Quellen der Menschheit

Atharvaveda-Saṃhitā · Kāṇḍa 6

Sūkta 77

asthād dyaur asthāt pṛthivy asthād viśvam idaṃ jagat āsthāne parvatā asthu sthāmny aśvāṃ atiṣṭhipam

Es stand der Himmel, es stand die Erde, es stand diese ganze Welt; an ihrer Stätte standen die Berge; an ihrem Standort habe ich die Rosse aufgestellt.

Wort für Wort
asthād
es stand (3.Sg.Aor.)
dyaur
der Himmel (Nom.)
asthāt
es stand (3.Sg.Aor.)
pṛthivy
die Erde (Nom.)
asthād
es stand (3.Sg.Aor.)
viśvam
ganze (Akk./Nom.)
idaṃ
diese (Nom.)
jagat
Welt (Nom.)
āsthāne
an ihrer Stätte (Lok.)
parvatā
die Berge (Nom.Pl.)
asthu
sie standen (3.Pl.Aor.)
sthāmny
an ihrem Standort (Lok.)
aśvāṃ
die Rosse (Akk.Pl.)
atiṣṭhipam
ich habe aufgestellt (1.Sg.Aor.Kaus.)

ya udānat parāyaṇaṃ ya udānaṇ nyāyanam āvartanam nivartanaṃ yo gopā api taṃ huve

Der den Weg hinweg kennt, der den Weg hinab kennt [Anm.: die Form "udānat/udānaṇ" ist ungewöhnlich, ihre genaue Bedeutung unsicher], die Umkehr, die Rückkehr, der der Hüter ist – auch ihn rufe ich an.

Wort für Wort
ya
der (Nom.)
udānat
kennt [?] (unsichere Form)
parāyaṇaṃ
parā 'hinweg' + ayanam 'Weg, Gang' → der Weg hinweg (Akk.)
ya
der (Nom.)
udānaṇ
kennt [?] (unsichere Form)
nyāyanam
ni 'hinab' + ayanam 'Weg, Gang' → der Weg hinab (Akk.)
āvartanam
die Umkehr (Akk.)
nivartanaṃ
die Rückkehr (Akk.)
yo
der (Nom.)
gopā
der Hüter (Nom.)
api
auch
taṃ
ihn (Akk.)
huve
rufe ich an (1.Sg.Med.)

jātavedo ni vartaya śataṃ te santv āvṛtaḥ sahasraṃ ta upāvṛtas tābhir naḥ punar ā kṛdhi

Jātavedas, wende zurück; hundert seien deine Rückwendungen, tausend deine Zuwendungen; mit diesen bringe uns zurück.

Wort für Wort
jātavedo
o Jātavedas (Vok., Beiname Agnis)
ni
zurück-
vartaya
wende (2.Sg.Imp.Kaus.)
śataṃ
hundert (Nom.)
te
deine (Gen.)
santv
seien (3.Pl.Imp.)
āvṛtaḥ
Rückwendungen (Nom.Pl.)
sahasraṃ
tausend (Nom.)
ta
deine (Gen.)
upāvṛtas
Zuwendungen (Nom.Pl.)
tābhir
mit diesen (Instr.Pl.)
naḥ
uns (Akk.)
punar
wieder, zurück
ā
(Präverb)
kṛdhi
bringe (2.Sg.Imp.)

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks