meditiere man über den Ur-Eber, gleich unzähligen Sonnen.

Wort für Wort
vibhaktaiḥ mantravaryasya
aufgeteilt, des vorzüglichen Mantra
pañcāṅgāni prakalpayet
bilde man die fünf Glieder
tataḥ dhyāyet anekārkanibham
dann meditiere man über den, gleich unzähligen Sonnen
ādivarāhakam
den Ur-Eber

āṃ hrīṃ svarṇanibhaṃ jānvoradho nābheḥ sitaprabham / iṣṭābhītigadāśaṅkhacakraśaktyasikheṭakān

[Mit den Bīja-Silben] Āṃ Hrīṃ, golden gefärbt, unterhalb des Knies bis zum Nabel weiß-strahlend; [in seinen Händen] Wunschgewährungs- und Schutzgeste, Keule, Muschelhorn, Diskus, Speer, Schwert und Schild...

Wort für Wort
āṃ hrīṃ svarṇanibham
Āṃ Hrīṃ, golden gefärbt
jānvoḥ adhaḥ nābheḥ sitaprabham
unterhalb der Knie bis zum Nabel weiß-strahlend
iṣṭa-abhīti-gadā-śaṅkha-cakra
Wunschgewährungs- und Schutzgeste, Keule, Muschelhorn, Diskus
śakti-asi-kheṭakān
Speer, Schwert, Schild

dadhataṃ ca karairdaṃṣṭrāgralasaddharaṇiṃ smaret / evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ daśāṃśaṃ sarasīruhaiḥ

...tragend in den Händen, und die an der Spitze seines Stoßzahns leuchtende Erde - so gedenke man seiner. Nachdem man so meditiert hat, rezitiere man hunderttausendmal [und opfere] ein Zehntel mit Lotosblüten.

Wort für Wort
dadhatam ca karaiḥ
und in den Händen tragend
daṃṣṭrā-agra-lasat-dharaṇim smaret
die an der Stoßzahnspitze leuchtende Erde - so gedenke man
evam dhyātvā japet lakṣam
so meditierend rezitiere man hunderttausendmal
daśāṃśam sarasīruhaiḥ
ein Zehntel mit Lotosblüten

madhvaktairjuhayātpīṭhe pūrvokte vaiṣṇave yajet / mūlena mūrtiṃ saṅkalpya tasyāṃ sampūjayedvibhum

...mit Honig getränkt, opfere man auf dem zuvor genannten Viṣṇu-Sitz; nachdem man mit dem Wurzelmantra die Gestalt fixiert hat, verehre man darin den Erhabenen.

Wort für Wort
madhu-aktaiḥ juhuyāt
mit Honig getränkt opfere man
pīṭhe pūrvokte vaiṣṇave yajet
auf dem zuvor genannten Viṣṇu-Sitz verehre man
mūlena mūrtim saṅkalpya
mit dem Wurzelmantra die Gestalt fixierend
tasyām sampūjayet vibhum
darin verehre man den Erhabenen

aṅgāvaraṇadikpālahetiyantraprasiddhaye / japādevāvarni dadyāddhanaṃ dhānyaṃ mahīṃ śriyam

Zur Vollendung von Glied(-Mantras), Umhüllung, Weltenhütern, Waffen und Yantra; allein durch die Rezitation, mit den Umhüllungen, gewährt er Reichtum, Getreide, Land [und] Glanz.

Wort für Wort
aṅga-āvaraṇa-dikpāla-heti-yantra-prasiddhaye
zur Vollendung von Glied-Mantras, Umhüllung, Weltenhütern, Waffen, Yantra
japāt eva āvaraiḥ
allein durch die Rezitation, mit den Umhüllungen
dadyāt dhanam dhānyam
gewährt er Reichtum, Getreide
mahīm śriyam
Land, Glanz

siṃhārke sitapakṣasyāṣṭamyāṃ gavyeṣu pañcasu / śilāṃ śuddhāṃ vinikṣipya spṛṣṭvā tāmayutaṃ japet

An einem Sonntag [unklare genaue Zeitbestimmung], an der achten Tithi der hellen Monatshälfte, in den fünf Kuhprodukten (Pañcagavya), nachdem man einen reinen Stein hineingelegt hat, berühre man ihn und rezitiere zehntausendmal.

Wort für Wort
siṃha-arke [?]
am 'Löwen-Sonnentag' [?]
sitapakṣasya aṣṭamyām
an der achten Tithi der hellen Monatshälfte
gavyeṣu pañcasu
in den fünf Kuhprodukten
śilām śuddhām vinikṣipya spṛṣṭvā tām ayutam japet
einen reinen Stein hineingelegt, ihn berührend, zehntausendmal rezitiere man

[?] 'siṃhārke' (etwa 'am Sonnentag des Löwen') als genaue Zeit-/Wochentagsangabe unsicher.

udaṅmukhasvato mantrī tāṃ śilāṃ likhanedbhuvi / bhūtapretāhicaurādikṛtāṃ bādhāṃ nivārayet

Danach, nach Norden gewandt, zeichne der Mantra-Kundige mit jenem Stein auf den Boden; er wehrt die von Bhūtas, Pretas, Schlangen, Dieben und dergleichen verursachte Bedrängnis ab.

Wort für Wort
udaṅmukhaḥ tataḥ mantrī
danach, nach Norden gewandt, der Mantra-Kundige
tām śilām likhanet bhuvi
zeichne mit jenem Stein auf den Boden
bhūta-preta-ahi-caura-ādi-kṛtām bādhām
die von Bhūtas, Pretas, Schlangen, Dieben u.dgl. verursachte Bedrängnis
nivārayet
wehrt er ab

prātarbhṛgudine sādhyabhūtalānmṛdamāharet / mantritāṃ mūlamantreṇa vibhajettāṃ tridhā punaḥ

Morgens am Freitag hole man Erde vom (zu behandelnden) Feld; nachdem man sie mit dem Wurzelmantra besprochen hat, teile man sie wiederum in drei Teile.

Wort für Wort
prātaḥ bhṛgudine
morgens am Freitag
sādhyabhūtalāt mṛdam āharet
hole man Erde vom zu behandelnden Feld
mantritām mūlamantreṇa
mit dem Wurzelmantra besprochen
vibhajet tām tridhā punaḥ
teile man sie wiederum in drei Teile

cullyāmekaṃ samālipyāpyaparaṃ pākabhājane / godugdhe paramāloḍya śodhitāṃstandulān kṣipet

Mit dem einen (Teil) bestreiche man den Herd, mit einem anderen das Kochgefäß; nachdem man (den dritten Teil) in Kuhmilch gut verrührt hat, gebe man gereinigten Reis hinein.

Wort für Wort
cullyām ekam samālipya
mit dem einen (Teil) den Herd bestreichend
api aparam pākabhājane
auch mit einem anderen das Kochgefäß
godugdhe param āloḍya
in Kuhmilch gut verrührend
śodhitān taṇḍulān kṣipet
gebe man gereinigten Reis hinein

samyak śuddhe śuciḥ keśe japanmantraṃ paceñcarum / avatārya caruṃ paścādvahnau deyaṃ yathāvidhi

Wenn (die Milch) gut gereinigt ist, koche man, rein an Haar, den Mantra rezitierend, den Reisbrei; nachdem man den Brei vom Feuer genommen hat, gebe man ihn danach vorschriftsmäßig ins Feuer.

Wort für Wort
samyak śuddhe
wenn gut gereinigt
śuciḥ keśe japan mantram
rein an Haar, den Mantra rezitierend
pacet carum
koche man den Reisbrei
avatārya carum paścāt vahnau deyam yathāvidhi
vom Feuer genommen, danach vorschriftsmäßig ins Feuer gebe man ihn

[?] 'śuciḥ keśe' (etwa 'rein am Haar', d.h. mit gebundenem/gereinigtem Haar) unsicher aufgelöst.

sampūjya dhūpadīpādyaiḥ paścādājyaplutaṃ carum / juhuyātsaṃskṛte vahnau aṣṭottaraśataṃ sudhīḥ

Nachdem man mit Räucherwerk, Licht und dergleichen verehrt hat, opfere der Weise darauf den mit Ghee getränkten Brei im geweihten Feuer hundertacht Mal.

Wort für Wort
sampūjya dhūpa-dīpa-ādyaiḥ
mit Räucherwerk, Licht u.dgl. verehrend
paścāt ājyaplutam carum
danach den mit Ghee getränkten Brei
juhuyāt saṃskṛte vahnau
opfere man im geweihten Feuer
aṣṭottaraśatam sudhīḥ
hundertacht Mal, der Weise

evaṃ prajuhuyānmantrī kavivāreṣu saptasu / virodho naśyati kṣetre śatrucaurādyupadravāḥ

So opfere der Mantra-Kundige an sieben (aufeinanderfolgenden) Freitagen; Streit im Feld, Bedrängnisse durch Feinde, Diebe und dergleichen vergehen.

Wort für Wort
evam prajuhuyāt mantrī
so opfere der Mantra-Kundige
kavivāreṣu saptasu
an sieben Freitagen
virodhaḥ naśyati kṣetre
Streit im Feld vergeht
śatru-caura-ādi-upadravāḥ
Bedrängnisse durch Feinde, Diebe u.dgl.

bhānūdayepyāravāre sādhyakṣetrānmṛdaṃ punaḥ / ādāya pūrvavidhinā havirāpādya pūrvavat

Bei Sonnenaufgang, auch am Dienstag, hole man wiederum Erde vom zu behandelnden Feld, bereite nach der vorherigen Regel die Opfergabe wie zuvor...

Wort für Wort
bhānu-udaye api āravāre
bei Sonnenaufgang, auch am Dienstag
sādhyakṣetrāt mṛdam punaḥ ādāya
wiederum Erde vom zu behandelnden Feld nehmend
pūrvavidhinā
nach der vorherigen Regel
haviḥ āpādya pūrvavat
die Opfergabe bereitend wie zuvor

juhuyādedhite vahnau pūrvasaṃkhyākamādarāt / evaṃ sa saptāravāreṣu juhuyātkṣetrasiddhaye

...opfere im entfachten Feuer die zuvor genannte Anzahl mit Sorgfalt; so opfere er an sieben Dienstagen zur Vollendung (des Schutzes) des Feldes.

Wort für Wort
juhuyāt edhite vahnau
opfere im entfachten Feuer
pūrvasaṃkhyākam ādarāt
die zuvor genannte Anzahl, mit Sorgfalt
evam saḥ sapta-āravāreṣu
so er an sieben Dienstagen
juhuyāt kṣetrasiddhaye
opfere zur Vollendung des Feldes

juhuyāllakṣasaṃkhyākaṃ gavyai ścaiva sapāyasaiḥ / abhīṣṭabhūmyādhipatyaṃ labhate nātra saṃśayaḥ

Opfert er hunderttausendmal mit Kuhprodukten und Milchreis, erlangt er die Herrschaft über das gewünschte Land - daran ist kein Zweifel.

Wort für Wort
juhuyāt lakṣasaṃkhyākam
opfert er hunderttausendmal
gavyaiḥ ca eva sapāyasaiḥ
mit Kuhprodukten und Milchreis
abhīṣṭabhūmyādhipatyam labhate
erlangt er die Herrschaft über das gewünschte Land
na atra saṃśayaḥ
daran ist kein Zweifel

udyaddoḥ paridhaṃ divyaṃ sitadaṃṣṭrāgrabhūdharam / svarṇābhaṃ pārthive pīte maṇḍale susamāhitaḥ

Mit aufgehenden Armen, göttlicher Gestalt, die Erde an der weißen Stoßzahnspitze tragend, goldfarben, in der gelben Erd(element)-Scheibe, mit gesammeltem Geist...

Wort für Wort
udyat-doḥ paridham divyam
mit aufgehenden Armen, göttlicher Gestalt
sita-daṃṣṭra-agra-bhūdharam
die Erde an der weißen Stoßzahnspitze tragend
svarṇābham pārthive pīte maṇḍale
goldfarben, in der gelben Erd(element)-Scheibe
susamāhitaḥ
mit gesammeltem Geist

dhyātvāpnoti mahīṃ ramyāṃ varāhasya prasādataḥ / vāruṇe maṇḍale dhyāyedvārāhaṃ himasannibham

...nachdem man so meditiert hat, erlangt man durch die Gnade Varāhas die liebliche Erde. In der Wasser(element)-Scheibe meditiere man über Varāha, schneeweiß gleißend...

Wort für Wort
dhyātvā āpnoti mahīm ramyām
meditierend erlangt man die liebliche Erde
varāhasya prasādataḥ
durch die Gnade Varāhas
vāruṇe maṇḍale dhyāyet vārāham
in der Wasser(element)-Scheibe meditiere man über Varāha
himasannibham
schneeweiß gleißend

mahopadravaśāntiḥ syātsādhakasya na saṃśayaḥ / vaśyārthaṃ ca sadā dhyāyedvarhyābhaṃ vahnimaṇḍe

...(dadurch) geschieht die Befriedung großer Übel für den Sādhaka, ohne Zweifel. Zum Zweck der Bezwingung meditiere man stets, pfauenfederfarben, in der Feuer(element)-Scheibe.

Wort für Wort
mahā-upadrava-śāntiḥ syāt
die Befriedung großer Übel geschieht
sādhakasya na saṃśayaḥ
für den Sādhaka, ohne Zweifel
vaśyārtham ca sadā dhyāyet
zum Zweck der Bezwingung meditiere man stets
barhi-ābham vahnimaṇḍale
pfauenfederfarben, in der Feuer(element)-Scheibe

dhyāyedevaṃ ripūñcāṭe kṛṣṇābhaṃ vāyumaṇḍale / hyamaṇḍalagataṃ svacchaṃ vārāhaṃ sarvasiddhidam

So meditiere man zur Vertreibung von Feinden, dunkel gefärbt, in der Wind(element)-Scheibe; in der Himmels(-Äther)scheibe befindlich, klar - der Eber(-Gott), der alle Vollkommenheiten gewährt.

Wort für Wort
dhyāyet evam ripūn cāṭe
so meditiere man zur Vertreibung der Feinde
kṛṣṇābham vāyumaṇḍale
dunkel gefärbt, in der Wind(element)-Scheibe
kha-maṇḍala-gatam svaccham
in der Himmels(-Äther)scheibe befindlich, klar
vārāham sarvasiddhidam
den Eber(-Gott), der alle Vollkommenheiten gewährt

śatrubhūtagrahakṣveḍāmayapīḍādiśāntaye / bhagvardhīśayutaṃ vyomabindubhūṣitamastakam

Zur Befriedung von Feinden, Unholden, Planetendämonen, Fluch, Krankheit, Leiden und dergleichen [meditiere man über ihn], verbunden mit [unklar], den Himmelsraum, das Haupt mit dem Bindu geschmückt.

Wort für Wort
śatru-bhūta-graha-kṣveḍā-maya-pīḍā-ādi-śāntaye
zur Befriedung von Feinden, Unholden, Planetendämonen, Fluch, Krankheit, Leiden u.dgl.
bhagvardhīśayutam [?]
verbunden mit [unklar]
vyoma
den Himmelsraum
bindu-bhūṣita-mastakam
das mit dem Bindu geschmückte Haupt

[Anm.: Vers stark verderbt/unklar überliefert ('bhagvardhīśayutaṃ'); sinngemäße Übertragung, Einzellesarten unsicher.]

ekākṣaro varāhasya mantraḥ kalpadrumo 'paraḥ / pūjādyārdhyādikaṃ sarvamasyāṃ pūrvoktavañcaret

Der einsilbige Mantra Varāhas ist ein anderer Wunschbaum (kalpadruma); Verehrung, Arghya-Darbringung und alles Übrige vollziehe man bei diesem wie zuvor genannt.

Wort für Wort
ekākṣaraḥ varāhasya mantraḥ
der einsilbige Mantra Varāhas
kalpadrumaḥ aparaḥ
ein anderer Wunschbaum
pūjā-ādi-arghya-ādikam sarvam
Verehrung, Arghya-Darbringung und alles Übrige
asyām pūrvoktavat caret
vollziehe man bei diesem wie zuvor genannt

savāmakarṇāṃnidrāsyādvarāhāya hṛdantimaḥ / tārādyo vasuvarṇo 'yaṃ sarvaiśvaryapradāyakaḥ

[Beginnend] mit dem linken Ohr [unklar], 'nidrāsyāt' [unklar], 'varāhāya', endend mit hṛt (namaḥ) - so ist dieser, mit Tāra beginnende, aus acht Silben bestehende (Mantra), der Gewährer aller Herrschaft.

Wort für Wort
savāmakarṇām nidrāsyāt [?]
[unklar, etwa 'mit dem linken Ohr...']
varāhāya hṛdantimaḥ
'varāhāya', endend mit hṛt (namaḥ)
tārādyaḥ vasuvarṇaḥ ayam
dieser, mit Tāra beginnende, achtsilbige (Mantra)
sarvaiśvaryapradāyakaḥ
der Gewährer aller Herrschaft

[Anm.: Versanfang ('savāmakarṇāṃnidrāsyād') unklar/verderbt überliefert; sinngemäße Übertragung.]

brahmā muniḥ syādgāyatrī chando vārāhasaṃjñakaḥ / devaścandrābdhinetraiḥ savarṇāṅgakriyā matā

Brahmā ist der Seher, Gāyatrī das Versmaß, 'Vārāha' die genannte Gottheit; entsprechend der Zahl von Mond(1), Ozean(4) [und] Auge(2) gilt die gleichfarbige Gliederhandlung (Nyāsa).

Wort für Wort
brahmā muniḥ syāt
Brahmā ist der Seher
gāyatrī chandaḥ
Gāyatrī das Versmaß
vārāhasaṃjñakaḥ devaḥ
'Vārāha' die genannte Gottheit
candra-abdhi-netraiḥ savarṇa-aṅgakriyā matā
mit den Zahlen Mond, Ozean, Auge gilt die gleichfarbige Gliederhandlung

[?] Zahlensymbolik 'candrābdhinetraiḥ' im Detail unsicher.

dhyānapūjāprayogādi prāgvadasyāpi kalpayet / praṇavādau ca ṅentaṃ ca bhagavatīti padaṃ tataḥ / dharaṇidvitayaṃ paścāddharerdvayamudīrayet

Meditation, Verehrung, Anwendung und dergleichen bilde man auch für diesen wie zuvor. Beginnend mit dem Praṇava, und im Dativ endend, [dann] das Wort 'bhagavatī', danach zweimal 'dharaṇi' (Erde), zuletzt spreche man zweimal das Wort 'Hari'.

Wort für Wort
dhyāna-pūjā-prayoga-ādi
Meditation, Verehrung, Anwendung u.dgl.
prāgvat asya api kalpayet
bilde man auch für diesen wie zuvor
praṇava-ādau ca ṅentam ca bhagavatī iti padam tataḥ
beginnend mit dem Praṇava, im Dativ endend, dann das Wort 'bhagavatī'
dharaṇidvitayam paścāt hareḥ dvayam udīrayet
danach zweimal 'dharaṇi', zuletzt zweimal 'Hari' spreche man

[Anm.: Der Vers weist im Quelltext drei Pādas (Halbverse) statt der üblichen zwei auf.]

ekonaviṃśatyarṇāḍhyo mantro vahnipriyāntimaḥ / varāho 'sya muniśchando gāyatrī nivṛdādikā

Der aus neunzehn Silben reiche Mantra endet mit 'vahnipriyā' (der dem Feuer Lieben); Varāha ist sein Seher, Versmaß ist Gāyatrī, seine Unterart beginnend mit Nivṛt.

Wort für Wort
ekonaviṃśati-arṇa-āḍhyaḥ mantraḥ
der aus neunzehn Silben reiche Mantra
vahnipriyā-antimaḥ
endend mit 'vahnipriyā'
varāhaḥ asya muniḥ
Varāha ist sein Seher
chandaḥ gāyatrī nivṛt-ādikā
Versmaß Gāyatrī, mit Nivṛt beginnende Unterart

devatā dharaṇī bījaṃ tāraḥśaktirvasupriyā / rāmavedāgnibāṇākṣinetrārṇairaṅgarakalpanam

Die Gottheit ist Dharaṇī (die Erde), das Bīja ist Tāra (Oṃ), die Śakti ist 'vasupriyā'; mit den Silben(zahlen) Rāma(3), Veda(4), Agni(3), Pfeil(5) [und] Auge(2) geschieht die Gliederbildung.

Wort für Wort
devatā dharaṇī
die Gottheit ist Dharaṇī
bījam tāraḥ
das Bīja ist Tāra
śaktiḥ vasupriyā
die Śakti ist 'vasupriyā'
rāma-veda-agni-bāṇa-akṣi-netra-arṇaiḥ aṅgakalpanam
mit den Silben(zahlen) Rāma, Veda, Agni, Pfeil, Auge geschieht die Gliederbildung

śyāmāṃ citravibhūṣāḍhyāṃ padmasthāṃ tuṅgasustanīm / nīlāṃbujadvayaṃ śālimañjarīṃ ca śukraṃ karaiḥ

Dunkel, reich an bunten Schmuckstücken, auf einem Lotos thronend, mit hohen schönen Brüsten, in den Händen ein Paar blauer Lotosblüten, eine Reisähre und Weißes...

Wort für Wort
śyāmām citravibhūṣā-āḍhyām
dunkel, reich an bunten Schmuckstücken
padmasthām tuṅgasustanīm
auf einem Lotos thronend, mit hohen schönen Brüsten
nīlāmbujadvayam śālimañjarīm ca
ein Paar blauer Lotosblüten und eine Reisähre
śukram karaiḥ [?]
Weißes in den Händen [?]

[?] 'śukraṃ karaiḥ' (etwa 'Weißes in den Händen') als konkretes Attribut unsicher.

dadhatīṃ citravasanāṃ dharāṃ bhagavatīṃ smaret / evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ daśāṃśaṃ pāyasena tu

...tragend, in buntem Gewand - so gedenke man der Göttin Dharā (Erde), der Erhabenen. Nachdem man so meditiert hat, rezitiere man hunderttausendmal [und opfere] ein Zehntel mit Milchreis.

Wort für Wort
dadhatīm citravasanām
tragend, in buntem Gewand
dharām bhagavatīm smaret
gedenke man der Göttin Dharā, der Erhabenen
evam dhyātvā japet lakṣam
so meditierend rezitiere man hunderttausendmal
daśāṃśam pāyasena tu
ein Zehntel aber mit Milchreis

sājyena juhuyānmantrī viṣṇoḥ pīṭhe samarcayet / mūrtiṃ saṃkalpya mūlena tasyāṃ vasumatīṃ yajet

...mit Ghee vermischt opfere der Mantra-Kundige; auf dem Viṣṇu-Sitz verehre man sie. Nachdem man mit dem Wurzelmantra die Gestalt fixiert hat, verehre man darin Vasumatī (die Erde).

Wort für Wort
sājyena juhuyāt mantrī
mit Ghee vermischt opfere der Mantra-Kundige
viṣṇoḥ pīṭhe samarcayet
auf dem Viṣṇu-Sitz verehre man
mūrtim saṃkalpya mūlena
die Gestalt mit dem Wurzelmantra fixierend
tasyām vasumatīm yajet
darin verehre man Vasumatī

aṅgāni pūrvamārādhya bhūvahnijalamārutān / dikpātreṣu ca sampūjya koṇapatreṣu tatkalāḥ

Nachdem man zunächst die Glieder(-Gottheiten) verehrt hat, [verehre man] Erde, Feuer, Wasser und Wind; an den Blattstellen der Himmelsrichtungen verehre man diese, an den Blattstellen der Zwischenrichtungen deren Teilaspekte.

Wort für Wort
aṅgāni pūrvam ārādhya
zunächst die Glieder(-Gottheiten) verehrend
bhū-vahni-jala-mārutān
Erde, Feuer, Wasser, Wind
dikpātreṣu ca sampūjya
an den Blattstellen der Richtungen verehrend
koṇapatreṣu tatkalāḥ
an den Blattstellen der Zwischenrichtungen deren Teilaspekte

nivṛttiśca pratiṣṭā ca vidyānāṃ taiśca tatkalāḥ / indrādyānapi vañcādīnpūjayettadanantaram

Nivṛtti, Pratiṣṭhā und Vidyā - auch diese samt ihren Teilaspekten; Indra und die übrigen (Weltenhüter) verehre man ebenfalls danach.

Wort für Wort
nivṛttiḥ ca pratiṣṭhā ca vidyānām
Nivṛtti und Pratiṣṭhā, der Wissensformen
taiḥ ca tatkalāḥ
und mit ihnen deren Teilaspekte
indra-ādyān api
auch Indra und die übrigen
[vandy]ādīn pūjayet tadanantaram
und die übrigen [?] verehre man danach

[?] 'vañcādīn' unsicher; evtl. verderbt für einen weiteren Beinamen der Weltenhüter, hier als 'die übrigen' wiedergegeben.

evaṃ siddhe manau mantrī sādhayediṣṭamātmanaḥ / dharaṇī prabhajannevaṃ paśuratnāṃbarādibhiḥ

So, wenn der Manu vollendet ist, erreiche der Mantra-Kundige sein eigenes Verlangtes; wer die Erde so verehrt, mit Vieh, Juwelen, Gewändern und dergleichen (als Opfergaben)...

Wort für Wort
evam siddhe manau mantrī
so, wenn der Manu vollendet ist, der Mantra-Kundige
sādhayet iṣṭam ātmanaḥ
erreiche sein eigenes Verlangtes
dharaṇīm prabhajan evam
die Erde so verehrend
paśu-ratna-ambara-ādibhiḥ
mit Vieh, Juwelen, Gewändern u.dgl.

dharamyā vallabhaḥ sa syātsukhī jīvecchataṃ samā / trailokyamohano mantro jagannāthasya kīrtyate

...wird der Geliebte der Erde und lebt glücklich hundert Jahre. [Nun] wird der 'Trailokyamohana' genannte Mantra des Jagannātha verkündet.

Wort für Wort
dharamyā vallabhaḥ saḥ syāt
der Geliebte der Erde wird er
sukhī jīvet śatam samāḥ
lebt glücklich hundert Jahre
trailokyamohanaḥ mantraḥ
der 'Trailokyamohana' genannte Mantra
jagannāthasya kīrtyate
des Jagannātha wird verkündet

tāraḥ kāmo ramā bījaṃ hṛdante puruṣottamaḥ / śrīkaṇṭhaḥ pratirūpānte lakṣmīti ca nivāsi ca

Tāra (Oṃ), Kāma(-bīja), Ramā(-bīja) als Samen, [dann] 'Puruṣottama', endend auf hṛt (namaḥ); [dann] 'Śrīkaṇṭha', endend auf 'pratirūpa', [dann] 'Lakṣmī' und 'Nivāsin'...

Wort für Wort
tāraḥ kāmaḥ ramā bījam
Tāra, Kāma(-Bīja), Ramā(-Bīja) als Samen
hṛdante puruṣottamaḥ
'Puruṣottama', endend auf hṛt
śrīkaṇṭhaḥ pratirūpānte
'Śrīkaṇṭha', endend auf 'pratirūpa'
lakṣmī iti ca nivāsi ca
'Lakṣmī' und 'Nivāsin'

sakalānte jagatpaścātkṣobhaṇeti padaṃ vadet / sarvastrīhṛdayānte tu vidāraṇapadaṃ vadet

...endend auf 'sakala' [und dann] 'jagat', danach spreche man das Wort 'kṣobhaṇa' (Erschütterung); endend auf 'sarvastrīhṛdaya' (alle Frauenherzen) aber spreche man das Wort 'vidāraṇa' (Zerreißung).

Wort für Wort
sakalānte jagat paścāt
endend auf 'sakala', dann 'jagat'
kṣobhaṇa iti padam vadet
spreche man das Wort 'kṣobhaṇa'
sarvastrīhṛdayānte tu
endend auf 'sarvastrīhṛdaya' aber
vidāraṇa padam vadet
spreche man das Wort 'vidāraṇa'

tatastribhuvanāntaṃ tu madonmādakareti ca / surāsurānte manujasuṃdarījanavarṇataḥ

Danach, endend auf 'tribhuvana' (die drei Welten), [spreche man] 'madonmādakara' (den Rausch Erregende); endend auf 'surāsura' (Götter und Dämonen) [folgt] entsprechend der Silbenreihe 'manuja-sundarī-jana'.

Wort für Wort
tataḥ tribhuvanāntam tu
danach, endend auf 'tribhuvana', aber
madonmādakara iti ca
'madonmādakara'
surāsurānte
endend auf 'surāsura'
manuja-sundarī-jana-varṇataḥ
entsprechend der Silbenreihe 'manuja-sundarī-jana'

manāṃsi tāpayadvandvaṃ dīpayadvitayaṃ tataḥ / śoṣayadvitayaṃ paścānmārayadvitayaṃ tataḥ

'Manāṃsi' (die Gemüter), [dann] das Paar 'tāpayat' (versengend), danach das Paar 'dīpayat' (entflammend); danach das Paar 'śoṣayat' (austrocknend), danach das Paar 'mārayat' (tötend).

Wort für Wort
manāṃsi tāpayat-dvandvam
'manāṃsi', das Paar 'tāpayat'
dīpayat-dvitayam tataḥ
danach das Paar 'dīpayat'
śoṣayat-dvitayam paścāt
danach das Paar 'śoṣayat'
mārayat-dvitayam tataḥ
danach das Paar 'mārayat'

staṃbhayadvitayaṃ bhūyo mohayadvitaya tataḥ / drāvayadvitayaṃ tāvadākarṣayayugaṃ tataḥ

Wiederum das Paar 'stambhayat' (lähmend), danach das Paar 'mohayat' (verwirrend); ebenso das Paar 'drāvayat' (zerschmelzend), danach das Paar 'ākarṣayat' (anziehend).

Wort für Wort
stambhayat-dvitayam bhūyaḥ
wiederum das Paar 'stambhayat'
mohayat-dvitayam tataḥ
danach das Paar 'mohayat'
drāvayat-dvitayam tāvat
ebenso das Paar 'drāvayat'
ākarṣaya-yugam tataḥ
danach das Paar 'ākarṣaya'

samastaparamo yena subhagena ca saṃyutam / sarvasaubhāgyaśabdānte karasarvapadaṃ vadet

...wodurch das Höchste Ganze, verbunden mit dem Holdseligen; endend auf das Wort 'sarvasaubhāgya' (alles Glück) spreche man das Wort 'kara sarva' (bewirkend, alles).

Wort für Wort
samastaparamaḥ yena
wodurch das Höchste Ganze
subhagena ca saṃyutam
verbunden mit dem Holdseligen
sarvasaubhāgya-śabda-ante
endend auf das Wort 'sarvasaubhāgya'
kara-sarva-padam vadet
spreche man das Wort 'kara sarva'

[?] Konstruktion des ersten Halbverses unklar; sinngemäß übertragen.

kāmapradādamunbrahmāsendurhanuyugaṃ tataḥ / cakreṇa gadayā paścātkhaḍgena tadanantaram

'Kāmaprada' [gewährend] [unklar], danach das Paar 'hanu' (Kinnbacken); danach mit 'cakra' (Diskus), mit 'gadā' (Keule), danach damit 'khaḍga' (Schwert)...

Wort für Wort
kāmaprada [?]
'kāmaprada' [unklar]
hanuyugam tataḥ
danach das Paar 'hanu'
cakreṇa gadayā paścāt
danach mit Diskus, mit Keule
khaḍgena tadanantaram
danach damit Schwert

[Anm.: Vers stark verderbt/unklar überliefert ('kāmapradādamunbrahmāsendurhanuyugaṃ'); sinngemäße Wiedergabe, Einzellesarten unsicher.]

sarvabāṇairbhediyugaṃ pāśenānte kaṭadvayam / aṅkuśeneti samprocya tāḍayadvitayaṃ punaḥ

Mit allen Pfeilen das Paar 'bhedaya' (spalte); mit der Schlinge am Ende das Paar 'kaṭa' [unklar]; mit 'aṅkuśa' (Elefantenstachel) also sprechend, wiederum das Paar 'tāḍaya' (schlage).

Wort für Wort
sarvabāṇaiḥ bhedi-yugam
mit allen Pfeilen das Paar 'bhedaya'
pāśena ante kaṭadvayam [?]
mit der Schlinge am Ende das Paar 'kaṭa' [unklar]
aṅkuśena iti samprocya
mit 'aṅkuśa' also sprechend
tāḍayat-dvitayam punaḥ
wiederum das Paar 'tāḍaya'

[?] 'kaṭadvayam' im Kontext (etwa Hüfte/Seite, oder Eigenname) unklar.

kuruśabdadvayamatho kiṃ tiṣṭasi padaṃ vadet / tāvadyāvatpadasyānte samāhitamanantaram / tato me siddhirābhāsya bhavamante ca varma phaṭ

Sodann zweimal das Wort 'kuru' (tue!), [dann] spreche man das Wort 'kiṃ tiṣṭhasi' (was zögerst du?); [dies fortführend] bis zum Ende des Wortes 'tāvad yāvat' (solange als), unmittelbar zusammengefügt; danach 'me siddhiḥ' aussprechend, am Ende 'bhava' und als Panzer(-Silbe) 'phaṭ'.

Wort für Wort
kuruśabdadvayam atho
sodann zweimal das Wort 'kuru'
kim tiṣṭhasi padam vadet
spreche man das Wort 'kiṃ tiṣṭhasi'
tāvat yāvat padasya ante samāhitam anantaram
bis zum Ende des Wortes 'tāvad yāvat', unmittelbar zusammengefügt
tataḥ me siddhiḥ ābhāṣya bhava-ante ca varma phaṭ
danach 'me siddhiḥ' aussprechend, am Ende 'bhava' und Panzer(-Silbe) 'phaṭ'

[Anm.: Im Quelltext liegt dieser Vers als Dreizeiler vor (drei Halbverse statt der üblichen zwei); sinngemäß als zusammenhängende Konstruktionsanweisung übertragen.]

hṛdanto 'yaṃ mahāmantro dviśatārṇaḥ samīritaḥ / jaiminirmunirasyoktaśchandaścāmitamīritam

Dieser, auf hṛt (namaḥ) endende große Mantra wird als zweihundertsilbig verkündet; Jaimini wird als sein Seher genannt, und das Versmaß wird als 'unermesslich' bezeichnet.

Wort für Wort
hṛdantaḥ ayam mahāmantraḥ
dieser, auf hṛt endende große Mantra
dviśatārṇaḥ samīritaḥ
wird als zweihundertsilbig verkündet
jaiminiḥ muniḥ asya uktaḥ
Jaimini wird als sein Seher genannt
chandaḥ ca amitam īritam
und das Versmaß wird als 'unermesslich' bezeichnet

devatā jagatāṃ mohe jagannāthaḥ prakīrtitaḥ / kāmo bījaṃ ramā śaktirviniyogo 'khilāptaye

Als Gottheit, für die Bezauberung der Welten, wird Jagannātha genannt; Kāma ist das Bīja, Ramā die Śakti, die Anwendung dient der Erlangung von allem.

Wort für Wort
devatā jagatām mohe
als Gottheit, für die Bezauberung der Welten
jagannāthaḥ prakīrtitaḥ
wird Jagannātha genannt
kāmaḥ bījam ramā śaktiḥ
Kāma das Bīja, Ramā die Śakti
viniyogaḥ akhilāptaye
die Anwendung dient der Erlangung von allem

puruṣottamatribhuvanonmādakānte 'gnivarma ca / hṛdayaṃ kīrtitaṃ paścājjagatkṣobhaṇaśabdataḥ

'Puruṣottama' bis 'tribhuvanonmādaka', endend mit der Feuer-Panzer(-Silbe) - dies wird als Herz(-Mantra) genannt; danach, vom Wort 'jagatkṣobhaṇa' an...

Wort für Wort
puruṣottama-tribhuvanonmādaka-ante
'Puruṣottama' bis 'tribhuvanonmādaka'
agnivarma ca
und die Feuer-Panzer(-Silbe)
hṛdayam kīrtitam
wird als Herz(-Mantra) genannt
paścāt jagatkṣobhaṇaśabdataḥ
danach vom Wort 'jagatkṣobhaṇa' an

lakṣmīdayitavarmāntaḥ śiraḥ proktaṃ śikhā punaḥ / manmathotamaśabdānte maṅgaje padamīrayet

...endend mit dem Panzer(-Wort) von 'lakṣmīdayita' - so wird das Haupt(-Mantra) genannt; wiederum der Schopf(-Mantra) [reicht] bis zum Wort '[unklar]'; man spreche das Wort...

Wort für Wort
lakṣmīdayita-varma-antaḥ śiraḥ proktam
endend mit dem Panzer(-Wort) von 'lakṣmīdayita', als Haupt(-Mantra) genannt
śikhā punaḥ
wiederum der Schopf(-Mantra)
manmatha-uttama-śabdānte [?]
bis zum Wort '[unklar]'
maṅgaje padam īrayet [?]
man spreche das Wort [unklar]

[Anm.: Zweite Vershälfte ('manmathotamaśabdānte maṅgaje') unklar/verderbt überliefert; sinngemäße Wiedergabe.]

kāmadāyeti huṃ procya nyasedvama tataḥ param / paramānte bhṛgukarṇābhyāṃ ca sarvapadaṃ tataḥ

Nachdem man 'kāmadāya' [und] 'huṃ' ausgesprochen hat, bringe man danach die Silbe 'vama' an; endend auf 'parama', [dann] mit beiden Silben 'bhṛgu' [und] 'karṇa', und danach das Wort 'sarva'...

Wort für Wort
kāmadāya iti hum procya
'kāmadāya' und 'huṃ' aussprechend
nyaset vama tataḥ param
bringe man danach 'vama' an
paramānte bhṛgu-karṇābhyām ca
endend auf 'parama', mit 'bhṛgu' und 'karṇa'
sarvapadam tataḥ
danach das Wort 'sarva'

[?] Konstruktion im Detail unsicher.

saubhāgyakaravarmānte kavacaṃ pārikīrtitam / surāsurānte manujasuṃdarīti padaṃ vadet

Endend mit dem Panzer(-Wort) 'saubhāgyakara' - so wird der Kavaca(-Mantra) genannt; endend auf 'surāsura' spreche man das Wort 'manujasundarī'.

Wort für Wort
saubhāgyakara-varma-ante
endend mit dem Panzer(-Wort) 'saubhāgyakara'
kavacam parikīrtitam
so wird der Panzer(-Mantra) genannt
surāsurānte
endend auf 'surāsura'
manujasundarī iti padam vadet
spreche man das Wort 'manujasundarī'

hṛdayānte vidā paścādraṇasarvapadaṃ vadet / tataḥ praharaṇadharasarvakāmukatatpadam

Endend am Herz(-Wort), nachdem man 'vidāra' [gesprochen hat], spreche man danach das Wort 'raṇa sarva'; danach das Wort 'praharaṇadhara sarva kāmuka tat'...

Wort für Wort
hṛdayānte vidā paścāt
endend am Herz(-Wort), nach 'vidāra'
raṇasarvapadam vadet
spreche man das Wort 'raṇa sarva'
tataḥ praharaṇadhara-sarva-kāmuka-tat-padam
danach das Wort 'praharaṇadhara sarva kāmuka tat'

[?] Konstruktion im Detail unsicher überliefert.

hanuyugmaṃ ca hṛdayaṃ bandhanāni tato vadet / ākarṣayadvayaṃ paścānmahābalapadaṃ tataḥ

Das Paar 'hanu' (Kinnbacken) und 'hṛdaya' (Herz), danach spreche man 'bandhanāni' (Fesseln); danach das Paar 'ākarṣaya' (ziehe an), danach das Wort 'mahābala' (große Kraft).

Wort für Wort
hanuyugmam ca hṛdayam
das Paar 'hanu' und 'hṛdaya'
bandhanāni tataḥ vadet
'bandhanāni' spreche man danach
ākarṣaya-dvayam paścāt
danach das Paar 'ākarṣaya'
mahābalapadam tataḥ
danach das Wort 'mahābala'

varma cāstraṃ samākhyātaṃ netraṃ syāttadanantaram / vadetribhuvanaṃ paścāccara sarvajaneti ca

Und der Panzer(-Mantra) [und] der Waffen(-Mantra) sind so genannt; danach folgt der Augen(-Mantra); danach spreche man 'tribhuvana' (die drei Welten) und 'cara sarvajana' (durchwandre alle Wesen).

Wort für Wort
varma ca astram samākhyātam
und der Panzer- und der Waffen(-Mantra) sind so genannt
netram syāt tadanantaram
der Augen(-Mantra) folgt danach
vadet tribhuvanam paścāt
spreche man danach 'tribhuvana'
cara sarvajana iti ca
und 'cara sarvajana'

manāṃsi harayugmānte dārayadvitayaṃ ca me / vaśamānaya varmānte netramantraḥ samīritaḥ

'Manāṃsi' (die Gemüter), endend mit dem Paar 'hara' (raube), [und] das Paar 'dāraya' (zerreiße), für mich; 'vaśam ānaya' (bringe in meine Gewalt), endend mit dem Panzer(-Mantra) - so wird der Augen-Mantra verkündet.

Wort für Wort
manāṃsi hara-yugma-ante
'manāṃsi', endend mit dem Paar 'hara'
dārayat-dvitayam ca me
und das Paar 'dāraya', für mich
vaśam ānaya varma-ante
'vaśam ānaya', endend mit dem Panzer(-Mantra)
netramantraḥ samīritaḥ
so wird der Augen-Mantra verkündet

ṣaḍaṅgamantrāstārādyāḥ phaṭnamontāḥ prakīrtitāḥ / tāraḥ trailokyaśabdānte mohaneti padaṃ vadet

Die sechs Gliedmantras, mit Tāra beginnend, auf 'phaṭ' [oder] 'namaḥ' endend, werden so verkündet; Tāra, endend auf das Wort 'trailokya', [dann] spreche man das Wort 'mohana'.

Wort für Wort
ṣaḍaṅgamantrāḥ tārādyāḥ
die sechs Gliedmantras, mit Tāra beginnend
phaṭ-namaḥ-antāḥ prakīrtitāḥ
auf 'phaṭ'/'namaḥ' endend, so verkündet
tāraḥ trailokyaśabdānte
Tāra, endend auf das Wort 'trailokya'
mohana iti padam vadet
spreche man das Wort 'mohana'

hṛṣīkeśeti saṃprocyāpratirūpādiśabdataḥ / mamnathānantaraṃ sarvastrīṇāṃ hṛdayamīrayet

'Hṛṣīkeśa' also aussprechend, [beginnend] vom Wort 'apratirūpa' an; unmittelbar nach 'Manmatha' (Kāma) spreche man 'sarvastrīṇāṃ hṛdaya' (das Herz aller Frauen).

Wort für Wort
hṛṣīkeśa iti samprocya
'Hṛṣīkeśa' also aussprechend
apratirūpa-ādi-śabdataḥ
vom Wort 'apratirūpa' an
manmatha-anantaram
unmittelbar nach 'Manmatha'
sarvastrīṇām hṛdayam īrayet
spreche man 'das Herz aller Frauen'

ākarṣaṇapadā gacchadāgacchahṛdayāntimaḥ / anena vyāpakaṃ kṛtvā jagannāthaṃ smaret sudhīḥ

[Es folgt] das Wort 'ākarṣaṇa' (Anziehung), 'gaccha āgaccha' (gehe, komme), endend am Herzen; mit diesem vollziehe der Weise den Durchdringungs(-Nyāsa) und gedenke des Jagannātha.

Wort für Wort
ākarṣaṇapadā gaccha āgaccha
das Wort 'ākarṣaṇa', 'gaccha āgaccha'
hṛdayāntimaḥ
endend am Herzen
anena vyāpakam kṛtvā
mit diesem den Durchdringungs(-Nyāsa) vollziehend
jagannātham smaret sudhīḥ
gedenke der Weise des Jagannātha

kṣīrābdhestu taṭe ramyaṃ suradrumalatāñcitam / udyadarkābhujālābhaṃ svadhāmnojvāladiṅmukham

Am lieblichen Ufer des Milchozeans, geschmückt mit Bäumen und Ranken der Götter, gleich dem Netz von Strahlen der aufgehenden Sonne, mit eigenem Glanz die Himmelsrichtungen erleuchtend...

Wort für Wort
kṣīrābdheḥ tu taṭe ramyam
am lieblichen Ufer des Milchozeans
suradruma-latā-añcitam
geschmückt mit Bäumen und Ranken der Götter
udyat-arka-ābhujāla-ābham
gleich dem Strahlennetz der aufgehenden Sonne
svadhāmnā ujvāla-dikmukham
mit eigenem Glanz die Himmelsrichtungen erleuchtend

prasūnāvalisaurabhyamādyanmadhukarāravam / divyavātoñcalatkañjaparāgoddhūlitāṃbaram

...duftend nach Reihen von Blüten, summend vom Gesumm der Bienen, den Himmel bestäubt vom Blütenstaub der Lotosblüten, die im himmlischen Wind wogen...

Wort für Wort
prasūna-āvali-saurabhyam
duftend nach Reihen von Blüten
ādyat-madhukara-āravam
summend vom Gesumm der Bienen
divyavāta-uñcalat-kañja-parāga-uddhūlita-ambaram
den vom Blütenstaub der im himmlischen Wind wogenden Lotosblüten bestäubten Himmel

svarvadhūgītamādhuryābhirāma cintayed vanam / tadantarmaṇisampattisphurattoraṇamaṇḍape

...lieblich durch die Süße des Gesangs der Himmelsfrauen - so denke man sich den Hain; darin, in einem Pavillon mit von der Fülle der Juwelen strahlenden Torbögen...

Wort für Wort
svarvadhū-gīta-mādhurya-abhirāmam
lieblich durch die Süße des Gesangs der Himmelsfrauen
cintayet vanam
so denke man sich den Hain
tadantaḥ maṇisampatti-sphurat-toraṇa-maṇḍape
darin, in einem Pavillon mit von der Fülle der Juwelen strahlenden Torbögen

vilasanmauktikoddāmadāmarājadvitānake / maṇivedyādi viyat kirīṭāgrasamarcite

...mit einem von prächtigen Perlengirlanden schimmernden Baldachin, mit einem Juwelenaltar und dergleichen, der bis zum Himmel reicht, von den Kronenspitzen (der Götter) verehrt...

Wort für Wort
vilasat-mauktika-uddāma-dāma-rājat-vitānake
mit einem von prächtigen, schimmernden Perlengirlanden (geschmückten) Baldachin
maṇivedi-ādi
Juwelenaltar und dergleichen
viyat
bis zum Himmel (reichend)
kirīṭāgra-samarcite
von den Kronenspitzen (der Götter) verehrt

[?] 'viyat' (Himmel/Raum) syntaktisch im Vers nicht eindeutig verankert; sinngemäß übertragen.

divyasiṃhāsane vipra samāsīnaṃ smaredvibhum / śaṅkhapāśeṣu cāpāni musalaṃ nandakaṃ gadām

...auf einem himmlischen Löwenthron sitzend, o Brahmane [Nārada] - so gedenke man des Erhabenen; Muschelhorn, Schlinge, Bogen, Keule(-Stößel), Nandaka(-Schwert) [und] Keule...

Wort für Wort
divyasiṃhāsane vipra
auf himmlischem Löwenthron, o Brahmane
samāsīnam smaret vibhum
sitzend gedenke man des Erhabenen
śaṅkha-pāśeṣu ca āpāni
Muschelhorn, Schlinge, Bogen
musalam nandakam gadām
Stößel, Nandaka(-Schwert), Keule

aṅkuśaṃ dadhataṃ dorbhiḥ śliṣṭe kamalayorasi / paśyatyaṅkasthayāṃbhojaśriyā rāgollasadṛśā

...und den Elefantenstachel in den Armen tragend, zwischen zwei aneinandergeschmiegten Lotosblüten [seine Waffen haltend]; er blickt mit einem von Leidenschaft strahlenden Blick auf die auf seinem Schoß sitzende Lotos-Glanz(-Göttin).

Wort für Wort
aṅkuśam dadhatam dorbhiḥ
den Elefantenstachel mit den Armen tragend
śliṣṭe kamalayoḥ asi
zwischen zwei aneinandergeschmiegten Lotosblüten
paśyati aṅkasthayā ambhojaśriyā
er blickt auf die auf seinem Schoß sitzende Lotos-Glanz(-Göttin)
rāga-ullasad-dṛśā
mit von Leidenschaft strahlendem Blick

dhyātvaivaṃ prajapellakṣacatuṣkaṃ taddaśāṃśataḥ / kuṇḍer'ddhacandre padmairvā jātīpuṣpaiśca homayet

Nachdem man so meditiert hat, rezitiere man viermal hunderttausendmal [und opfere] ein Zehntel davon; in einer halbmondförmigen Opfergrube opfere man mit Lotosblüten oder Jasminblüten.

Wort für Wort
dhyātvā evam prajapet lakṣacatuṣkam
so meditierend rezitiere man viermal hunderttausend
tad-daśāṃśataḥ
ein Zehntel davon
kuṇḍe ardhacandre
in einer halbmondförmigen Opfergrube
padmaiḥ vā jātīpuṣpaiḥ ca homayet
mit Lotosblüten oder Jasminblüten opfere man

yāgabhūmiṃ tathātmānaṃ yāgopakaraṇaṃ tathā / pūjayiṣyan jagannāthaṃ gāyatryā prokṣayedvudhaḥ

Den Opferplatz, ebenso sich selbst, sowie die Opfergerätschaften besprenge der Weise mit der Gāyatrī, bevor er Jagannātha verehrt.

Wort für Wort
yāgabhūmim tathā ātmānam
den Opferplatz, ebenso sich selbst
yāgopakaraṇam tathā
sowie die Opfergerätschaften
pūjayiṣyan jagannātham
im Begriff, Jagannātha zu verehren
gāyatryā prokṣayet budhaḥ
besprenge der Weise mit der Gāyatrī

trailokyamohanāyānte vidmahe padamīrayet / smarāya dhīmahītyuktvā tanno viṣṇuḥ pracodayāt

Endend auf 'trailokyamohanāya' spreche man das Wort 'vidmahe'; nachdem man 'smarāya dhīmahi' gesprochen hat, füge man an 'tan no viṣṇuḥ pracodayāt'.

Wort für Wort
trailokyamohanāya-ante
endend auf 'trailokyamohanāya'
vidmahe padam īrayet
spreche man das Wort 'vidmahe'
smarāya dhīmahi iti uktvā
'smarāya dhīmahi' gesprochen habend
tat naḥ viṣṇuḥ pracodayāt
'tan no viṣṇuḥ pracodayāt'

gāyatryeṣā samākhyātā sarvaśuddhikarī parā / kalpayedāsanaṃ pīṭhe pūrvokte vaiṣṇave sudhīḥ

Dies ist die genannte Gāyatrī, die höchste, alles Reinigende. Der Weise bilde den Sitz (āsana) auf dem zuvor genannten Viṣṇu-Pīṭha.

Wort für Wort
gāyatrī eṣā samākhyātā
dies ist die genannte Gāyatrī
sarvaśuddhikarī parā
die höchste, alles Reinigende
kalpayet āsanam pīṭhe
bilde den Sitz auf dem Pīṭha
pūrvokte vaiṣṇave sudhīḥ
dem zuvor genannten Viṣṇu(-Pīṭha), der Weise

pakṣirājāya ṭhadvandvaṃ pīṭhamantro 'yamīritaḥ / mūrtiṃ saṃkalpamūlena tasyāmāvāhayedataḥ

'Pakṣirājāya' (dem König der Vögel, Garuḍa) [und] das Paar 'ṭha' - dies wird als Pīṭha-Mantra verkündet. Mit dem Wurzelmantra fixiere man die Gestalt gedanklich und lade (den Gott) darin ein.

Wort für Wort
pakṣirājāya ṭha-dvandvam
'pakṣirājāya' und das Paar 'ṭha'
pīṭhamantraḥ ayam īritaḥ
dies wird als Pīṭha-Mantra verkündet
mūrtim saṃkalpa-mūlena
die Gestalt mit dem Wurzelmantra fixierend
tasyām āvāhayet ataḥ
lade man darin ein

vyāpakanyāsamantreṇa tataḥ sampūjya bhaktitaḥ / śrīvatsahṛdayaṃ tena śrīvatsaṃ stanayoryajet

Mit dem Durchdringungs-Nyāsa-Mantra verehre man danach mit Hingabe; mit dem 'Śrīvatsa-hṛdaya'(-Mantra) verehre man den Śrīvatsa(-Schmuck) an der Brust.

Wort für Wort
vyāpakanyāsamantreṇa
mit dem Durchdringungs-Nyāsa-Mantra
tataḥ sampūjya bhaktitaḥ
danach mit Hingabe verehrend
śrīvatsahṛdayam tena
mit dem 'Śrīvatsa-Herz'(-Mantra)
śrīvatsam stanayoḥ yajet
verehre man den Śrīvatsa an der Brust

kaustubhāya hṛdantena yajedvakṣasi kaustubham / pūjayedvanamālāyai hṛdantena gale ca tām

Mit dem auf 'kaustubhāya' [und] hṛt endenden Mantra verehre man den Kaustubha an der Brust; mit dem auf 'vanamālāyai' [und] hṛt endenden Mantra verehre man sie (die Girlande) am Hals.

Wort für Wort
kaustubhāya hṛdantena
mit dem auf 'kaustubhāya' und hṛt endenden (Mantra)
yajet vakṣasi kaustubham
verehre man an der Brust den Kaustubha
pūjayet vanamālāyai hṛdantena
verehre man mit dem auf 'vanamālāyai' und hṛt endenden (Mantra)
gale ca tām
am Hals sie (die Girlande)

karṇikāyāṃ tato 'bhyarcayedvidhivañcāṅgadevatāḥ / daleṣu pūjayetpaścāllakṣmyādyāvṛttacāmarāḥ

An der Blütenmitte verehre man danach vorschriftsmäßig die Gliedgottheiten; an den Blütenblättern verehre man danach Lakṣmī und die übrigen, mit hin- und herbewegten Wedeln...

Wort für Wort
karṇikāyām tataḥ abhyarcayet vidhivat
an der Blütenmitte verehre man danach vorschriftsmäßig
ca aṅgadevatāḥ
und die Gliedgottheiten
daleṣu pūjayet paścāt
an den Blütenblättern verehre man danach
lakṣmyādyāḥ āvṛttacāmarāḥ
Lakṣmī und die übrigen, mit bewegten Wedeln

bandhūkakusumābhāsāḥ muktāhāralasatkucāḥ / utphullāṃbhaghojanayanā madavibhramamantharāḥ

...leuchtend wie Bandhūka-Blüten, mit von Perlenketten schimmernden Brüsten, mit Augen wie voll erblühte Lotosblüten, in trägem Liebesrausch schwankend...

Wort für Wort
bandhūka-kusuma-ābhāsāḥ
leuchtend wie Bandhūka-Blüten
muktā-hāra-lasat-kucāḥ
mit von Perlenketten schimmernden Brüsten
utphulla-ambhoja-nayanāḥ
mit Augen wie voll erblühte Lotosblüten
mada-vibhrama-mantharāḥ
in trägem Liebesrausch schwankend

lakṣmīḥ sarasvatī caiva dhṛtiḥ prītistataḥ param / kāntiḥ śāntistuṣṭipuṣṭibījādyā ṅenamontikāḥ

Lakṣmī, Sarasvatī, Dhṛti, Prīti, danach Kānti, Śānti, Tuṣṭi [und] Puṣṭi - beginnend mit ihrem jeweiligen Samen (bīja), auf den Dativ und 'namaḥ' endend.

Wort für Wort
lakṣmīḥ sarasvatī ca eva
Lakṣmī, Sarasvatī
dhṛtiḥ prītiḥ tataḥ param
Dhṛti, Prīti, danach
kāntiḥ śāntiḥ tuṣṭi-puṣṭi
Kānti, Śānti, Tuṣṭi, Puṣṭi
bīja-ādyāḥ ṅe-namaḥ-antikāḥ
beginnend mit ihrem Samen, auf Dativ und 'namaḥ' endend

bhṛguḥ khadrāścandrāḍhyo devyā bījamudāhṛtam / hrasvatrayaṃ klībasarvarahitasvarasaṃyutam

'Bhṛgu', 'khadrāḥ' [unklar], mit Anusvāra versehen - so wird das Bīja (Samenmantra) der Göttin genannt; drei kurze (Laute), mit dem (Konsonanten) 'kliṃ' verbunden, ohne alles (Weitere), mit dem Vokal versehen.

Wort für Wort
bhṛguḥ khadrāḥ [?]
'Bhṛgu', 'khadrāḥ' [unklar]
candrāḍhyaḥ
mit Anusvāra (Mondbindu) versehen
devyā bījam udāhṛtam
wird als das Bīja der Göttin genannt
hrasvatrayam klība-sarva-rahita-svara-saṃyutam
drei kurze (Laute), ohne alles Weitere, mit dem Vokal versehen

[Anm.: Verscodierung der Bīja-Silbenbildung ('bhṛguḥ khadrāḥ candrāḍhyo ... hrasvatrayaṃ klībasarvarahitasvarasaṃyutam') stark verdichtet/unklar überliefert; sinngemäße, unsichere Wiedergabe.]

devyā bījaṃ kramādāsāmādau ca viniyojayet / dalāgreṣu yajecchaṅkhaṃ śārṅgaṃ cakramasiṃ gadām

Das Bīja der Göttin ordne man der Reihe nach diesen (Śaktis) voran; an den Blattspitzen verehre man Muschelhorn, Śārṅga(-Bogen), Diskus, Schwert [und] Keule...

Wort für Wort
devyā bījam kramāt āsām ādau
das Bīja der Göttin der Reihe nach diesen voran
ca viniyojayet
und man ordne zu
dalāgreṣu yajet śaṅkham śārṅgam
an den Blattspitzen verehre man Muschelhorn, Śārṅga
cakram asim gadām
Diskus, Schwert, Keule

aṅkuśaṃ musalaṃ pāśaṃ svamudrāmanubhiḥ pṛthak / mahājalacarā yānte varmāstraṃ vahnivallabhā

...Elefantenstachel, Keule(-Stößel), Schlinge, jeweils einzeln mit ihrer eigenen Handgeste und Mantra; endend auf 'mahājalacarā' (die im großen Wasser Wandelnde) [ist] der Panzer- [und] Waffenmantra, [endend mit] 'vahnivallabhā' (der dem Feuer Lieben).

Wort für Wort
aṅkuśam musalam pāśam
Elefantenstachel, Stößel, Schlinge
svamudrā-manubhiḥ pṛthak
jeweils einzeln mit eigener Handgeste und Mantra
mahājalacarā yā-ante
endend auf 'mahājalacarā'
varmāstram vahnivallabhā
der Panzer- und Waffenmantra, 'vahnivallabhā'

pāñcajanyā pratārādyo namontaḥ śaṅkhapūjane / śārṅgāya saśayānte ca varmāstraṃ vahnivallabhā

'Pāñcajanyā', beginnend mit dem (voranstehenden) Praṇava, auf 'namaḥ' endend - bei der Verehrung des Muschelhorns; 'Śārṅgāya', mit '[unklar]' endend - so auch der Panzer- [und] Waffenmantra, [endend mit] 'vahnivallabhā'.

Wort für Wort
pāñcajanyā pratāra-ādyaḥ
'Pāñcajanyā', mit vorangestelltem Praṇava beginnend
namaḥ-antaḥ śaṅkhapūjane
auf 'namaḥ' endend, bei der Muschelhorn-Verehrung
śārṅgāya saśaya-ante [?] ca
'Śārṅgāya', mit [unklar] endend
varmāstram vahnivallabhā
der Panzer- und Waffenmantra, 'vahnivallabhā'

[?] 'saśayānte' unklare Lesart.

śārṅgāya hṛdayaṃ mantro mahādyaḥ śārṅgapūjane / sudarśanamahānte tu cakrarājapadaṃ vadet

'Śārṅgāya', endend am Herzen, mit 'mahā' beginnend - ist der Mantra bei der Verehrung des Śārṅga(-Bogens); endend auf 'sudarśana-mahā' aber spreche man das Wort 'cakrarāja' (König der Diskusse).

Wort für Wort
śārṅgāya hṛdayam mantraḥ
'Śārṅgāya', endend am Herzen, der Mantra
mahādyaḥ śārṅgapūjane
mit 'mahā' beginnend, bei der Śārṅga-Verehrung
sudarśana-mahā-ante tu
endend auf 'sudarśana-mahā' aber
cakrarājapadam vadet
spreche man das Wort 'cakrarāja'

hayayugmaṃ sarvaduṣṭabhayamante kurudvayam / chindhidvayaṃ tataḥ paścādvidārayayugaṃ tataḥ

Das Paar 'haya' (Pferd/Ross) [und] 'sarvaduṣṭabhaya' (Furcht aller Bösen) am Ende, [dann] das Paar 'kuru' (tue!); danach das Paar 'chindhi' (zerschneide), danach das Paar 'vidāraya' (zerreiße).

Wort für Wort
hayayugmam sarvaduṣṭabhaya-ante
das Paar 'haya', endend auf 'sarvaduṣṭabhaya'
kurudvayam
das Paar 'kuru'
chindhidvayam tataḥ paścāt
danach das Paar 'chindhi'
vidāraya-yugam tataḥ
danach das Paar 'vidāraya'

paramantrān grasadvandvaṃ bhakṣayadvitayaṃ punaḥ / bhūtāni trāsayadvandvaṃ varmaphaḍvahnisuṃdarī

Das Paar 'grasat' (verschlinge die fremden Mantras), wiederum das Paar 'bhakṣayat' (verzehre); das Paar 'trāsayat' (erschrecke die Wesen); Panzer(-Mantra) [endend mit] 'phaṭ' [und] 'vahnisundarī' (die vom Feuer Schöne).

Wort für Wort
paramantrān grasat-dvandvam
die fremden Mantras - das Paar 'grasat'
bhakṣayat-dvitayam punaḥ
wiederum das Paar 'bhakṣayat'
bhūtāni trāsayat-dvandvam
die Wesen - das Paar 'trāsayat'
varma phaṭ vahnisundarī
Panzer(-Mantra) 'phaṭ', 'vahnisundarī'

sudarśanāya hṛdayaṃ proktaścakrārcane manuḥ / mahākhaḍgatīkṣṇapadācchiviyugmaṃ samīrayet

'Sudarśanāya', endend am Herzen - so wird der Mantra bei der Cakra-Verehrung genannt; vom Wort 'mahākhaḍgatīkṣṇa' (scharf wie ein großes Schwert) an spreche man das Paar 'chindhi' [unklar].

Wort für Wort
sudarśanāya hṛdayam
'Sudarśanāya', endend am Herzen
proktaḥ cakrārcane manuḥ
so wird der Mantra bei der Cakra-Verehrung genannt
mahākhaḍgatīkṣṇapadāt
vom Wort 'mahākhaḍgatīkṣṇa' an
chindhi-yugmam [?] samīrayet
spreche man das Paar 'chindhi' [unklar]

[?] 'chiviyugmaṃ' unklare Lesart, vermutlich für 'chindhiyugmaṃ' ('das Paar zerschneide').

huṃ phaṭ svāhā ca khaḍgāya namaḥ khaḍgārcane manuḥ / mahākaumodakītyante vadeñcaiva mahābale

'Huṃ phaṭ svāhā' und 'khaḍgāya namaḥ' ist der Mantra bei der Schwert-Verehrung; endend auf 'mahākaumodakī' spreche man ebenso 'mahābale'.

Wort für Wort
huṃ phaṭ svāhā ca khaḍgāya namaḥ
'huṃ phaṭ svāhā' und 'khaḍgāya namaḥ'
khaḍgārcane manuḥ
der Mantra bei der Schwert-Verehrung
mahākaumodakī iti ante
endend auf 'mahākaumodakī'
vadet ca eva mahābale
spreche man ebenso 'mahābale'

sarvāsurāntake paścātprasīdayugaleti ca / varmāstravahnijāyāntakaumodaki hṛkṣatimaḥ

Danach, endend auf 'sarvāsurāntaka' (Vernichter aller Dämonen), [spreche man] das Paar 'prasīda' (sei gnädig); Panzer- [und] Waffenmantra, endend auf 'vahnijayā', [dann] 'Kaumodakī', am Herzen...

Wort für Wort
sarvāsurāntake paścāt
danach, endend auf 'sarvāsurāntaka'
prasīda-yugala iti ca
das Paar 'prasīda'
varma-astra-vahnijāya-anta
Panzer- und Waffenmantra, endend auf 'vahnijayā'
kaumodaki hṛt-[?]
'Kaumodakī', am Herzen [unklar]

[Anm.: Vers stark verderbt/unklar überliefert ('varmāstravahnijāyāntakaumodaki hṛkṣatimaḥ'); sinngemäße, unsichere Wiedergabe.]

kaumodakyarcane prokto mantraḥ sarvārthasādhakaḥ / mahāṅkuśapadātkuṭcayugmaṃ huṃphaṭvasupriyā

Bei der Kaumodakī-Verehrung wird dies als der alle Ziele erreichende Mantra genannt; vom Wort 'mahāṅkuśa' an [spreche man] das Paar '[unklar]', [endend mit] 'huṃ phaṭ vasupriyā' (die dem Reichtum Lieben).

Wort für Wort
kaumodaky-arcane proktaḥ
bei der Kaumodakī-Verehrung wird genannt
mantraḥ sarvārthasādhakaḥ
der alle Ziele erreichende Mantra
mahāṅkuśapadāt kuṭcayugmam [?]
vom Wort 'mahāṅkuśa' an das Paar [unklar]
huṃ phaṭ vasupriyā
'huṃ phaṭ vasupriyā'

[?] 'kuṭcayugmaṃ' unklare Lesart.

aṅkuśāya namaḥ prokto mantragrauvākuśarcane / saṃvartakamahānte tu musaleti padaṃ vadet

'Aṅkuśāya namaḥ' wird als der Mantra bei der Aṅkuśa-Verehrung genannt; endend auf 'saṃvartaka-mahā' aber spreche man das Wort 'musala'.

Wort für Wort
aṅkuśāya namaḥ proktaḥ
'aṅkuśāya namaḥ' wird genannt
mantraḥ aṅkuśārcane
als Mantra bei der Aṅkuśa-Verehrung
saṃvartakamahānte tu
endend auf 'saṃvartaka-mahā' aber
musala iti padam vadet
spreche man das Wort 'musala'

[?] 'mantragrauvākuśarcane' verderbt für 'mantraḥ prokta āṅkuśārcane' o.ä.; sinngemäß übertragen.

yodhayadvitayaṃ varma phaḍante vahnisuṃdarī / musalāya namaḥ prokto mantro susalapūjane

Das Paar 'yodhaya' (bekämpfe), Panzer(-Mantra), endend auf 'phaṭ vahnisundarī'; 'musalāya namaḥ' wird als der Mantra bei der Musala-Verehrung genannt.

Wort für Wort
yodhaya-dvitayam varma
das Paar 'yodhaya', Panzer(-Mantra)
phaṭ-ante vahnisundarī
endend auf 'phaṭ vahnisundarī'
musalāya namaḥ proktaḥ
'musalāya namaḥ' wird genannt
mantraḥ musalapūjane
der Mantra bei der Musala-Verehrung

mahāpāśa hadādaghaṭayamākarṣayadvayam / huṃ phaṭ svāhā ca pāśāya namaḥ pāśārcane manuḥ

'Mahāpāśa' [unklar] das Paar 'ākarṣaya' (ziehe an); 'huṃ phaṭ svāhā' und 'pāśāya namaḥ' ist der Mantra bei der Pāśa-Verehrung.

Wort für Wort
mahāpāśa hadādaghaṭayam [?]
'Mahāpāśa' [unklar]
ākarṣaya-dvayam
das Paar 'ākarṣaya'
huṃ phaṭ svāhā ca pāśāya namaḥ
'huṃ phaṭ svāhā' und 'pāśāya namaḥ'
pāśārcane manuḥ
der Mantra bei der Pāśa-Verehrung

[?] 'hadādaghaṭayam' unklare/verderbte Lesart.

tārādyā manavo hyete tataḥ śakrādikānyajet

Mit dem Praṇava beginnend sind dies die Mantras; danach verehre man Śakra (Indra) und die übrigen (Weltenhüter).

Wort für Wort
tārādyāḥ manavaḥ hi ete
mit dem Praṇava beginnend sind dies die Mantras
tataḥ śakrādikān yajet
danach verehre man Śakra und die übrigen

[Anm.: Im Quelltext ist zu diesem Vers nur ein Halbvers (Pāda) überliefert; der zweite Halbvers fehlt in der Quelle.]

vajrādyānapi saṃpūjya sarvasiddhīśvaro bhavet / māsamātraṃ tu kusumaiḥ pūjayitvā hayārijaiḥ

Nachdem man auch die Vajra und die übrigen (Waffen der Weltenhüter) verehrt hat, wird man der Herr aller Vollkommenheiten. Nachdem man aber einen Monat lang mit Blumen, mit den 'Rossfeind'-Blüten, verehrt hat...

Wort für Wort
vajrādyān api saṃpūjya
auch die Vajra und die übrigen verehrend
sarvasiddhīśvaraḥ bhavet
wird man der Herr aller Vollkommenheiten
māsamātram tu kusumaiḥ
einen Monat lang aber mit Blumen
pūjayitvā hayārijaiḥ [?]
verehrt habend, mit den 'Rossfeind'-Blüten [unklar]

[?] 'hayārijaiḥ' ('von den Feinden des Rosses stammend') als Blütenbezeichnung botanisch unklar.

kumudairvā prajuhuyādaṣṭottarasahasrakam / māsamātreṇa vaśyāḥsyustasya sarve nṛpottamāḥ

...oder mit Kumuda-Blüten opfere man tausendundacht Mal; binnen eines einzigen Monats werden ihm alle besten Könige untertan.

Wort für Wort
kumudaiḥ vā prajuhuyāt
oder mit Kumuda-Blüten opfere man
aṣṭottarasahasrakam
tausendundacht Mal
māsamātreṇa vaśyāḥ syuḥ
binnen eines Monats werden untertan
tasya sarve nṛpottamāḥ
ihm alle besten Könige

yasya nāma yutaṃ mantraṃ japedayutasaṃkhyayā / sa bhaveddāsavatsadyo mantrasyāsya prabhāvataḥ

Wessen Namen man, mit dem Mantra verbunden, zehntausendmal rezitiert, der wird sofort wie ein Sklave (dienstbar), durch die Macht dieses Mantra.

Wort für Wort
yasya nāma yutam mantram
wessen Namen, mit dem Mantra verbunden
japet ayutasaṃkhyayā
man zehntausendmal rezitiert
saḥ bhavet dāsavat sadyaḥ
der wird sofort wie ein Sklave
mantrasya asya prabhāvataḥ
durch die Macht dieses Mantra

bahunā kimihoktena manunānena sādhakaḥ / sādhayetsakalānkāmānviṣṇutulyo na saṃśayaḥ

Wozu hier viel gesagt? Der Sādhaka erreicht mit eben diesem Manu (Mantra) alle Wünsche [und wird] Viṣṇu gleich - daran ist kein Zweifel.

Wort für Wort
bahunā kim iha uktena
wozu hier viel gesagt
manunā anena sādhakaḥ
mit eben diesem Manu der Sādhaka
sādhayet sakalān kāmān
erreicht alle Wünsche
viṣṇutulyaḥ na saṃśayaḥ
Viṣṇu gleich, kein Zweifel

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks