Quellen der Menschheit

Brahma-Purāṇa

Kapitel 61: puruṣottamapūjāvidhānavarṇanam Die vollständige Pūjā-Ordnung des Puruṣottama: Maṇḍala, Körperreinigung, Nyāsa, Kavaca und die sechzehn Verehrungs-Mantras

Brahmā legt die vollständige tantrische Pūjā-Ordnung für die Verehrung des Puruṣottama-Bildnisses am Meeresufer dar: Errichtung eines Lotos-Maṇḍalas, eine Körperreinigungs-Meditation (Kāyaśodhana), die silbenweise Aṅga-Nyāsa-Anlegung des Achtsilben-Mantras, den Ṣaḍaṅga-Kavaca mit der Caturvyūha-Farbenlehre (weiß-Vāsudeva, rot-Saṃkarṣaṇa, gelb-Pradyumna, dunkel-Aniruddha) sowie die Selbstidentifikation mit dem allgegenwärtigen, von den zehn Avatāras umgebenen Viṣṇu. Es folgt die vollständige Sequenz der sechzehn benannten Einzel-Verehrungsmantras (Āvāhana bis Naivedya, V24-38), die räumliche Anordnung der Vyūha-Gottheiten, Waffen, Attribute und Weltenhüter im Maṇḍala, die acht Mudrās und schließlich das Entlassungs-Mantra (Visarjana).

{brahmovāca:} devān pitṝṃs tathā cānyān saṃtarpyācamya vāgyataḥ / hastamātraṃ catuṣkoṇaṃ caturdvāraṃ suśobhanam // BrP_61.1 //

Brahmā sprach: Nachdem man die Götter, Vorfahren und andere gesättigt (mit Tarpaṇa) und schweigend die Ācamana-Wasserhandlung vollzogen hat, [soll man] eine armlange, viereckige, mit vier Toren versehene, wohlgestaltete

Wort für Wort
devān pitṝn tathā ca anyān
die Götter, Vorfahren und andere
saṃtarpya ācamya vāgyataḥ
gesättigt, die Ācamana vollzogen, schweigend
hastamātram catuṣkoṇam
armlang, viereckig
caturdvāram suśobhanam
mit vier Toren, wohlgestaltet

[Anm.: Der Satz setzt den letzten Vers von Kap.60 fort und mündet in V2 mit dem Hauptverb 'vilikhya' (gezeichnet).]

puraṃ vilikhya bho viprās tīre tasya mahodadheḥ / madhye tatra likhet padmam aṣṭapattraṃ sakarṇikam // BrP_61.2 //

„Stadt“ [Ritualdiagramm] am Ufer jenes großen Ozeans zeichnen, o Brahmanen; in deren Mitte soll man dort einen achtblättrigen Lotos mit Fruchtknoten (Karṇikā) zeichnen.

Wort für Wort
puram vilikhya
eine 'Stadt' [Diagramm] gezeichnet
bhoḥ viprāḥ
o Brahmanen
tīre tasya mahodadheḥ
am Ufer jenes großen Ozeans
madhye tatra likhet
in deren Mitte soll man zeichnen
padmam aṣṭapattram sakarṇikam
einen achtblättrigen Lotos mit Fruchtknoten

evaṃ maṇḍalam ālikhya pūjayet tatra bho dvijāḥ / aṣṭākṣaravidhānena nārāyaṇam ajaṃ vibhum // BrP_61.3 //

Nachdem man so das Maṇḍala gezeichnet hat, soll man dort, o Zweifachgeborene, gemäß der Achtsilben-Vorschrift den ungeborenen, alldurchdringenden Nārāyaṇa verehren.

Wort für Wort
evam maṇḍalam ālikhya
so das Maṇḍala gezeichnet habend
pūjayet tatra bhoḥ dvijāḥ
soll man dort verehren, o Zweifachgeborene
aṣṭākṣaravidhānena
gemäß der Achtsilben-Vorschrift
nārāyaṇam ajam vibhum
den ungeborenen, alldurchdringenden Nārāyaṇa

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi kāyaśodhanam uttamam / akāraṃ hṛdaye dhyātvā cakrarekhāsamanvitam // BrP_61.4 //

Darüber hinaus werde ich nun die höchste Körperreinigung (Kāyaśodhana) verkünden: Nachdem man die Silbe A im Herzen meditiert hat, versehen mit dem Diskus-Umriss (Cakrarekhā),

Wort für Wort
ataḥ param pravakṣyāmi
darüber hinaus werde ich verkünden
kāyaśodhanam uttamam
die höchste Körperreinigung
akāram hṛdaye dhyātvā
die Silbe A im Herzen meditiert habend
cakrarekhāsamanvitam
versehen mit dem Diskus-Umriss

jvalantaṃ triśikhaṃ caiva dahantaṃ pāpanāśanam / candramaṇḍalamadhyasthaṃ rākāraṃ mūrdhni cintayet // BrP_61.5 //

soll man die brennende, dreizackige, verzehrende, sündenvernichtende [Silbe] – die Silbe Rā, inmitten der Mondscheibe befindlich – auf dem Scheitel bedenken,

Wort für Wort
jvalantam triśikham ca eva
die brennende, dreizackige
dahantam pāpanāśanam
verzehrende, sündenvernichtende
candramaṇḍalamadhyastham
inmitten der Mondscheibe befindlich
rākāram mūrdhni cintayet
soll man die Silbe Rā auf dem Scheitel bedenken

śuklavarṇaṃ pravarṣantam amṛtaṃ plāvayan mahīm / evaṃ nirdhūtapāpas tu divyadehas tato bhavet // BrP_61.6 //

weiß von Farbe, Nektar herabregnend, die Erde überflutend; so wird man, von Sünde abgeschüttelt, danach von göttlichem Leib.

