Quellen der Menschheit

Agni-Purāṇa

Kapitel 144: kubjikāpūjā Die Verehrung der Kubjikā

Īśvara lehrt die Verehrung der Göttin Kubjikā: Wurzelmantra, Dämmerungsandacht, Gāyatrī-Formel, Verehrung der Sandalen (pādukā) von Lehrern und Siddhas, der Maṇḍala-Gottheiten, heiligen Sitze, Vimalas, Mütter und Yoginīs sowie Opfergaben an Vaṭuka und Kṣetrapāla; zum Schluss die Meditationsgestalt der sechsgesichtigen, zwölfarmigen Göttin. Der Text ist in den Namenslisten vielfach verderbt und die Abgrenzung der Namen unsicher (bes. V. 4–12, 18–20, 31).

īśvara uvāca | śrīmatīṃ kubjikāṃ vakṣye dharmārthādijayapradāṃ / pūjayenmūlamantreṇa parivārayutena vā //

Īśvara sprach: Ich werde die glorreiche Kubjikā darlegen, die den Sieg in Dharma, Artha usw. verleiht. Man verehre sie mit dem Wurzelmantra oder mit [dem Mantra] samt ihrem Gefolge.

Wort für Wort
śrīmatīm kubjikām
die glorreiche Kubjikā
vakṣye
ich werde darlegen
dharma-artha-ādi-jaya-pradām
Sieg in Dharma, Artha usw. verleihend
pūjayet mūla-mantreṇa
man verehre mit dem Wurzelmantra
parivāra-yutena vā
oder mit dem Gefolge verbunden

oṃ aiṃ hrauṃ śrīṃ khaiṃ hreṃ hasakṣamalacavayambhagavati ambike hrāṃ hrīṃ kṣrīṃ kṣauṃ kṣrūṃ krīṃ kubjike hrāṃ oṃ ṅañanaṇame aghoramukhi vrāṃ chrāṃ chīṃ kili 2 kṣauṃ vicce khyoṃ śrīṃ kroṃ oṃ hroṃ aiṃ vajrakubjini strīṃ trailokyakarṣiṇi hrīṃ kāmāṅgadrāviṇi hrīṃ strīṃ mahākṣobhakāriṇi aiṃ hrīṃ kṣrīṃ aiṃ hroṃ śrīṃ pheṃ kṣauṃ namo bhagavati kṣrauṃ kubjike hroṃ hroṃ kraiṃ ṅañaṇaname aghoramukhi chrāṃchāṃ vicce oṃ kili 2 kṛtvā karāṅganyāsañca sandhyāvandanamācaret / vāmā jyeṣṭhā tathā raudrīṃ sandhyātrayamanukramāt //

[Wurzelmantra:] „oṃ aiṃ hrauṃ śrīṃ khaiṃ hreṃ hasakṣamalacavayaṃ, erhabene Ambikā, hrāṃ hrīṃ kṣrīṃ kṣauṃ kṣrūṃ krīṃ, Kubjikā, hrāṃ oṃ ṅañanaṇame, Aghoramukhī, vrāṃ chrāṃ chīṃ kili kili kṣauṃ vicce khyoṃ śrīṃ kroṃ oṃ hroṃ aiṃ, Vajrakubjinī, strīṃ, Anzieherin der drei Welten, hrīṃ, die du den Leib des Liebesgottes zerfließen lässt, hrīṃ strīṃ, Verursacherin großer Erschütterung, aiṃ hrīṃ kṣrīṃ aiṃ hroṃ śrīṃ pheṃ kṣauṃ, Verehrung, Erhabene, kṣrauṃ, Kubjikā, hroṃ hroṃ kraiṃ ṅañaṇaname, Aghoramukhī, chrāṃ chāṃ vicce oṃ kili kili.“ Hat man [damit] die Auflegung auf Hände und Glieder vollzogen, verrichte man die Dämmerungsandacht; Vāmā, Jyeṣṭhā und Raudrī sind der Reihe nach die drei Dämmerungen.

Wort für Wort
bhagavati ambike
erhabene Ambikā (Vok.)
trailokya-ākarṣiṇi
Anzieherin der drei Welten
kāma-aṅga-drāviṇi
die den Leib des Kāma zerfließen lässt
mahā-kṣobha-kāriṇi
Verursacherin großer Erschütterung
kara-aṅga-nyāsam kṛtvā
nach der Auflegung auf Hände und Glieder
sandhyā-trayam anukramāt
die drei Dämmerungen der Reihe nach

Die Ziffer „2“ im Mantra bezeichnet Wiederholung (kili kili). Die Silbenfolgen sind in der Digitalisierung teils uneinheitlich (ṅañanaṇame/ṅañaṇaname, chrāṃchāṃ).

kulavāgīśi vidmahe mahākālīti dhīmahi / tannaḥ kaulī pracodayāt mantrāḥ pañca praṇavādyāḥ pādukāṃ pūjayāmi ca / madhye nāma caturthyantaṃ dvinavātmakavījakāḥ //

„Wir kennen die Herrin der Kula-Rede, wir meditieren über die Mahākālī; dazu möge uns die Kaulī antreiben.“ Die fünf Mantras beginnen mit dem Praṇava [und lauten] „… ich verehre die Sandale“; in der Mitte [steht] der Name im Dativ, die Keimsilben bestehen aus zweimal neun [?].

Wort für Wort
kula-vāgīśi vidmahe
wir kennen die Herrin der Kula-Rede
mahākālī iti dhīmahi
wir meditieren über Mahākālī
tat naḥ kaulī pracodayāt
dazu möge uns die Kaulī antreiben
praṇava-ādyāḥ
mit dem Praṇava beginnend
pādukām pūjayāmi
ich verehre die Sandale
nāma caturthī-antam
der Name im Dativ

Der erste Halbvers ist eine Gāyatrī-Formel. dvinavātmaka ist mehrdeutig (18 oder „2 und 9“).

namontā vātha ṣaṣṭyā tu sarve jñeyā vadāmi tān / kaulīśanāthaḥ sukalā janmataḥ kubjikā tataḥ //

Oder [sie enden] auf „namaḥ“, oder aber [der Name steht] im Genitiv; so sind alle zu kennen. Ich nenne sie: Kaulīśanātha, Sukalā, …janmataḥ [?], dann Kubjikā,

Wort für Wort
namaḥ-antāḥ vā
oder auf namaḥ endend
ṣaṣṭhyā tu
oder mit dem Genitiv
sarve jñeyāḥ
alle sind zu kennen
vadāmi tān
ich nenne sie
kaulīśa-nāthaḥ
Kaulīśanātha

janmataḥ ist unklar (Teil eines Namens oder „von Geburt an“).

śrīkaṇṭhanāthaḥ kauleśo gaganānandanāthakaḥ / caṭulā devī maitrīśī karālī tūrṇanāthakaḥ //

Śrīkaṇṭhanātha, Kauleśa, Gaganānandanātha, die Göttin Caṭulā, Maitrīśī, Karālī, Tūrṇanātha,

Wort für Wort
śrīkaṇṭha-nāthaḥ
Śrīkaṇṭhanātha
kauleśaḥ
Kauleśa
gagana-ānanda-nāthakaḥ
Gaganānandanātha
caṭulā devī
die Göttin Caṭulā
tūrṇa-nāthakaḥ
Tūrṇanātha

ataladevī śrīcandrā devītyantāstatastvime / bhagātmapuṅgaṇadevamohanīṃ pādukāṃ yajet //

die Göttin Atalā und Śrīcandrā – diese hier enden sodann auf „devī“ [?]. Man verehre die Sandale „Bhagātma-puṅgaṇa-deva-mohanī“ [?].

Wort für Wort
atala-devī
Göttin Atalā
devī-iti-antāḥ
auf „devī“ endend
tataḥ tu ime
diese hier sodann
pādukām yajet
man verehre die Sandale

Der Name der Pādukā ist offenbar verderbt.

atītabhuvanānandaratnāḍhyāṃ pādukāṃ yajet / brahmajñānātha kamalā paramā vidyayā saha //

Man verehre die Sandale, die reich ist an den Juwelen der Wonne jenseits der Welten. [Ferner:] Brahmajñānā, Kamalā, Paramā samt Vidyā,

Wort für Wort
atīta-bhuvana-ānanda-ratna-āḍhyām
reich an Juwelen der Wonne jenseits der Welten
pādukām yajet
man verehre die Sandale
brahmajñānā
Brahmajñānā
vidyayā saha
zusammen mit Vidyā

vidyādevīguruśuddhistriśuddhiṃ pravadāmi te / gaganaś caṭulī cātmā padmānando maṇiḥ kalā //

Vidyādevī, Guruśuddhi. Die dreifache Reinheit verkünde ich dir: Gagana, Caṭulī, Ātmā, Padmānanda, Maṇi, Kalā,

Wort für Wort
vidyā-devī
Vidyādevī
guru-śuddhiḥ
Guruśuddhi
tri-śuddhim pravadāmi te
die dreifache Reinheit verkünde ich dir
padma-ānandaḥ
Padmānanda
maṇiḥ kalā
Maṇi, Kalā

kamalo māṇikyakaṇṭho gaganaḥ kumudastataḥ / śrīpadmo bhairavānando devaḥ kamala ity ataḥ //

Kamala, Māṇikyakaṇṭha, Gagana, dann Kumuda, Śrīpadma, Bhairavānanda, Deva und Kamala, sodann

Wort für Wort
kamalaḥ
Kamala
māṇikya-kaṇṭhaḥ
Māṇikyakaṇṭha
kumudaḥ tataḥ
dann Kumuda
bhairava-ānandaḥ
Bhairavānanda
kamalaḥ iti ataḥ
Kamala, sodann

śivo bhavo 'tha kṛṣṇaś ca navasiddhāś ca ṣoḍaśa / candrapūro 'tha gulmaś ca śubhaḥ kāmo 'timuktakaḥ //

Śiva, Bhava und Kṛṣṇa – das sind die neun Siddhas. Und [nun] die sechzehn: Candrapūra, Gulma, Śubha, Kāma, Atimuktaka,

Wort für Wort
śivaḥ bhavaḥ atha kṛṣṇaḥ
Śiva, Bhava und Kṛṣṇa
nava-siddhāḥ
die neun Siddhas
ṣoḍaśa
sechzehn
candrapūraḥ
Candrapūra
atimuktakaḥ
Atimuktaka

kaṇṭho vīraḥ prayogo 'tha kuśalo devabhogakaḥ / viśvadevaḥ khaḍgadevo rudro dhātāsireva ca //

Kaṇṭha, Vīra, Prayoga, Kuśala, Devabhogaka, Viśvadeva, Khaḍgadeva, Rudra, Dhātā und Asi,

Wort für Wort
kaṇṭhaḥ vīraḥ
Kaṇṭha, Vīra
prayogaḥ
Prayoga
deva-bhogakaḥ
Devabhogaka
khaḍga-devaḥ
Khaḍgadeva
dhātā asiḥ eva ca
Dhātā und Asi

mudrāsphīṭī vaṃśapūro bhojaḥ ṣoḍaśa siddhakāḥ / samayānyastu dehastu ṣoḍhānyāsena yantritaḥ //

Mudrāsphīṭī, Vaṃśapūra und Bhoja – [das sind] die sechzehn Siddhas. Der Körper aber, mit den Samaya-[Mantras] belegt, wird durch die sechsfache Auflegung gefestigt.

Wort für Wort
ṣoḍaśa siddhakāḥ
die sechzehn Siddhas
samaya-nyastaḥ
mit den Samaya(-Mantras) belegt
dehaḥ
der Körper
ṣoḍhā-nyāsena
durch die sechsfache Auflegung
yantritaḥ
gefestigt, gebunden

Die Namensliste ergibt mehr als sechzehn Namen; die Abgrenzung der Einzelnamen ist unsicher.

prakṣipya maṇḍale puṣpaṃ maṇḍalānyatha pūjayet / anantañca mahāntañca sarvadā śivapādukāṃ //

Nachdem man eine Blume in das Maṇḍala geworfen hat, verehre man sodann die Maṇḍalas: Ananta und Mahānta, stets die Sandale Śivas,

Wort für Wort
prakṣipya maṇḍale puṣpam
nachdem man eine Blume ins Maṇḍala geworfen hat
maṇḍalāni atha pūjayet
dann verehre man die Maṇḍalas
anantam mahāntam ca
Ananta und Mahānta
śiva-pādukām
die Sandale Śivas

mahāvyāptiś ca śūnyañca pañcatattvātmamaṇḍalaṃ / śrīkaṇṭhanāthapādukāṃ śaṅkarānantakau yajet //

Mahāvyāpti und Śūnya, das aus den fünf Tattvas bestehende Maṇḍala; die Sandale des Śrīkaṇṭhanātha, Śaṅkara und Ananta verehre man.

Wort für Wort
mahā-vyāptiḥ
Mahāvyāpti (große Durchdringung)
śūnyam
Śūnya (das Leere)
pañca-tattva-ātma-maṇḍalam
das Maṇḍala aus den fünf Tattvas
śaṅkara-anantakau yajet
man verehre Śaṅkara und Ananta

sadāśivaḥ piṅgalaś ca bhṛgvānandaś ca nāthakaḥ / lāṅgūlānandasaṃvartau maṇḍalasthānake yajet //

Sadāśiva, Piṅgala, Bhṛgvānandanātha, Lāṅgūlānanda und Saṃvarta verehre man an der Stelle des Maṇḍala.

Wort für Wort
sadāśivaḥ
Sadāśiva
piṅgalaḥ
Piṅgala
bhṛgu-ānandaḥ nāthakaḥ
Bhṛgvānandanātha
lāṅgūla-ānanda-saṃvartau
Lāṅgūlānanda und Saṃvarta
maṇḍala-sthānake yajet
man verehre an der Stelle des Maṇḍala

nairṛtye śrīmahakālaḥ pinākī ca mahendrakaḥ / khaḍgo bhujaṅgo vāṇaś ca aghāsiḥ śabdako vaśaḥ //

Im Südwesten: Śrī-Mahākāla, Pinākī, Mahendra, Khaḍga, Bhujaṅga, Bāṇa, Aghāsi, Śabdaka, Vaśa,

Wort für Wort
nairṛtye
im Südwesten
śrī-mahākālaḥ
Śrī-Mahākāla
pinākī
Pinākī (Bogenträger)
khaḍgaḥ bhujaṅgaḥ
Khaḍga, Bhujaṅga
śabdakaḥ vaśaḥ
Śabdaka, Vaśa

ājñārūpo nandarūpo balindatvā kramaṃ yajet / hrīṃ khaṃ khaṃ hūṃ sauṃ vaṭukāya aru 2 arghaṃ puṣpaṃ dhūpaṃ dīpaṃgandhaṃ baliṃ pūjāṃ gṛhṇa 2 namastubhyaṃ / oṃ hrāṃ hrīṃ hrūṃ kṣeṃ kṣetrapālāya avatara 2 mahākapilajaṭābhāra bhāsvaratrinetrajvālāmukha ehyehi ganhdapuṣpabalipūjāṃ gṛhṇa 2 khaḥ khaḥ oṃ kaḥ oṃ laḥ oṃ mahāḍāmarādhipataye svāhā baliśeṣe 'tha yajet hrīṃ hrūṃ hāṃ śrīṃ vai trikūṭakaṃ //

Ājñārūpa und Nandarūpa. Nachdem man eine Opferspende gegeben hat, verehre man der Reihe nach: „hrīṃ khaṃ khaṃ hūṃ sauṃ, dem Vaṭuka! aru aru, Wasserspende, Blume, Räucherwerk, Lampe, Duftstoff, Opferspende und Verehrung nimm an, nimm an! Verehrung dir.“ „oṃ hrāṃ hrīṃ hrūṃ kṣeṃ, dem Hüter des Feldes (Kṣetrapāla)! Steig herab, steig herab, du Träger der Last großer rotbrauner Flechten, mit leuchtenden drei Augen, Flammenmund, komm, komm, nimm Duftstoff, Blume, Opferspende und Verehrung an, nimm an! khaḥ khaḥ oṃ kaḥ oṃ laḥ oṃ, dem Oberherrn des großen Ḍāmara, svāhā.“ Mit dem Rest der Opferspende verehre man dann das Trikūṭa: hrīṃ hrūṃ hāṃ śrīṃ.

Wort für Wort
balim dattvā
nachdem man eine Opferspende gegeben hat
vaṭukāya
dem Vaṭuka
gṛhṇa gṛhṇa
nimm an, nimm an
kṣetrapālāya avatara
dem Kṣetrapāla – steig herab
mahā-kapila-jaṭā-bhāra
Träger der Last großer rotbrauner Flechten
bali-śeṣe
mit dem Rest der Opferspende
trikūṭakam
das Trikūṭa (Dreigipfel-Mantra)

ganhda ist Tippfehler für gandha. „2“ = Wiederholung.

vāme ca dakṣiṇe hy agre yāmye niśānāthapādukāḥ / dakṣe tamorināthasya hagre kālānalasya ca //

Links, rechts und vorn: links [?] die Sandalen des Herrn der Nacht (Mond), rechts die des Herrn, der Feind der Finsternis ist (Sonne), und vorn die des Kālānala.

Wort für Wort
vāme dakṣiṇe agre
links, rechts und vorn
niśā-nātha-pādukāḥ
die Sandalen des Nachtherrn (Mond)
tamo-ari-nāthasya
des Herrn, der Feind der Finsternis ist (Sonne)
kāla-analasya
des Kālānala (Zeitfeuers)

yāmye („im Süden“) passt nicht zur Aufzählung links–rechts–vorn; wohl für vāme verderbt. hagre = hy agre.

uḍḍiyāṇaṃ jālandharaṃ pūrṇaṃ vai kāmarupakaṃ / gaganānandadevañca svargānandaṃ savargakaṃ //

Uḍḍiyāna, Jālandhara, Pūrṇa und Kāmarūpa; Gaganānandadeva, Svargānanda samt dem Svarga[-varga] [?],

Wort für Wort
uḍḍiyāṇam jālandharam
Uḍḍiyāna und Jālandhara
pūrṇam kāmarūpakam
Pūrṇa(giri) und Kāmarūpa
gagana-ānanda-devam
Gaganānandadeva
svarga-ānandam
Svargānanda
sa-vargakam
samt der Gruppe

paramānandadevañca satyānandasya pādukāṃ / nāgānandañca vargākhyamuktānte ratnapañcakaṃ //

Paramānandadeva, die Sandale des Satyānanda, Nāgānanda und den „Varga“ Genannten; am Ende von „Mukta“ [?] – [das ist] die Fünfergruppe der Juwelen.

Wort für Wort
parama-ānanda-devam
Paramānandadeva
satya-ānandasya pādukām
die Sandale des Satyānanda
nāga-ānandam
Nāgānanda
varga-ākhyam
den „Varga“ Genannten
ratna-pañcakam
die Fünfergruppe der Juwelen

vargākhyamuktānte ist dunkel.

saumye śive yajet ṣaṭkaṃ suranāthasya pādukāṃ / śrīmatsamayakoṭīśaṃ vidyākoṭīśvaraṃ yajet //

Im Norden und im Nordosten verehre man die Sechsergruppe, die Sandale des Suranātha; man verehre den glorreichen Samayakoṭīśa und Vidyākoṭīśvara,

Wort für Wort
saumye śive
im Norden, im Nordosten
yajet ṣaṭkam
man verehre die Sechsergruppe
sura-nāthasya pādukām
die Sandale des Suranātha
śrīmat-samaya-koṭīśam
den glorreichen Samayakoṭīśa
vidyā-koṭīśvaram
Vidyākoṭīśvara

koṭīśaṃ vindukoṭīśaṃ siddhakoṭīśvarantathā / siddhacatuṣkamāgneyyāṃ amarīśeśvaraṃ yajet //

Koṭīśa, Bindukoṭīśa und Siddhakoṭīśvara; die Vierergruppe der Siddhas im Südosten; man verehre Amarīśeśvara,

Wort für Wort
koṭīśam
Koṭīśa
bindu-koṭīśam
Bindukoṭīśa
siddha-koṭīśvaram
Siddhakoṭīśvara
siddha-catuṣkam āgneyyām
die Vierergruppe der Siddhas im Südosten
amarīśa-īśvaram
Amarīśeśvara

vindu = bindu.

cakrīśanāthaṃ kuruṅgeśaṃ vṛtreśañcandranāthakaṃ / yajedgandhādibhiś caitān yāmye vimalapañcakaṃ //

Cakrīśanātha, Kuruṅgeśa, Vṛtreśa und Candranātha; diese verehre man mit Duftstoffen usw. Im Süden die Fünfergruppe der Vimalas:

Wort für Wort
cakrīśa-nātham
Cakrīśanātha
kuruṅgeśam
Kuruṅgeśa
candra-nāthakam
Candranātha
gandha-ādibhiḥ
mit Duftstoffen usw.
yāmye vimala-pañcakam
im Süden die Fünfergruppe der Vimalas

yajedanādivimalaṃ sarvajñavimalaṃ tataḥ / yajedyogīśavimalaṃ siddhākhyaṃ samayākhyakaṃ //

Man verehre Anādivimala, dann Sarvajñavimala, man verehre Yogīśavimala, den Siddha- und den Samaya-[Vimala] Genannten.

Wort für Wort
anādi-vimalam
Anādivimala
sarvajña-vimalam
Sarvajñavimala
yogīśa-vimalam
Yogīśavimala
siddha-ākhyam
den Siddha Genannten
samaya-ākhyakam
den Samaya Genannten

naiṛtye caturo devān jayet kandarpanāthakaṃ / pūrvāḥ śaktīś ca sarvāś ca kubjikāpādukāṃ yajet //

Im Südwesten vier Götter; man verehre Kandarpanātha. Die östlichen Śaktis und alle [übrigen] und die Sandale der Kubjikā verehre man.

Wort für Wort
nairṛtye caturaḥ devān
im Südwesten vier Götter
kandarpa-nāthakam
Kandarpanātha
pūrvāḥ śaktīḥ
die östlichen Śaktis
kubjikā-pādukām yajet
man verehre die Sandale der Kubjikā

jayet ist wohl für yajet verschrieben.

navātamkena mantreṇa pañcapraṇavakena vā / sahasrākṣamanavadyaṃ viṣṇuṃ śivaṃ sadā yajet //

Mit dem neunteiligen Mantra oder mit dem fünffachen Praṇava verehre man stets den Tausendäugigen, den Makellosen, Viṣṇu und Śiva.

Wort für Wort
navātmakena mantreṇa
mit dem neunteiligen Mantra
pañca-praṇavakena vā
oder mit dem fünffachen Praṇava
sahasra-akṣam
den Tausendäugigen (Indra)
anavadyam
den Makellosen
sadā yajet
man verehre stets

navātamkena = navātmakena (Tippfehler).

pūrvācchivāntaṃ brahmādi brahmāṇī ca maheśvarī / kaumārī vaiṣṇavī caiva vārāhī śakraśaktikā //

Vom Osten bis Nordosten [liegen] Brahmā usw.; Brahmāṇī, Maheśvarī, Kaumārī, Vaiṣṇavī, Vārāhī, die Śakti Indras,

Wort für Wort
pūrvāt śiva-antam
vom Osten bis zum Nordosten
brahma-ādi
Brahmā usw.
brahmāṇī ca maheśvarī
Brahmāṇī und Maheśvarī
śakra-śaktikā
die Śakti Indras

cāmuṇḍā ca mahālakṣmīḥ pūrvādīśāntamarcayet / ḍākinī rākinī pūjyā lākinī kākinī tathā //

Cāmuṇḍā und Mahālakṣmī verehre man vom Osten bis zum Nordosten. Ḍākinī und Rākinī sind zu verehren, ebenso Lākinī und Kākinī,

Wort für Wort
cāmuṇḍā ca mahālakṣmīḥ
Cāmuṇḍā und Mahālakṣmī
pūrva-ādi-īśa-antam arcayet
man verehre vom Osten bis Nordosten
ḍākinī rākinī pūjyā
Ḍākinī und Rākinī sind zu verehren
lākinī kākinī tathā
ebenso Lākinī und Kākinī

śākinī yākinī pūjyā vāyavyādugraṣaṭṣu ca / yajed dhyātvā tato devīṃ dvātriṃśadvarṇakātmakāṃ //

Śākinī und Yākinī sind zu verehren, vom Nordwesten an in den sechs [Feldern] [?]. Nach der Meditation verehre man dann die Göttin, die aus zweiunddreißig Silben besteht,

Wort für Wort
śākinī yākinī pūjyā
Śākinī und Yākinī sind zu verehren
vāyavyāt
vom Nordwesten an
ṣaṭsu
in den sechs
dhyātvā tataḥ devīm
nach Meditation dann die Göttin
dvātriṃśat-varṇaka-ātmikām
aus 32 Silben bestehend

vāyavyādugraṣaṭṣu: ugra unklar (evtl. „in den sechs schrecklichen [Plätzen]“).

pañcapraṇavakenāpi hrīṃ kāreṇāthavā yajet / nīlotpaladalaśyāmā ṣaḍvaktrā ṣaṭprakārikā //

auch mit dem fünffachen Praṇava oder mit der Silbe hrīṃ verehre man sie. Sie ist dunkel wie die Blätter des blauen Lotus, sechsgesichtig, von sechsfacher Gestalt,

Wort für Wort
pañca-praṇavakena api
auch mit dem fünffachen Praṇava
hrīṃ-kāreṇa athavā
oder mit der Silbe hrīṃ
nīla-utpala-dala-śyāmā
dunkel wie Blätter des blauen Lotus
ṣaḍ-vaktrā
sechsgesichtig
ṣaṭ-prakārikā
von sechsfacher Art

cicchaktiktiraṣṭādaśākhyā bāhudvādaśasaṃyutā / siṃhāsanasukhāsīnā pretapadmoparisthitā //

die Kraft des Bewusstseins, achtzehnäugig [?], mit zwölf Armen versehen, bequem auf dem Löwenthron sitzend, auf einem Leichen-Lotus stehend,

Wort für Wort
cit-śaktiḥ
Kraft des Bewusstseins
aṣṭādaśa-akṣī
achtzehnäugig (konj.)
bāhu-dvādaśa-saṃyutā
mit zwölf Armen
siṃha-āsana-sukha-āsīnā
bequem auf dem Löwenthron sitzend
preta-padma-upari-sthitā
auf einem Leichen-Lotus stehend

cicchaktiktiraṣṭādaśākhyā ist verderbt; gelesen als cicchaktir aṣṭādaśākṣī (sechs Gesichter × drei Augen).

kulakoṭisahasrāḍhyā karkoṭo mekhalāsthitaḥ / takṣakeṇopariṣṭācca gale hāraś ca vāsukiḥ //

reich an tausend Koṭis von Kulas; Karkoṭa befindet sich [an ihr] als Gürtel, Takṣaka oben [auf dem Kopf], und am Hals Vāsuki als Kette,

Wort für Wort
kula-koṭi-sahasra-āḍhyā
reich an tausend Koṭis von Kulas
karkoṭaḥ mekhalā-sthitaḥ
Karkoṭa als Gürtel
takṣakeṇa upariṣṭāt
mit Takṣaka oben
gale hāraḥ ca vāsukiḥ
am Hals Vāsuki als Kette

kulikaḥ karṇayoryasyāḥ kūrmaḥ kuṇḍalamaṇḍalahḥ / bhruvoḥ padmo makāpadmo vāme nāgaḥ kapālakaḥ //

Kulika an ihren Ohren, Kūrma als Kreis der Ohrringe, an den Brauen Padma und Mahāpadma; links die Schlange und die Schädelschale,

Wort für Wort
kulikaḥ karṇayoḥ
Kulika an den Ohren
kūrmaḥ kuṇḍala-maṇḍalaḥ
Kūrma als Kreis der Ohrringe
bhruvoḥ padmaḥ mahāpadmaḥ
an den Brauen Padma und Mahāpadma
vāme nāgaḥ kapālakaḥ
links Schlange und Schädelschale

makāpadmo = mahāpadmo; maṇḍalahḥ = maṇḍalaḥ.

akṣasūtrañca khaṭvāṅgaṃ śaṅkaṃ pustañca dakṣiṇe / triśūlantadarpaṇaṃ khaḍgaṃ ratnamālāṅkuśandhanuḥ //

Gebetskette, Khaṭvāṅga-Stab, Muschel und Buch rechts; Dreizack, Spiegel, Schwert, Juwelenkette, Elefantenhaken und Bogen.

Wort für Wort
akṣa-sūtram
Gebetskette
khaṭvāṅgam
Khaṭvāṅga (Schädelstab)
śaṅkham pustam ca dakṣiṇe
Muschel und Buch rechts
triśūlam darpaṇam khaḍgam
Dreizack, Spiegel, Schwert
ratna-mālā-aṅkuśam dhanuḥ
Juwelenkette, Haken, Bogen

śaṅkaṃ = śaṅkhaṃ.

śvetamūrdhvamukhandevyā ūrdhvaśvetantathāparaṃ / pūrvāsyaṃ pāṇḍaraṃ krodhi dakṣiṇaṃ kṛṣṇavarṇakaṃ //

Das nach oben gerichtete Gesicht der Göttin ist weiß, ein weiteres oberes ebenso weiß; das östliche Gesicht gelblich-weiß; das südliche zornig und von schwarzer Farbe,

Wort für Wort
śvetam ūrdhva-mukham
das obere Gesicht weiß
ūrdhva-śvetam tathā aparam
ein weiteres oberes ebenso weiß
pūrva-āsyam pāṇḍaram
das östliche Gesicht gelblich-weiß
krodhi dakṣiṇam
das südliche zornig
kṛṣṇa-varṇakam
schwarzfarbig

himakundendabhaṃ saumyaṃ brahmā pādatale sthitaḥ / viṣṇustu jaghane rudro hṛdi kaṇṭhe tatheśvaraḥ //

das nördliche mild, gleich Schnee, Jasmin und Mond. Brahmā steht unter ihren Fußsohlen, Viṣṇu an der Hüfte, Rudra im Herzen, ebenso Īśvara am Hals,

Wort für Wort
hima-kunda-indu-ābham
gleich Schnee, Jasmin und Mond
saumyam
das nördliche/milde
brahmā pāda-tale sthitaḥ
Brahmā steht unter der Fußsohle
viṣṇuḥ tu jaghane
Viṣṇu an der Hüfte
rudraḥ hṛdi
Rudra im Herzen

himakundendabhaṃ = himakundendvābhaṃ.

sadāśivo lalāṭe syācchivastasyordhvataḥ sthitaḥ / āghūrṇitā kubjikaivandhyeyā pūjādikarmasu //

Sadāśiva an der Stirn, Śiva steht über ihm. So ist die [trunken] sich wiegende Kubjikā bei Verehrung und übrigen Handlungen zu meditieren.

Wort für Wort
sadāśivaḥ lalāṭe
Sadāśiva an der Stirn
śivaḥ tasya ūrdhvataḥ sthitaḥ
Śiva steht über ihm
āghūrṇitā
sich wiegend, taumelnd
kubjikā evam dhyeyā
so ist Kubjikā zu meditieren
pūjā-ādi-karmasu
bei Verehrung und anderen Handlungen

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks