yad antarikṣaṃ pṛthivīm uta dyām yan mātaraṃ pitaraṃ vā jihiṃsima ayaṃ tasmād gārhapatyo no agnir ud in nayāti sukṛtasya lokam
Was wir gegen den Luftraum, die Erde und den Himmel, was wir gegen Mutter oder Vater gefehlt haben – davon führe uns dieser Gārhapatya-Agni empor in die Welt der Rechtschaffenen.
Wort für Wort
yad
was
antarikṣaṃ
gegen den Luftraum (Akk.)
pṛthivīm
die Erde (Akk.)
uta
und
dyām
den Himmel (Akk.)
yan
was
mātaraṃ
gegen die Mutter (Akk.)
pitaraṃ
gegen den Vater (Akk.)
vā
oder
jihiṃsima
wir gefehlt haben (1.Pl.Perf.)
ayaṃ
dieser (Nom.)
tasmād
davon (Abl.)
gārhapatyo
gṛha 'Haus' + patya 'Herr' → der Gārhapatya-Agni (Nom., 'vom Hausherrn'; Name des häuslichen Opferfeuers)
no
unser (Gen.)
agnir
Agni (Nom.)
ud
empor
in
eben
nayāti
führe (3.Sg.Konj.)
sukṛtasya
su 'gut' + kṛtasya 'getan (Gen.)' → der Rechtschaffenen (wörtl. 'gut getan habend')
Die Erde ist die Mutter, Aditi unsere Erzeugerin, der Luftraum der Bruder gegen die Verleumdung; der Himmel ist unser Vater – vom väterlichen Ort soll uns Heil kommen; nicht sollst du, indem du einer Verwandten nahekommst, aus der rechten Welt fallen. [Anm.: Der Vers spielt vermutlich auf ein Inzest-Tabu an („jāmim ṛtvā“, wörtl. „eine Verwandte erreicht habend“); die genaue Konstruktion ist umstritten.]
yatrā suhārdaḥ sukṛto madanti vihāya rogaṃ tanvaḥ svāyāḥ aślonā aṅgair ahrutāḥ svarge tatra paśyema pitarau ca putrān
Wo die Herzensguten, die Rechtschaffenen sich freuen, die Krankheit ihres eigenen Leibes abgelegt habend, unversehrt an Gliedern, ungebeugt im Himmelslicht – dort mögen wir Eltern und Söhne sehen.
Wort für Wort
yatrā
wo
suhārdaḥ
su 'gut' + hārdaḥ 'herzlich, Herz habend' → die Herzensguten (Nom.Pl.)