Wort für Wort
śuklavarṇam pravarṣantam
weiß von Farbe, herabregnend
amṛtam plāvayan mahīm
Nektar, die Erde überflutend
evam nirdhūtapāpaḥ tu
so, von Sünde abgeschüttelt aber
divyadehaḥ tataḥ bhavet
wird man danach von göttlichem Leib

aṣṭākṣaraṃ tato mantraṃ nyased evātmano budhaḥ / vāmapādaṃ samārabhya kramaśaś caiva vinyaset // BrP_61.7 //

Danach soll der Weise das achtsilbige Mantra auf sich selbst anlegen (Nyāsa), beim linken Fuß beginnend, der Reihe nach anlegend,

Wort für Wort
aṣṭākṣaram tataḥ mantram
danach das achtsilbige Mantra
nyaset eva ātmanaḥ budhaḥ
soll der Weise auf sich selbst anlegen
vāmapādam samārabhya
beim linken Fuß beginnend
kramaśaḥ ca eva vinyaset
und der Reihe nach anlegend

pañcāṅgaṃ vaiṣṇavaṃ caiva caturvyūhaṃ tathaiva ca / karaśuddhiṃ prakurvīta mūlamantreṇa sādhakaḥ // BrP_61.8 //

den fünfgliedrigen Viṣṇu-Nyāsa und ebenso die Vierfach-Emanation (Caturvyūha); die Handreinigung soll der Praktizierende (Sādhaka) mit dem Wurzelmantra vollziehen,

Wort für Wort
pañcāṅgam vaiṣṇavam ca eva
den fünfgliedrigen Viṣṇu-Nyāsa
caturvyūham tathā eva ca
und ebenso die Vierfach-Emanation
karaśuddhim prakurvīta
die Handreinigung soll vollziehen
mūlamantreṇa sādhakaḥ
der Praktizierende mit dem Wurzelmantra

[Anm.: 'Caturvyūha' – die vierfache Emanation Vāsudeva-Saṃkarṣaṇa-Pradyumna-Aniruddha, vgl. Kap.59 V34 und die Farbenlehre in V13 dieses Kapitels.]

ekaikaṃ caiva varṇaṃ tu aṅgulīṣu pṛthak pṛthak / oṃkāraṃ pṛthivīṃ śuklāṃ vāmapāde tu vinyaset // BrP_61.9 //

jede einzelne Silbe je gesondert auf den Fingern; die Silbe Oṃ – [zugehörig zur] Erde, weiß – soll man aber auf den linken Fuß legen,

Wort für Wort
ekaikam ca eva varṇam tu
jede einzelne Silbe aber
aṅgulīṣu pṛthak pṛthak
auf den Fingern je gesondert
oṃkāram pṛthivīm śuklām
die Silbe Oṃ, Erde, weiß
vāmapāde tu vinyaset
soll man aber auf den linken Fuß legen

nakāraḥ śāṃbhavaḥ śyāmo dakṣiṇe tu vyavasthitaḥ / mokāraṃ kālam evāhur vāmakaṭyāṃ nidhāpayet // BrP_61.10 //

die Silbe Na – śāṃbhava [Śiva-zugehörig], dunkel – ist aber auf der rechten [Seite] angesiedelt; die Silbe Mo nennt man die Zeit (Kāla) – man lege sie auf die linke Hüfte,

Wort für Wort
nakāraḥ śāṃbhavaḥ śyāmaḥ
die Silbe Na, Śiva-zugehörig, dunkel
dakṣiṇe tu vyavasthitaḥ
ist aber auf der rechten [Seite] angesiedelt
mokāram kālam eva āhuḥ
die Silbe Mo nennt man die Zeit
vāmakaṭyām nidhāpayet
man lege sie auf die linke Hüfte

nākāraḥ sarvabījaṃ tu dakṣiṇasyāṃ vyavasthitaḥ / rākāras teja ity āhur nābhideśe vyavasthitaḥ // BrP_61.11 //

die Silbe Nā – aller Same (Sarvabīja) – ist auf der rechten [Hüfte] angesiedelt; die Silbe Rā nennt man Glut (Tejas), im Nabelbereich angesiedelt,

Wort für Wort
nākāraḥ sarvabījam tu
die Silbe Nā, aller Same, aber
dakṣiṇasyām vyavasthitaḥ
ist auf der rechten [Hüfte] angesiedelt
rākāraḥ tejaḥ iti āhuḥ
die Silbe Rā nennt man Glut
nābhideśe vyavasthitaḥ
im Nabelbereich angesiedelt

vāyavyo 'yaṃ yakāras tu vāmaskandhe samāśritaḥ / ṇākāraḥ sarvago jñeyo dakṣiṇāṃse vyavasthitaḥ / yakāro 'yaṃ śirasthaś ca yatra lokāḥ pratiṣṭhitāḥ // BrP_61.12 //

diese Silbe Ya, windzugehörig (Vāyavya), auf der linken Schulter befindlich; die Silbe Ṇā ist als allesdurchdringend zu erkennen, auf der rechten Schulter angesiedelt; diese Silbe Ya, am Haupt befindlich, wo die Welten aufgestellt sind.

Wort für Wort
vāyavyaḥ ayam yakāraḥ tu
diese Silbe Ya aber, windzugehörig
vāmaskandhe samāśritaḥ
auf der linken Schulter befindlich
ṇākāraḥ sarvagaḥ jñeyaḥ
die Silbe Ṇā ist als allesdurchdringend zu erkennen
dakṣiṇāṃse vyavasthitaḥ
auf der rechten Schulter angesiedelt
yakāraḥ ayam śirasthaḥ ca
diese Silbe Ya, am Haupt befindlich
yatra lokāḥ pratiṣṭhitāḥ
wo die Welten aufgestellt sind

[Anm.: Dreizeiliger Vers (drei Pādas).]

oṃ viṣṇave namaḥ śiraḥ oṃ jvalanāya namaḥ śikhā | oṃ viṣṇave namaḥ kavacam oṃ viṣṇave namaḥ sphuraṇaṃ diśobandhāya | oṃ huṃphaḍastram oṃ śirasi śuklo vāsudeva iti | oṃ āṃ lalāṭe raktaḥ saṃkarṣaṇo garutmān vahnis teja āditya iti | oṃ āṃ grīvāyāṃ pītaḥ pradyumno vāyumegha iti | oṃ āṃ hṛdaye kṛṣṇo 'niruddhaḥ sarvaśaktisamanvita iti | evaṃ caturvyūham ātmānaṃ kṛtvā tataḥ karma samācaret ||61.13|

„Oṃ, Verehrung dem Viṣṇu“ – das Haupt[-Mantra]; „Oṃ, Verehrung dem Flammenden“ [Agni] – der Haarschopf; „Oṃ, Verehrung dem Viṣṇu“ – der Panzer; „Oṃ, Verehrung dem Viṣṇu“ – das Aufblitzen, zur Bindung der Richtungen; „Oṃ Huṃ Phaṭ“ – die Waffe. Oṃ, am Haupt der weiße Vāsudeva; Oṃ Āṃ, an der Stirn der rote Saṃkarṣaṇa, [zugleich] Garuḍa, Feuer, Glut, Āditya [Sonne]; Oṃ Āṃ, am Hals der gelbe Pradyumna, [zugleich] Wind, Wolke; Oṃ Āṃ, im Herzen der dunkle Aniruddha, mit aller Kraft versehen. Nachdem man sich so zur Vierfach-Emanation (Caturvyūha) gemacht hat, soll man danach die [rituelle] Handlung vollziehen.

Wort für Wort
oṃ viṣṇave namaḥ
Oṃ, Verehrung dem Viṣṇu
śiraḥ
das Haupt[-Mantra]
oṃ jvalanāya namaḥ śikhā
Oṃ, Verehrung dem Flammenden – der Haarschopf
kavacam
der Panzer
sphuraṇam diśobandhāya
das Aufblitzen, zur Bindung der Richtungen
oṃ huṃ phaṭ astram
Oṃ Huṃ Phaṭ – die Waffe
śirasi śuklaḥ vāsudevaḥ
am Haupt der weiße Vāsudeva
lalāṭe raktaḥ saṃkarṣaṇaḥ
an der Stirn der rote Saṃkarṣaṇa
grīvāyām pītaḥ pradyumnaḥ
am Hals der gelbe Pradyumna
hṛdaye kṛṣṇaḥ aniruddhaḥ
im Herzen der dunkle Aniruddha
evam caturvyūham ātmānam kṛtvā
so sich zur Vierfach-Emanation gemacht habend
tataḥ karma samācaret
soll man danach die Handlung vollziehen

[Anm.: Der klassische Pāñcarātra-Ṣaḍaṅga/Kavaca-Nyāsa (Haupt-Schopf-Panzer-Aufblitzen-Waffe) verbunden mit der Vierfach-Emanations-Farbenlehre (weiß-Vāsudeva, rot-Saṃkarṣaṇa, gelb-Pradyumna, dunkel-Aniruddha). Prosaabschnitt ohne Vers-Metrum, im Original mit eigener Nummerierung „||61.13|“.]

mamāgre 'vasthito viṣṇuḥ pṛṣṭhataś cāpi keśavaḥ / govindo dakṣiṇe pārśve vāme tu madhusūdanaḥ // BrP_61.14 //

Vor mir befindet sich Viṣṇu, und auch hinter mir Keśava; Govinda an der rechten Seite, an der linken aber Madhusūdana;

Wort für Wort
mama agre avasthitaḥ viṣṇuḥ
vor mir befindet sich Viṣṇu
pṛṣṭhataḥ ca api keśavaḥ
und auch hinter mir Keśava
govindaḥ dakṣiṇe pārśve
Govinda an der rechten Seite
vāme tu madhusūdanaḥ
an der linken aber Madhusūdana

upariṣṭāt tu vaikuṇṭho vārāhaḥ pṛthivītale / avāntaradiśo yās tu tāsu sarvāsu mādhavaḥ // BrP_61.15 //

oben aber Vaikuṇṭha, auf der Erde Varāha; in allen Zwischenrichtungen aber [ist] überall Mādhava;

Wort für Wort
upariṣṭāt tu vaikuṇṭhaḥ
oben aber Vaikuṇṭha
vārāhaḥ pṛthivītale
Varāha auf der Erde
avāntaradiśaḥ yāḥ tu
in den Zwischenrichtungen aber
tāsu sarvāsu mādhavaḥ
in allen davon Mādhava

gacchatas tiṣṭhato vāpi jāgrataḥ svapato 'pi vā / narasiṃhakṛtā guptir vāsudevamayo hy aham // BrP_61.16 //

ob gehend oder stehend, ob wachend oder auch schlafend – der von Narasiṃha bewirkte Schutz [ist stets da], denn ich bin ganz aus Vāsudeva [gemacht].

Wort für Wort
gacchataḥ tiṣṭhataḥ vā api
ob gehend oder stehend
jāgrataḥ svapataḥ api vā
ob wachend oder auch schlafend
narasiṃhakṛtā guptiḥ
der von Narasiṃha bewirkte Schutz
vāsudevamayaḥ hi aham
denn ich bin ganz aus Vāsudeva

evaṃ viṣṇumayo bhūtvā tataḥ karma samārabhet / yathā dehe tathā deve sarvatattvāni yojayet // BrP_61.17 //

Nachdem man so ganz aus Viṣṇu geworden ist, soll man danach mit der [rituellen] Handlung beginnen; wie im [eigenen] Körper, so soll man im Gottesbild alle [kosmischen] Prinzipien (Tattvas) einfügen.

Wort für Wort
evam viṣṇumayaḥ bhūtvā
so ganz aus Viṣṇu geworden
tataḥ karma samārabhet
soll man danach mit der Handlung beginnen
yathā dehe tathā deve
wie im Körper, so im Gottesbild
sarvatattvāni yojayet
soll man alle Prinzipien einfügen

tataś caiva prakurvīta prokṣaṇaṃ praṇavena tu / phaṭkārāntaṃ samuddiṣṭaṃ sarvavighnaharaṃ śubham // BrP_61.18 //

Und dann soll man die Besprengung (Prokṣaṇa) mit der Silbe Oṃ (Praṇava) vollziehen, [mit dem Mantra,] das mit der Silbe Phaṭ endend bezeichnet wird, günstig, alle Hindernisse hinwegnehmend.

Wort für Wort
tataḥ ca eva prakurvīta prokṣaṇam
und dann soll man die Besprengung vollziehen
praṇavena tu
aber mit der Silbe Oṃ
phaṭkārāntam samuddiṣṭam
mit der Silbe Phaṭ endend bezeichnet
sarvavighnaharam śubham
alle Hindernisse hinwegnehmend, günstig

tatrārkacandravahnīnāṃ maṇḍalāni vicintayet / padmamadhye nyased viṣṇuṃ pavanasyāmbarasya ca // BrP_61.19 //

Dort soll man die Scheiben von Sonne, Mond und Feuer bedenken; in der Mitte des Lotos soll man Viṣṇu anlegen, [ebenso die Prinzipien] des Windes und des Äthers,

Wort für Wort
tatra arkacandravahnīnām maṇḍalāni
dort die Scheiben von Sonne, Mond und Feuer
vicintayet
soll man bedenken
padmamadhye nyaset viṣṇum
in der Mitte des Lotos soll man Viṣṇu anlegen
pavanasya ambarasya ca
und des Windes und des Äthers

tato vicintya hṛdaya oṃkāraṃ jyotīrūpiṇam / karṇikāyāṃ samāsīnaṃ jyotīrūpaṃ sanātanam // BrP_61.20 //

nachdem man dann die Silbe Oṃ im Herzen bedacht hat, von Lichtgestalt, im Fruchtknoten (Karṇikā) sitzend, von ewiger Lichtgestalt,

Wort für Wort
tataḥ vicintya hṛdaye
dann im Herzen bedacht habend
oṃkāram jyotīrūpiṇam
die Silbe Oṃ, von Lichtgestalt
karṇikāyām samāsīnam
im Fruchtknoten sitzend
jyotīrūpam sanātanam
von ewiger Lichtgestalt

aṣṭākṣaraṃ tato mantraṃ vinyasec ca yathākramam / tena vyastasamastena pūjanaṃ paramaṃ smṛtam // BrP_61.21 //

Danach soll man das achtsilbige Mantra der Reihe nach anlegen; mit diesem, getrennt und gesamt [angewandt], wird die höchste Verehrung überliefert.

Wort für Wort
aṣṭākṣaram tataḥ mantram
danach das achtsilbige Mantra
vinyaset ca yathākramam
soll man der Reihe nach anlegen
tena vyastasamastena
mit diesem, getrennt und gesamt
pūjanam paramam smṛtam
wird die höchste Verehrung überliefert

dvādaśākṣaramantreṇa yajed devaṃ sanātanam / tato 'vadhārya hṛdaye karṇikāyāṃ bahir nyaset // BrP_61.22 //

Mit dem zwölfsilbigen Mantra soll man den ewigen Gott verehren; nachdem man ihn dann im Herzen festgehalten hat, soll man [ihn] im Fruchtknoten außen anlegen,

Wort für Wort
dvādaśākṣaramantreṇa
mit dem zwölfsilbigen Mantra
yajet devam sanātanam
soll man den ewigen Gott verehren
tataḥ avadhārya hṛdaye
dann im Herzen festgehalten
karṇikāyām bahiḥ nyaset
soll man im Fruchtknoten außen anlegen

caturbhujaṃ mahāsattvaṃ sūryakoṭisamaprabham / cintayitvā mahāyogaṃ jyotīrūpaṃ sanātanam / tataś cāvāhayen mantraṃ krameṇācintya mānase // BrP_61.23 //

nachdem man den Vierarmigen, von großer Wesenskraft, glänzend wie zehn Millionen Sonnen, den großen Yoga-Herrn, von ewiger Lichtgestalt, bedacht hat, soll man dann das Anrufungs-Mantra der Reihe nach, im Geiste bedacht, [sprechen].

Wort für Wort
caturbhujam mahāsattvam
den Vierarmigen, von großer Wesenskraft
sūryakoṭisamaprabham
glänzend wie zehn Millionen Sonnen
cintayitvā mahāyogam
den großen Yoga-Herrn bedacht habend
jyotīrūpam sanātanam
von ewiger Lichtgestalt
tataḥ ca āvāhayet mantram
dann soll man das Anrufungs-Mantra sprechen
krameṇa acintya mānase
der Reihe nach, im Geiste bedacht

[Anm.: Dreizeiliger Vers (drei Pādas).]

āvāhanamantraḥ: mīnarūpo varāhaś ca narasiṃho 'tha vāmanaḥ / āyātu devo varado mama nārāyaṇo 'grataḥ ||BrP_61.24| oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||BrP_61.24|

Anrufungs-Mantra (Āvāhana): Der in Fischgestalt, und der Eber, und Narasiṃha, sodann Vāmana – möge der gabenspendende Gott Nārāyaṇa vor mich treten. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
āvāhanamantraḥ
Anrufungs-Mantra
mīnarūpaḥ varāhaḥ ca
der in Fischgestalt, und der Eber
narasiṃhaḥ atha vāmanaḥ
Narasiṃha, sodann Vāmana
āyātu devaḥ varadaḥ
möge der gabenspendende Gott kommen
mama nārāyaṇaḥ agrataḥ
Nārāyaṇa vor mich
oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ
Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung [Refrain]

[Anm.: Erstes einer Reihe benannter Einzelmantras (Āvāhana, Sthāpana, Argha, Pādya, Madhuparka, Ācamanīya, Snāna, Vastra, Vilepana, Upavīta, Alaṃkāra, Dhūpa, Dīpa, Naivedya, Visarjana) für die vollständige 16-teilige Bildwerk-Pūjā, jeweils mit dem Refrain 'oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ' abgeschlossen.]

sthāpanamantraḥ: karṇikāyāṃ supīṭhe 'tra padmakalpitam āsanam / sarvasattvahitārthāya tiṣṭha tvaṃ madhusūdana // BrP_61.25 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.25|

Aufstellungs-Mantra (Sthāpana): Im Fruchtknoten, auf dem guten Sitz hier, dem aus dem Lotos gebildeten Sitz, verweile du, o Madhusūdana, zum Wohle aller Wesen. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
sthāpanamantraḥ
Aufstellungs-Mantra
karṇikāyām supīṭhe atra
im Fruchtknoten, auf dem guten Sitz hier
padmakalpitam āsanam
dem aus dem Lotos gebildeten Sitz
sarvasattvahitārthāya
zum Wohle aller Wesen
tiṣṭha tvam madhusūdana
verweile du, o Madhusūdana

arghamantraḥ: oṃ trailokyapatīnāṃ pataye devadevāya hṛṣīkeśāya viṣṇave namaḥ | oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.26|

Argha-Mantra (Ehrenwasser): Oṃ, Verehrung dem Herrn der Herren der drei Welten, dem Gott der Götter, Hṛṣīkeśa, Viṣṇu. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
arghamantraḥ
Argha[-Ehrenwasser]-Mantra
trailokyapatīnām pataye
dem Herrn der Herren der drei Welten
devadevāya hṛṣīkeśāya viṣṇave namaḥ
Verehrung dem Gott der Götter, Hṛṣīkeśa, Viṣṇu

pādyamantraḥ: oṃ pādyaṃ pādayor deva padmanābha sanātana / viṣṇo kamalapattrākṣa gṛhāṇa madhusūdana // BrP_61.27 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.27|

Fußwasser-Mantra (Pādya): Oṃ, [nimm] das Fußwasser für die Füße, o Gott, Lotosnabliger, Ewiger, o Viṣṇu mit den Augen wie Lotosblätter, empfange es, o Madhusūdana. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
pādyamantraḥ
Fußwasser-Mantra
pādyam pādayoḥ deva
das Fußwasser für die Füße, o Gott
padmanābha sanātana
o Lotosnabliger, Ewiger
viṣṇo kamalapattrākṣa
o Viṣṇu mit Augen wie Lotosblätter
gṛhāṇa madhusūdana
empfange, o Madhusūdana

madhuparkamantraḥ: madhuparkaṃ mahādeva brahmādyaiḥ kalpitaṃ tava / mayā niveditaṃ bhaktyā gṛhāṇa puruṣottama // BrP_61.28 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.28|

Madhuparka-Mantra (Honigmischtrank): Den Madhuparka, o großer Gott, von Brahmā und den anderen für dich bereitet, von mir mit Hingabe dargebracht, empfange ihn, o Puruṣottama. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
madhuparkamantraḥ
Madhuparka[-Honigmischtrank]-Mantra
madhuparkam mahādeva
den Madhuparka, o großer Gott
brahmādyaiḥ kalpitam tava
von Brahmā und den anderen für dich bereitet
mayā niveditam bhaktyā
von mir mit Hingabe dargebracht
gṛhāṇa puruṣottama
empfange, o Puruṣottama

ācamanīyamantraḥ: mandākinyāḥ sitaṃ vāri sarvapāpaharaṃ śivam / gṛhāṇācamanīyaṃ tvaṃ mayā bhaktyā niveditam // BrP_61.29 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.29|

Ācamana-Mantra (Trinkwasser): Das reine Wasser der Mandākinī [des Himmels-Ganges], alle Sünde hinwegnehmend, heilbringend – empfange du das Trinkwasser, von mir mit Hingabe dargebracht. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
ācamanīyamantraḥ
Ācamana[-Trinkwasser]-Mantra
mandākinyāḥ sitam vāri
das reine Wasser der Mandākinī
sarvapāpaharam śivam
alle Sünde hinwegnehmend, heilbringend
gṛhāṇa ācamanīyam tvam
empfange du das Trinkwasser
mayā bhaktyā niveditam
von mir mit Hingabe dargebracht

snānamantraḥ: tvam āpaḥ pṛthivī caiva jyotis tvaṃ vāyur eva ca / lokeśa vṛttimātreṇa vāriṇā snāpayāmy aham // BrP_61.30 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.30|

Bade-Mantra (Snāna): Du bist das Wasser, die Erde, und du bist das Licht und der Wind; o Herr der Welten, mit bloßem [rituellem] Vollzug bade ich dich mit Wasser. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
snānamantraḥ
Bade-Mantra
tvam āpaḥ pṛthivī ca eva
du bist das Wasser, die Erde
jyotiḥ tvam vāyuḥ eva ca
du bist das Licht und der Wind
lokeśa vṛttimātreṇa
o Herr der Welten, mit bloßem Vollzug
vāriṇā snāpayāmi aham
bade ich [dich] mit Wasser

vastramantraḥ: devatattvasamāyukta yajñavarṇasamanvita / svarṇavarṇaprabhe deva vāsasī tava keśava // BrP_61.31 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.31|

Gewand-Mantra (Vastra): O du, der mit dem Wesen der Gottheit verbunden ist, mit der Farbe des Opfers versehen, von goldfarbenem Glanz, o Gott – [dies sind] deine beiden Gewänder, o Keśava. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
vastramantraḥ
Gewand-Mantra
devatattvasamāyukta
o du, mit dem Wesen der Gottheit verbunden
yajñavarṇasamanvita
mit der Farbe des Opfers versehen
svarṇavarṇaprabhe deva
von goldfarbenem Glanz, o Gott
vāsasī tava keśava
deine beiden Gewänder, o Keśava

vilepanamantraḥ: śarīraṃ te na jānāmi ceṣṭāṃ caiva ca keśava / mayā nivedito gandhaḥ pratigṛhya vilipyatām // BrP_61.32 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.32|

Salböl-Mantra (Vilepana): Deinen Leib kenne ich nicht, noch dein Wirken, o Keśava; der von mir dargebrachte Duft möge, empfangen, [dir] aufgetragen werden. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
vilepanamantraḥ
Salböl-Mantra
śarīram te na jānāmi
deinen Leib kenne ich nicht
ceṣṭām ca eva ca keśava
noch dein Wirken, o Keśava
mayā niveditaḥ gandhaḥ
der von mir dargebrachte Duft
pratigṛhya vilipyatām
möge, empfangen, aufgetragen werden

upavītamantraḥ: ṛgyajuḥsāmamantreṇa trivṛtaṃ padmayoninā / sāvitrīgranthisaṃyuktam upavītaṃ tavārpaye // BrP_61.33 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.33|

Opferschnur-Mantra (Upavīta): Die dreifach [gedrehte], mit dem Ṛg-, Yajur- und Sāma-Mantra [geweihte], vom Lotosgeborenen [Brahmā] stammende, mit dem Sāvitrī-Knoten versehene Opferschnur widme ich dir. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
upavītamantraḥ
Opferschnur-Mantra
ṛgyajuḥsāmamantreṇa
mit dem Ṛg-, Yajur- und Sāma-Mantra
trivṛtam padmayoninā
die dreifache, vom Lotosgeborenen [stammende]
sāvitrīgranthisaṃyuktam
mit dem Sāvitrī-Knoten versehen
upavītam tava arpaye
die Opferschnur widme ich dir

alaṃkāramantraḥ: divyaratnasamāyukta vahnibhānusamaprabha / gātrāṇi tava śobhantu sālaṃkārāṇi mādhava // BrP_61.34 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.34|

Schmuck-Mantra (Alaṃkāra): O du, der mit göttlichen Juwelen versehen ist, glänzend wie Feuer und Sonne – mögen deine Glieder, mit Schmuck versehen, erstrahlen, o Mādhava. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
alaṃkāramantraḥ
Schmuck-Mantra
divyaratnasamāyukta
o du, mit göttlichen Juwelen versehen
vahnibhānusamaprabha
glänzend wie Feuer und Sonne
gātrāṇi tava śobhantu
mögen deine Glieder erstrahlen
sālaṃkārāṇi mādhava
mit Schmuck versehen, o Mādhava

oṃ nama iti pratyakṣaraṃ samastena mūlamantreṇa vā pūjayet ||61.35|

Mit „Oṃ Namaḥ“, Silbe für Silbe, oder mit dem gesamten Wurzelmantra soll man verehren.

Wort für Wort
oṃ namaḥ iti pratyakṣaram
mit 'Oṃ Namaḥ', Silbe für Silbe
samastena mūlamantreṇa vā
oder mit dem gesamten Wurzelmantra
pūjayet
soll man verehren

[Anm.: Kurzer Prosa-Hinweis ohne Vers-Metrum, im Original mit eigener Nummerierung.]

dhūpamantraḥ: vanaspatiraso divyo gandhāḍhyaḥ surabhiś ca te / mayā nivedito bhaktyā dhūpo 'yaṃ pratigṛhyatām // BrP_61.36 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.36|

Räucherwerk-Mantra (Dhūpa): Dieser göttliche Baumharz-Saft, reich an Duft, wohlriechend, von mir mit Hingabe dargebracht – dieses Räucherwerk möge empfangen werden. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
dhūpamantraḥ
Räucherwerk-Mantra
vanaspatirasaḥ divyaḥ
der göttliche Baumharz-Saft
gandhāḍhyaḥ surabhiḥ ca te
reich an Duft, wohlriechend, dir [dargebracht]
mayā niveditaḥ bhaktyā
von mir mit Hingabe dargebracht
dhūpaḥ ayam pratigṛhyatām
dieses Räucherwerk möge empfangen werden

dīpamantraḥ: sūryacandrasamo jyotir vidyudagnyos tathaiva ca / tvam eva jyotiṣāṃ deva dīpo 'yaṃ pratigṛhyatām // BrP_61.37 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.37|

Lampen-Mantra (Dīpa): Das Licht, gleich Sonne und Mond, und ebenso von Blitz und Feuer – du selbst bist das [Licht] der Lichter, o Gott; diese Lampe möge empfangen werden. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
dīpamantraḥ
Lampen-Mantra
sūryacandrasamaḥ jyotiḥ
das Licht, gleich Sonne und Mond
vidyudagnyoḥ tathā eva ca
und ebenso von Blitz und Feuer
tvam eva jyotiṣām deva
du selbst bist das [Licht] der Lichter, o Gott
dīpaḥ ayam pratigṛhyatām
diese Lampe möge empfangen werden

naivedyamantraḥ: annaṃ caturvidhaṃ caiva rasaiḥ ṣaḍbhiḥ samanvitam / mayā niveditaṃ bhaktyā naivedyaṃ tava keśava // BrP_61.38 // oṃ namo nārāyaṇāya namaḥ ||61.38|

Speiseopfer-Mantra (Naivedya): Die vierfache Speise, mit den sechs Geschmacksrichtungen versehen, von mir mit Hingabe dargebracht – dies ist dein Speiseopfer, o Keśava. Oṃ, Verehrung dem Nārāyaṇa, Verehrung.

Wort für Wort
naivedyamantraḥ
Speiseopfer-Mantra
annam caturvidham ca eva
die vierfache Speise
rasaiḥ ṣaḍbhiḥ samanvitam
mit den sechs Geschmacksrichtungen versehen
mayā niveditam bhaktyā
von mir mit Hingabe dargebracht
naivedyam tava keśava
dein Speiseopfer, o Keśava

[Anm.: Nach dem Speiseopfer endet die eigentliche Abfolge der 16 Einzel-Upacāra-Mantras; die folgenden Verse (V39-46) wenden sich der räumlichen Anordnung der Gottheiten und Attribute im Maṇḍala zu.]

pūrve dale vāsudevaṃ yāmye saṃkarṣaṇaṃ nyaset / pradyumnaṃ paścime kuryād aniruddhaṃ tathottare // BrP_61.39 //

Auf dem östlichen [Lotos-]Blatt soll man Vāsudeva anlegen, auf dem südlichen Saṃkarṣaṇa; Pradyumna soll man auf dem westlichen anlegen, und ebenso Aniruddha auf dem nördlichen.

Wort für Wort
pūrve dale vāsudevam
auf dem östlichen Blatt Vāsudeva
yāmye saṃkarṣaṇam nyaset
auf dem südlichen soll man Saṃkarṣaṇa anlegen
pradyumnam paścime kuryāt
Pradyumna soll man auf dem westlichen anlegen
aniruddham tathā uttare
und ebenso Aniruddha auf dem nördlichen

vārāhaṃ ca tathāgneye narasiṃhaṃ ca nairṛte / vāyavye mādhavaṃ caiva tathaiśāne trivikramam // BrP_61.40 //

Und Varāha im Südosten, und Narasiṃha im Südwesten; im Nordwesten aber Mādhava, und ebenso im Nordosten Trivikrama.

Wort für Wort
vārāham ca tathā āgneye
und Varāha, ebenso im Südosten
narasiṃham ca nairṛte
und Narasiṃha im Südwesten
vāyavye mādhavam ca eva
im Nordwesten aber Mādhava
tathā īśāne trivikramam
und ebenso im Nordosten Trivikrama

tathāṣṭākṣaradevasya garuḍaṃ purato nyaset / vāmapārśve tathā cakraṃ śaṅkhaṃ dakṣiṇato nyaset // BrP_61.41 //

Und vor dem achtsilbigen Gott soll man Garuḍa anlegen; ebenso auf der linken Seite den Diskus, auf der rechten die Muschel soll man anlegen,

Wort für Wort
tathā aṣṭākṣaradevasya
und des achtsilbigen Gottes
garuḍam purataḥ nyaset
Garuḍa soll man davor anlegen
vāmapārśve tathā cakram
ebenso auf der linken Seite den Diskus
śaṅkham dakṣiṇataḥ nyaset
die Muschel soll man rechts anlegen

tathā mahāgadāṃ caiva nyased devasya dakṣiṇe / tataḥ śārṅgaṃ dhanur vidvān nyased devasya vāmataḥ // BrP_61.42 //

und ebenso die große Keule soll man rechts vom Gott anlegen; dann soll der Kundige den Bogen Śārṅga links vom Gott anlegen,

Wort für Wort
tathā mahāgadām ca eva
und ebenso die große Keule
nyaset devasya dakṣiṇe
soll man rechts vom Gott anlegen
tataḥ śārṅgam dhanuḥ vidvān
dann soll der Kundige den Bogen Śārṅga
nyaset devasya vāmataḥ
links vom Gott anlegen

dakṣiṇeneṣudhī divye khaḍgaṃ vāme ca vinyaset / śriyaṃ dakṣiṇataḥ sthāpya puṣṭim uttarato nyaset // BrP_61.43 //

rechts die beiden göttlichen Köcher, und links das Schwert soll man anlegen; Śrī [die Glücksgöttin] rechts aufgestellt, Puṣṭi [die Wohlstandsgöttin] soll man nördlich anlegen,

Wort für Wort
dakṣiṇena iṣudhī divye
rechts die beiden göttlichen Köcher
khaḍgam vāme ca vinyaset
und links das Schwert soll man anlegen
śriyam dakṣiṇataḥ sthāpya
Śrī rechts aufgestellt
puṣṭim uttarataḥ nyaset
Puṣṭi soll man nördlich anlegen

vanamālāṃ ca puratas tataḥ śrīvatsakaustubhau / vinyased dhṛdayādīni pūrvādiṣu caturdiśam // BrP_61.44 //

und die Waldblumengirlande (Vanamālā) davor; dann [soll man] Śrīvatsa und Kaustubha [Zeichen und Juwel Viṣṇus], das Herz usw. [Herz-Haupt-Schopf-Panzer-Waffe] in den vier Himmelsrichtungen, beginnend im Osten, anlegen.

Wort für Wort
vanamālām ca purataḥ
und die Waldblumengirlande davor
tataḥ śrīvatsakaustubhau
dann Śrīvatsa und Kaustubha
vinyaset hṛdayādīni
soll man das Herz usw. anlegen
pūrvādiṣu caturdiśam
in den vier Himmelsrichtungen, beginnend im Osten

tato 'straṃ devadevasya koṇe caiva tu vinyaset / indram agniṃ yamaṃ caiva nairṛtaṃ varuṇaṃ tathā // BrP_61.45 //

Dann soll man die Waffe des Gottes der Götter auch in den Zwischenrichtungen (Koṇa) anlegen; Indra, Agni, Yama, und ebenso Nairṛta, Varuṇa,

Wort für Wort
tataḥ astram devadevasya
dann die Waffe des Gottes der Götter
koṇe ca eva tu vinyaset
soll man auch in den Zwischenrichtungen anlegen
indram agnim yamam ca eva
Indra, Agni, Yama
nairṛtam varuṇam tathā
ebenso Nairṛta, Varuṇa

vāyuṃ dhanadam īśānam anantaṃ brahmaṇā saha / pūjayet tāntrikair mantrair adhaś cordhvaṃ tathaiva ca // BrP_61.46 //

Vāyu, Dhanada [Kubera], Īśāna, Ananta zusammen mit Brahmā – soll man mit tantrischen Mantras verehren, ebenso unten und oben.

Wort für Wort
vāyum dhanadam īśānam
Vāyu, Dhanada, Īśāna
anantam brahmaṇā saha
Ananta zusammen mit Brahmā
pūjayet tāntrikaiḥ mantraiḥ
soll man mit tantrischen Mantras verehren
adhaḥ ca ūrdhvam tathā eva ca
ebenso unten und oben

evaṃ saṃpūjya deveśaṃ maṇḍalasthaṃ janārdanam / labhed abhimatān kāmān naro nāsty atra saṃśayaḥ // BrP_61.47 //

Nachdem man so den Gott der Götter, den im Maṇḍala befindlichen Janārdana, verehrt hat, erlangt der Mensch die gewünschten Wünsche – daran besteht kein Zweifel.

Wort für Wort
evam saṃpūjya deveśam
so den Gott der Götter verehrt habend
maṇḍalastham janārdanam
den im Maṇḍala befindlichen Janārdana
labhet abhimatān kāmān
erlangt man die gewünschten Wünsche
naraḥ na asti atra saṃśayaḥ
der Mensch – daran besteht kein Zweifel

anenaiva vidhānena maṇḍalasthaṃ janārdanam / pūjitaṃ yaḥ saṃpaśyeta sa viśed viṣṇum avyayam // BrP_61.48 //

Wer den nach eben dieser Vorschrift verehrten, im Maṇḍala befindlichen Janārdana erblickt, der geht in den unvergänglichen Viṣṇu ein.

Wort für Wort
anena eva vidhānena
nach eben dieser Vorschrift
maṇḍalastham janārdanam pūjitam
den im Maṇḍala befindlichen, verehrten Janārdana
yaḥ saṃpaśyeta
wer erblickt
saḥ viśet viṣṇum avyayam
der geht in den unvergänglichen Viṣṇu ein

sakṛd apy arcito yena vidhinānena keśavaḥ / janmamṛtyujarāṃ tīrtvā sa viṣṇoḥ padam āpnuyāt // BrP_61.49 //

Von wem Keśava auch nur einmal nach dieser Vorschrift verehrt wurde, der überquert Geburt, Tod und Alter und erlangt Viṣṇus höchsten Ort.

Wort für Wort
sakṛt api arcitaḥ yena
von wem [er], auch nur einmal, verehrt wurde
vidhinā anena keśavaḥ
Keśava nach dieser Vorschrift
janmamṛtyujarām tīrtvā
Geburt, Tod und Alter überquert habend
saḥ viṣṇoḥ padam āpnuyāt
der erlangt Viṣṇus [höchsten] Ort

yaḥ smaret satataṃ bhaktyā nārāyaṇam atandritaḥ / anvahaṃ tasya vāsāya śvetadvīpaḥ prakalpitaḥ // BrP_61.50 //

Wer beständig, mit Hingabe, unermüdlich an Nārāyaṇa denkt, dem wird die Śvetadvīpa [„weiße Insel“] Tag für Tag als Wohnstatt bereitet.

Wort für Wort
yaḥ smaret satatam bhaktyā
wer beständig mit Hingabe denkt
nārāyaṇam atandritaḥ
an Nārāyaṇa, unermüdlich
anvaham tasya vāsāya
Tag für Tag ihm zur Wohnstatt
śvetadvīpaḥ prakalpitaḥ
wird die Śvetadvīpa bereitet

oṃkārādisamāyuktaṃ namaḥkārāntadīpitam / tannāma sarvatattvānāṃ mantra ity abhidhīyate // BrP_61.51 //

Das mit der Silbe Oṃ beginnende, mit dem Wort ‚Namaḥ‘ endende [Mantra] – jener Name aller [kosmischen] Prinzipien wird ‚Mantra‘ genannt.

Wort für Wort
oṃkārādisamāyuktam
mit der Silbe Oṃ beginnend
namaḥkārāntadīpitam
mit 'Namaḥ' endend
tat nāma sarvatattvānām
jener Name aller Prinzipien
mantraḥ iti abhidhīyate
wird 'Mantra' genannt

anenaiva vidhānena gandhapuṣpaṃ nivedayet / ekaikasya prakurvīta yathoddiṣṭaṃ krameṇa tu // BrP_61.52 //

Nach eben dieser Vorschrift soll man Duft und Blumen darbringen; für jeden Einzelnen [der Gottheiten] soll man dies, wie angegeben, der Reihe nach vollziehen,

Wort für Wort
anena eva vidhānena
nach eben dieser Vorschrift
gandhapuṣpam nivedayet
soll man Duft und Blumen darbringen
ekaikasya prakurvīta
für jeden Einzelnen soll man vollziehen
yathoddiṣṭam krameṇa tu
wie angegeben, der Reihe nach

mudrās tato nibadhnīyād yathoktakramacoditāḥ / japaṃ caiva prakurvīta mūlamantreṇa mantravit // BrP_61.53 //

dann soll man die Handgesten (Mudrās), wie in der genannten Reihenfolge vorgeschrieben, ausführen; und das Murmeln (Japa) soll der Mantra-Kundige mit dem Wurzelmantra vollziehen,

Wort für Wort
mudrāḥ tataḥ nibadhnīyāt
dann soll man die Handgesten ausführen
yathoktakramacoditāḥ
wie in der genannten Reihenfolge vorgeschrieben
japam ca eva prakurvīta
und das Murmeln soll man vollziehen
mūlamantreṇa mantravit
der Mantra-Kundige mit dem Wurzelmantra

aṣṭāviṃśatim aṣṭau vā śatam aṣṭottaraṃ tathā / kāmeṣu ca yathāproktaṃ yathāśakti samāhitaḥ // BrP_61.54 //

achtundzwanzig, oder acht, oder auch hundertundacht [Mal]; und je nach den [besonderen] Wünschen, wie vorgeschrieben, nach Vermögen, gesammelt.

Wort für Wort
aṣṭāviṃśatim aṣṭau vā
achtundzwanzig oder acht [Mal]
śatam aṣṭottaram tathā
oder auch hundertundacht [Mal]
kāmeṣu ca yathāproktam
und je nach den Wünschen, wie vorgeschrieben
yathāśakti samāhitaḥ
nach Vermögen, gesammelt

padmaṃ śaṅkhaś ca śrīvatso gadā garuḍa eva ca / cakraṃ khaḍgaś ca śārṅgaṃ ca aṣṭau mudrāḥ prakīrtitāḥ // BrP_61.55 //

Lotos, Muschel, und Śrīvatsa, Keule, und Garuḍa, Diskus, und Schwert, und Śārṅga[-Bogen] – dies sind die acht Handgesten (Mudrās), wie verkündet.

Wort für Wort
padmam śaṅkhaḥ ca śrīvatsaḥ
Lotos, Muschel und Śrīvatsa
gadā garuḍaḥ eva ca
Keule und Garuḍa
cakram khaḍgaḥ ca śārṅgam ca
Diskus, Schwert und Śārṅga[-Bogen]
aṣṭau mudrāḥ prakīrtitāḥ
dies sind die acht Handgesten, wie verkündet

visarjanamantraḥ: gaccha gaccha paraṃ sthānaṃ purāṇapuruṣottama / yatra brahmādayo devā vindanti paramaṃ padam // BrP_61.56 //

Entlassungs-Mantra (Visarjana): Gehe, gehe zur höchsten Stätte, o uralter Puruṣottama, wo Brahmā und die anderen Götter den höchsten Ort finden.

Wort für Wort
visarjanamantraḥ
Entlassungs-Mantra
gaccha gaccha param sthānam
gehe, gehe zur höchsten Stätte
purāṇapuruṣottama
o uralter Puruṣottama
yatra brahmādayaḥ devāḥ
wo Brahmā und die anderen Götter
vindanti paramam padam
den höchsten Ort finden

arcanaṃ ye na jānanti harer mantrair yathoditam / te tatra mūlamantreṇa pūjayantv acyutaṃ sadā // BrP_61.57 //

Diejenigen, die die Verehrung Haris mit den [genannten] Mantras, wie vorgeschrieben, nicht kennen, sollen dort stets mit dem Wurzelmantra den Unvergänglichen (Acyuta) verehren.

Wort für Wort
arcanam ye na jānanti
diejenigen, die die Verehrung nicht kennen
hareḥ mantraiḥ yathoditam
Haris mit den Mantras, wie vorgeschrieben
te tatra mūlamantreṇa
die sollen dort mit dem Wurzelmantra
pūjayantu acyutam sadā
stets den Unvergänglichen verehren

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks