Quellen der Menschheit

Paippalāda-Saṃhitā · Kāṇḍa 16

Hymne 16.112 Opfergeräte und Gastherr

ulūkhalaṃ musalaṃ grāvāṇau Bhatt. ulūkhalamusalaṃ / śūrpaṃ pavitraṃ tūṣā ṛjīṣaḥ | / srug darvir mekṣaṇam āyavanam / āpo 'bhiṣavaṇī yad droṇakalaśaḥ kumbhī || Bhatt. āpobhiṣavaṇī droṇakalaśaḥ

Mörser, Stößel, die beiden Presssteine, / Worfelkorb, Seihe, Spelzen, Somarest (ṛjīṣa), / Opferlöffel (sruc), Schöpfkelle (darvi), Rührholz (mekṣaṇa), Rührgefäß (āyavana), / die Wasser, [das Gefäß] zum Auspressen (abhiṣavaṇī), was Holztrog (droṇakalaśa) [und] Topf ist.

idam eva kṛṣṇājinaṃ vāyavyāni pātrāṇi | / yajamānaṃ brāhmaṇaṃ vā etad atithipatiḥ kṛṇute Bhatt. yajamānabrāhmaṇaṃ / yad āhāryāṇy avekṣata idaṃ bhūyā idām iti ||

Dies ist eben das schwarze Antilopenfell, [dies] die Gefäße des Vāyu. / Dies bewirkt der Gastherr für den Opferherrn oder den Brahmanen: / dass er das Herbeizubringende prüfend ansieht [mit den Worten]: „Dies möge mehr sein, dies!“

yad āha bhūya uddhareti prajāṃ caiva tena paśūṃś ca vardhayate / prāṇam eva tena varṣīyāṃsaṃ kṛṇute | / yat saṃpṛcchati kāmam eva tenāva rundhe / kāmaṃ hi pṛṣṭo yācati ||

Dass er sagt: „Schöpfe mehr nach!“, damit mehrt er Nachkommenschaft und Vieh; / den Lebensatem macht er damit größer/stärker. / Dass er [den Gast] ausfragt, gewinnt er damit den Wunsch; / denn wenn er gefragt wird, äußert [der Gast] seinen Wunsch.

yad udakam abhiṣiñcaty apa eva tenāva rundhe | / yad upaharati havīṃṣy ā sādayati ||

Dass er Wasser darübergießt, gewinnt er damit eben die Wasser; / dass er [Speise] herbeiträgt, stellt er [damit] die Opfergaben hin.

teṣām āsannānām atithir ātmani juhoti | / srukkāreṇa vaṣatkāreṇa srucā hastena prāṇe yūpe ||

Wenn diese sich [zum Mahl] niedergelassen haben, opfert der Gast im eigenen Selbst: / mit dem Löffelruf, mit dem Vaṣaṭ-Ruf, mit dem Löffel, mit der Hand, im Atem, am Opferpfosten.