Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 16
Hymne 16.109
Vaśā als Ursprung und Allwesen
īrmābhyām ayanaṃ jātaṃ / sakthibhyāṃ ca vaśe tava | Bhatt. śaktibhyāṃ / āntrebhyo atrā jajñira / udarād adhi vīrudhaḥ ||
Aus den Vorderbugen entstand der Weg, / und aus den Schenkeln, Vaśā, dein; / aus den Gedärmen entstanden hier / aus dem Bauch die Kräuter.
yad udaraṃ varuṇasya- / -anu prāviśathā vaśe | Bhatt. prāviśatā / tatas tvā brahmodahvayat / sa hi netram avet tava ||
Als du, Vaśā, in den Bauch Varuṇas / hineingingst, / da rief dich Brahman herauf; / denn er hat deine Führung erlangt.
sarve garbhād avepanta / jāyamānād asūsvaḥ | Bhatt. asusvaḥ / sasūva hi tām āhur vaśeti Bhatt. sasuva / brahmaṇā kl̥pta uta bandhur asyāḥ ||
Alle zitterten vor dem Fötus, / dem, der geboren wurde, den du gebarst. / „Sie hat geboren“ – so nennen sie sie „Vaśā“; / durch Brahman ist ihre Verwandtschaft geordnet.
yudha ekaḥ saṃ sṛjati / yo asyā eka id vaśī | / tarāṃsi yajñā abhavan / tarasāṃ cakṣur abhavad vaśā ||
Aus dem Kampf lässt der Eine [sie] los [?], / der ihr alleiniger Gebieter ist. / Die Kräfte wurden zu Opfern; / der Kräfte Auge wurde die Vaśā.
vaśā sūryaṃ praty agṛhṇād / vaśā yajñam adhārayat | / vaśāyām antar āviśad / odano brahmaṇā saha ||
Vaśā nahm die Sonne auf, / Vaśā hielt das Opfer; / in die Vaśā trat hinein / der Odana zusammen mit Brahman.
vaśām evāhur amṛtaṃ / vaśāṃ mṛtyum upāsate | / vaśedaṃ sarvam abhavad devā Bhatt. vasedaṃ / manuṣyā asurāḥ pitara ṛṣayaḥ ||
Vaśā nennen sie das Unsterbliche, / der Vaśā dienen sie als dem Tod; / Vaśā ist dies alles geworden: / Götter, Menschen, Asuras, Väter, Ṛṣis.
ya evaṃ vidyāt sa vaśāṃ prati gṛhṇīyāt | / tathā hi yajñaḥ sarvapād / duhe dātre anapasphuran || Bhatt. anvasphuraṃ
Wer es so weiß, soll die Vaśā annehmen; / so ist das Opfer allfüßig; / dem Geber gibt sie [Milch], / ohne auszuschlagen.
tisro jihvā varuṇasya- / -antar didyaty āsani | / tāsāṃ yā madhye rājati / sa vaśā duṣpratigrahā ||
Drei Zungen des Varuṇa leuchten innen im Mund; / von diesen, die in der Mitte erglänzt – / die ist die Vaśā, schwer anzunehmen.
caturdhā reto abhavad vaśāyā / apas turīyam amṛtaṃ turīyaṃ / yajñas turīyaṃ paśavas turīyam | / ya evaṃ vidyāt sa vaśāṃ prati gṛhṇīyāt ||
Vierfach wurde der Same der Vaśā: / Wasser ein Viertel, Unsterbliches ein Viertel, / Opfer ein Viertel, Tiere ein Viertel. / Wer es so weiß, soll die Vaśā annehmen.
vaśā dyaur vaśā pṛthivī / vaśā viṣṇuḥ prajāpatiḥ | / vaśāyā dugdham apiban / sādhyā vasavaś ca ye ||
Vaśā ist Himmel, Vaśā Erde, / Vaśā Viṣṇu, Prajāpati; / der Vaśā Milch tranken / die Sādhyas und die Vasus.
← Hymne 16.108 Hymne 16.110 →